1 سپاه تازه برانگیزم از ولایت عشق %~% که در حرم خطری از بغاوت خرد است

2 زمانه هیچ نداند حقیقت او را %~% جنون قباست که موزون بقامت خرد است

3 به آن مقام رسیدم چو در برش کردم %~% طواف بام و در من سعادت خرد است

4 گمان مبر که خرد را حساب و میزان نیست %~% نگاه بنده مؤمن قیامت خرد است

1 پیر رومی مرشد روشن ضمیر %~% کاروان عشق و مستی را امیر

2 منزلش برتر ز ماه و آفتاب %~% خیمه را از کهکشان سازد طناب

3 نور قرآن در میان سینه اش %~% جام جم شرمنده از آئینه اش

4 از نی آن نی نواز پاکزاد %~% باز شوری در نهاد من فتاد

5 گفت «جانها محرم اسرار شد %~% خاور از خواب گران بیدار شد

6 جذبه های تازه او را داده اند %~% بندهای کهنه را بگشاده اند

7 جز تو ای دانای اسرار فرنگ %~% کس نکو ننشست در نار فرنگ

8 باش مانند خلیل الله مست %~% هر کهن بتخانه را باید شکست

9 امتان را زندگی جذب درون %~% کم نظر این جذب را گوید جنون

10 هیچ قومی زیر چرخ لاجورد %~% بی جنون ذوفنون کاری نکرد

11 مؤمن از عزم و توکل قاهر است %~% گر ندارد این دو جوهر کافر است

12 خیر را او باز میداند ز شر %~% از نگاهش عالمی زیر و زبر

13 کوهسار از ضربت او ریز ریز %~% در گریبانش هزاران رستخیز

14 تا می از میخانه من خورده ئی %~% کهنگی را از تماشا برده ئی

15 در چمن زی مثل بو مستور و فاش %~% در میان رنگ پاک از رنگ باش

16 عصر تو از رمز جان آگاه نیست %~% دین او جز حب غیر الله نیست

17 فلسفی این رمز کم فهمیده است %~% فکر او بر آب و گل پیچیده است

18 دیده از قندیل دل روشن نکرد %~% پس ندید الا کبود و سرخ ms01 و زرد

19 ای خوش آن مردی که دل با کس نداد %~% بند غیر الله را از پا گشاد

20 سر شیری را نفهمد گاو و میش %~% جز به شیران کم بگو اسرار خویش

21 با حریف سفله نتوان خورد می %~% گرچه باشد پادشاه روم و ری

22 یوسف ما را اگر گرگی برد %~% به که مردی ناکسی او را خرد

23 اهل دنیا بی تخیل بی قیاس %~% بوریا بافان اطلس ناشناس

24 اعجمی مردی چه خوش شعری سرود %~% سوزد از تأثیر او جان در وجود

25 «ناله عاشق بگوش مردم دنیا %~% بانگ مسلمانی و دیار فرنگ است»

26 معنی دین و سیاست باز گوی %~% اهل حق را زین دو حکمت باز گوی

27 «غم خور و نان غم افزایان مخور %~% زانکه عاقل غم خورد کودک شکر»

28 خرقه خود بار است بر دوش فقیر %~% چون صبا جز بوی گل سامان مگیر

29 قلزمی با دشت و در پیهم ستیز %~% شبنمی خود را به گلبرگی بریز

30 سر حق بر مرد حق پوشیده نیست %~% روح مؤمن هیچ میدانی که چیست

31 قطره شبنم که از ذوق نمود %~% عقده خود را بدست خود گشود

32 از خودی اندر ضمیر خود نشست %~% رخت خویش از خلوت افلاک بست

33 رخ سوی دریای بی پایان نکرد %~% خویشتن را در صدف پنهان نکرد

34 اندر آغوش سحر یکدم تپید %~% تا بکام غنچه نورس چکید»

1 ای امیر خاور ای مهر منیر %~% می کنی هر ذره را روشن ضمیر

2 از تو این سوز و سرور اندر وجود %~% از تو هر پوشیده را ذوق نمود

3 می رود روشنتر از دست کلیم %~% زورق زرین تو در جوی سیم

4 پرتو تو ماه را مهتاب داد %~% لعل را اندر دل سنگ آب داد

5 لاله را سوز درون از فیض تست %~% در رگ او موج خون از فیض تست

6 نرگسان صد پرده را بر می ms02 درد %~% تا نصیبی از شعاع تو برد

7 خوش بیا صبح مراد آورده ئی %~% هر شجر را نخل سینا کرده ئی

8 تو فروغ صبح و من پایان روز %~% در ضمیر من چراغی بر فروز

9 تیره خاکم را سراپا نور کن %~% در تجلی های خود مستور کن

10 تا بروز آرم شب افکار شرق %~% بر فروزم سینه احرار شرق

11 از نوائی پخته سازم خام را %~% گردش دیگر دهم ایام را

12 فکر شرق آزاد گردد از فرنگ %~% از سرود من بگیرد آب و رنگ

13 زندگی از گرمی ذکر است و بس %~% حریت از عفت فکر است و بس

14 چون شود اندیشه قومی خراب %~% ناسره گردد بدستش سیم ناب

15 میرد اندر سینه اش قلب سلیم %~% در نگاه او کج آید مستقیم

16 بر کران از حرب و ضرب کائنات %~% چشم او اندر سکون بیند حیات

17 موج از دریاش کم گردد بلند %~% گوهر او چون خزف نا ارجمند

18 پس نخستین بایدش تطهیر فکر %~% بعد از آن آسان شود تعمیر فکر

1 تا نبوت حکم حق جاری کند %~% پشت پا بر حکم سلطان میزند

2 در نگاهش قصر سلطان کهنه دیر %~% غیرت او بر نتابد حکم غیر

3 پخته سازد صحبتش هر خام را %~% تازه غوغائی دهد ایام را

4 درس او «الله بس باقی هوس» %~% تا نیفتد مرد حق در بند کس

5 از نم او آتش اندر شاخ تاک %~% در کف خاک از دم او جان پاک

6 معنی جبریل و قرآن است او %~% فطرة الله را نگهبان است او

7 حکمتش برتر ز عقل ذوفنون %~% از ضمیرش امتی آید برون

8 حکمرانی بی نیاز از تخت و تاج %~% بی کلاه و بی سپاه و بی خراج

9 از نگاهش فرودین خیزد ز دی %~% درد هر خم تلخ تر گردد ز می

10 اندر آه صبحگاه او حیات %~% تازه از صبح نمودش کائنات

11 ms03 بحر و بر از زور طوفانش خراب %~% در نگاه او پیام انقلاب

12 درس «لا خوف علیهم» می دهد %~% تا دلی در سینه آدم نهد

13 عزم و تسلیم و رضا آموزدش %~% در جهان مثل چراغ افروزدش

14 من نمیدانم چه افسون می کند %~% روح را در تن دگرگون می کند

15 صحبت او هر خزف را در کند %~% حکمت او هر تهی را پر کند

16 بنده درمانده را گوید که خیز %~% هر کهن معبود را کن ریز ریز»

17 مرد حق افسون این دیر کهن %~% از دو حرف «ربی الاعلی» شکن

18 فقر خواهی از تهی دستی منال %~% عافیت در حال و نی در جاه و مال

19 صدق و اخلاص و نیاز و سوز و درد %~% نی زر و سیم و قماش سرخ و زرد

20 بگذر از کاؤس و کی ای زنده مرد %~% طوف خود کن گرد ایوانی مگرد

21 از مقام خویش دور افتاده ئی %~% کرگسی کم کن که شاهین زاده ئی

22 مرغک اندر شاخسار بوستان %~% بر مراد خویش بندد آشیان

23 تو که داری فکرت گردون مسیر %~% خویش را از مرغکی کمتر مگیر

24 دیگر این نه آسمان تعمیر کن %~% بر مراد خود جهان تعمیر کن

25 چون فنا اندر رضای حق شود %~% بنده مؤمن قضای حق شود

26 چار سوی با فضای نیلگون %~% از ضمیر پاک او آید برون

27 در رضای حق فنا شو چون سلف %~% گوهر خود را برون آر از صدف

28 در ظلام این جهان سنگ و خشت %~% چشم خود روشن کن از نور سرشت

29 تا نگیری از جلال حق نصیب %~% هم نیابی از جمال حق نصیب

30 ابتدای عشق و مستی قاهری است %~% انتهای عشق و مستی دلبری است

31 مرد مؤمن از کمالات وجود %~% او وجود و غیر او هر شی نمود

32 گر بگیرد سوز و تاب از لااله %~% جز بکام او نگردد مهر ms04 و مه

1 حکمت ارباب دین کردم عیان %~% حکمت ارباب کین را هم بدان

2 حکمت ارباب کین مکر است و فن %~% مکر و فن تخریب جان تعمیر تن

3 حکمتی از بند دین آزاده ئی %~% از مقام شوق دور افتاده ئی

4 مکتب از تدبیر او گیرد نظام %~% تا بکام خواجه اندیشد غلام

5 شیخ ملت با حدیث دلنشین %~% بر مراد او کند تجدید دین

6 از دم او وحدت قومی دو نیم %~% کس حریفش نیست جز چوب کلیم

7 وای قومی کشته تدبیر غیر %~% کار او تخریب خود تعمیر غیر

8 می شود در علم و فن صاحب نظر %~% از وجود خود نگردد با خبر

9 نقش حق را از نگین خود سترد %~% در ضمیرش آرزوها زاد و مرد

10 بی نصیب آمد ز اولاد غیور %~% جان بتن چون مرده ئی در خاک گور

11 از حیا بیگانه پیران کهن %~% نوجوانان چون زنان مشغول تن

12 در دل شان آرزوها بی ثبات %~% مرده زایند از بطون امهات

13 دختران او بزلف خود اسیر %~% شوخ چشم و خود نما و خرده گیر

14 ساخته پرداخته دل باخته %~% ابروان مثل دو تیغ آخته

15 ساعد سیمین شان عیش نظر %~% سینه ماهی بموج اندر نگر

16 ملتی خاکستر او بی شرر %~% صبح او از شام او تاریکتر

17 هر زمان اندر تلاش ساز و برگ %~% کار او فکر معاش و ترس مرگ

18 منعمان او بخیل و عیش دوست %~% غافل از مغزاند و اندر بند پوست

19 قوت فرمانروا معبود او %~% در زیان دین و ایمان سود او

20 از حد امروز خود بیرون نجست %~% روزگارش نقش یک فردا نبست

21 از نیاکان دفتری اندر بغل %~% الامان از گفته های بی عمل

22 دین او عهد وفا بستن بغیر %~% یعنی از خشت حرم تعمیر دیر

23 آه قومی دل ز حق پرداخته %~% مرد و مرگ خویش را نشناخته

1 نکته ئی ms05 میگویم از مردان حال %~% امتان را «لا» جلال «الا» جمال

2 لا و الا احتساب کائنات %~% لا و الا فتح باب کائنات

3 هر دو تقدیر جهان کاف و نون %~% حرکت از لا زاید از الا سکون

4 تا نه رمز لااله آید بدست %~% بند غیر الله را نتوان شکست

5 در جهان آغاز کار از حرف لاست %~% این نخستین منزل مرد خداست

6 ملتی کز سوز او یک دم تپید %~% از گل خود خویش را باز آفرید

7 پیش غیر الله «لا» گفتن حیات %~% تازه از هنگامه او کائنات

8 از جنونش هر گریبان چاک نیست %~% در خور این شعله هر خاشاک نیست

9 جذبه او در دل یک زنده مرد %~% می کند صد ره نشین را ره نورد

10 بنده را با خواجه خواهی در ستیز %~% تخم «لا» در مشت خاک او بریز

11 هر کرا این سوز باشد در جگر %~% هولش از هول قیامت بیشتر

12 لا مقام ضربهای پی به پی %~% این غو رعد است نی آواز نی

13 ضرب او هر «بود» را سازد «نبود» %~% تا برون آئی ز گرداب وجود

14 با تو میگویم ز ایام عرب %~% تا بدانی پخته و خام عرب

15 ریز ریز از ضرب او لات و منات %~% در جهات آزاد از بند جهات

16 هر قبای کهنه چاک از دست او %~% قیصر و کسری هلاک از دست او

17 گاه دشت از برق و بارانش بدرد %~% گاه بحر از زور طوفانش بدرد

18 عالمی در آتش او مثل خس %~% این همه هنگامه «لا» بود و بس

19 اندرین دیر کهن پیهم تپید %~% تا جهانی تازه ئی آمد پدید

20 بانگ حق از صبح خیزیهای اوست %~% هر چه هست از تخم ریزیهای اوست

21 اینکه شمع لاله روشن کرده اند %~% از کنار جوی او آورده اند

22 لوح دل از نقش غیر الله شست %~% از کف خاکش دو صد هنگامه ms06 رست

23 همچنان بینی که در دور فرنگ %~% بندگی با خواجگی آمد به جنگ

24 روس را قلب و جگر گردیده خون %~% از ضمیرش حرف «لا» آمد برون

25 آن نظام کهنه را برهم زد است %~% تیز نیشی بر رگ عالم زد است

26 کرده ام اندر مقاماتش نگه %~% لا سلاطین لا کلیسا لا اله

27 فکر او در تند باد «لا» بماند %~% مرکب خود را سوی «الا» نراند

28 آیدش روزی که از زور جنون %~% خویش را زین تند باد آرد برون

29 در مقام «لا» نیاساید حیات %~% سوی الا می خرامد کائنات

30 لا و الا ساز و برگ امتان %~% نفی بی اثبات مرگ امتان

31 در محبت پخته کی گردد خلیل %~% تا نگردد لا سوی الا دلیل

32 ایکه اندر حجره ها سازی سخن %~% نعره لا پیش نمرودی بزن

33 این که می بینی نیرزد با دو جو %~% از جلال لا اله آگاه شو

34 هر که اندر دست او شمشیر لاست %~% جمله موجودات را فرمانرواست

1 چیست فقر ای بندگان آب و گل %~% یک نگاه راه بین یک زنده دل

2 فقر کار خویش را سنجیدن است %~% بر دو حرف لا اله پیچیدن است

3 فقر خیبر گیر با نان شعیر %~% بسته فتراک او سلطان و میر

4 فقر ذوق و شوق و تسلیم و رضاست %~% ما امینیم این متاع مصطفی است

5 فقر بر کروبیان شبخون زند %~% بر نوامیس جهان شبخون زند

6 بر مقام دیگر اندازد ترا %~% از زجاج الماس می سازد ترا

7 برگ و ساز او ز قرآن عظیم %~% مرد درویشی نگنجد در گلیم

8 گرچه اندر بزم کم گوید سخن %~% یک دم او گرمی صد انجمن

9 بی پران را ذوق پروازی دهد %~% پشه را تمکین شهبازی دهد

10 با سلاطین در فتد مرد فقیر %~% از شکوه بوریا لرزد سریر

11 از جنون می افکند هوئی به شهر %~% وا رهاند خلق ms07 را از جبر و قهر

12 می نگیرد جز به آن صحرا مقام %~% کاندرو شاهین گریزد از حمام

13 قلب او را قوت از جذب و سلوک %~% پیش سلطان نعره او «لاملوک»

14 آتش ما سوزناک از خاک او %~% شعله ترسد از خس و خاشاک او

15 بر نیفتد ملتی اندر نبرد %~% تا درو باقیست یک درویش مرد

16 آبروی ما ز استغنای اوست %~% سوز ما از شوق بی پروای اوست

17 خویشتن را اندر این آئینه بین %~% تا ترا بخشند سلطان مبین

18 حکمت دین دل نوازیهای فقر %~% قوت دین بی نیازیهای فقر

19 مؤمنان را گفت آن سلطان دین %~% «مسجد من این همه روی زمین»

20 الامان از گردش نه آسمان %~% مسجد مؤمن بدست دیگران

21 سخت کوشد بنده پاکیزه کیش %~% تا بگیرد مسجد مولای خویش

22 ایکه از ترک جهان گوئی مگو %~% ترک این دیر کهن تسخیر او

23 راکبش بودن ازو وارستن است %~% از مقام آب و گل برجستن است

24 صید مؤمن این جهان آب و گل %~% باز را گوئی که صید خود بهل

25 حل نشد این معنی مشکل مرا %~% شاهین از افلاک بگریزد چرا

26 وای آن شاهین که شاهینی نکرد %~% مرغکی از چنگ او نامد بدرد

27 درکنامی ماند زار و سرنگون %~% پر نزد اندر فضای نیلگون

28 فقر قرآن احتساب هست و بود %~% نی رباب و مستی و رقص و سرود

29 فقر مؤمن چیست تسخیر جهات %~% بنده از تأثیر او مولا صفات

30 فقر کافر خلوت دشت و در است %~% فقر مؤمن لرزه بحر و بر است

31 زندگی آنرا سکون غار و کوه %~% زندگی این را ز مرگ باشکوه

32 آن خدارا جستن از ترک بدن %~% این خودی را بر فسان حق زدن

33 آن خودی را کشتن و وا سوختن %~% این خودی را چون چراغ افروختن

34 فقر چون عریان شود زیر سپهر %~% از نهیب او بلرزد ماه ms08 و مهر

35 فقر عریان گرمی بدر و حنین %~% فقر عریان بانگ تکبیر حسین

36 فقر را تا ذوق عریانی نماند %~% آن جلال اندر مسلمانی نماند

37 وای ما ای وای این دیر کهن %~% تیغ لا در کف نه تو داری نه من

38 دل ز غیر الله بپرداز ایجوان %~% این جهان کهنه در باز ایجوان

39 تا کجا بی غیرت دین زیستن %~% ای مسلمان مردن است این زیستن

40 مرد حق باز آفریند خویش را %~% جز به نور حق نبیند خویش را

41 بر عیار مصطفی خود را زند %~% تا جهانی دیگری پیدا کند

42 آه زان قومی که از پا برفتاد %~% میر و سلطان زاد و درویشی نزاد

43 داستان او مپرس از من که من %~% چون بگویم آنچه ناید در سخن

44 در گلویم گریه ها گردد گره %~% این قیامت اندرون سینه به

45 مسلم این کشور از خود ناامید %~% عمر ها شد با خدا مردی ندید

46 لاجرم از قوت دین بدظن است %~% کاروان خویش را خود رهزن است

47 از سه قرن این امت خوار و زبون %~% زنده بی سوز و سرور اندرون

48 پست فکر و دون نهاد و کور ذوق %~% مکتب و ملای او محروم شوق

49 زشتی اندیشه او را خوار کرد %~% افتراق او را ز خود بیزار کرد

50 تا نداند از مقام و منزلش %~% مرد ذوق انقلاب اندر دلش

51 طبع او بی صحبت مرد خبیر %~% خسته و افسرده و حق ناپذیر

52 بنده رد کرده مولاست او %~% مفلس و قلاش و بی پرواست او

53 نی بکف مالی که سلطانی برد %~% نی بدل نوری که شیطانی برد

54 شیخ او لرد فرنگی را مرید %~% گرچه گوید از مقام با یزید

55 گفت دین را رونق از محکومی است %~% زندگانی از خودی محرومی است

56 دولت اغیار را رحمت شمرد %~% رقص ها گرد کلیسا کرد و مرد

57 ای تهی ms09 از ذوق و شوق و سوز و درد %~% می شناسی عصر ما با ما چه کرد

58 عصر ما ما را ز ما بیگانه کرد %~% از جمال مصطفی بیگانه کرد

59 سوز او تا از میان سینه رفت %~% جوهر آئینه از آئینه رفت

60 باطن این عصر را نشاختی %~% داو اول خویش را در باختی

61 تا دماغ تو به پیچاکش فتاد %~% آرزوی زنده ئی در دل نزاد

62 احتساب خویش کن از خود مرو %~% یکدو دم از غیر خود بیگانه شو

63 تا کجا این خوف و وسواس و هراس %~% اندر این کشور مقام خود شناس

64 این چمن دارد بسی شاخ بلند %~% بر نگون شاخ آشیان خود مبند

65 نغمه داری در گلو ای بیخبر %~% جنس خود بشناس و با زاغان مپر

66 خویشتن را تیزی شمشیر ده %~% باز خود را در کف تقدیر ده

67 اندرون تست سیل بی پناه %~% پیش او کوه گران مانند کاه

68 سیل را تمکین ز نا آسودن است %~% یک نفس آسودنش نابودن است

69 من نه ملا نی فقیه نکته ور %~% نی مرا از فقر و درویشی خبر

70 در ره دین تیز بین و سست گام %~% پخته من خام و کارم ناتمام

71 تا دل پر اضطرابم داده اند %~% یک گره از صد گره بگشاده اند

72 «از تب و تابم نصیب خود بگیر %~% بعد ازین ناید چو من مرد فقیر»

1 مرد حر محکم ز ورد «لاتخف» %~% ما بمیدان سر بجیب او سر بکف

2 مرد حر از لااله روشن ضمیر %~% می نگردد بنده سلطان و میر

3 مرد حر چون اشتران باری برد %~% مرد حر باری برد خاری خورد

4 پای خود را آنچنان محکم نهد %~% نبض ره از سوز او بر می جهد

5 جان او پاینده تر گردد ز موت %~% بانگ تکبیرش برون از حرف و صوت

6 هر که سنگ راه را داند زجاج %~% گیرد ms10 آن درویش از سلطان خراج

7 گرمی طبع تو از صهبای اوست %~% جوی تو پرورده دریای اوست

8 پادشاهان در قباهای حریر %~% زرد رو از سهم آن عریان فقیر

9 سر دین ما را خبر او را نظر %~% او درون خانه ما بیرون در

10 ما کلیسا دوست ما مسجد فروش %~% او ز دست مصطفی پیمانه نوش

11 نی مغان را بنده نی ساغر بدست %~% ما تهی پیمانه او مست الست

12 چهره گل از نم او احمر است %~% ز آتش ما دود او روشنتر است

13 دارد اندر سینه تکبیر امم %~% در جبین اوست تقدیر امم

14 قبله ما گه کلیسا گاه دیر %~% او نخواهد رزق خویش از دست غیر

15 ما همه عبد فرنگ او عبده %~% او نگنجد در جهان رنگ و بو

16 صبح و شام ما به فکر ساز و برگ %~% آخر ما چیست تلخیهای مرگ

17 در جهان بی ثبات او را ثبات %~% مرگ او را از مقامات حیات

18 اهل دل از صحبت ما مضمحل %~% گل ز فیض صحبتش دارای دل

19 کار ما وابسته تخمین و ظن %~% او همه کردار و کم گوید سخن

20 ما گدایان کوچه گرد و فاقه مست %~% فقر او از لااله تیغی بدست

21 ما پر کاهی اسیر گرد باد %~% ضربش از کوه گران جوئی گشاد

22 محرم او شو ز ما بیگانه شو %~% خانه ویران باش و صاحب خانه شو

23 شکوه کم کن از سپهر گرد گرد %~% زنده شو از صحبت آن زنده مرد

24 صحبت از علم کتابی خوشتر است %~% صحبت مردان حر آدم گر است

25 مرد حر دریای ژرف و بیکران %~% آب گیر از بحر و نی از ناودان

26 سینه این مردمی جوشد چو دیگ %~% پیش او کوه گران یک توده ریگ

27 روز صلح آن برگ و ساز انجمن %~% هم چو باد فرودین اندر چمن

28 روز کین آن محرم تقدیر ms11 خویش %~% گور خود می کندد از شمشیر خویش

29 ای سرت گردم گریز از ما چو تیر %~% دامن او گیر و بیتابانه گیر

30 می نروید تخم دل از آب و گل %~% بی نگاهی از خداوندان دل

31 اندر این عالم نیرزی با خسی %~% تا نیاویزی بدامان کسی

1 نکته ها از پیر روم آموختم %~% خویش را در حرف او واسوختم

2 مال را گر بهر دین باشی حمول %~% «نعم مال صالح’' گوید رسول

3 گر نداری اندر این حکمت نظر %~% تو غلام و خواجه تو سیم و زر

4 از تهی دستان گشاد امتان %~% از چنین منعم فساد امتان

5 جدت اندر چشم او خوار است و بس %~% کهنگی را او خریدار است و بس

6 در نگاهش ناصواب آمد صواب %~% ترسد از هنگامه های انقلاب

7 خواجه نان بنده مزدور خورد %~% آبروی دختر مزدور برد

8 در حضورش بنده می نالد چو نی %~% بر لب او ناله های پی به پی

9 نی بجامش باده و نی در سبوست %~% کاخها تعمیر کرد و خود بکوست

10 ایخوش آن منعم که چون درویش زیست %~% در چنین عصری خدا اندیش زیست

11 تا ندانی نکته اکل حلال %~% بر جماعت زیستن گردد وبال

12 آه یورپ زین مقام آگاه نیست %~% چشم او «ینظر بنور الله» نیست

13 او نداند از حلال و از حرام %~% حکمتش خام است و کارش ناتمام

14 امتی بر امتی دیگر چرد %~% دانه این می کارد آن حاصل برد

15 از ضعیفان نان ربودن حکمتست %~% از تن شان جان ربودن حکمتست

16 شیوه تهذیب نو آدم دری است %~% پرده آدم دری سوداگری است

17 این بنوک این فکر چالاک یهود %~% نور حق از سینه آدم ربود

18 تا ته و بالا نگردد این نظام %~% دانش و تهذیب و دین سودای خام

19 آدمی اندر جهان خیر و شر %~% کم شناسد نفع خود را از ضرر

20 کس ms12 نداند زشت و خوب کار چیست %~% جاده هموار و ناهموار چیست

21 شرع بر خیزد ز اعماق حیات %~% روشن از نورش ظلام کائنات

22 گر جهان داند حرامش را حرام %~% تا قیامت پخته ماند این نظام

23 نیست این کار فقیهان ای پسر %~% با نگاهی دیگری او را نگر

24 حکمش از عدلست و تسلیم و رضاست %~% بیخ او اندر ضمیر مصطفی است

25 از فراق است آرزوها سینه تاب %~% تو نمانی چون شود او بی حجاب

26 از جدائی گرچه جان آید بلب %~% وصل او کم جو رضای او طلب

27 مصطفی داد از رضای او خبر %~% نیست در احکام دین چیزی دگر

28 تخت جم پوشیده زیر بوریاست %~% فقر و شاهی از مقامات رضاست

29 حکم سلطان گیر و از حکمش منال %~% روز میدان نیست روز قیل و قال

30 تا توانی گردن از حکمش پیچ %~% تا نپیچد گردن از حکم تو هیچ

31 از شریعت احسن التقویم شو %~% وارث ایمان ابراهیم شو

32 پس طریقت چیست ای والاصفات %~% شرع را دیدن به اعماق حیات

33 فاش میخواهی اگر اسرار دین %~% جز به اعماق ضمیر خود مبین

34 گر نبینی دین تو مجبوری است %~% اینچنین دین از خدا مهجوری است

35 بنده تا حق را نبیند آشکار %~% بر نمی آید ز جبر و اختیار

36 تو یکی در فطرت خود غوطه زن %~% مرد حق شو بر ظن و تخمین متن

37 تا ببینی زشت و خوب کار چیست %~% اندر این نه پرده اسرار چیست

38 هر که از سر نبی گیرد نصیب %~% هم به جبریل امین گردد قریب

39 ای که می نازی به قرآن عظیم %~% تا کجا در حجره می باشی مقیم

40 در جهان اسرار دین را فاش کن %~% نکته شرع مبین را فاش کن

41 کس نگردد در جهان محتاج کس %~% نکته شرع مبین این است و بس

42 مکتب و ملا سخنها ساختند %~% مؤمنان ms13 این نکته را نشناختند

43 زنده قومی بود از تأویل مرد %~% آتش او در ضمیر او فسرد

44 صوفیان با صفا را دیده ام %~% شیخ مکتب را نکو سنجیده ام

45 عصر من پیغمبری هم آفرید %~% آنکه در قرآن بغیر از خود ندید

46 هر یکی دانای قرآن و خبر %~% در شریعت کم سواد و کم نظر

47 عقل و نقل افتاده در بند هوس %~% منبرشان منبر کاک است و بس

48 زین کلیمان نیست امید گشود %~% آستین ها بی ید بیضا چه سود

49 کار اقوام و ملل ناید درست %~% از عمل بنما که حق در دست تست

1 ای هماله ! ای اطک ای رود گنگ %~% زیستن تا کی چنان بی آب و رنگ

2 پیر مردان از فراست بی نصیب %~% نوجوانان از محبت بی نصیب

3 شرق و غرب آزاد و ما نخچیر غیر %~% خشت ما سرمایه تعمیر غیر

4 زندگانی بر مراد دیگران %~% جاودان مرگست نی خواب گران

5 نیست این مرگی که آید ز آسمان %~% تخم او می بالد ز اعماق جان

6 صید او نی مرده شو خواهد نه گور %~% نی هجوم دوستان از نزد و دور

7 جامه کس در غم او چاک نیست %~% دوزخ او آنسوی افلاک نیست

8 در هجوم روز حشر او را مجو %~% هست در امروز او فردای او

9 هر که اینجا دانه کشت اینجا درود %~% پیش حق آن بنده را بردن چه سود

10 امتی کز آرزو نیشی نخورد %~% نقش او را فطرت از گیتی سترد

11 اعتبار تخت و تاج از ساحری است %~% سخت چون سنگ این زجاج از ساحریست

12 در گذشت از حکم این سحر مبین %~% کافری از کفر دینداری ز دین

13 هندیان با یکدگر آویختند %~% فتنه های کهنه باز انگیختند

14 تا فرنگی قومی از مغرب زمین %~% ثالث آمد در نزاع کفر و دین

15 کس نداند جلوه آب از سراب %~% انقلاب ای ms14 انقلاب ای انقلاب

16 ای ترا هر لحظه فکر آب و گل %~% از حضور حق طلب یک زنده دل

17 آشیانش گرچه در آب و گل است %~% نه فلک سر گشته این یک دل است

18 تا نپنداری که از خاک است او %~% از بلندی های افلاک است او

19 این جهان او را حریم کوی دوست %~% از قبای لاله گیرد بوی دوست

20 هر نفس با روزگار اندر ستیز %~% سنگ ره از ضربت او ریز ریز

21 آشنای منبر و دار است او %~% آتش خود را نگهدار است او

22 آب جوی و بحر ها دارد به بر %~% می دهد موجش ز طوفانی خبر

23 زنده و پاینده بی نان تنور %~% میرد آن ساعت که گردد بی حضور

24 چون چراغ اندر شبستان بدن %~% روشن از وی خلوت و هم انجمن

25 اینچنین دل خود نگر الله مست %~% جز به درویشی نمی آید بدست

26 ای جوان دامان او محکم بگیر %~% در غلامی زاده ئی آزاد میر

1 می کند بند غلامان سخت تر %~% حریت می خواند او را بی بصر

2 گرمی هنگامه جمهور دید %~% پرده بر روی ملوکیت کشید

3 سلطنت را جامع اقوام گفت %~% کار خود را پخته کرد و خام گفت

4 در فضایش بال و پر نتوان گشود %~% با کلیدش هیچ در نتوان گشود

5 گفت با مرغ قفس «ای دردمند %~% آشیان در خانه صیاد بند

6 هر که سازد آشیان در دشت و مرغ» %~% او نباشد ایمن از شاهین و چرغ

7 از فسونش مرغ زیرک دانه مست %~% ناله ها اندر گلوی خود شکست

8 حریت خواهی به پیچاکش میفت %~% تشنه میر و بر نم تاکش میفت

9 الحذر از گرمی گفتار او %~% الحذر از حرف پهلو دار او

10 چشم ها از سرمه اش بی نور تر %~% بنده مجبور ازو مجبور تر

11 از شراب ساتگینش الحذر %~% از قمار بدنشینش الحذر

12 ms15 از خودی غافل نگردد مرد حر %~% حفظ خود کن حب افیونش مخور

13 پیش فرعونان بگو حرف کلیم %~% تا کند ضرب تو دریا را دونیم

14 داغم از رسوائی این کاروان %~% در امیر او ندیدم نور جان

15 تن پرست و جاه مست و کم نگه %~% اندرونش بی نصیب از لااله

16 در حرم زاد و کلیسا را مرید %~% پرده ناموس ما را بر درید

17 دامن او را گرفتن ابلهی است %~% سینه او از دل روشن تهی است

18 اندرین ره تکیه بر خود کن که مرد %~% صید آهو با سگ کوری نکرد

19 آه از قومی که چشم از خویش بست %~% دل به غیر الله داد از خود گسست

20 تا خودی در سینه ملت بمرد %~% کوه کاهی کرد و باد او را ببرد

21 گرچه دارد لااله اندر نهاد %~% از بطون او مسلمانی نزاد

22 آنکه بخشد بی یقینان را یقین %~% آنکه لرزد از سجود او زمین

23 آنکه زیر تیغ گوید لااله %~% آنکه از خونش بروید لااله

24 آن سرور آن سوز مشتاقی نماند %~% در حرم صاحبدلی باقی نماند

25 ای مسلمان اندرین دیر کهن %~% تا کجا باشی به بند اهرمن

26 جهد با توفیق و لذت در طلب %~% کس نیابد بی نیاز نیم شب

27 زیستن تا کی به بحر اندر چو خس %~% سخت شو چون کوه از ضبط نفس

28 گرچه دانا حال دل با کس نگفت %~% از تو درد خویش نتوانم نهفت

29 تا غلامم در غلامی زاده ام %~% ز آستان کعبه دور افتاده ام

30 چون بنام مصطفی خوانم درود %~% از خجالت آب می گردد وجود

31 عشق میگوید که ای محکوم غیر %~% سینه تو از بتان مانند دیر

32 تا نداری از محمد رنگ و بو %~% از درود خود میالا نام او

33 از قیام بی حضور من مپرس %~% از سجود بی سرور من مپرس

34 جلوه حق گرچه باشد یک ms16 نفس %~% قسمت مردان آزاد است و بس

35 مردی آزادی چو آید در سجود %~% در طوافش گرم رو چرخ کبود

36 ما غلامان از جلالش بیخبر %~% از جمال لازوالش بیخبر

37 از غلامی لذت ایمان مجو %~% گرچه باشد حافظ قرآن مجو

38 مؤمن است و پیشه او آزری است %~% دین و عرفانش سراپا کافری است

39 در بدن داری اگر سوز حیات %~% هست معراج مسلمان در صلوت

40 ور نداری خون گرم اندر بدن %~% سجده تو نیست جز رسم کهن

41 عید آزادان شکوه ملک و دین %~% عید محکومان هجوم مؤمنین

1 ای در و دشت تو باقی تا ابد %~% نعره «لا قیصر و کسری» که زد

2 در جهان نزد و دور و دیر و زود %~% اولین خواننده قرآن که بود

3 رمز الا الله که را آموختند %~% این چراغ اول کجا افروختند

4 علم و حکمت ریزه ئی از خوان کیست %~% آیه «فاصبحتم» اندر شأن کیست

5 از دم سیراب آن امی لقب %~% لاله رست از ریگ صحرای عرب

6 حریت پرورده آغوش اوست %~% یعنی امروز امم از دوش اوست

7 او دلی در پیکر آدم نهاد %~% او نقاب از طلعت آدم گشاد

8 هر خداوند کهن را او شکست %~% هر کهن شاخ از نم او غنچه بست

9 گرمی هنگامه بدر و حنین %~% حیدر و صدیق و فاروق و حسین

10 سطوت بانگ صلوت اندر نبرد %~% قرأت «الصافات» اندر نبرد

11 تیغ ایوبی نگاه بایزید %~% گنجهای هر دو عالم را کلید

12 عقل و دل را مستی از یک جام می %~% اختلاط ذکر و فکر روم و ری

13 علم و حکمت شرع و دین نظم امور %~% اندرون سینه دلها ناصبور

14 حسن عالم سوز الحمرا و تاج %~% آنکه از قدوسیان گیرد خراج

15 این همه یک لحظه از اوقات اوست %~% یک تجلی از تجلیات اوست

16 ظاهرش این جلوه های دلفروز %~% باطنش از عارفان پنهان هنوز ms17

17 «حمد بیحد مر رسول پاک را %~% آنکه ایمان داد مشت خاک را»

18 حق ترا بران تر از شمشیر کرد %~% ساربان را راکب تقدیر کرد

19 بانگ تکبیر و صلوت و حرب و ضرب %~% اندر آن غوغا گشاد شرق و غرب

20 ایخوش آن مجذوبی و دل بردگی %~% آه زین دلگیری و افسردگی

21 کار خود را امتان بردند پیش %~% تو ندانی قیمت صحرای خویش

22 امتی بودی امم گردیده ئی %~% بزم خود را خود ز هم پاشیده ئی

23 هر که از بند خودی وارست مرد %~% هر که با بیگانگان پیوست مرد

24 آنچه تو با خویش کردی کس نکرد %~% روح پاک مصطفی آمد بدرد

25 ای ز افسون فرنگی بی خبر %~% فتنه ها در آستین او نگر

26 از فریب او اگر خواهی امان %~% اشترانش را ز حوض خود بران

27 حکمتش هر قوم را بیچاره کرد %~% وحدت اعرابیان صد پاره کرد

28 تا عرب در حلقه دامش فتاد %~% آسمان یک دم امان او را نداد

29 عصر خود را بنگر ای صاحب نظر %~% در بدن باز آفرین روح عمر

30 قوت از جمعیت دین مبین %~% دین همه عزم است و اخلاص و یقین

31 تا ضمیرش رازدان فطرت است %~% مرد صحرا پاسبان فطرت است

32 ساده و طبعش عیار زشت و خوب %~% از طلوعش صد هزار انجم غروب

33 بگذر از دشت و در و کوه و دمن %~% خیمه را اندر وجود خویش زن

34 طبع از باد بیابان کرده تیز %~% ناقه را سر ده به میدان ستیز

35 عصر حاضر زاده ایام تست %~% مستی او از می گلفام تست

36 شارح اسرار او تو بوده ئی %~% اولین معمار او تو بوده ئی

37 تا به فرزندی گرفت او را فرنگ %~% شاهدی گردید بی ناموس و ننگ

38 گرچه شیرین است و نوشین است او %~% کج خرام و شوخ و بی دین است او

39 مرد ms18 صحرا ! پخته تر کن خام را %~% بر عیار خود بزن ایام را

40 آدمیت زار نالید از فرنگ %~% زندگی هنگامه بر چید از فرنگ

1 پس چه باید کرد ای اقوام شرق %~% باز روشن می شود ایام شرق

2 در ضمیرش انقلاب آمد پدید %~% شب گذشت و آفتاب آمد پدید

3 یورپ از شمشیر خود بسمل فتاد %~% زیر گردون رسم لادینی نهاد

4 گرگی اندر پوستین بره ئی %~% هر زمان اندر کمین بره ئی

5 مشکلات حضرت انسان ازوست %~% آدمیت را غم پنهان ازوست

6 در نگاهش آدمی آب و گل است %~% کاروان زندگی بی منزل است

7 هر چه می بینی ز انوار حق است %~% حکمت اشیا ز اسرار حق است

8 هر که آیات خدا بیند حر است %~% اصل این حکمت ز حکم «انظر» است

9 بنده مومن ازو بهروز تر %~% هم بحال دیگران دلسوز تر

10 علم چون روشن کند آب و گلش %~% از خدا ترسنده تر گردد دلش

11 علم اشیا خاک ما را کیمیاست %~% آه در افرنگ تأثیرش جداست

12 عقل و فکرش بی عیار خوب و زشت %~% چشم او بی نم دل او سنگ و خشت

13 علم ازو رسواست اندر شهر و دشت %~% جبرئیل از صحبتش ابلیس گشت

14 دانش افرنگیان تیغی بدوش %~% در هلاک نوع انسان سخت کوش

15 با خسان اندر جهان خیر و شر %~% در نسازد مستی علم و هنر

16 آه از افرنگ و از آئین او %~% آه از اندیشه لا دین او

17 علم حق را ساحری آموختند %~% ساحری نی کافری آموختند

18 هر طرف صد فتنه می آرد نفیر %~% تیغ را از پنجه رهزن بگیر

19 ایکه جان را باز میدانی ز تن %~% سحر این تهذیب لا دینی شکن

20 روح شرق اندر تنش باید دمید %~% تا بگردد قفل معنی را کلید

21 عقل اندر حکم دل یزدانی است %~% چون ز دل آزاد شد شیطانی است

22 ms19 زندگانی هر زمان در کشمکش %~% عبرت آموز است احوال حبش

23 شرع یورپ بی نزاع قیل و قال %~% بره را کرد است بر گرگان حلال

24 نقش نو اندر جهان باید نهاد %~% از کفن دزدان چه امید گشاد

25 در جنیوا چیست غیر از مکر و فن %~% صید تو این میش و آن نخچیر من

26 نکته ها کو می نگنجد در سخن %~% یک جهان آشوب و یک گیتی فتن

27 ای اسیر رنگ پاک از رنگ شو %~% مؤمن خود کافر افرنگ شو

28 رشته سود و زیان در دست تست %~% آبروی خاوران در دست تست

29 این کهن اقوام را شیرازه بند %~% رایت صدق و صفا را کن بلند

30 اهل حق را زندگی از قوت است %~% قوت هر ملت از جمعیت است

31 رای بی قوت همه مکر و فسون %~% قوت بی رای جهل است و جنون

32 سوز و ساز و درد و داغ از آسیاست %~% هم شراب و هم ایاغ از آسیاست

33 عشق را ما دلبری آموختیم %~% شیوه آدم گری آموختیم

34 هم هنر هم دین ز خاک خاور است %~% رشک گردون خاک پاک خاور است

35 وانمودیم آنچه بود اندر حجاب %~% آفتاب از ما و ما از آفتاب

36 هر صدف را گوهر از نیسان ماست %~% شوکت هر بحر از طوفان ماست

37 روح خود در سوز بلبل دیده ایم %~% خون آدم در رگ گل دیده ایم

38 فکر ما جویای اسرار وجود %~% زد نخستین زخمه بر تار وجود

39 داشتیم اندر میان سینه داغ %~% بر سر راهی نهادیم این چراغ

40 ای امین دولت تهذیب و دین %~% آن ید بیضا برآر از آستین

41 خیز و از کار امم بگشا گره %~% نشه افرنگ را از سر بنه

42 نقشی از جمعیت خاور فکن %~% واستان خود را ز دست اهرمن

43 دانی از افرنگ و از کار فرنگ %~% تا کجا در قید زنار فرنگ ms20

44 زخم ازو نشتر ازو سوزن ازو %~% ما و جوی خون و امید رفو

45 خود بدانی پادشاهی قاهری است %~% قاهری در عصر ما سوداگری است

46 تخته دکان شریک تخت و تاج %~% از تجارت نفع و از شاهی خراج

47 آن جهانبانی که هم سوداگر است %~% بر زبانش خیر و اندر دل شر است

48 گر تو میدانی حسابش را درست %~% از حریرش نرم تر کرپاس تست

49 بی نیاز از کارگاه او گذر %~% در زمستان پوستین او مخر

50 کشتن بی حرب و ضرب آئین اوست %~% مرگها در گردش ماشین اوست

51 بوریای خود به قالینش مده %~% بیذق خود را به فرزینش مده

52 گوهرش تف دار و در لعلش رگ است %~% مشک این سوداگر از ناف سگ است

53 رهزن چشم تو خواب مخملش %~% رهزن تو رنگ و آب مخملش

54 صد گره افکنده ئی در کار خویش %~% از قماش او مکن دستار خویش

55 هوشمندی از خم او می نخورد %~% هر که خورد اندر همین میخانه مرد

56 وقت سودا خندخند و کم خروش %~% ما چو طفلانیم و او شکر فروش

57 محرم از قلب و نگاه مشتری است %~% یارب این سحر است یا سوداگری است

58 تاجران رنگ و بو بردند سود %~% ما خریداران همه کور و کبود

59 آنچه از خاک تو رست ای مرد حر %~% آن فروش و آن بپوش و آن بخور

60 آن نکوبینان که خود را دیده اند %~% خود گلیم خویش را بافیده اند

61 ای ز کار عصر حاضر بی خبر %~% چرب دستیهای یورپ را نگر

62 قالی از ابریشم تو ساختند %~% باز او را پیش تو انداختند

63 چشم تو از ظاهرش افسون خورد %~% رنگ و آب او ترا از جا برد

64 وای آن دریا که موجش کم تپید %~% گوهر خود را ز غواصان خرید

1 ای تو ما بیچارگان را ساز و برگ %~% وا رهان این ms21 قوم را از ترس مرگ

2 سوختی لات و منات کهنه را %~% تازه کردی کائنات کهنه را

3 در جهان ذکر و فکر انس و جان %~% تو صلوت صبح تو بانگ اذان

4 لذت سوز و سرور از لا اله %~% در شب اندیشه نور از لا اله

5 نی خدا ها ساختیم از گاو و خر %~% نی حضور کاهنان افکنده سر

6 نی سجودی پیش معبودان پیر %~% نی طواف کوشک سلطان و میر

7 این همه از لطف بی پایان تست %~% فکر ما پرورده احسان تست

8 ذکر تو سرمایه ذوق و سرور %~% قوم را دارد به فقر اندر غیور

9 ای مقام و منزل هر راهرو %~% جذب تو اندر دل هر راهرو

10 ساز ما بی صوت گردید آنچنان %~% زخمه بر رگهای او آید گران

11 در عجم گردیدم و هم در عرب %~% مصطفی نایاب و ارزان بولهب

12 این مسلمان زاده روشن دماغ %~% ظلمت آباد ضمیرش بی چراغ

13 در جوانی نرم و نازک چون حریر %~% آرزو در سینه او زود میر

14 این غلام ابن غلام ابن غلام %~% حریت اندیشه او را حرام

15 مکتب از وی جذبه دین در ربود %~% از وجودش این قدر دانم که بود

16 این ز خود بیگانه این مست فرنگ %~% نان جو می خواهد از دست فرنگ

17 نان خرید این فاقه کش با جان پاک %~% داد ما را ناله های سوز ناک

18 دانه چین مانند مرغان سرا ست %~% از فضای نیلگون ناآشناست

19 آتش افرنگیان بگداختش %~% یعنی این دوزخ دگرگون ساختش

20 شیخ مکتب کم سواد و کم نظر %~% از مقام او نداد او را خبر

21 مؤمن و از رمز مرگ آگاه نیست %~% در دلش لا غالب الا الله نیست

22 تا دل او در میان سینه مرد %~% می نیندیشد مگر از خواب و خورد

23 بهر یک نان نشتر «لا و نعم» %~% منت صد کس برای یک ms22 شکم

24 از فرنگی می خرد لات و منات %~% مؤمن و اندیشه او سومنات

25 «قم باذنی» گوی و او را زنده کن %~% در دلش «الله هو» را زنده کن

26 ما همه افسونی تهذیب غرب %~% کشته افرنگیان بی حرب و ضرب

27 تو از آن قومی که جام او شکست %~% وا نما یک بنده الله مست

28 تا مسلمان باز بیند خویش را %~% از جهانی برگزیند خویش را

29 شهسوارا ! یک نفس در کش عنان %~% حرف من آسان نیاید بر زبان

30 آرزو آید که ناید تا به لب %~% می نگردد شوق محکوم ادب

31 آن بگوید لب گشا ای دردمند %~% این بگوید چشم بگشا لب ببند

32 گرد تو گردد حریم کائنات %~% از تو خواهم یک نگاه التفات

33 ذکر و فکر و علم و عرفانم توئی %~% کشتی و دریا و طوفانم توئی

34 آهوی زار و زبون و ناتوان %~% کس به فتراکم نبست اندر جهان

35 ای پناه من حریم کوی تو %~% من به امیدی رمیدم سوی تو

36 آن نوا در سینه پروردن کجا %~% وز دمی صد غنچه وا کردن کجا

37 نغمه من در گلوی من شکست %~% شعله ئی از سینه ام بیرون نجست

38 در نفس سوز جگر باقی نماند %~% لطف قرآن سحر باقی نماند

39 ناله ئی کو می نگنجد در ضمیر %~% تا کجا در سینه ام ماند اسیر

40 یک فضای بیکران میبایدش %~% وسعت نه آسمان میبایدش

41 آه زان دردی که در جان و تن است %~% گوشه چشم تو داروی من است

42 در نسازد با دواها جان زار %~% تلخ و بویش بر مشامم ناگوار

43 کار این بیمار نتوان برد پیش %~% من چو طفلان نالم از داروی خویش

44 تلخی او را فریبم از شکر %~% خنده ها در لب بدوزد چاره گر

45 چون بصیری از تو میخواهم گشود %~% تا بمن باز آید آن روزی که بود

46 مهر تو ms23 بر عاصیان افزونتر است %~% در خطا بخشی چو مهر مادر است

47 با پرستاران شب دارم ستیز %~% باز روغن در چراغ من بریز

48 ای وجود تو جهان را نو بهار %~% پرتو خود را دریغ از من مدار

49 «خود بدانی قدر تن از جان بود %~% قدر جان از پرتو جانان بود»

50 تا ز غیر الله ندارم هیچ امید %~% یا مرا شمشیر گردان یا کلید

51 فکر من در فهم دین چالاک و چست %~% تخم کرداری ز خاک من نرست

52 تیشه ام را تیز تر گردان که من %~% محنتی دارم فزون از کوهکن

53 مؤمنم از خویشتن کافر نیم %~% بر فسانم زن که بد گوهر نیم

54 گرچه کشت عمر من بیحاصل است %~% چیزکی دارم که نام او دل است

55 دارمش پوشیده از چشم جهان %~% کز سم شبدیز تو دارد نشان

56 بنده ئی را کو نخواهد ساز و برگ %~% زندگانی بی حضور خواجه مرگ

57 ای که دادی کرد را سوز عرب %~% بنده خود را حضور خود طلب

58 بنده ئی چون لاله داغی در جگر %~% دوستانش از غم او بی خبر

59 بنده ئی اندر جهان نالان چو نی %~% تفته جان از نغمه های پی به پی

60 در بیابان مثل چوب نیم سوز %~% کاروان بگذشت و من سوزم هنوز

61 اندرین دشت و دری پهناوری %~% بو که آید کاروانی دیگری

62 جان ز مهجوری بنالد در بدن %~% ناله من وای من ای وای من !

1 ای ز خود پوشیده خود را بازیاب %~% در مسلمانی حرامست این حجاب

2 رمز دین مصطفی دانی که چیست %~% فاش دیدن خویش را شاهنشی است

3 چیست دین دریافتن اسرار خویش %~% زندگی مرگ است بی دیدار خویش

4 آن مسلمانی که بیند خویش را %~% از جهانی برگزیند خویش را

5 از ضمیر کائنات آگاه اوست %~% تیغ لا موجود «الا الله» اوست

6 در مکان و لامکان غوغای او %~% نه ms24 سپهر آواره در پهنای او

7 تا دلش سری ز اسرار خداست %~% حیف اگر از خویشتن ناآشناست

8 بنده حق وارث پیغمبران %~% او نگنجد در جهان دیگران

9 تا جهانی دیگری پیدا کند %~% این جهان کهنه را برهم زند

10 زنده مرد از غیر حق دارد فراغ %~% از خودی اندر وجود او چراغ

11 پای او محکم به رزم خیر و شر %~% ذکر او شمشیر و فکر او سپر

12 صبحش از بانگی که برخیزد ز جان %~% نی ز نور آفتاب خاوران

13 فطرت او بی جهات اندر جهات %~% او حریم و در طوافش کائنات

14 ذره ئی از گرد راهش آفتاب %~% شاهد آمد بر عروج او کتاب

15 فطرت او را گشاد از ملت است %~% چشم او روشن سواد از ملت است

16 اندکی گم شو به قرآن و خبر %~% باز ای نادان بخویش اندر نگر

17 در جهان آواره ئی بیچاره ئی %~% وحدتی گم کرده ئی صد پاره ئی

18 بند غیر الله اندر پای تست %~% داغم از داغی که در سیمای تست

19 میر خیل ! از مکر پنهانی بترس %~% از ضیاع روح افغانی بترس

20 ز آتش مردان حق می سوزمت %~% نکته ئی از پیر روم آموزمت

21 «رزق از حق جو مجو از زید و عمر %~% مستی از حق جو مجو از بنگ و خمر

22 گل مخر گل را مخور گل را مجو %~% زانکه گل خوار است دائم زرد رو

23 دل بجو تا جاودان باشی جوان %~% از تجلی چهره ات چون ارغوان

24 بنده باش و بر زمین رو چون سمند %~% چون جنازه نی که بر گردن برند»

25 شکوه کم کن از سپهر لاجورد %~% جز به گرد آفتاب خود مگرد

26 از مقام ذوق و شوق آگاه شو %~% ذره ئی صیاد مهر و ماه شو

27 عالم موجود را اندازه کن %~% در جهان خود را بلند آوازه کن

28 برگ و ساز کائنات ms25 از وحدتست %~% اندرین عالم حیات از وحدت است

29 در گذر از رنگ و بوهای کهن %~% پاک شو از آرزوهای کهن

30 این کهن سامان نیرزد با دو جو %~% نقشبند آرزوی تازه شو

31 زندگی بر آرزو دارد اساس %~% خویش را از آرزوی خود شناس

32 چشم و گوش و هوش تیز از آرزو %~% مشت خاکی لاله خیز از آرزو

33 هر که تخم آرزو در دل نکشت %~% پایمال دیگران چون سنگ و خشت

34 آرزو سرمایه سلطان و میر %~% آرزو جام جهان بین فقیر

35 آب و گل را آرزو آدم کند %~% آرزو ما را ز خود محرم کند

36 چون شرر از خاک ما بر می جهد %~% ذره را پهنای گردون میدهد

37 پور آزر کعبه را تعمیر کرد %~% از نگاهی خاک را اکسیر کرد

38 تو خودی اندر بدن تعمیر کن %~% مشت خاک خویش را اکسیر کن

1 شهر کابل خطه جنت نظیر %~% آب حیوان از رگ تاکش بگیر

2 چشم صائب از سوادش سرمه چین %~% روشن و پاینده باد آن سر زمین

3 در ظلام شب سمن زارش نگر %~% بر بساط سبزه می غلطد سحر

4 آن دیار خوش سواد آن پاک بوم %~% باد او خوشتر ز باد شام و روم

5 آب او براق و خاکش تابناک %~% زنده از موج نسیمش مرده خاک

6 ناید اندر حرف و صوت اسرار او %~% آفتابان خفته در کهسار او

7 ساکنانش سیر چشم و خوش گهر %~% مثل تیغ از جوهر خود بی خبر

8 قصر سلطانی که نامش دلگشاست %~% زائران را گرد راهش کیمیاست

9 شاه را دیدم در آن کاخ بلند %~% پیش سلطانی فقیری دردمند

10 خلق او اقلیم دلها را گشود %~% رسم و آئین ملوک آنجا نبود

11 من حضور آن شه والا گهر %~% بینوا مردی به دربار عمر

12 جانم از سوز کلامش در گداز %~% دست او بوسیدم از راه نیاز

13 پادشاهی خوش کلام ms26 و ساده پوش %~% سخت کوش و نرم خوی و گرم جوش

14 صدق و اخلاص از نگاهش آشکار %~% دین و دولت از وجودش استوار

15 خاکی و از نوریان پاکیزه تر %~% از مقام فقر و شاهی باخبر

16 در نگاهش روزگار شرق و غرب %~% حکمت او راز دار شرق و غرب

17 شهر یاری چون حکیمان نکته دان %~% رازدان مد و جزر امتان

18 پرده ها از طلعت معنی گشود %~% نکته های ملک و دین را وانمود

19 گفت «از آن آتش که داری در بدن %~% من ترا دانم عزیز خویشتن

20 هر که او را از محبت رنگ و بوست %~% در نگاهم هاشم و محمود اوست»

21 در حضور آن مسلمان کریم %~% هدیه آوردم ز قرآن عظیم

22 گفتم «این سرمایه اهل حق است %~% در ضمیر او حیات مطلق است

23 اندرو هر ابتدا را انتها است %~% حیدر از نیروی او خیبر گشاست»

24 نشه حرفم بخون او دوید %~% دانه دانه اشک از چشمش چکید

25 گفت «نادر در جهان بیچاره بود %~% از غم دین و وطن آواره بود

26 کوه و دشت از اضطرابم بیخبر %~% از غمان بی حسابم بی خبر

27 ناله با بانگ هزار آمیختم %~% اشک با جوی بهار آمیختم

28 غیر قرآن غمگسار من نبود %~% قوتش هر باب را بر من گشود»

29 گفتگوی خسرو والا نژاد %~% باز با من جذبه سرشار داد

30 وقت عصر آمد صدای الصلوت %~% آن که مؤمن را کند پاک از جهات

31 انتهای عاشقان سوز و گداز %~% کردم اندر اقتدای او نماز

32 رازهای آن قیام و آن سجود %~% جز به بزم محرمان نتوان گشود

1 بیا که ساز فرنگ از نوا بر افتاد است %~% درون پرده او نغمه نیست فریاد است

2 زمانه کهنه بتان را هزار بار آراست %~% من از حرم نگذشتم که پخته بنیاد است

3 درفش ملت عثمانیان دوباره بلند %~% چه گویمت که به تیموریان ms27 چه افتاد است

4 خوشا نصیب که خاک تو آرمید اینجا %~% که این زمین ز طلسم فرنگ آزاد است

5 هزار مرتبه کابل نکوتر از دهلی است %~% که آن عجوزه عروس هزار داماد است

6 درون دیده نگه دارم اشک خونین را %~% که من فقیرم و این دولت خدا داد است

7 اگرچه پیر حرم ورد لااله دارد %~% کجا نگاه که برنده تر ز پولاد است

1 از نوازشهای سلطان شهید %~% صبح و شامم صبح و شام روز عید

2 نکته سنج خاوران هندی فقیر %~% میهمان خسرو کیوان سریر

3 تا ز شهر خسروی کردم سفر %~% شد سفر بر من سبکتر از حضر

4 سینه بگشادم به آن بادی که پار %~% لاله رست از فیض او در کوهسار

5 آه غزنی آن حریم علم و فن %~% مرغزار شیر مردان کهن

6 دولت محمود را زیبا عروس %~% از حنا بندان او دانای طوس

7 خفته در خاکش حکیم غزنوی %~% از نوای او دل مردان قوی

8 آن «حکیم غیب» آن صاحب مقام %~% «ترک جوش» رومی از ذکرش تمام

9 من ز پیدا او ز پنهان در سرور %~% هر دو را سرمایه از ذوق حضور

10 او نقاب از چهره ایمان گشود %~% فکر من تقدیر مؤمن وانمود

11 هر دو را از حکمت قرآن سبق %~% او ز حق گوید من از مردان حق

12 در فضای مرقد او سوختم %~% تا متاع ناله ئی اندوختم

13 گفتم ای بیننده اسرار جان %~% بر تو روشن این جهان و آن جهان

14 عصر ما وارفته آب و گل است %~% اهل حق را مشکل اندر مشکل است

15 مؤمن از افرنگیان دید آنچه دید %~% فتنه ها اندر حرم آمد پدید

16 تا نگاه او ادب از دل نخورد %~% چشم او را جلوه افرنگ برد

17 ای «حکیم غیب» امام عارفان %~% پخته از فیض تو خام عارفان

18 آنچه اندر پرده غیب است گوی %~% بو که آب ms28 رفته باز آید بجوی

1 رازدان خیر و شر گشتم ز فقر %~% زنده و صاحب نظر گشتم ز فقر

2 یعنی آن فقری که داند راه را %~% بیند از نور خودی الله را

3 اندرون خویش جوید لااله %~% در ته شمشیر گوید لااله

4 فکر جان کن چون زنان بر تن متن %~% همچو مردان گوی در میدان فکن

5 سلطنت اندر جهان آب و گل %~% قیمت او قطره ئی از خون دل

6 مؤمنان زیر سپهر لاجورد %~% زنده از عشقند و نی از خواب و خورد

7 می ندانی عشق و مستی از کجاست %~% این شعاع آفتاب مصطفی است

8 زنده ئی تا سوز او در جان تست %~% این نگهدارنده ایمان تست

9 با خبر شو از رموز آب و گل %~% پس بزن بر آب و گل اکسیر دل

10 دل ز دین سر چشمه هر قوت است %~% دین همه از معجزات صحبت است

11 دین مجو اندر کتب ای بیخبر %~% علم و حکمت از کتب دین از نظر

12 بوعلی داننده آب و گل است %~% بیخبر از خستگیهای دل است

13 نیش و نوش بوعلی سینا بهل %~% چاره سازیهای دل از اهل دل

14 مصطفی بحر است و موج او بلند %~% خیز و این دریا بجوی خویش بند

15 مدتی بر ساحلش پیچیده ئی %~% لطمه های موج او نادیده ئی

16 یک زمان خود را به دریا در فکن %~% تا روان رفته باز آید بتن

17 ای مسلمان جز براه حق مرو %~% ناامید از رحمت عامی مشو

18 پرده بگذار آشکارائی گزین %~% تا بلرزد از سجود تو زمین

19 دوش دیدم فطرت بیتاب را %~% روح آن هنگامه اسباب را

20 چشم او بر زشت و خوب کائنات %~% در نگاه او غیوب کائنات

21 دست او با آب و خاک اندر ستیز %~% آن بهم پیوسته و این ریز ریز

22 گفتمش در جستجوی کیستی %~% در تلاش تار و پوی کیستی ms29

23 گفت از حکم خدای ذوالمنن %~% آدمی نو سازم از خاک کهن

24 مشت خاکی را بصد رنگ آزمود %~% پی به پی تابید و سنجید و فزود

25 آخر او را آب و رنگ لاله داد %~% لااله اندر ضمیر او نهاد

26 باش تا بینی بهار دیگری %~% از بهار پاستان رنگین تری

27 هر زمان تدبیرها دارد رقیب %~% تا نگیری از بهار خود نصیب

28 بر درون شاخ گل دارم نظر %~% غنچه ها را دیده ام اندر سفر

29 لاله را در وادی و کوه و دمن %~% از دمیدن باز نتوان داشتن

30 بشنود مردی که صاحب جستجوست %~% نغمه ئی را کو هنوز اندر گلوست

1 خیزد از دل ناله ها بی اختیار %~% آه ! آن شهری که اینجا بود پار

2 آن دیار و کاخ و کو ویرانه ایست %~% آن شکوه و فال و فر افسانه ایست

3 گنبدی در طوف او چرخ برین %~% تربت سلطان محمود است این

4 آنکه چون کودک لب از کوثر بشست %~% گفت در گهواره نام او نخست

5 برق سوزان تیغ بی زنهار او %~% دشت و در لرزنده از یلغار او

6 زیر گردون آیت الله رایتش %~% قدسیان قرآن سرا بر تربتش

7 شوخی فکرم مرا از من ربود %~% تا نبودم در جهان دیر و زود

8 رخ نمود از سینه ام آن آفتاب %~% پردگیها از فروغش بی حجاب

9 مهر گردون از جلالش در رکوع %~% از شعاعش دوش میگردد طلوع

10 وارهیدم از جهان چشم و گوش %~% فاش چون امروز دیدم صبح دوش

11 شهر غزنین یک بهشت رنگ و بو %~% آب جوها نغمه خوان در کاخ و کو

12 قصر های او قطار اندر قطار %~% آسمان با قبه هایش هم کنار

13 نکته سنج طوس را دیدم ببزم %~% لشکر محمود را دیدم به رزم

14 روح سیر عالم اسرار کرد %~% تا مرا شوریده ئی بیدار کرد

15 آنهمه مشتاقی و سوز و ms30 سرور %~% در سخن چون رند بی پروا جسور

16 تخم اشکی اندر آن ویرانه کاشت %~% گفتگوها با خدای خویش داشت

17 تا نبودم بیخبر از راز او %~% سوختم از گرمی آواز او

1 لاله بهر یک شعاع آفتاب %~% دارد اندر شاخ چندین پیچ و تاب

2 چون بهار او را کند عریان و فاش %~% گویدش جز یک نفس اینجا مباش

3 هر دو آمد یکدگر را ساز و برگ %~% من ندانم زندگی خوشتر که مرگ

4 زندگی پیهم مصاف نیش و نوش %~% رنگ و نم امروز را از خون دوش

5 الامان از مکر ایام الامان %~% الامان از صبح و از شام الامان

6 ای خدا ای نقشبند جان و تن %~% با تو این شوریده دارد یک سخن

7 فتنه ها بینم درین دیر کهن %~% فتنه ها در خلوت و در انجمن

8 عالم از تقدیر تو آمد پدید %~% یا خدای دیگر او را آفرید

9 ظاهرش صلح و صفا باطن ستیز %~% اهل دل را شیشه دل ریز ریز

10 صدق و اخلاص و صفا باقی نماند %~% «آن قدح بشکست و آن ساقی نماند»

11 چشم تو بر لاله رویان فرنگ %~% آدم از افسونشان بی آب و رنگ

12 از که گیرد ربط و ضبط این کائنات %~% ای شهید عشوه لات و منات

13 مرد حق آن بنده روشن نفس %~% نایب تو در جهان او بود و بس

14 او به بند نقره و فرزند و زن %~% گر توانی سومنات او شکن

15 این مسلمان از پرستاران کیست %~% در گریبانش یکی هنگامه نیست

16 سینه اش بی سوز و جانش بی خروش %~% او سرافیل است و صور او خموش

17 قلب او نا محکم و جانش نژند %~% در جهان کالای او نا ارجمند

18 در مصاف زندگانی بی ثبات %~% دارد اندر آستین لات و منات

19 مرگ را چون کافران داند هلاک %~% آتش او کم بها مانند خاک

20 شعله ms31 ئی از خاک او باز آفرین %~% آن طلب آن جستجو باز آفرین

21 باز جذب اندرون او را بده %~% آن جنون ذوفنون او را بده

22 شرق را کن از وجودش استوار %~% صبح فردا از گریبانش برآر

23 بحر احمر را بچوب او شکاف %~% از شکوهش لرزه ئی افکن به قاف

1 قندهار آن کشور مینو سواد %~% اهل دل را خاک او خاک مراد

2 رنگ ها بوها هواها آب ها %~% آب ها تابنده چون سیماب ها

3 لاله ها در خلوت کهسار ها %~% نارها یخ بسته اندر نارها

4 کوی آن شهر است ما را کوی دوست %~% ساربان بر بند محمل سوی دوست

5 می سرایم دیگر از یاران نجد %~% از نوائی ناقه را آرم به وجد

6 از دیر مغان آیم بی گردش صهباست %~% در منزل لا بودم از باده الا مست

7 دانم که نگاه او ظرف همه کس بیند %~% کرد است مرا ساقی از عشوه و ایما مست

8 وقت است که بگشایم میخانه رومی باز %~% پیران حرم دیدم در صحن کلیسا مست

9 این کار حکیمی نیست دامان کلیمی گیر %~% صد بنده ساحل مست یک بنده دریا مست

10 دل را به چمن بردم از باد چمن افسرد %~% میرد بخیابانها این لاله صحرا مست

11 از حرف دلاویزش اسرار حرم پیدا %~% دی کافرکی دیدم در وادی بطحا مست

12 سینا است که فاران است یارب چه مقام است این %~% هر ذره خاک من چشمی است تماشا مست

13 خرقه آن «برزخ لایبغیان» %~% دیدمش در نکته «لی خرقتان»

14 دین او آئین او تفسیر کل %~% در جبین او خط تقدیر کل

15 عقل را او صاحب اسرار کرد %~% عشق را او تیغ جوهر دار کرد

16 کاروان شوق را او منزل است %~% ما همه یک مشت خاکیم او دل است

17 آشکارا دیدنش اسرای ماست %~% در ضمیرش مسجد اقصای ماست

18 آمد از پیراهن او بوی ms32 او %~% داد ما را نعره الله هو

19 با دل من شوق بی پروا چه کرد %~% باده پر زور با مینا چه کرد

20 رقصد اندر سینه از زور جنون %~% تا ز راه دیده میآید برون

21 گفت «من جبریلم و نور مبین» %~% پیش ازین او را ندیدم اینچنین

22 شعر رومی خواند و خندید و گریست %~% یا رب این دیوانه فرزانه کیست

23 در حرم با من سخن زندانه گفت %~% از می و مغ زاده و پیمانه گفت

24 گفتمش این حرف بیباکانه چیست %~% لب فرو بند این مقام خامشی ست

25 من ز خون خویش پروردم ترا %~% صاحب آه سحر کردم ترا

26 بازیاب این نکته را ای نکته رس %~% عشق مردان ضبط احوال است و بس

27 گفت عقل و هوش آزار دل است %~% مستی و وارفتگی کار دل است

28 نعره ها زد تا فتاد اندر سجود %~% شعله آواز او بود او نبود

1 تربت آن خسرو روشن ضمیر %~% از ضمیرش ملتی صورت پذیر

2 گنبد او را حرم داند سپهر %~% با فروغ از طوف او سیمای مهر

3 مثل فاتح آن امیر صف شکن %~% سکه ئی زد هم به اقلیم سخن

4 ملتی را داد ذوق جستجو %~% قدسیان تسبیح خوان بر خاک او

5 از دل و دست گهر ریزی که داشت %~% سلطنت ها برد و بی پروا گذاشت

6 نکته سنج و عارف و شمشیر زن %~% روح پاکش با من آمد در سخن

7 گفت می دانم مقام تو کجاست %~% نغمه تو خاکیان را کیمیاست

8 خشت و سنگ از فیض تو دارای دل %~% روشن از گفتار تو سینای دل

9 پیش ما ای آشنای کوی دوست %~% یک نفس بنشین که داری بوی دوست

10 ایخوش آن کو از خودی آئینه ساخت %~% وندر آن آئینه عالم را شناخت

11 پیر گردید این زمین و این سپهر %~% ماه کور از کور چشمیهای مهر

12 گرمی ms33 هنگامه ئی می بایدش %~% تا نخستین رنگ و بو باز آیدش

13 بنده مؤمن سرافیلی کند %~% بانگ او هر کهنه را برهم زند

14 ای ترا حق داد جان ناشکیب %~% تو ز سر ملک و دین داری نصیب

15 فاش گو با پور نادر فاش گوی %~% باطن خود را به ظاهر فاش گوی

1 ای قبای پادشاهی بر تو راست %~% سایه تو خاک ما را کیمیاست

2 خسروی را از وجود تو عیار %~% سطوت تو ملک و دولت را حصار

3 از تو ای سرمایه فتح و ظفر %~% تخت احمد شاه را شانی دگر

4 سینه ها بی مهر تو ویرانه به %~% از دل و از آرزو بیگانه به

5 آبگون تیغی که داری در کمر %~% نیم شب از تاب او گردد سحر

6 نیک میدانم که تیغ نادر است %~% من چه گویم باطن او ظاهر است

7 حرف شوق آورده ام از من پذیر %~% از فقیری رمز سلطانی بگیر

8 ای نگاه تو ز شاهین تیز تر %~% گرد این ملک خدا دادی نگر

9 این که می بینیم از تقدیر کیست %~% چیست آن چیزی که میبایست و نیست

10 روز و شب آئینه تدبیر ماست %~% روز و شب آئینه تقدیر ماست

11 با تو گویم ای جوان سخت کوش %~% چیست فردا دختر امروز و دوش

12 هر که خود را صاحب امروز کرد %~% گرد او گردد سپهر گرد گرد

13 او جهان رنگ و بو را آبروست %~% دوش ازو امروز ازو فردا ازوست

14 مرد حق سرمایه روز و شب است %~% زانکه او تقدیر خود را کوکب است

15 بنده صاحب نظر پیر امم %~% چشم او بینای تقدیر امم

16 از نگاهش تیز تر شمشیر نیست %~% ما همه نخچیر او نخچیر نیست

17 لرزد از اندیشه آن پخته کار %~% حادثات اندر بطون روزگار

18 چون پدر اهل هنر را دوست دار %~% بنده صاحب نظر را دوست دار

19 همچو ms34 آن خلد آشیان بیدار زی %~% سخت کوش و پر دم و کرار زی

20 می شناسی معنی کرار چیست %~% این مقامی از مقامات علی است

21 امتان را در جهان بی ثبات %~% نیست ممکن جز به کراری حیات

22 سر گذشت آل عثمان را نگر %~% از فریب غربیان خونین جگر

23 تا ز کراری نصیبی داشتند %~% در جهان دیگر علم افراشتند

24 مسلم هندی چرا میدان گذاشت %~% همت او بوی کراری نداشت

25 مشت خاکش آنچنان گردیده سرد %~% گرمی آواز من کاری نکرد

26 ذکر و فکر نادری در خون تست %~% قاهری با دلبری در خون تست

27 ای فروغ دیده برنا و پیر %~% سرکار از هاشم و محمود گیر

28 هم از آن مردی که اندر کوه و دشت %~% حق ز تیغ او بلند آوازه گشت

29 روز ها شب ها تپیدن میتوان %~% عصر دیگر آفریدن میتوان

30 صد جهان باقی است در قرآن هنوز %~% اندر آیاتش یکی خود را بسوز

31 باز افغان را از آن سوزی بده %~% عصر او را صبح نو روزی بده

32 ملتی گم گشته کوه و کمر %~% از جبینش دیده ام چیزی دگر

33 زانکه بود اندر دل من سوز و درد %~% حق ز تقدیرش مرا آگاه کرد

34 کاروبارش را نکو سنجیده ام %~% آنچه پنهان است پیدا دیده ام

35 مرد میدان زنده از الله هوست %~% زیر پای او جهان چار سوست

36 بنده ئی کو دل بغیرالله نبست %~% می توان سنگ از زجاج او شکست

37 او نگنجد در جهان چون و چند %~% تهمت ساحل به این دریا مبند

38 چون ز روی خویش بر گیرد حجاب %~% او حسابست او ثوابست او عذاب

39 برگ و ساز ما کتاب و حکمت است %~% این دو قوت اعتبار ملت است

40 آن فتوحات جهان ذوق و شوق %~% این فتوحات جهان تحت و فوق

41 هر دو انعام خدای لایزال %~% مؤمنان را آن جمال ms35 است این جلال

42 حکمت اشیا فرنگی زاد نیست %~% اصل او جز لذت ایجاد نیست

43 نیک اگر بینی مسلمان زاده است %~% این گهر از دست ما افتاده است

44 چون عرب اندر اروپا پر گشاد %~% علم و حکمت را بنا دیگر نهاد

45 دانه آن صحرا نشینان کاشتند %~% حاصلش افرنگیان برداشتند

46 این پری از شیشه اسلاف ماست %~% باز صیدش کن که او از قاف ماست

47 لیکن از تهذیب لا دینی گریز %~% زانکه او با اهل حق دارد ستیز

48 فتنه ها این فتنه پرداز آورد %~% لات و عزی در حرم باز آورد

49 از فسونش دیده دل نا بصیر %~% روح از بی آبی او تشنه میر

50 لذت بیتابی از دل می برد %~% بلکه دل زین پیکر گل می برد

51 کهنه دزدی غارت او برملا ست %~% لاله می نالد که داغ من کجاست

52 حق نصیب تو کند ذوق حضور %~% باز گویم آنچه گفتم در زبور

53 «مردن و هم زیستن ای نکته رس %~% این همه از اعتبارات است و بس

54 مرد کر سوز نوا را مرده ئی %~% لذت صوت و صدا را مرده ئی

55 پیش چنگی مست و مسرور است کور %~% پیش رنگی زنده در گور است کور

56 روح باحق زنده و پاینده است %~% ورنه این را مرده آن را زنده است

57 آنکه «حی لایموت» آمد حق است %~% زیستن با حق حیات مطلق است

58 هر که بی حق زیست جز مردار نیست %~% گرچه کس در ماتم او زار نیست»

59 برخور از قرآن اگر خواهی ثبات %~% در ضمیرش دیده ام آب حیات

60 می دهد ما را پیام «لاتخف» %~% می رساند بر مقام لاتخف

61 قوت سلطان و میر از لااله %~% هیبت مرد فقیر از لااله

62 تا دو تیغ لا و الا داشتیم %~% ماسوی الله را نشان نگذاشتیم

63 خاوران از شعله من روشن است %~% ای خنک مردی که ms36 در عصر من است

64 از تب و تابم نصیب خود بگیر %~% بعد ازین ناید چو من مرد فقیر

65 گوهر دریای قرآن سفته ام %~% شرح رمز «صبغة الله» گفته ام

66 با مسلمانان غمی بخشیده ام %~% کهنه شاخی را نمی بخشیده ام

67 عشق من از زندگی دارد سراغ %~% عقل از صهبای من روشن ایاغ

68 نکته های خاطر افروزی که گفت %~% با مسلمان حرف پرسوزی که گفت

69 همچو نی نالیدم اندر کوه و دشت %~% تا مقام خویش بر من فاش گشت

70 حرف شوق آموختم وا سوختم %~% آتش افسرده باز افروختم

71 با من آه صبحگاهی داده اند %~% سطوت کوهی به کاهی داده اند

72 دارم اندر سینه نور لااله %~% در شراب من سرور لااله

73 فکر من گردون مسیر از فیض اوست %~% جوی ساحل ناپذیر از فیض اوست

74 پس بگیر از باده من یک دو جام %~% تا درخشی مثل تیغ بی نیام

پس چه بياد كرد

پس چه بياد كرد

نبذة عن الكتاب

الفهرس