1 ما برفتیم تو دانی و دل غمخور ما %~% بخت بد تا به کجا می برد آبشخور ما

2 از نثار مژه چون زلف تو در زر گیرم %~% قاصدی کز تو سلامی برساند بر ما

3 به دعا آمده‌ام هم به دعا دست بر آر %~% که وفا با تو قرین باد و خدا یاور ما

4 فلک آواره به هر سو کندم می‌دانی %~% رشک می‌آیدش از صحبت جان پرور ما

5 گر همه خلق جهان بر من و تو حیف برند %~% بکشد از همه انصاف ستم داور ما

6 روز باشد که بیاید به سلامت بازم %~% ای خوش آن روز که آید به سلامی بر ما

7 به سرت گر همه آفاق به هم جمع شوند %~% نتوان برد هوای تو برون از سر ما

8 تا ز وصف رخ زیبای تو ما دم زده‌ایم %~% ورق گل خجل است از ورق دفتر ما

9 هر که گوید که کجا رفت خدا را حافظ %~% گو به زاری سفری کرد و برفت از بر ما

1 صبح دولت می‌دمد کو جام همچون آفتاب %~% فرصتی زین به کجا باشد بده جام شراب

2 خانه بی‌تشویش و ساقی یار و مطرب نکته‌گوی %~% موسم عیش است و دور ساغر و عهد شباب

3 از پی تفریح طبع و زیور حسن طرب %~% خوش بود ترکیب زرین جام با لعل مذاب

4 از خیال لطف می مشاطه چالاک طبع %~% در ضمیر برگ گل خوش می‌کند پنهان گلاب

5 شاهد و مطرب به دست‌افشان و مستان پایکوب %~% غمزه ساقی ز چشم می‌پرستان برده خواب

6 تا شد آن مه مشتری درهای حافظ را به نقد %~% می‌رسد هر دم به گوش زهره گلبانگ رباب

1 اگر به لطف بخوانی مزید الطاف است %~% وگر به قهر برانی درون ما صاف است

2 بیان وصف تو گفتن نه حد امکان است %~% چرا که وصف تو بیرون ز حد اوصاف است

3 ز ms1 چشم عشق توان دید روی شاهد غیب %~% که نور دیده عاشق ز قاف تا قاف است

4 چو سرو سرکشی ای یار سنگدل با ما %~% چه چشمهاست که از روی تو بر اطراف است

5 تو را که مایه خلد است نیاز همتا نیست %~% از این مثال گزینم روان در اطراف است

6 ز مصحف رخ دلدار آیتی بر خوان %~% که آن بیان مقامات کشف کشاف است

7 عدو که منطق حافظ طمع کند در شعر %~% همان حدیث هما و طریق خطاف است

1 غمش تا در دلم مأوا گرفته است %~% سرم چون زلف او سودا گرفته است

2 لب چون آتشش آب حیات است %~% از آن آب آتشی در ما گرفته است

3 همای همتم عمری است کز جان %~% هوای آن قد و بالا گرفته است

4 شدم عاشق به بالای بلندش %~% که کار عاشقان بالا گرفته است

5 چو ما در سایه الطاف اوییم %~% چرا او سایه از ما وا گرفته است

6 نسیم صبح عنبر بوست امروز %~% مگر یارم ره صحرا گرفته است

7 ز دریای دو چشمم گوهر اشک %~% جهان در لؤلؤ لالا گرفته است

8 حدیث حافظ ای سرو سمن‌بوی %~% به وصف قد تو بالا گرفته است

1 هوس باد بهارم به سوی صحرا برد %~% باد بوی تو بیاورد و قرار از ما برد

2 هرکجا بود دلی چشم تو برد از راهش %~% نه دل خسته بیمار مرا تنها برد

3 آمد و گرم ببرد آب رخم اشک چو سیم %~% زر به زر داد کسی کامد و این کالا برد

4 دل سنگین ترا اشک من آورد به راه %~% سنگ را سیل تواند به لب دریا برد

5 دوش دست طربم سلسله شوق تو بست %~% پای خیل خردم لشکر غم از جا برد

6 راه ما غمزه آن ترک‌کمان ابرو زد %~% رخت ما هندوی آن سرو سهی بالا برد

7 جام می پیش لبت دم ms2 ز روان‌بخشی زد %~% آب وی آن لب جان‌بخش روان‌افزا برد

8 بحث بلبل بر حافظ مکن از خوش سخنی %~% پیش طوطی نتوان نام هزارآوا برد

1 صراحی دگر بارم از دست برد %~% به من باز بنمود می دستبرد

2 هزار آفرین بر می سرخ باد %~% که از روی ما رنگ زردی ببرد

3 بنازیم دستی که انگور چید %~% مریزاد پایی که در هم فشرد

4 برو زاهدا خورده بر ما مگیر %~% که کار خدایی نه کاریست خرد

5 مرا از ازل عشق شد سرنوشت %~% قضای نوشته نشاید سترد

6 مزن دم ز حکمت که در وقت مرگ %~% ارسطو دهد جان چو بیچاره کرد

7 مکش رنج بیهوده خرسند باش %~% قناعت کن ار نیست اطلس چو برد

8 چنان زندگانی کن اندر جهان %~% که چون مرده باشی نگویند مرد

9 شود مست وحدت زجام الست %~% هر آن کاو چو حافظ می صاف خورد

1 من و صلاح و سلامت کس این گمان نبرد %~% که کس به رند خرابات ظن آن نبرد

2 من این مرقع دیرینه بهر آن دارم %~% که زیر خرقه کشم می کسی گمان نبرد

3 مباش غره به علم و عمل فقیه! مدام %~% که هیچکس ز قضای خدای جان نبرد

4 اگر چه دیده پاسبان تو ای دل %~% به هوش باش که نقد تو پاسبان نبرد

5 سخن به نزد سخندان ادا مکن حافظ %~% که تحفه کس در و گوهر به بحر و کان نبرد

1 کارم ز دور چرخ به سامان نمی‌رسد %~% خون شد دلم ز درد به درمان نمی‌رسد

2 با خاک ره ز روی مذلت برابرم %~% آب رخم همی‌رود و نان نمی‌رسد

3 پی‌پاره‌ای نمی‌کنم از هیچ استخوان %~% تا صدهزار زخم به دندان نمی‌رسد

4 سیرم ز جان خود به سر راستان ولی %~% بیچاره را چه چاره چو فرمان نمی‌رسد

5 از آرزوست گشته گر انبار غم دلم %~% آوخ که آرزوی من ارزان نمی‌رسد

6 ms3 یعقوب را دو دیده ز حسرت سپید گشت %~% وآوازه‌ای ز مصر به کنعان نمی‌رسد

7 از حشمت اهل جهل به کیوان رسیده‌اند %~% جز آه اهل فضل به کیوان نمی‌رسد

8 از دستبرد جور زمان اهل فضل را %~% این غصه بس که دست سوی جان نمی‌ رسد

9 حافظ صبور باش که در راه عاشقی %~% هر کس که جان نداد به جانان نمی‌رسد

1 در هر هوا که جز برق اندر طلب نباشد %~% گر خرمنی بسوزد چندان عجب نباشد

2 مرغی که با غم دل شد الفتیش حاصل %~% بر شاخسار عمرش برگ طرب نباشد

3 در کارخانه عشق ازکفر ناگزیر است %~% آتش که را بسوزد گر بولهب نباشد

4 در کیش جان‌فروشان فضل و شرف به رندیست %~% اینجا نسب نگنجد آنجا حسب نباشد

5 در محفلی که خورشید اندر شمار ذره‌ست %~% خود را بزرگ دیدن شرط ادب نباشد

6 می خور که عمر سرمد گر درجهان توان یافت %~% جز باده بهشتی هیچش سبب نباشد

7 حافظ وصال جانان با چون تو تنگدستی %~% روزی شود که با آن پیوند شب نباشد

1 صورت خوبت نگارا خوش به آیین بسته‌اند %~% گوییا نقش لبت از جان شیرین بسته‌اند

2 از برای مقدم خیل و خیالت مردمان %~% زاشک رنگین در دیار دیده آیین بسته‌اند

3 کار زلف توست مشک‌افشانی و نظارگان %~% مصلحت را تهمتی بر نافه چین بسته‌اند

4 یارب آن روی است و در پیرامنش بند کلاه %~% یا به گرد ماه تابان عقد پروین بسته‌اند

5 خط سبز و عارضت را نقش بندان خطا %~% سایبان از عنبر تر گرد نسرین بسته‌اند

6 جمله وصف عشق من بودست و حسن روی تو %~% آن حکایتها که بر فرهاد و شیرین بسته‌اند

7 حافظا محض حقیقت گوی یعنی سر عشق %~% غیر از این گویی خیالاتی به تخمین بسته‌اند

1 مژده ای دل که مسیحا نفسی می‌آید %~% که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌آید

2 از غم هجر ms4 مکن ناله و فریاد که دوش %~% زده‌ام فالی و فریادرسی می‌آید

3 زآتش وادی ایمن نه منم خرم و بس %~% موسی آنجا به امید قبسی می‌آید

4 هیچ کس نیست که درکوی تواش کاری نیست %~% هرکس آنجا به طریق هوسی می‌آید

5 کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست %~% این قدر هست که بانگ جرسی می‌آید

6 جرعه‌ای ده که به میخانه ارباب کرم %~% هر حریفی ز پی ملتمسی می‌آید

7 دوست را گر سر پرسیدن بیمار غم است %~% گو بران خوش که هنوزش نفسی می‌آید

8 خبر بلبل این باغ بپرسید که من %~% ناله‌ای می‌شنوم کز قفسی می‌آید

9 یار دارد سر صید دل حافظ یاران %~% شاهبازی به شکار مگسی می‌آید

1 دلا چندم بریزی خون ز دیده شرم دار آخر %~% تو نیز ای دیده خوابی کن مراد دل بر آر آخر

2 منم یا رب که جانان را ز ساعد بوسه می‌چینم %~% دعای صبحدم دیدی که چون آمد به کار آخر

3 مراد دنیی و عقبی به من بخشید روزی‌بخش %~% به گوشم قول جنگ اول به دستم زلف یار آخر

4 چو باد از خرمن دونان ربودن خوشه‌ای تا چند %~% ز همت توشه‌ای بردار و خود تخمی بکار آخر

5 نگارستان چین دانم نخواهد شد سرایت لیک %~% به نوک کلک رنگ‌آمیز نقشی می‌نگار آخر

6 دلا در ملک شبخیزی گر از اندوه نگریزی %~% دم صبحت بشارتها بیارد زآن دیار آخر

7 بتی چون ماه زانو زد میی چون لعل پیش آورد %~% تو گویی تائبم حافظ ز ساقی شرم دار آخر

1 صبا به مقدم گل راح روح بخشد باز %~% کجاست بلبل خوشگوی گو برآر آواز!

2 چه حلقه‌ها که زدم بر در دل از سر سوز %~% به بوی روز وصال تو در شبان دراز

3 دلا! ز هجر مکن ناله زان که در عالم %~% غم است و شادی و خار و گل و نشیب و فراز

4 شبی وصال ms5 سحرگه ز بخت خواسته‌ام %~% که با تو شرح سرانجام خود کنم آغاز

5 به هیچ در نروم بعد از این ز حضرت دوست %~% چو کعبه یافتم آیم ز بت‌پرستی باز

6 ز طره تو پریشانی دلم شد فاش %~% ز مشک نیست غریب آری ار بود غماز

7 هزار دیده به روی تو ناظرند و تو خود %~% نظر به روی کسی بر نمی‌کنی از ناز

8 امید قد تو می‌داشتم ز بخت بلند %~% نسیم زلف تو می‌خواستم ز عمر دراز

9 غبار خاطر ما چشم خصم کور کند %~% تو رخ به خاک نه ای حافظ و بر آر نماز

1 جانا تو را که گفت که احوال ما مپرس %~% بیگانه گرد و قصه هیچ آشنا مپرس

2 ز آنجا که لطف شامل و خلق کریم توست %~% جرم نکرده عفو کن و ماجرا مپرس

3 خواهی که روشنت شود احوال سوز ما %~% از شمع پرس قصه ز باد هوا مپرس

4 من ذوق سوز عشق تو دانم نه مدعی %~% از شمع پرس قصه ز باد هوا مپرس

5 هیچ آگهی ز عالم درویشیش نبود %~% آن کس که با تو گفت که درویش را مپرس

6 از دلق‌پوش صومعه نقد طلب مجوی %~% یعنی ز مفلسان سخن کیمیا مپرس

7 در دفتر طبیب خرد باب عشق نیست %~% ای دل به درد خو کن و نام دوا مپرس

8 ما قصه سکندر و دارا نخوانده‌ایم %~% از ما به جز حکایت مهر و وفا مپرس

9 حافظ رسید موسم گل معرفت مگوی %~% دریاب نقد وقت و ز چون و چرا مپرس

1 به جد و جهد چو کاری نمی رود از پیش %~% به کردگار رها کرده به مصالح خویش

2 به پادشاهی عالم فرو نیارد سر %~% اگر ز سر قناعت خبر شود درویش

3 بنوش باده که قسام صنع قسمت کرد %~% در آفرینش از انواع نوشدارو نیش

4 ز سنگ تفرقه خواهی که منحنی نشوی %~% مشو ms6 بسان ترازو تو در پی کم و بیش

5 ریا حلال شمارند و جام باده حرام %~% زهی طریقت و ملت زهی شریعت و کیش

6 ریای زاهد سالوس جان من فرسود %~% قدح بیار و بنه مرهمی بر این دل ریش

7 به دلربائی اگر خود سر آمدی چه عجب %~% که نور حسن تو بود از اساس عالم پیش

8 دهان نیک تو دلخواه جان حافظ شد %~% به جان بود خطرم زین دل محال اندیش

1 رهروان را عشق بس باشد دلیل %~% آب چشم اندر رهش کردم سبیل

2 موج اشک ما کی آرد در حساب %~% آن که کشتی راند بر خون قتیل

3 بی می و مطرب به فردوسم مخوان %~% راحتی فی الراح لا فی السلسبیل

4 اختیاری نیست بدنامی من %~% ضلنی فی العشق من یهدی السبیل

5 آتش روی بتان در خود مزن %~% ور نه در آتش گذر کن چون خلیل

6 یا بنه بر خود که مقصد گم کنی %~% یا منه پای اندرین ره بی‌دلیل

7 با رسوم پیلبانان یاد گیر %~% یا مده هندوستان با یاد پیل

8 یا مکش بر چهره نیل عاشقی %~% یا فرو بر جامه تقوی به نیل

9 حافظا گر معنیی داری بیار %~% ورنه دعوی نیست غیر از قال و قیل

1 روز عید است و من امروز در آن تدبیرم %~% که دهم حاصل سی‌روزه و ساغر گیرم

2 چند روزیست که دورم ز رخ ساقی و جام %~% بس خجالت که به روی آمد ازین تقصیرم

3 من به خلوت ننشینم پس از این ور به مثل %~% زاهد صومعه بر پای نهد زنجیرم

4 پند پیرانه دهد واعظ شهرم لیکن %~% من نه آنم که دگر پند کسی بپذیرم

5 آن که بر خاک در میکده جان داد کجاست %~% تا نهم در قدم او سر و پیشش میرم

6 می به زیر کش و سجاده تقوی بر دوش %~% آه اگر خلق شوند آگه از این ms7 تزویرم

7 خلق گویند که حافظ سخن پیر نیوش %~% سالخورده میی امروز به از صد پیرم

1 ای در چمن خوبی رویت چو گل خودرو %~% چین شکن زلفت چون نافه چین خوش بو

2 ماه است رخت یا روز مشک است خطت یا شب %~% سیم است برت یا عاج سنگ است دلت یا رو

3 لعلت به در دندان بشکست لب پسته %~% زلفت به خم چوگان بربود دلم چون گو

4 آن رایحه زلف است یا لخلخه عنبر %~% یا غالیه می‌ساید در باغچه حسن او

5 گفتی سخن خود رابا یار بباید گفت %~% ای کاش توانستی گفتن سخنی با او

6 بدگوی تو آن باشد کز یار کند منعت %~% گر یار نکو باشد مشنو سخن بدگو

7 با ما به این می‌باش تا راز نگردد فاش %~% نبود بد اگر باشی با دلشدگان نیکو

8 استاد سخن سعدیست پیش همه کس اما %~% دارد سخن حافظ طرز سخن خواجو

1 ای از فروغ رویت روشن چراغ دیده %~% خوش‌تر ز چشم مستت چشم جهان ندیده

2 همچون تو نازنینی سر تا قدم لطافت %~% گیتی نشان نداده ایزد نیافریده

3 هر زاهدی که دیده یاقوت جان فزایش %~% سجاده ترک کرده پیمانه در کشیده

4 بر چهره بخت نیکت تعویذ چشم زخم است %~% هر دم و ان یکادی ز اخلاص بردمیده

5 بر قصد خون عشاق ابرو و چشم شوخش %~% گاه این کمین گشاده گاه آن کمان کشیده

6 تا کی کبوتر دل باشد چو مرغ بسمل %~% از زخم ناوک تو در خاک و خون تپیده

7 از سوز سینه هر دم دودم به سر درآید %~% چون عود چند باشم در آتش رمیده

8 گر زآنک رام گردد بخت رمیده با من %~% هم زان دهن برآرم کام دل رمیده

9 میلی اگر ندارد با عارض تو ابرو %~% پیوسته از چه باشد چون قد من خمیده

10 گر بر لبم نهی لب یابم حیات باقی %~% آن ms8 دم که جان شیرین باشد به لب رسیده

11 تا کی فرو گذاری چون زلف خود دلم را %~% سرگشته و پریشان ای نور هر دودیده

12 در پای خار هجران افتاده در کشاکش %~% وز گلبن وصالت هرگز گلی نچیده

13 گر دست من نگیری با خواجه بازگویم %~% کز عاشقان بیدل دل می برد دو دیده

14 ما را بضاعت این است گر در مذاقت افتد %~% درهای شعر حافظ بنویس بر جریده

1 من دوش پنهان می‌شدم تا قصر جانان سنگنک %~% نرمک نهادم پای را رفتم به ایوان سنگنک

2 دیدم نگار نازنین بر تخت زر در خواب خوش %~% من از نهیب بیم او چون بید لرزان سنگنک

3 کردم دو انگشتان دراز آهستهک آهستهک %~% برداشتم برقع به ناز از ماه تابان سنگنک

4 یک نیمه نرگس باز کرد از خواب جنبانید سر %~% شد بر رخ همچون مهش زلف پریشان سنگنک

5 گفتا به من ای باهنر گفتم منم مسکین تو %~% تا گر کسی یابد خبر ای راحت جان سنگنک

6 باری به کام خویشتن آوردمش در بر دمی %~% بانگ نوا زد آن زمان مرغ سحرخوان سنگنک

7 گفتا که حافظ خیز و رو صبح است بر ایوان شاه %~% بر شاه خوان این قصه را از خلق پنهان سنگنک

1 مطرب خوش نوا بگو تازه به تازه نو به نو %~% باده دلگشا بجو تازه به تازه نو به نو

2 با صنمی چو لعبتی خوش بنشین به خلوتی %~% بوسه ستان به آرزو تازه به تازه نو به نو

3 بر ز حیات کی خوری گر نه مدام می خوری %~% باده بخور به یاد او تازه به تازه نو به نو

4 شاهد دلربای من می کند از برای من %~% نقش و نگار و رنگ و بو تازه به تازه نو به نو

5 باد صبا چو بگذری بر سر کوی آن پری %~% قصه حافظش بگو تازه به تازه نو به نو ms9

منتسب

منتسب

نبذة عن الكتاب

الفهرس