~~للموف.

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0263.png)

~~عاقیت قضایاء فاسد او از قضاء میرم دامن کیر او شد و در صدد حوالات

~~و اخراجات فاحش افتاد واز جواب رسل و متقاضیان مال قاصر ماند،

~~کلیم عجز در غرقاب خسارت و حیرت و ملامت انداخت و رطب و یابس

~~حاصل غمر خویش از نقود ومطاع و املاک شهر وضیاع حمله باد هوا

~~و هوس بر داد و خویشتن در کشاکش حوادث حران فرو ماند ،

~~فلاالدین معمور و لا العیش طیب ، فی الجمله1 عاقبت الامر جان در آن

~~ورطات در باخت و ملک موروث و مکتسب بتاراج داد ، علی سؤالحال

~~رخت عمر وا پرداخت،

شرفالدین عثمان2 تخصیص و تقسیم مال توانکر ودرویش با زمرهآ

~~اتباع از سکانه و خویش بطرف موضعی چند از نکده و غیره توجه

~~نمود، بهرحا که رسید دست تعدی دراز کرد و قلم تکلیف روان، آنچه

~~از ترک و تاز غصب وظلم از وی بر آن مواضع رفت که2 از بخت

~~النصر بر دیار شام نرفته باشد ونه از خروج اتراک عز بر بلاد خراسان،

~~آنحه از اسباب ضعفا بزحم چوب و حماق بر خود مباح داشت در هیچ

~~ملتی از اهل اباحت روا نداشته باشد، شرح سؤ افعال و قبح افعال از

~~آن کذشته است که بزبان قلم شرح توان داد و زحمات او بر آن ولایت

~~پیش از آن که صروف آن در ظروف حروف کنحد، للمؤلف3:

# بالله ار بر کوه خواند قصهآ او را خرد %~% ننک دارد از جواب قصهآ او هم صدا

~~شعر1

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0264.png)

صاحب حمال الدین1 در غلواء ان غوغا وآشوب خبط این عشوا

~~یکسال تمام بجهت تدارک احکام وثرتیب بلوک در دیار عراق باز ماند

~~و چون شور و شغب2 ms205 سقط و سخط سولمیش بسر آمد در ابتداء

~~شهور سنه تسع و تسعین و ستمایه3 بولایت روم آمد ، دردی تلف و

~~سلف سنه ممان و تسعین و ستمایه4 چشیده بودند و زحمت نصب و تعب

~~آن کشده، او خواست که بر صاف سنه تسع و تسعین زند، در بلوک

~~رکن الدین بروانه شریک بود، بار مشقت بر حان او کذاشت ، تمرهٔ‌

~~منفعت خویش برد، للمؤلف5؛

# روزی که دست وزر بر آرد وزارتش %~% اوزار جمله خلق بتاوان فروبرد

# سالی ز پس در آید و کانون رفتهرا %~% قانون نهد که در مه نیسان فروبرد

# سجادهٔ‌ که قطب نهد از بنات چرخ %~% تلبیس او چو سنجهآ کردان فروبرد

~~روزی دوسه بر آورد از تاب شغل6 سر نا که بباد عزل هراسان فروبرد

تأمین اسایش با همت مجیرالدین

مجیرالدن امیر شاه2 با شرف الدین عبدالرحمن که بحکم استیفا مصاحب

~~او بود کیف ما کان بمصالح مواضعی که در اهمام داشت قیام تود، اول

~~قصریه و توابع آن را در ضط آورد وکارداران امین بر آن ولایت

~~نصب کرد و در خدمت سوتای بحانب نکده رفت، چند سال بود که

~~قنفور ترک5 بقلعة اندوغی9 از قلاع نکده متحصن شده بود وآن ولایترا

~~در آشوب می داشت، بواسطهآ رفتن او کرفتار شد و مدی او را

~~اکرچه محبوس داشت اما نکذاشت که ضرری بدو رسانند و بخون

~~او رضا نداد وعاقبتی تخدمتی که امراء مغول را کرد خلاص یافت،

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0265.png)

سابق الدین1 کوتوال قلعة لولوه2 آغاز عصان کرده بود، از نواب

~~معتبر خود یکی را با پسر طفل خویش بدان قلعه فرستاد تا بعوض سابق-

~~الدین آنجا موقوف دارند و سابق الدین بدان سبب اعتماد کند و بیاید،

~~بدانجهت سابقالدین مطاوعت نمود و بخدمت آمد و استمالت یافت و چون

~~عودت نود آن نائب را بان پسر طفل باعزاز با تحف بزرکانه کسیل

~~کردانید،

دیکر در میان ایوبحصار و نکده سفریحصار3 حصنی عظیم بود،

~~حماعتی اتراک ms206 بدان قلعه متحصن شده بودند، بر سر آن قلعه رفت مدت

~~دو سال بود که ولایت از غارت و نهب ایشان در خوف و خطر وصدد

~~ضرر بود9، جهت تقدمه او و امیر سوتای اسیان می دادند بدان فریفنه

~~نشد، چون اعتقاد بر مصلحت ضعفاء ولایت داشت حق تعالی او را

~~نصرت داد و ر آن قلعه ظفر یافت و از دست متمردان یاغی مستخلص

~~کرده خراب کردید و بعد از آن بآقسرا آمد،

بدرالدین ولد بغدن و برادرش4 در مغارات دیه خلیره که مواضع

~~حصن است در آمده بودند و قرب سیصد فر سوار حرامی مردایه

~~از آشنا و سکانه متابعت ایشان نموده ومدت دو سال بود که از حدود

~~نکمده تا کنار آب سیواس ولایترا تاختن می کردند ، در دیهی روزی

~~آفریدهآ ایمن نبود، هیچ رمه وکله مواشی لحظهٔ‌ بی دیدبان در مرعی

~~نمی توانستن کذاشتن، مدت مدید بود که خلق در مضیق شدت وغارت

~~و نهب ایشان بودند، با ائمه ومشایخ| آقسرا و عیره مشورت کرد وبحکم

~~استشارت و استخارت که ( ما خاب من استخار ولاندم من استشار) که

~~چون ایشانرا بقوت لشکر از آن مواضع حصین بیرون آوردن متعذر

~~است و لشکر که بر آن مواضع رود خرابی دیکر مواضع باشد، اکر من

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0266.png)

~~سوکند خورم و با ایشان عهد کنم اکر بدست آبند در قلع ایشان

~~نقض عهد کنم، در اطفاء نایرهٔ‌ این فتنه بدان نقض عهد و سوکند آثم

~~شوم یانه، حمله ححت دادند که جواب آن نقض روز قامت بحضرت

~~ربوبیت در کردن ما باشد، بدان سبب حماعتی بسفارت در مابین تردد

~~نمودند و معاهدت کردند که بعد از سوکند ولایت سالمه را برسم اقطاع

~~بر ایشان مسلم دارند، تا بدین واسطه چون بخدمت آمدند هر دو برادررا

~~و از اتباع ایشان هر که حاضر بود حملهرا بقتل برد و اسباب ایشان که

~~از خون مسلمانان اندوخته بودند خاص کرد واهل ولایت ms207 از دست

~~تغلب و تسلط ایشان خلاص یافتند2 واو را در آن باب هم فایدهآ

~~دنیوی و هم تواب اخروی مدخر ماند، درین حالت از اکابر فضلا

~~نزد مجیرالدین نوشته بودند3 : پادشاهان از ی یک مصلحت صد خون

~~کنند، مؤلف4 در تحت آن نوشته بود : پادشاهی از ی صد مصلحت

~~نشود و عمارت ملک ی وجود رعت ممکن نکردد و وجود رعیت ف

~~وسائط معدلت و قاعدهآ ساست صورت تبندد، مادام که صاحب ولایتی

~~خواهد که بشیوهآ تعدی بجمع مال تصدی نماید واساس عمل بر فائدهآ

~~طمع نهد، جز زلت و خیبت دنا و خسران عقبی ثمره نابد، فی الجمله

~~چون اصحاب دیکر از ارکان دولت مشاهده کردند که مواضع و ولایت که

~~در اهتمام مجیرالدین بود مصالح بسار که متضمن فائدهآ دینی و دناوی

~~بود روی نمود و احکام یرلیغ از حضرت علیا بنام امیر6 سوتای و او

~~صادر می شد ، بقدم تعصب ییش آمدند و زبان طعن دراز کردند

~~و سنک خث و نفاق در قندیل عمل و وفاق او می انداختند و کیف

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0267.png)

~~ماکان مدارا و مواسا می ننمود و بدانچه مصلحت وقت بود کار خود

~~می راند، شعر1:

# آن کره مادر خود کفت چون که ما %~% آبی همی خوریم صفیری همی زنند

~~مادر چه کفت کفت برو بیهوده مکوی2 تو آب خویش خور که همه ریش می کنند

~~للمؤلف 3:

# دستور ملک نائب اعظم بحسن خلق %~% جوری که میکنند از ایشان فروبرد

# خشم سبک عنان عداوت رکاب را %~% هر چند هست تلخ شکر سان فروبرد

# تا در قران خویش نکردد قرین شر %~% هرنیک و بد که باشد از اقران فروبرد

# روزش خجسته بادوشب از وی خجسته تر %~% تا آسمان بر آورد این و آن فروبرد

رفتن مجیر الدین امیر شاه بطرف سامیسون

القصه از آقسرا عودت نمود و عزم سامیسون کرد، ساحل سامیسونرا

~~مهذبالدین مسعود بک سبط معین الدین پروانه با ولایت بافره بدست

~~فرو ms208 کرفته بود و سامبسون را غارت کرده، حاصل شهر و ولایت و موجود

~~دار الضرب بتاراج داده، آن ولایت را از دست تشبث و تغلب او مستخلص

~~کردانید، وکن الدین راحت سیواسی5 که از معتبران روم است آن سال

~~متصرف سامیسون بود بر سبیل ضمان واز هجوم لشکر مسعود بک کلیم

~~عجز در آب انداخته بود و بکشتی از طرف دریا بولایت حانیت در آمد،

~~او را از ولایت حانیت بیرون آورد و بر کار خود کماشت و چون بدفع

~~مسعود بک چارهآ دیکر نداشت با او طریق وصلت پیش کرفت،

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0268.png)

حادثه1 که در آن ایام واقع شد: قرب یکهزار فرنک جوشن ور بکشتیها

~~بساحل سبنوب آمدند و بیهانه بیع و شری فوحی از کشتی بدر آمدید

~~و بفروحتن غله مشغول شدند، چندانکه اهل سینوب بمبایعات ایشان فریفته

~~شدند و علی حین غفلة من اهلها هجوم کردند و مسعود بک کرفتار

~~شد و در کشتی نشاندند و قصد قتل او کردند، چون در اجل تآخیری

~~بود بعد طول المقال بنهصد هزار درم اورا باز فروختند وخلاص یافت،

~~در چنین ورطه جهت اصلاح حال خویش بر سبیل تزویج دختر طالب

~~دامادی مجیرالدین امیرشاه شد و بناء آن وصلت مستحکم کشت وائمه

~~و مشایخ در مابین تردد کردند و بحفها آوردند و بعد از فراغ ازین

~~نو ع مهمات تمحاسبات شهر وولایت و تدارک سکه دارالضرب مشغول

~~شد، القصه2 شرفالدین عبدالرحمن مستوفی بود والحق در فنون ساقت

~~مهاری تمام داشت و اکرچه در بمامت بلوکات بضبط قلم حا کم بود اما

~~بر موجب حکم از مصاحبت مجیرالدین امیر شاه مفارقت تمی بمود ولکن

~~تصرفات اصحاب در دیکر بلوکات ضط می کرد و در استکشاف آن

~~بغایت مالغت می رسید، القصه2 سال سنه ثتمان و تسعین و ستمانه درین

~~حل و عقد بسر رفت تا وقت دخول سنه تسع و تسعین و ستمانه2،

امدن نظام الدین یحبی پسر خواجه وجیه بدیار ms209 روم

درین سال (ای 699) نظام الدین بحی (پسر4) خواجه وجه5 که

~~وزبر و وزیر زادهآ خراسان بود جهت استخراج مال ومتوجهات و استکشاف

~~قسمات و عولرضات و وضع قانون ولایات بموجب حکم یرلیغ بروم آمد

~~و حکم بر آنجمله بود که از هر زوحی که از عوامل رعایا در قلم آید

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0269.png)

~~بر وفق مساحت بک جفته دیناری سیم رایبج از خاصه رعایا در وجه

~~مرسوم واخراحات مایحتاج خود تصرف نتماید لاغیر و زعم وزراء مملکت

~~رشیدالدین و سعدالدین صاحب دیوان آن بود که از زوحی که از عوامل

~~قایم دارند تصرف دیناری محقری سهل المأخوذ باشد وتکلیفی مختصر

~~می پنداشتند و بر آن قرار حکم یرلیغ بنفاذ رساندند و او از دیار

~~عراق بدین مهم بعزم روم انتهاض بمود وخدم وحواشی بسیار واتباع

~~بی شمار از کتاب نیسابوری و خراسانی و حجاب آذریجانی و محصلان

~~قهستانی وپیش کاران ساوحی و کرمانی و قواد اصفهانی و مازندرانی

~~استصحاب واستخدام فرمود، فی الجمله1 اکرچه شریف الاصل کریم النفس

~~بود اما سفیه بالطبع ننز بود و اکرچه دبیر پیشه سرتیز بود اما بقلم خون ریز بود،

~~اکرچه بهنکام وقار چون کوه اروند2 بود اما بی وقت سبکساری ی مغز تر

~~از باد بود، اکرچه باز حکمش در صد وجوه تیر پرواز بود اما رامی

~~فکرتش راست انداز نبود، خیرش با شر آمخته بود و مضرتش بر منفعت

~~راجح بود واتباع و اشیاع اورا همه طبیعت بر حسب ارادت او بود

~~و ( الناس علی دین ملوکهم)، چون بمقر حکومت پیوست پیش کاران

~~لئیم النفس باعث فساد شدند و(کالدمل مع الحمی ومثل الزکام مع الرمد)

~~اورا بر تصرفات نا واجب تحریض دادند، هیچ کس از آن طایفه آن

~~نود که نسبت از خویشتن کند، چون3 کهر بلکه همه خاکستر آتش

~~نژاد بودند که دود از نهاد مسلمانان بر آوردند، مخبر شان بنسبت با محضر

~~حدیث نعمان بن منذر بود که (تسمع بالمعیدی4 خر ms210 من ان تراه)، هیچ

~~س از کارداران قصد خدمت او نکرد که انتفاعی یافت بلکه خائب

~~و خاسر باز کشت (کسراب بقبعة بحسه الظمان ماء حتی اذا حاءه لم بحد

یا)5،

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0270.png)

القصه1 در اول وهلت که بارزنجان وصول یافت سلطان علاءالدین

~~کقیاد بن فرامرز ببندکی عبودیت پادشاه متوجه صوب دیاربکر و ربیعه

~~بود، چون مرغ دام دریده جسته از دام نکال سولمیش جسته می رفت،

~~در نواحی ارزنجان هر دورا اتفاق التقا افتاد، تیر خدیعت از حقه طمع

~~و مکر بر کشاد و سلطان وحواشی اورا هدف اعتراضات کردند و هر

~~تحفهآ که جهت تقدمهآ حضرت داشتند باد آورد راه پنداشتند و بقهر

~~و جبر تصرف نمودند، چون بارزنجان در آمد ببهانهآ رسوم عوامل مغایل

~~ولایت شد و ببهانهٔ‌ کشف و استخراج بشدتی (اشد من شدائد بنی اسرائیل)

~~وحدی (اسو3آ من مکائدة عزرائیل) از هر زوحی از عوامل که

~~مقرر آن دیناری فرموده بودند بده دینار راضی تی شد، تا از ولایتی که

~~در حوز حکام روم تبود بعوض دو سه هزار دینار که متوجه مرسوم

~~او بودی قرب پچاه هزار دینار استفا بود خاص کرد و جهت خاصه

~~خود بر داشت، چون بسیواس پیوست بهانهآ بیع و شری سیم مغشوش

~~بکزاف از بک صراف قزل2 نام پانزده هزار دینار در وجه حواله نهاد،

~~چون بآماسه رسید از اولاد تاج الدین پروانه بی آنکه در شغلی وعملی

~~بوده باشد تا4 بر ایشان حسابی متوجه هست هزار دینار بضرب و صلب

~~و تعذیب فاحش از خاصە ایشان در وجه مایحتاج خود مستوفی کردانید،

~~در توقات عورات قاضی صدرالدین مقتول را بدست عوانان ظلمه که

~~نه بی آب روی مژه از چشم می ربودند و از بدکرداری اکر خود

~~بایزید و جنید زمان بود بسخره کار می فرمودند باز داد، بعد از آنکه

~~دویست محلد کتب نفیس او بغارت برد، بیست هزار دینار بر ترکات مر

~~و املاک او بی ms211 آنکه بر ایشان چیزی متوجه باشد در حوزهآ حصول

~~آورد و بر سبیل از امرا و متصرفان ممالک وهم مجیرالدین امیر شاه

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0271.png)

~~و رکنالدین پروانه برادرش و غیر هما وهرکه شدتی بمود در مخلن اغتراص

~~آورد و بصد هزار درم ازو بر نکشت، شعر1:

ولوانی ری حولی حیة %~% اذا استمکنت یوما من اللسع یلسع

چون بر ابن2 معین الدین پروانه ظفر نافت خواهر اورا دختر

~~معین الدین سلیمان پروانه را دست انکاز کرد و ببهانهٔ‌ فاسد که برادرش اورا

~~بزنا3 شوهری با من در نکاح آورده است، هر وقت بر خانهآ او هجوم میبرد

~~و آن ستیرهآ مخدره که آفتاب از روزن او4 کستاخ در می آمد جهت عرض

~~و ستر خویش و رعایت ناموس خاندان قدیم هفتاد هزار درم در خلع

~~نکاحی واقع نا شده در وجه منعه او نهاد، شرح تصرفات او علی حده

~~کماهی تطویلی تمام دارد این مختصر احتمال نکند، اما بطریق احمال خلاصه

~~آ نست که هر شهری را بجهت مرسوم عوامل و استخراج تصرفات

~~حکام درعهدهآ متعهدی معین کرد و هر نا جنسی را که بو لهب بدو عبده

~~و خادمه نوشتی و اکر ابوبکر ربانی حاضر بودی غاشهٔ‌ 5 خیل او بر

~~دوش هادی بولایتی فرستاد تا در آن نواحی هریک دست تسلط

~~بر آورد و از هر شهری و ولایتی که متوجه رسوم عوامل بود دههزار5

~~عدد7 می ستدند، هر ملحد الموبی تیغ بد معاملتی چنان می زد که وقتی

~~در روستای الموت بهیمه را، هر جهانسوزی که باستحضار صاحب عمنی

~~می فرستاد بانواع تنفیر8 و تعزیر در طلب توفیر خلق را چنان متفرق

~~می کرد که باد خرمن کاه را، هر مجهولی را که بر ذوی العقولی نصب

~~می کرد در فضول بر ایشان چنان می زد که وقتی دردکان بزحم یتک

~~سندانرا، طعمهآ مرام در کام مراد خلق چنان می شکستند که لقمه درکلوء،

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0272.png)

~~بصر بصیرت ms212 اهل خرد بسوزن حیل چنان بر میدوختند که خاط

~~حامه را، در عرصه طمع دست طبع چنان دراز می کردند که در بستان

~~خیار، پردهٔ‌ منع بر روی تمناء حاجتمندان چنان می پوشیدند که ظلمت

~~نور بصررا، آتش در حان بیچارکان چنان می زدند که سورت باده در دل

~~شیشه و او بواسطهٔ‌ اغراض بی رسمیها بمنهیان اغماض می فرمود، شعر1:

کرتو خواهی که خاص خواجه شوی %~% پیشه کن ظلم و از خدا مترس

رشوتش پیش دار و انکاهی %~% زنش را پیش او بکای و مترس

~~از کثرت مردم نا سزاوار که در جوانب ببهانهآ عوامل و حساب محاسب

~~سر آورده بودند کویی که از بی بمیزی خرد مهره بود که با سنک

~~بر آمیختند و در وشبه بریک نطع می ریختند، شعر2 :

چراغیست در بر ج هر آفتابی %~% کلاغیست بر جایی هر کدخدایی

سا سرو بالا ازین خیره رویی %~% سا صدر عالی ازین تیره رایی

عزیزان ذلیل وذلیلان عزیزاند %~% کم افتد چوکردون بنا کس کرایی

جهان جهان بین که آورد بیرون %~% زهر صاین الدین الغ قرقتایی

فی الجمله3 هرکسی از رشاء رشوة کیسه بر می دوخت و هریک جهت

~~خویش دیک خود جهانی می سوخت، آب اکرچه حیات بخش اشاست

~~اما کاه کاه از غایت افراط سبب انحطاط می کردد، چون سرو4 از

~~حد اعتدال در کذرد متابع کحا استقامت پذیرد ، فی الجمله3 چون

~~مستخرحان از ولایات عودت می بمودند سواد قانون و محاسه که پرداخته

~~بودند تبره تر از چهرهٔ‌ اشان می بود، اوراقی که بقلم ناهموار منقوش

~~کرده بودند همه آن بودند، حمله از بی ترتیی5 (کالعهن المنفوش)8 بود،

~~هر تذکرهٔ‌ موحش و تبصیرهآ مؤلم که در طی کتابت آورده بودند همه آن

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0273.png)

~~بود که از آن تحریر ناهموار خلقی متألم بود، فی الجمله چون در سر عمل مستخرحان

~~فلاحی نبود ودر اوراق بی سر و سامان صلاحی نه، کر-ة بعد اخری

~~منهیان عنیف و ms213 قصاد کشف و محصلان کریه و سرهنکان عوان ییشة

~~بداندیشه را باستحضار نواب وکارداران و عمال اعمال باطراف و اکناف بلاد

~~و ولایات روان می کرد تا آن اوراق ابتر با ایشان در بحث اندازد

~~و بدان بهانه توفیری دیکر اندوزد، ( سنعذبهم میتین تم یردون الی عذاب

~~عظیم)1، مثنی ومکرر خلق را مکلف ومعذب می داشتند، کارداران

~~بیچاره حان از مطالبات بلب رسیده و هنوز از تکالف مستخرجان

~~نارامیده، رهیة لارغة آن تکلیف مکرر تحمل می کردند و بعد از

~~قطع بعد مسافت چون بخدمت می آمدند در هنکامی که از شدت سرما

~~آب از دیدکان سارکان می پالود و نیش زمهریر کام آدمی را در کام

~~می افسرد بمعارضات فاسد و تسویلات کاسد و تحیلات (ان بعض الظن

~~ثم)2 عیش مردم منغص می کردانید و بعد از اخذ تحف تقدمه واجناس

~~تکلف تعذیب الحیوان می نمود و بتعللات نا صواب اجازت انصراف

~~ممی فرمود، تا هر مسکینی از بی مسکنی در موضع چون و حوش

~~براری3 در مغارات زمین مقام می ساختند و هر نایب ولایتی در حمایت

~~حاجی بی باک مدتی در مغاک خاک توطن می نمود و جمله از کلفت آن

~~مشاق وموأخذات و مطالات شاق در جوشن صبر از تضرع فریاد (رب

~~جنی واهل ممایعملون)4 بآسمان می رساندند و در درع ابتهال باستمداد

~~و اعتماد (اشتد البلاء فانظر فرحا ) طریق مصابرت می سبرد، بغد

~~طول المقال وشدة المحال وکثرة السؤال وضیع وشریف وقوی وضعیف

~~در آن هرج و مرج خان و مان در سر خرج و بر ج برباد داده،

~~همین که اجازت انصراف می یافتند در معرض اسار و خسار (حیاری

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0274.png)

~~مثل السکاری) از صحرای قشلاق مانند استر از عطن ومرغ از قفس

~~بیرون می جستند و می پنداشتند که از قید اعتراض او چون تدرو از

~~چنکل باز و چون کبوتر از مخلب عقاب رستند، جان بلب آمده وکارد

~~باستخوان رسیده (کأنهم ms214 حمر مستنفرة فرت من قسورة )1 در پردهآ

~~تواری متواری چمن ابنا السبیل در مداخل و مخارج صحاری وبراری

~~روی بمقصد خود می نهادند، همین که بمآمن خود می رسیدند، هنوز پای

~~افزار سفر از پأی بیرون نا کرده و در مقام امید راحت استراحتی

~~نافته و از مخافات آفات بتدارک مافات قیام نا نموده؛ چون شهاب ثاقب که

~~بر اثر شیاطین رود یا چون کرک2 درنده که در عقب کوسفند دود

~~عنان عزیمت بر صوب روندکان کریزنده معطوف می کردانید، ویا هر که

~~از معتبران بلاد غرضی داشت بفته وفحاة شبیخون می کرد وخون

~~از عروق او مثنی ومکرر می پالود، مال وافر از خاص وعام بشدت تمام

~~و نقض وابرام در حوزهآ تصرف آورد و در منازل ومراحل بواسطهآ نزول

~~او ضعفا مکلف کشتند، نکته3 : ضبط ایالت در پیرهن ذهن صافی نهاده

~~اند وحفظ حمهور ولایت وسیاست تغور در منزل مشقت بسته اند، یت3 :

نه هرکه ملک جم وخاتم سلیمان یا فت حکم واثق شد یا مملک واصل کشت

~~فی الجمله5 او همه چون کاو خراس کرد خود بر می کشت و چون دوک همه بخود

~~می تراشید و دیکر کارداران را هدف تیر اعتراض می کرد ، در جنایت خود

~~بصد هزار خط وخیانت اندیشه تمی کرد و زبان طعن در دیکران بصد درم

~~دراز داشت ، عرب کوید : تدع الجذع المعترض فی حلقه وتبصر القذاة

~~عمی کرد، نص5 : (وضرب لنا مثلا ونسی خلقه)6، للمؤلف7 :

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0275.png)

کام دل آن بردکه برای صلاح ملک %~% بیرون نهد ز دائره کام خویش کام

و آن کو چوکرم پیله تند کرد خویشت سازد همان تنیده بر اندام خویش دام

مست هوای نفس چه داندکه عاقبت %~% درد سرست بیهدد خاصیت مدام

~~روز وشب مثالب ومعایب خلق مشغول بود و باستدراک واستکشاف اصحاب

~~مناصب اوقات خود مستغرق کرده وخیط وخیانت و تصرفات فاحش1 او

~~ازحد اندازه در کذشته، شعر :

و غیر تقی یأ مرالناس ms215 بالتقی %~% طبیب یداوی الناس وهو مریض

~~مؤلف کوید3: خواجه بحی4 که چون بآ قسرا پیوست و دست تظلم و تعدی

~~دراز کرد قصیدهٔ‌ مطول بدو فرستادم این بیتی چند از آنجملست که ذکر

~~می افتد،

وهذه القصیدة لبعضه

# شد تیره از دخان جفا خانهآ عمل %~% و افتاد تاب حادثه در خان ومان ملک

# بر عکس حالتست دماغ جهان تباه %~% بوی فساد می دمد از مشکبان ملک

# در یاب پیش از آنکه بدستوریآ قضا %~% روزی شود دراز بدعوی زبان ملک

# دردست حکم دست کسی را برد کزاو %~% دستان تام سک -شود داستان ملل

# با صد هزار مشعله شهباز آفتاب %~% هر روز سر بر آورد از آشیان ملک

# درنهم دزیده پردهآ ظلمت ندی کند %~% کای غافلان ممتحن از امتحان ملک

# تا چند ازین غرور که دور زمانه راست %~% در دور من تسلسل دیکر زمان ملک

~~دین است وعدل ثابت واین هر دو وضع خوب هستند از اصل مجد و شرف توأمان ملک

# نیکیست یادکار ملوک از جهان که کس %~% بی رسم نام تیک نامد نشان ملک

# ور نه ز دور چرخ بد و بیک روزکار %~% ز آن سان رود که وقت کذر کاروان ملک

~~القصه5 شرف الدین عبدالرحمن مستوفی در وقت وصول نظام الدین یحیی مدنی

~~با او مصاحب بود6، چون حل وعقد بی نظام ونقض وابرام بی اهتمام او

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0276.png)

~~مشاهده کرد از محاورت او جهت صانت عرض خویش تجانب مود وبا

~~بواب واصحاب او (الصمت ولا محاورة الجهال) را کار بست واز اختلاط

~~با ابشان (الانفراد ولا مواصلة الاشرار) بر خواند وبخدمت محیرالدین امیر

~~شاه پیوست واز طرف توقات عزم سامیسون کردند و آنجایکاه چنا نکه

~~نیش ازین ذکر رفته است مصالح سامیسون وتدیل سکه ودفع مسعود

~~بک متصرف سینوب مشغول شدند، چون در بردهآ قضاء تقدر الهی را

~~حادثه مخفی بود وایشان از آن غافل در ساحل سامیسون که (احر من الهوی

~~وامر من النوی بل احر من ms216 الجمر وامر من الفقر) صفت آنست رحل

~~اقامت فرو نهادند و بترتیب سفن و جواری وتفرج بحاری و راری سواحل

~~از خط وترحال منازل ومراحل بر آسودند،

شعر 1 :

دمآء علی الرضراض تجری کأ نه %~% صفایح تبرقد سبکن مداولا

کان بها من شدة الحرجنة %~% و قد البستهن الریاح سلا سلا

~~بر کنار آن دریا که بایانش چون دور آسمان بی بایان است و ماه آسمان در.

~~ماهی کشتی ربای او حیران، شعر :

اذا علسها الصبا ابدت لها حنکا %~% مثل الجواشن مصقولا حواشیها

بلز2 السمک المحصور غایتها %~% لبعد مابین قاصیها و دانیها

~~با مید صلاح حال و استصلاح مال بعبیر زمان می کردند و بلعل و عسی

~~ووز بشب می رساندند ، چون از برده بازی کردون در ترا کم امتزاج

~~حالات دیدهٔ‌ نجات از تلاطم امواج (وهی تجری بهم فی موج کالحجبال3)

~~نداء (لا عاصم الیوم من امرالله الا من رحم9) از مسبحان قدس بکوش

~~هوش استماع ممی کردند، فی الجمله5 چون حکم قضا غشاوه بصرمی شود

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0277.png)

~~نظر وهم دوربین از ادراک واقعه قاصر می ماند و آدمی را1 از مسکن

~~راحت بی ارادت عنزل جراحت می رساند، ستساق الی ما انت لاق،

القصه2 چون شرف الدین عبدالرحمن بر حقیقت تصرفات ومحاسبات

~~و مکاشفات مصادرات نظام الدین بحی از نقیر و قطمیر اطلاع یافت آنجمله

~~منکرات او حریر رساند ، از حدت آن منقولات آتش حقد و کد

~~در دل او برافروخت تا اندک اندک انتقام آن از تنور خاطرش مشعله

~~ر آورد، بیت3:

وان النار بالعودین تذکی4 %~% وان الحرب اوله کلام

~~عقلا کفته اند2 که بند تن بسوهان سوده شود اما قد حقد دل سیچ

~~آلت سوده نکردد ، چون عادت روزکار آنست که (رمما ضاقت الدنا

~~باثنین) در مابین ایشان عداوت و کدورت ظاهر کرداند ، نظام الدین

~~بحی بجهت دفع او شخصی را از اوباش خراسان بلک رندی را از

~~مردهآ طواغیت وفجرهآ ملاحدهآ الموت بهانهآ دارالضرب سامیسون بربختن ms217

~~خون عبدالرحمن روان کرد وآن سک صفت آدمی صورت تمواعید

~~و تعهدات اواز نقود واجناس مغرور شد وطمع دانه حطام دنبا عذاب

~~اید عقی اختبار کرد و برآن فعل منموم شوم اقدام بمود وحدیت (کاد

~~الفقر ان یکون کفرا) نصیب حال او شد، فی الجمله2 آن مفسد بسامیسون

~~آمد و بهانه عیار سکه در خدمت شرفالدین عدالرحمن ملازمت

~~بمود وبدان ملازمت ترحیب و بوازش مام یافت، قهستانی ملحد بخون

~~او تشنه واو تصاحبت قهسنانی مستأنس ، عبدالرحمن با آن همه دقت

~~نظر که از مقام اقامت استکشاف اقصی بلاد می تمود وبر عوامض اسرار

~~ملک اطلاع می یافت ، از ماری که درکنار داشت و از کژدمی که دربار

~~بی خبر بود تا شی از شبها که چهرهٔ‌ شب از دودهٔ‌ 5 ظلمت رقم کرفت

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0278.png)

~~و کدورت جهان با طراف پیوست وکرد کفر ر روی آفاق نشست

~~و دیدهٔ‌ سار کان نیم خواب شد واحداق خلایق بواسطهآ نعاس در

~~بستند، آن ملعون می دانست که اکر ساکنان وثاق دریچهآ احداق

~~بسته بود فلک بصد1 هزار نظر نظارهٔ‌ آن لعب ایستاده است، از چنبر

~~دید بانان قدر بیرون نتواند2 بست، در نیم شب در تاق او در آمد

~~و بر بالین آن خفته خواب غفلت بایستاد و تیغی در آن ظلمت شب بر

~~چهرهآ روشن او راند، چنانکه تا قفا بشکافت وبر عقب آن زحمی دیکر

~~زده بود که بتقدر الهی در جنب آن زحم اول چنان آمد که در مابین

~~جراحتین غیر بک سر مویی تفاوت بیش نبود که اکر کسی بجهد جمیل

~~خواستی که در روشنی روز بتامل و ندر بسار تیغ را بدان صورت وضع

~~کند که آنچنان مقارن افتد که نتوانستی، اما اکرچه تیغ دردست خصم

~~بود ولکن سر رشته بدست تقدر آنجنانکه مقدر بود راند، بعد از

~~فراغ از آن زحم از آن بتاق بیرون جست و بنداشت که از راه زنان

~~قضا وقدر تواند رست ms218 و خون نا حق دامنش بخواهد کرفت ، عبدالرحمن

~~خواب آلودهٔ‌ استراحت از زحم جراحت بیهوش کشت و از بیهوشی چون

~~با خود آمد بر آن زخم کران ثات بمود، مر شب بر بوای صعقات

~~خروس سدار شدی، آن شب از خروش خون جوشان که در پیرامن

~~جیب ودامان او روان شد، شعر5 :

دگر شبها که بختش یار بودی %~% ببانک رود و بی بیدار بودی

فلک بتکر چه سردی کرد ازین بار %~% بخون کرم خویش کرد بیدار

~~برچنند5 بردهآ قاتل ومقتول دریده شد و ولوله در خیل وحشم مجیرالدین

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0279.png)

~~امیر شاه وزمرهٔ‌ فرنکان سامیسون و نواب ولایات که در آن خطه حاضر

~~نودند افتاد وجوانب راه وبیشهٔ‌ سامیسون کوشه بکوشه طلب داشتند

~~و کرفتار کشت ومعترف شد که باعث ومحرض او بر آن قتل نظامالدین

~~یحی نوده است، اصحاب عبدالرحمن آن ملعوترا بزاری قصاص کردند

~~وطعمهآ کلاب شد ، عبدالرحمن مدت ده روز در آن جراحت حرکة

~~المذوحی بمود و هر بوع جراحان مداواتی کردند ، چون زحم از آن

~~قسل نبود که صلاح بذیر باشد دوران زمان بر او خشود وجراع

~~عمرش بدان جراحت فرومرد، در آن روزی چند که از انفاس او چیزی

~~باقی بود هنوز امدی داشت که کردون ر او بخشاند و نهنک اجلش

~~از مسند صدارت ترباند ، همت بر انتقام نظام الدین یحی مصروف

~~می داشت و تدبیری می کرد که با مراء مملکت چه بویسد و اقتصاص آن

~~چکونه طلبد، عجب حالتیست طول امل آدمی حان شیرین بلب آمده

~~هنوز سودای سروری و پایداری در سر داشت، فی الجمله فراشان زنکی

~~و رومی سه و2 سپید شب و روز فرش و عمرش که از شرف با فلک

~~همسری می نمود در نوشتند وکرد زوال بر حاشه عمل او نشست ،

~~مصراع3:

و ایة دولة امنت زوالا

~~مدبی رقم استفا بر جریدهٔ‌ عمال واعمال ولایات کشید و همان روز که

~~روز عمرش بشب رسیده بود شب خیالش ms219 بروز ترسد، بیت4:

خنک آنرا که نیست بر سر خاک %~% تا چنین خا کسار می نشود

~~للمؤلف فی تاریخه5 :

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0280.png)

~~شب یکشنبه بکذشته زماه صوم کاف وی رسیده سال هجرت را شمار خابصاد ولی

~~که دوران عبد رحمن را بدست کید یحیی داد لبالب جام زهر آلود مرک از دست بو یحی

~~قضا در قصر سامیسون چنان رسم قدر بنکا شت کزان فرش شرف بر کشت در دیوان استیفی

~~نکته1: ر اهل بصیرت بوشیده نیست که هر جنسی که از اجناس

~~حیوانات که در وجود هست از جنس خویش در امان است ، مثلا

~~باز قصد باز یمی کند و عقاب از مخلب عقاب آسیی ندارد، کرک از

~~تهر کرک تیر وکمان نمی سازد، شیر[جهت چنکال شیر جوشن و سیر.

~~یمی بردازد، غیر می شوم آدمی که با آن همه که در بستان فطرت هیچ

~~وجودی از موجودات چون بکرامت مخصوص نیست و از خبث طبیعت

~~بیوسته جنس خودرا ریجه می دارد، شعر1 :

# شرالسباع الضواری دونه وزر %~% و الناس شر هم مادونه وزر

# کم معشر سلموالم یوذهم سبع %~% و ما نری بشرا لم یؤذه بشر

حوادث2 که درین سال واقع شد: آسمان ترکب مدرار امطار باز

~~کرفت مدیران آسمان در ارزاق خلق در بستند ، چنانکه مدی کندم

~~یا3 نچاه عدد یافت عمی شد، در آقسرا چون کربه مادر بچه خویش

~~می خورد، حال بحابی رسید و سخط خالق چار سوی طسعت خلق

~~فرو کرفت که در هر باغی که حاه آبی بود از خوردن کوشت

~~مردم بر استخوان آدمی کرده بودند، جور و جفای اهل دبوان با قصای

~~آسمان همداستان شد، للمؤلف :

~~از وبای قحط دوران خون خلقی بد هدر وز وبال جور دیوان مال ملکی بد هبا4

~~کامل نفسی باید که بوسف وار عله السلام سرأاشبع وحولی عبادالله

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0281.png)

~~جیاع داند تا خود را کرسنه و بندکان خدای را جل ذکره سیر تواند

~~داشتن، شکم از آز دنیا ms220 و بمال غیری رداشتن و حاجتمند کرسنه را

~~آب از جکر پالودن خرمن دولت رباد زوال دادن است،

خروج سولمیش بوبت دیکر

درین سال چون سولمیش را در روم کار از سلک نظام بدر افتاده

~~بود وحان از چنیر قضا جهانده بدیار شام پیوسته بود ، نا کاه چون

~~متقاضی اجل کریبان عمرش کرفت از دیار شام عودت بمود و خروج

~~کرد ، تا مکر بمنقار غراب البین دریای محط را از حانببن بشوراند ، یا

~~بروباه بازی قدم در دائرهآ شیر فلک نهد ، با2 فوجی حرامی غراب البین

~~تلبیس از دیار سیس کذر کرد و آوازهآ چهل هزار سوار که از آقحه

~~دربند بدر می آید در عرصه ممالک انداخت و لعی فاسد می باخت، تا

~~بدان سبب شورشی در اطراف اوج ر انکیخت وخوارج در آن

~~جوانب هم ر آمدند، مر حیله جویی فتنه انکیز بزعم آنکه

~~درعقب آن مقدمه لشکر شام خواهد پیوستن ، دست در شاخ

~~فتنه زد ، در آقسرا بعضی از نواب که بوصول او استبشار بمودند

~~واستظهار افزودند عاقبت آن بمنا دام خزی ونکال وعقدهآ خسارت

~~و وبال ایشان کشت ، سعد کوسه3 که دبیر بیشه ودفاتری قدیم دبوان

~~سلطنت روم بود در آن آوازه بحرکات نا واجب سر بباد داد و ایام

~~تلتمس او وفا نکرد وروزکار نجح وطرا ومحابا ننمود ، فی الجمله عاقبت

~~چون دیدبهآ او دروغ بود و دمدمه مزور اصلی نداشت بی فروغ ماند

~~و نقش کلی که بر دیوار زده بود اثر نکرد، شورشی که از خوارج اوج

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0282.png)

الفصه پادساه فاران مصد فح دیار ام کرد

~~ظاهر شده بود تسکین یافت، مفسدان از متابعت او اعراض کردند

~~تدبیر مهرب او و تعیین مطلب او از ملک روم غیر ولایت غرغروم

~~نود، مدی در آن ناحیت چون کوی درخم چوکان قضا سر کردان

~~ماند ، چون عضادهآ نداشت قلادهآ ادبار در کردنش افتاد و از آنجا بجانب

~~انکوربه رفت، در آن طرف نه مقام ms221 مقر یافت نه راه مفر و دردست

~~سیهداران انکوربه نا کاه کرفتار کشت و شنارهآ قاء او سیاه شد واز

~~آنجا در قد اسار بجانب اردو بردند و در دیار عراق بدست مسببان

~~ستیزه کار باز دادند ، تاخون او هدر کردند و آن همه شورش فتنه و فساد

~~او هبا شد و آفتاب عمرش که باصفرار رسیده بود در کرداب ظلمت

~~افتاد و نفس چند بشمرد وحان قابض ارواح سپرد، روزکارش بدین

~~دست جلوه داد و بدان دیکر رسوا کرد، زمانه بقطع مواد فساد او

~~مدی انجام خوب بدید آورد ، و ان البلایا اذا توالت تولت ،

القصه بادشاه قازان قصد فتح دیار شام کرد

درین سال بنا بر آن که متلصصان و مفسدان شام اطراف و اکناف

~~روم را در آشوب می داشتند وهر وقت بهب وغارت صبح روشن

~~دیار بکر بر اهل آن چون شام تیره می کرداندند، قفحاق2 که امیر

~~الامراء دمشق بود از یادشاه مصر اعراض کرده، از خوف وخطری که

~~ورا آنجا روی تموده بود بعبودیت پادشاه قازان التحا نتمود، اول پادشاه

~~جهان قازان در ارسال رسولان باصلاح ذات البین مبادرت نمود که

~~(و ماکنا معذبین حتی نبعث رسولا)3، پادشاه بکرات از طریقهآ صلح

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0283.png)

~~همت بر آن داشته بود که در مابین بواسطهٔ‌ صلح اصلاح ملک از

~~حانبین ظاهر شود،

نکته فی الصلح1 : لا بدفعن صلحا دعاک البه عدوک لله فه رضا فان

~~فی الصلح دعة لجنودک وراحة من همومک و امنا لبلادک ولکن الحذر

~~الحذر من عدوک بعد صلحه فان العدو رتما قارب لنفد الحزم فانهم فی

~~ذلک حسن الظن فان عقدت بینک و بین عدوک و عقد ذلک عنده او آلته

~~منک ذمته فحط عهدک بالوفا و ارء ذمتک بالامانه،

القصه پادشاه با لشکری که قرصهآ آفتاب از رتو آثار آن منور

~~و عرصهآ کیتی در سایهآ چتر همای آسای آن معمر بطالع ممون واختر

~~فرخنده از حانب موصل نهضت فرمود، با ms222 تجملی که کوه از تحمل آن

~~عاجز ماند وکثرت لشکری که موا کب آن از حشر کواکب بیشتر

~~بود روانه شد و همت و نهمت بر انتزاع دیار شام و مملکت آن از

~~دست تشبث پادشاه آن مصروف کرداند، بتمناء آن که از خیل زنکار

~~شام بر ترک رومی روم ترک و2 تاز ناشد و بحکم یکانکی دوی

~~از میان بر خیزد، قال الله تعالی (لوکان آلهة الاالله لفسدتا3)، شعر 4:

خوش نباشد یکی جهان و دوشاه %~% نیک نبود یکی سپهر و دو ماد

مصاف با لشکر دیار شام

در صحراء حمص التقاء فریقین ومقابله طائفتین اتفاق افتاد، از

~~حسن اعتقادی که در جبلت قازان مرکوز بود از تقابل قبله اعراض

~~نمود و بر صوب جهتی قلب و جناح لشکر بر آراست که پشت آن

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0284.png)

~~بر قبله بود تا در روی قله تیغ نکشیده باشد و چندان توقف کرد که

~~سلاله صبح از مشمه ظلام بدر آمد واز طرفین اداء فرض صلوة

~~باقامت رسانیدند، بر موافقت تیغ شعشعهآ آفتاب زر کشیده از اول بامداد که،

~~شعر1:

صبح کشاده روی در تیرکی ببست %~% خورشید نور بخش وه باختر کرفت

کردون که زیب یافته بود از نجوم سعد از فر آفتاب جمال دکر کرفت

~~منحوق شهریاری باراستند، جهان از غریو کوس و نهیب برق شمشیر

~~یر مشعله و مشغله شد، دو بحر آتش بجوش آمدند، دو کوه از آهن

~~برهم افتادند، از رجوم سوار و هجوم غبار بنداشتی که جهان برکشت

~~یا فلک بساط زمین در نوشت، از نهیب خنچر زمین ستمکار و از اسیب

~~پیکان هوا بلابار شد، کفتی که مکر آسمان از دوران باز ماند، یاخود

~~زمین چون آسمان در اضطراب افتاد،

توکفتی که روی زمین ز آهن است %~% ز نیزه هوا نز پر جوشن است

زمین شد بکردار کشتی بر آب %~% توکفتی سوی جنک2 شتاب

سابان چو دریاء خون شد درست %~% توکفتی که روی زمین لاله رست

زکرد ms223 سواران هوا بست میغ %~% چو برق فروزنده بولاد تیغ

دهاده خروش آمد از داروکیر %~% هوا دام کرکس شد از پر تیر

~~سنان حان ستان در جوشن سیمابی تیز تر از آن می رفت که سوزن در

~~حریر، شمشیر خون خوار مان مغفر قوی تر از آن می شکافت که

~~کارد قلم را، کرز کران بازوی مخالفان سخت تر از آن می کوفت که

~~باغبان ماررا، تیرکشاده دهان در اعضاء سواران روان تر از آن بود که زبان

~~در کام، زحم خدنک سندان سینه چنان می شکافت که برق سحاب را،

~~(واذا الارض وهی غبراء صارت من دم الطعن، وردة کالدهان)3، در آن

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0285.png)

~~حالت که فلک نقش مهرهآ غالب ومغلوب می باخت، تقدیر الهی رعب

~~در دل خصمان انداخت و پادشاه قازان1 در آن صفوف قتال که چون

~~بنیان مرصوص بود تاتی بود که فلک بصد هزار زبان بر آن سات

~~ثنا کفت، خود راست کفته اند که : یشت سهکران سواری دارد،

~~در حالت آن محاربت بر آن ثات و سکون بدعا و افسون بامر قادر (کن

~~فکون)2، شعر3:

روح قدسی و ان یکاد بخواند %~% سوی ملک خدایکان بدمید

~~ساکنان حضایر قدس و مقربان ملاء اعلی نداء (لقد حاء نصرالله و الفتح

~~مقیلا) در دادند و بشارت (لقد حآءکم الفتح من ربکم) بکوش هوش

~~پادشاه و لشکر او رسانیدند، چون طالع آن تحویل مدبرات فلک برتهج

~~سعادت نهاده بودند نصرت روی سوی موکب پادشاه جهان قازان آورد

~~2 و ظفر یشت بر لشکر شام کرد و(کالنمل المنشورو الجراد المنثور)

~~در صحاری و براری متفرق و متواری شدند، از ابتداء محاربت تا اتهای

~~هزیمت شمشیر بران از فرق دلیران مفارفت نکرد، هر کرا صباح دولت تبره

~~شده بود روز عمرش بشام هلاک پیوست وهرکرا از عمر موجل انفاس

~~معدود باقی مانده بود چون مرغ دام دریده از چنکال اجل خلاص

~~یافت، شعر :

~~از مرک حذر کردن دو روز روا نیست ms224 روزی که قضا باشد و روزی که قضانیست

~~للمؤلف*4 :

فراز خود و زره دامن سپر شد چاک %~% چنانکه بزیر موج بود آب نیلوفر

# فضا بهم رده دیدد ر شرست ناوک %~% حیات امید بریده زحدت خنچر

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0286.png)

# رخ یلان زرد1 و سرکردان پیچیده %~% ز کیش پردل و تاب کمند کند آور

# بعمق جان دلیران رسید نوک سنان %~% چوطول رمح ز پا در شده زعرض سیر

# میان خاک چونرکس یکی فتاده نزند %~% سرش نکون و رخش زرد و دیده یم نکر

# چو شمع کشته یکی را هنوز نیزه بدست %~% فتاده مرده و در سرنشسته خا کستر

# زکوب کرز و ترنکیدن حسام شده %~% فضاء معرکه همچون دکان آهنکر

# فروغ تیر و سنان در غبار تیره روان %~% چو شکل کاه کشان بر سپهر عمر شکر

القصه2 در بک لحظه بحکم قضاء (کن فکون)3 طائفهٔ‌ مغبون شدند

~~و منهزم ومفتون وطائفهآ دیکررا بوسلت ظفر مقاصد ومأرب بجاح

~~مقرون ( فوقع الحق و بطل ما کانوا یعملون )4، فی الجمله5 بواسطهٔ‌ آنکه

~~باعث آن محاربت و شقاق امیر دمشق قفجاق بود قازان امارت دیار شام

~~بر او مقرر داشت و بجیح السعی مقضی الحاجه روی بمقر دولت ومستقر

~~مملکت خویش نهاد با طالع مستقیم (فانقلبوا بنعمه من الله وفضل لم

~~یمسسهم سوء واتبعوا رضوان الله و الله ذو فضل عظیم) دقال الشاعر 6:

تمربک الابطال کلمی هزیمة %~% و وجهک وضاح وثغرک باسم

القصه2 آن سال درین نوع احداث بسر رفت وکار روم وملوک

~~و امراء آن در هر بلوک که بود متروک ماند و هیچ کسی از عقدها که

~~برکارش افتاد از هزار یکی نکشاد ، نظامالدین بحی را نیز هر دفتری که

~~بدان شدت و تعذیب الحیوان پرداخته بود چون دیکر متمنات او ابتر

~~ماند و هر مبالغتی که در تکثیر مال و تیمیر وجوه و توفیر کرده جمله

~~در محل تقصیر افتاد، عاقیة الامر بمرافعت اصحاب روم در اوحان و همحنان

~~در راه همدان چند نوبت یرغو ms225 کردند، در آن تصدی که بموده بود

~~هر تعدی که کرده بود دام وبال او شد، طاوس دولتش در آن یرغو

~~صد چنکل عقاب کشت، نهنک عذاب و پلنک خزی و نکال روی بدو

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0287.png)

~~بهاد، از عهدهٔ‌ کاری که در آمده بود تفضی نتوانست نتمود، فرزندان

~~عیدالرحمن مستوفی نیز خون پدر طلب داشتند، عاقیت بیغ قهر لباس

~~وجود از سرش بر کشیدند وبر راه لشکر دو پاره کردید، آری در نوش

~~دنبا زهر تعبیه کرده اند و در زهر او با زهر خرماء دنا با خارست

~~و حمر او با خمار، شعر1 :

انما الدنیا کظل زائل %~% او کضیف بات لیلا فارتحل

~~القصه2 عمل ملوک روم در هر بلوک که بود با وجود شدائد و مکائد که

~~نظام الدین یحبی می تمود کوبی همه نقش نهس باد بود که بر روی آب

~~می نکاشتند واز التزام سه هزار جفت عوامل چنان در بدارک و بدبیر

~~آن غافل و عاطل ماندند که کوساله قائم نتوانستند داشتن، تا در آن تسویل

~~و تسویف با هزار کونه تردد و بخویف سامری وار ندای (لامساس)3

~~در دادند و سر بر خط تسلیم و رضا نهادند (ولما سقط فی ایدیهم ورآوا

~~انهم قد ضلوا قالوا لئن لم یرحمنا ربنا ویغفرلنا لنکونن من الخاسرین)9،

قصد بادشاه جهان قازان بجهت فتح شام بوبت دوم

درین سال قفجاق که امیر شام بود بعد از چنان فتح بزرک واعتمادی که

~~قازان در تمشیت امور آن مملکت بر او کرده بود چون بواسطهآ آن

~~فتح از کید خصمان ایمن شد نادم کشت و(ما الحب الا للحبیب الاول)

~~بر خواند، (کالمشئوم برجع الی اصله) سر از ربقهآ طاعت قازان بر تافت

~~و باز بر همان منزلت و مرتبت سابق خود رفت ( کمثل الشیطان اذ قال

~~للانسان اکفر فلما کفر قال انی تری منک انی اخاف الله رب العالمین) 5،

~~پادشاه جهان6 قازان باز بجهت استحکام کلی فتح شام بر سبیل محاربت ms226

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0288.png)

فصد پادساه جهای فارها فمح فمام نوبت دوم

~~در ترتیب و جمعت لشکر استیناف نتمود و از حانب دیاربکر از سرحد

~~رأس العین نهضت فرمود، با لشکری بدان انبوهی که از صدمات عذبات

~~رایات ایشان زمین را محال فسحت تبود و خویشتن در سرحد رحبه

~~شام توقف بمود و امراء لشکر را با لشکر جرار چون قطرهآ باران

~~نیعدد و چون ریک سابان بیپایان روان کرد، اول پیش از التقا بلشکر

~~بررک در نواحی حلب مقدمه لشکر مغول با لشکر طاخی1 امیر شام

~~بمقابل افتاد ودر مابین ایشان بک روز از طلوع آفتاب تا وقت اصفرار

~~در محاربت از طرفین جواب وسؤال بتیر بران وتیغ بران بود وعاقت شکست

~~بر لشکر طباخی افتاد و هزیمت را غنمت شمرد و از راه حلب روی

~~از آن شور شغب بر تافت و مهزم بلشکر مصر پیوست، در عقب

~~ابشان لشکر جرار از دمشق در کذشت و در مقام بریه از براری

~~معبر مصر بهم پیوستند و اسباب مصاف قایم کشت و در آن محاربت

~~و مقابلت از طرفین مقاتلت عظیم رفت، چنانکه شرح آن مقابلت واعراض

~~و عزیمت انتقاض تطویلی تمام دارد در ذکر آن فایده نیست بر بیتی چند

~~از ابیات فردوسی اقتصار کرد، فردوسی کوید2:

زتیغ وز کوس 3 و زکرز و زکرد %~% سیه شد زمین آسمان لاجورد

همی چشم روشن جهانرا ندید %~% سهر و ستاره سنان را ندید

ببرده درون شد خور تابناک %~% ز جوش سواران و از کرد خاک

توکفتی مکر خاک جوشان شدست %~% هوا پر سوار خروشان شدست

سر از تیغ باران چوبار از درخت %~% یکی زیر تخته دکر یافت تخت

چنین است فرجام آورد 4 کاه %~% یکی خاک باید یکی تاج وکاه

~~القصه5 بی حضور پادشاه جهان قازان امراء تومان در آیین لشکر

~~تدبیر و تدارکی صایب واجب تقدیم نداشتند و تقدیر الهی موافق تدبیر

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0289.png)

~~سلطان مصر آمد واز تفرقهٔ‌ که در ms227 لشکر مغول واقع بود هیات اجتماع

~~کلی نیافته، بدان سبب لشکر شام چون روز پیروز شدند و لشکر مغول

~~با مضرت مام قدم در راه انهزام نهادند، بیت تازی1 :

یأبی2 القداح اذا اجتمعن تکسرا %~% و اذا افترقن تکسرت افرادا

~~لشکری چنان جرار از سر اضطرار در صورت انهزام و اختلال در

~~اعطاف سهول و جبال و اکناف سهوب و قلال که مرغ در هوای آن

~~پر وبال بریزد و سنان در فضاء آن کمراه شود روی بمأمن خود

~~یحان بفرجه بجات بیرون بردند وهرکرا صباح عمر بمساء اجل انجامیده

~~بود در پردهآ تواری در مفاوز صحاری و براری در صدمات احزاب

~~اکراد و اعراب بی باک در ورطهآ هلاک افتادی

~~آمدن سلطان علاءالدین بن فرامرز بوبت دوم بسلطنت روم

در آن حالت که قازان از مراحل دیار شام درین حادته بحانب

~~دیار بکر و5 موصل عودت بمود سلطان علاءالدین بن فرامرز از آشوب

~~سولمیش شوم از ممالک روم غیبت بموده بود و متوجه حضرت عبودیت

~~کشته، در دیار ربیعه بر سبیل استقبال شرف عبودیت حضرت در یافت

~~و پادشاه آن استقبال را در آن حالت نوعی از اقبال و وفاداری علاءالدین

~~تصور بمود، بدان سبب کرامت و عاطفت بی نهایت در بارە6آ او ارزانی

~~داشت و عارفتی که ورای آن رتبتی دیکر تصور نتوان کرد و ممالک

~~را از تخوم ارزن الروم تا ساحل انطالیه واز حدود دیار بکر تا ساحل

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0290.png)

~~سینوب بروی مسلم داشت و یرلیغ در آن باب بنفاذ پیوست و برویج

~~دختر شاه زاده هولاجو بجیل و تعظیم واعزاز و تکریم بمام یافت،

مناصب1 که مقرر داشتند : مجیرالدین امیر شاه اکرچه در آن

~~خدمت حاضر نبود نابت سلطنت کما کان بروی مقرر کذاشتند، چه امور

~~مملکت روم ی وجود تدبیر و تقویت او یمشیت بمی یافت وخود واسطهآ

~~عقد سلطنت او بود، وزارت بر صاحب علاءالدین ساوی که استعداد آن

~~منصب عالی داشت ارزانی فردموند، ms228 اتابک2 مجدالدین قاضی قراحصاری که

~~از ته کاری قضاء میرم بود و بی آ نکه در نهاد او علمی موفور باشد

~~خودرا بفنون علم مشهور کرده بود و بطریق زرق و ریا بدعوی علم

~~کما بحضرت علیا قربت یافته و خودرا مهندس قواعد و قوانین اشما م

~~بموده و نظری داشت کوته و خطابین که هیچ تیری از کمان فکرت او

~~بر هدف صواب بمی آمد، مستوفی3 ناصرالدین محمد بود که اکرچه

~~مستوفی پیشه دیرینه بود وبا ساقت آشنابی داشت، اما ادراک تحقیق

~~در4 تنقح آن سکانه بود و ضابطهٔ‌ کامل نداشت، باشراف ممالک5 سید

~~شرفالدین6 حمزه علوی بموجب حکم موسوم و منسوب شد که نه دمی

~~داشت در فتوت و نه قدمی در مروت، بلکه سبعی بود آدمی صورت که

~~هزار سک درنده در زبان داشت و هزار کرک خون خواره در شکم،

القصه سلطان در چنان اهتمام پادشاهانه بطنطنة خسروانه از خل

~~و حشم وکوس وسنحق و بیرق وعلم از حدود رأس العین اجازت

~~انصراف یافته بحانب دیاربکر نهضت فرمود و بتقریر و بدبیر اتابک

~~قراحصاری نا جنس ودیکر پیش کاران (شیاطین الانس والحجن یوحی

~~بعضهم الی بعض زخرف القول غرورا)7 سلطان از حادهآ استقامت

~~عدالت و انصاف انحراف بمود وهر خصلتی حمیده که در طبیعت شدیدهآ

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0291.png)

~~او بود بصاحبت قراحصاری و سید حمزه که مادهٔ‌ بدکاری بود بصفات

~~ذمیمه بدل شد، شعر 1 :

~~از پس که با دو زلف ستمکر همی نشست تالاجرم کرفت رخش رنک همنشین

~~تا بدان سبب دست بی مسامحتی و استطالت در خون و اموال مسلمانان

~~دراز کرد و بار بد مجاملتی و پای بی معاملتی برکردن حاجتمندان تهاد،

~~حماعتی اراذله شرذمه ا: هر طائفه که نفساد موصوف بودند بنسبت

~~حواشی سلطنت باد غرور در سر کردند و از هر2 طرف می شتافتند و همه

~~چون نقاب قلاب کیسه ذخیرهٔ‌ مظلومان می شکا فتند، چون3 بمحروسه

~~خرتپرت رسیدند سد محدالدین4 قاضی ms229 آ نجایکاه بود، و الحق مردی بود

~~سحر علوم بکانهٔ‌ زمانه ودر قواعد علم تقسیر و رسوم مواعظ و تذکیر

~~متکلمی بی نظیر، بتهمت آنکه از اسباب و مکنت دنیوی ما یحتاج الیه

~~النفس بکسی احتیاج نداشت، بنوعی در طلب مال بر او تهدید و تشدید

~~بمودند که با آن همه طب اعراق در ساعتی صد بوبت عرق خون

~~از عروق او روان می شد و با تش غضب دود از نهاد او ر آوردند

~~و بزحم کرز که اکر کوه [البرز بودی طاقت آن نداشتی بعد از آ نکه

~~اعضا وجوارح او محروح شد، پانصد هزار درم از نقد وجنس وبهاء

~~املاک از وی بغصب5 مستخلص کرداندند وچون در آن قیض و بسط

~~فاحش صاحب فراش کشت، خواستند که فرش استمالات کسترانند و جیر

~~آن کسر بتشریف کنند و در آن تکلیف و تعنیف آن مظلوم را تسکینی دهند

~~و توبرهآ علف بر سر ستور سر بربده نهند، هیهات شکسته کی شود باز

~~درست، فی الجمله زحم تشدید و اخذ مال بانعام التیام نافت وآن جراحت

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0292.png)

~~باستمالت فاسد استراحت بذیر نشد و عاقبت بهاء تشریف در وجه بجهیر

~~او صرف کردند و چون از اسباب دنیوی فارغ ماند قدم در راه

~~آخرت نههاد، هرکسی از هر حانی بجارهٔ‌ چند کفتند و چون چاره

~~نداشتند رقم (کان لم یکن) بر صحیفهٔ‌ کون مکان او نکاشتند و آن خطه

~~از وجود خطیر و استماع مستمعان از اسجاع1 کلمات دلیذیر او خالی ماند،

نورالدین شهاب دبوانی2 ملطیوی که در کاردانی نظیر نداشت وبسفارت

~~خواقن و سلاطین مشهور بود واز معارف واکایر دیاربکر بکفایت

~~و درایت مذکور، با هدایا و تحف از ملطه استقبال بمود بیش از آ نکه

~~یتقسل باسطه محل قیول یابد وبواسطهآ افتتاح سلام که قبل الکلام از سنن اسلام

~~است الفتی روی تماید آغاز کلفت کردند و تحفهآ اورا بنواله برکرفتند و آن

~~بیر دولت را که ms230 عمر از حد3 ممانین در کذرانده بود و قدم در منازل عشرهآ

~~تسعین نهاده و آفتاب عمرش پشت بر دنوار اصفرار آورده، در مطالیة

~~مصادرهآ اربعین الف دینار چنان محادله و مکابرهٔ‌ صعب تودند که در

~~ار بعین قلب الشتا که از برودت هوا آب در جوشن قواریر بود و نفس

~~از صدمت شدت زمهریر بر در کلو میافسرد آن بیر بارد مزاج را

~~از کسوهآ شتا چون درخت بیبرک و بار عریان کردند که از آن تعذیب

~~سرد کاری که با سردی روزکار دست درهم داد، اعضا و جوارح او

~~دردمند شد و از سر آن درد وداع جهان کرد و صح مرادش چون

~~شام تره روی خیره کشت، قطبالدین پسرش که سیهدار ملطیه بود چون

# از وفات بدر بدان تعدیب آکاهی یافت %~% سر از ربقهٔ‌ طاعت بر تافت

~~وعصیان آغاز کرد، قال امیرالمؤمنین عمر رضی الله عنه4: اطعوبی ما اطعت الله

~~ورسوله فان عصیت الله فلاطاعة لی علیکم، بدان سبب محصلان را که بحصیل

نو 6 مصادرات بملطیه فرستاده بودند حجمله را چون پیاز

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0293.png)

~~نوبرتو بوست بدر آوردند و همه را چون سیر عریان کردند و هر مالی که

~~در تحصل ایشان بود حقا او باطلا در تصرف خویش کرفت و هرچه

~~بخاصهٔ‌ شهری تعلق داشت استرداد بموده بدیشان باز داد ، سلطان بانتقام

~~آن دعوت لشکر آن دیار کرد کرد و با حمعیت تمام بر سر ملطه رفت

~~و محاصرت مود، قطبالدین مقاومت عظم کرد، بعد از ده روز و سد

~~ابواب وطرق و دربندهاء ملطه سلطانرا فتح منسر نشد وبا لشکر و

~~حواشی خود اکثر ایشان جراحت یافته روی بر تافتند و از آن محاصرت

~~و برطل مال بسار بتعجیل تحویل قروض کردند، تا بحدی که نصرانی

~~را که صاحب تروت بود با آن همه که (حرام عنی المسلم ماله ودمه)

~~در حق اهل ذمت وارد است آن بیچاره را در مدان بردند و چون ms231 کوی

~~سر کردان در ضرب صولحجان انداختند و همه آوردند که بر افروزند

~~و نفس آن بیچاره را بد آن آتش بسوزند، تا از آن محنت عذاب الیم که

~~در دنا از عقوبات حمم جحیم مشاهده کرده بود ، هر چه داشت از

~~رطب و یابس و نقد و جنس از قلیل وکثیر جهت خلاص نفس خود

~~در باخت و حان از عذاب حرق بجهاند ،

فی الجمله بر همین شیوهآ ذمیم بی اصل و اساس بمحروسة سیواس آمد

~~و در ماه رمضان که ابواب جنان مفتوح باشد عذاب جحیم وعقاب الیم

~~حمیم بخلق تمودند ودما و فروج مسلمانان که محقون1 بود هیا وهدر کردند

~~و اعراض وعروض خلایق که مصون نود در ضعت و وقعت افتاد ،

~~از امارات تزلزل آن سلطنت یکی آن بود که در ماه رمضان بشرائط

~~آن قیام ننمود و در روزی که شب آن لبلة القدر بود اکثر اوقات و ساعات

~~آن روز در مدان بکوی باختن واسب تاختن بسر برد و چون در آن

~~کروفر و حرکات بی حد ومر کرد2 عطش بر او غالب شد ، در افطار

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0294.png)

آمدن سلطان علاءالدین بن فرامرز نوبت دوم بسلط روم

~~روزه بین الظهر والعصر مادرت تمود و در میدان عشرت که مستلزم عسرت

~~او بود علی ملاءالناس در اکل و شرب در زاویه مدان مالغت فزود

~~و از بی قیمتی قدر آن چنان روز عزیز و شب شریف که (لیلة القدر

~~خیر من الف شهر )1 صفت آنست بدانست وپنداشت که روزه می

~~شکند ، ندانست که بیخ دولت خود می کند و بدآن شرب کمان برد که

~~تسکین عطش می کند، تصور نکرد که خاک بر دتبال اقال خود می

~~کند و آب روی حشمت می برد و آتش سخط می افزود ،

نکته : رعیت را مدارا مودن ظلم و معصیت وقتی میسر شود که

~~قدم پادشاه بر حادهٔ‌ عدل و عادت مستقم باشد، چون پادشاه از غایت ms232

~~ظلم و معصیت ظالم از مظلوم فرق نکند و روز عزیز وشب قدر از

~~هفتم شوال باز نداند و بجهت بک ساعته لذت که بمذاق او رسد حرارت

~~و وخامت عاقیت آن اندیشه نکند از اتباع واشیاع او که (الناس

~~علی دین ملوکهم) چه توقع توان داشتن ، شعر2 :

من غص داوی بشرب3 المآء غصته %~% فکیف یصنع من قد غص بالمآء

القصه شرر آن نایرهآ ظلم پیش از وصول سلطان بولایت دانشمندبه

~~مثل توقات و سائر بقاع متطائر کشت و صورت آن حال چنان بود که

~~سد حمزه را حصل مصادرات و قسمات و تکلفات نا واجب بر موجب

~~فرامین موقع بولایات4 دانشمندته فرستاده بود و مال مسلمانان از تحصیل

~~و جمع او بمحصلان خراسانی بد کردار 5 ومغولان ته کار بی سات و

~~سداد حواله کرده واو از سر6 نفس امارة بالسؤ بهر منزل که تزول می

~~کرد و خط (فحعلنا عالها سافلها)7 بر خطهٔ‌ آن دیار ودمن می کشد

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0295.png)

~~و هر مرحله که می رسد و هر راهی که می کذشت در هر فرسنکی

~~خرسنک1 حادثهآ در بش می داشت، چنانکه ره روان فلک از شومی

~~آن دیده بر هم می زدند تا بانسان چه رسد، در هر شهری که رحل

~~اقامت فرو می نهاد چندان سنک تفرقه در قندیل مجامع مقیمان می انداخت

~~و بر بساط عمل مهرهآ دغل می باخت که از جلاء وطن دود از دلهاء

~~خلق بر می آمد نه از روزنها2آ، هیچ کسی در آن ولایت ماند که

~~از حام صدی او شربت تعدی نبچشید واز آغاز و انجام حوالات او

~~مقاسات نا فرجام نکشید ، در اوصاف او این ابیات از قصیده ایست که

~~مؤلف کفته بود و بدو فرستاده، للمؤلف 3 :

~~بعد بحی حمزه بو بحی دیکر شد که کشت

~~دام کید و مکر او سر باری بار شقا

~~از بلا وکرب او آن ضرب خوردند اهل روم

~~کز یزید و ms233 شمر شوم اخیار حرب کربلا

~~میصب آن خیره رو تلی بد از ظلمت بروم

~~و او چو حشو بر ره کز لاش اوفتد بر روی لا

~~افترا بر آل حیدر پس نبودش می کند

~~این زمان بر آل حکم و اهل دیوان افترا

~~لیس منا کفته ختم انبیا من غشنا

~~و او بدان سیرت کند نسبت با آل مرتضا

~~راست دید این خواب را آن زنده دل ز آن راست شد

~~بر نوای پردهآ این نظم ساز آن ادا

~~کفت در خلوت سرای صبح 4 می دیدم بخواب

~~در جهان جان که می آمد خرامان مصطفا

~~کفتمس کین حمزهآ سید قین از اهل تست

~~کفت لا والله لا بالله لا تالله لا

~~فی الجمله آن لیم را خست بر نفس خبیث وطبیعت ذمیم چنان غالب

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0296.png)

~~بود که اکر خود همه عظام رمیم بودی از کاسه یتیم سودای کاس طعام

~~حمم داشتی، حرص شوم بر دلئ چنان مستولی بود که اکر همه تن

~~در آتش بودی که از چراغ بیوه روشنای طمع داشتی، علوی را دلیل

~~برصحت نسب آن با شد که بر حادهٔ‌ سنن صاحب شریعت صلواة الرحمن

~~علیه قدم راسخ دارد، چه نسب درست نسب دی است، چه اکر کی عمل

~~صالح نسبت قرابت سود داشتی فرزند نوح را علیه السلام بودی که چون

~~از نسب دنی محروم بود ولادتش سود بداشت، قوله تعالی (یا بوح

~~انه لیس من اهلک انه عمل غیر صالح فلا تسألنی ما لبس لک نه علم انی

~~أعظک ان تکون من الحاهلین) 2 ،

القصه مجیرالدین امیر شاه باتفاق صاحب علاءالدین در دفع این مظالم

~~سعی می نمود ، از منکرات اتایک قراحصاری نصیح ایشان در سمع قبول

~~سلطان قرار تمی کرفت| چه آنها که خلق را بصلاح دعوت می کرده اند،

~~صد بست و چهار هزار نقطهٔ‌ نبوت اند که بندکانرا در سلک

~~دایره طاعت می کشیده اند و ابلیس لعین که خلق ms234 را از منهج سداد

~~دین بر می ک داند؛ یکی بیش نیست سما که یک هس سلطان را در

~~موسوس مشوش ، یکی قاضی اتابک قراحصاری و دیکر سید حمزه که

~~بسیاه کاری کوی از مردهٔ‌ شاطین ربوده بودند3، فی الجمله مجیرالدین

~~امیر شاه از شر ضرر آن نایره احتراز تمود و عزم اردو تصمیم داد،

~~صاحب علاءالدین نیز از آن امارات ملوم وعلامات شوم اجتناب بمود

~~و با بشغا که رکن شدید روم بحکم امارت در آن زمان در روم او تود

~~توسل تمود وخودرا بر فتراک حمایت او بست ، آبشغارا چون آتش

~~غضب از تصارم ایشان در طبع کائن بود صاحب نیز بادی در دمد،

~~تا شعله آن تیز تر شد ، عاقبت هر نوعی که ارادت داشتند حالات در

~~موقف حضرت اعلی باز تموند ، حکم برلیغ نفاذ یافت که سلطان در

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0297.png)

~~سلاق و قشلاق (رحلةالشتاء والصیف)1 با ابشغا مصاحب باشد و بی

~~صواب دید او کاری نکند تا بر کسی حیف نرود، بدین سبب آبشغا

~~اصحاب خودرا بر کماشت تا سلطانرا از سیواس سیلاق ببنلوهٔ‌ برند وسلطانرا

~~کرها و طوعا در هفتم شوال سنه ...3 بموضع آلا کلیا اتفاق اجتماع

~~افتاد و در نزدیک آبشغا بمسافت بک فرسنک دهلز و بارکاه و سرایردهآ

~~خسروانه قام کردند و بنچ نوبت سلطنت می زدند،

فی الحمله آبشغا می خواست که حکم ساستی راند که هیبت او در

~~دلهاء ابن طائفه اثر کند، چون بوالفضول سد حمزهآ مجهول بود قرعه

~~تأدیب تروی افتاد ، روزی از اول تباشیر که آفتاب جهانکیر سر از

~~تتق افق بر آورد سید حمزه چون مار ساه از خرکاه خود بیرون آمد

~~و عزم دوان کرد و رفت4 و چون کربه دزد یش از اجتماع اصحاب

~~درخیمه دبوان خزید و در مسند اشراف بکارهاء نا مشروع شروع بمود

~~تا چون کژدم کدام دل ریش را نیش زند و باد نخوت در بروت کرده

~~تا آتش در ms235 خانهآ کدام مستمند اندازد و کیسو چون کوکب نحس کیسودار

~~دراز تاب داده تا دام کدام حاجتمند کند، آبشغا می خواست که سرش

~~چون مار بکوید دیر آمدن بدیوان هانه کرد، اکر چه هیچ روزی

~~زودتر از آن روز که فتح الباب عذاب او بود [سر از خواب غفلت بر

~~نداشته بود و قدم در عرصه دنوان ننهاده، چون کنه در سینه باشد

~~بهانهآ بسار دست دهد، مصراع : سیر آمدهآ بنها نها می جویی

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0298.png)

آمدن سلطان علاء الدین بن فرامرر وبت دوم ب روم

فی الجمله بر عدد سی ودو دندان مار سکر او چوبهاء محکم تحویل مقعد

~~او کردند، چنانکه دو ساعت زمان چون مردم محموم سی و دو دندان

~~تا بحلقوم بر هم می زد ، ناصرالدین مستوفی نیز بر اثر او بر سبیل مصاحبت

~~او بهمان تعذیب از علت آن بی نصیب بماند، قبل: ایاک وصاحب الکیر ان لم

~~بحرقک ناره یصبک دخانه ، سلطان را بدین حرکت تخیلی فاسد روی

~~بمود و توهمی فاحش بدل راه یافت و باغراء جلیس السؤ خبیث خسیس

~~و حجاب شباطین الانس که انیس او بودند سوداء اجتناب از محاورت

~~آبشغا و مصاحبت مجیرالدین و صاحب علاءالدین غالب شد و اندیشهٔ‌ آنکه

~~بقونه رود و عرصة سلطنت بر او فراخ شود و باستبداد رای خود

~~حکم راند لا غیر در دل کرفت؛ چون حجاب غرور و غفلت بصر

~~بصیرت او فرو کرفته بود یمی دید که خودرا از ساحت فسحت حشمت

~~در مضیق شدت و ذلت خواهد انداخت، شعر 1 :

بدست خویش ته می کنی تو صورت خویش

و اکر نه ساخته اندت چنانکه می یابی

~~آنروز درین اندیشهٔ‌ فاسد وتخلات فاحش از سؤ تدبیر صبر کرد،

~~چندانکه مقام را جهت اتلاف2 آبشغا بدل کرد وپای شب نیز3 بزنجیر

~~قر فرو بستند ، بی آنکه دشمنی غالب در قفا باشد و بی شائهآ حکمی که

~~بر خلاف سلطنت او صادر شده باشد ms236 در حالت نفاذ حکم سلطنت ر

~~نفس خود شیخون کرد و آن بارکاهی از فلک عالی تر و بایکاهی از

~~رایت خورشید افراشته ثر و آن خزانهٔ‌ نقود و اجناس از شکم دریا

~~اناشته تر از باد هوا و هوس بر حان کذاشت و آتش در خرمن دولت

~~خود زد، بد آن کار خام نا فرجام دیک نک ثخته حشمت سلطنت

~~سر نکون کرد و با وجود آنکه بنظر عنایت حضرت علا ملحوظ بود و از

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0299.png)

~~حکم سلطنت محفوظ از طالع منحوس پای از دائرهٔ‌ دولت محروس بیرون

~~نهاد و(علی حین غفلة من اهلها)1 همین که وخسار آفتاب سر در نقاب

~~نورای کشد متواری وار پای در رکاب انهزام آورد و در ظلمت استار

~~شب روانه شد وتا وقت طلوع طلسعة صبح با اتباع سرمه شهر در یصر

~~کشیدند و در یک شب سنچ میزل راه از حدود سیواس آنچنان تا محفوظهآ بر کوب

~~براندند، جمله اسباب او وخدم و حواشی از تحمل و مواشی در آن

~~حرکت صعب متلاشی شد، سوار منهزم از ضعف مرکوب یاده میشد

~~و سادهٔ‌ روستابی مکروب بر اسب3 باز ماندهآ سوار می کشت و کریزان

~~را که را کب بود چون قوت مرکوب ساقط میشد هرکسی در نشی

~~چون رباه بناه میبرد و سر در کریبان حسرت می کشد و سلطان

~~مجرد با غلامی در مغارهٔ‌ ازمغارات برکوب3 که مکمن سباع ضواری از سر

~~اضطر ارمتواری شد، عاقبت در آن مغاک نا پاک، بیت4:

آن بدیدار فتنه چون طاوس %~% آن بکفتار غره چون کفتار

~~علی اسؤالحال کرفتار کشت، کویی و بال استحقار آن روزهآ شب قدر

~~بود که عزت آن غنیمت نشمرد و فرصت ادراک سعادت فوت کرد

~~تا سبب آن طغیان لشکر صولت صیام نا کاه بر او تاختن کرد5 تا روز

~~روشنش چون شب تیره ساه شد و بطرفة العینی از او ج دولت ومفترش

~~راحت بحضیض حمول مذلت پیوست، ms237 شعر:

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0300.png)

آمدن سلطان علاءالدین بن فرامرز نوبت دوم بسلطنت زوم

کربدانستی که نا که مرد خواهد درمیان

جامهآ چندین تنیدی سله کرد خویشتن

خرم آن کو خورد و بخشید و پریشان کردورفت

تا چنین افسون ندانی دست در افعی مزن

~~خالد برمکی1 وقتی که درحبس هرون الرشد بود بر رقعهٔ‌ بدو نوشت : اذا

~~دعتک قدرتک علی الناس علی ظلمهم فاذکر قدرة الله علیک و نفاذ مایآتی

~~الهم و نقاء مایؤتی البک، والحق این سخنی است خالص که از خلوص

~~عقیدت رانده است،

مؤلف کوید که چون سلطان منهزم شد بر موجب اشارات عاله

~~متروکات مخزن واصطبل ومطبخ وانواع نقود و اجناس او در قلم

~~آوردم، آلودکی که از بیهوده کاری در خزینه و فراش خانهآ او مشاهده

~~رفت از نوادر آن حادته بود ، یعنی که فیوجود دشمنی ظاهر خوف

~~و خشیت و رعب بتقدیر الهی در آن کمراهی بر دل ایشان چنان مستولی

~~شده بود که در نقل مایحتاج حقهآ جواهر از علە نقل مویز مینز نکرده

~~بودند ومان نفایس آلات ابریشم و مسدودات یشم2 فرق ننهاده

~~و محمولات بیقیمت فراش خانه بسهو برده و طوق و ستام زرین و اوانی که

~~از خون مظلومان و مسا کتن بدست آورده بودند یای مال کذاشته،

~~الخر : من ادرک مالا من نهاب3 اتلفه الله فی نهابر، دریک دست ستام

~~و بالدم و حزام پخچ هزار عدد طرف زرین بعدد در قلم آمد و بک

~~طوق زرین بوزن بک هزار دویست مثقال بود و مناطق و غیره علی هذه

~~القیاس، لخواجه سنای رحمهالله علیه4، شعر5:

مال درویش و بیوه آوردی %~% حلقهآ فرج استران کردی

در زر و سیم اکر 6 کمالستی %~% کی 7 قرن سک و دوالستی

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0301.png)

فی الجمله اورا از محفوظه برکوب منکوب کرفته سلاق آبشغا

~~آوردند و بعد از فحص و بحث یرغوی هر کسیرا بشرط عمل خود

~~جزا دادند وحجاب بدکردار در دام قتل افتادند و ms238 سلطانرا با اتابک

~~قراحصاری با زمره اسار بانواع خسار باردو بردند، شعر تازی1؛

طلبت بک التکثیر فازددت قلة %~% و قد یخسرالانسان فی طلب الربح

~~و از آن همه اموال که بدان خزی و نکال که از مردم قوی و ضعیف

~~الحال ستده بود جز مظالم و وبال دردست او چیزی تماند، شعر2 :

چه کنجها که نهادند و دیکری برداشت چه رنجها که کشیدند و دیکری آسود

~~عتبی کوید که3: وقتی رفته بودم مکه4 ابا نامله5 را بینالصفا و المروه

~~سوار ددم، سال دیکر ساده بر جسر بغداد میرفت، کفتم: انت راجلا6

~~فی هذا الموضع، کفت: نعم، انی رکت فی موضع لا یرکب الناس، یعنی

~~سوار شدم در حانی که ساده می بابد رفتن، لاجرم باده ماندم درجایی که

~~سوار می باند بودن، در آن شک نیست که استحقار و استکبار در اوضاء

~~2 شرع استخفاف و استنکار نتحه دهد،

القصه سید حمزه را کوکب اشراف از سبب اسراف که در مال

~~اشراف کرده بود در احتراق افتاد و حماعت متظلمان که آتش درحان ایشان

~~زده بود و مال و مکنت ایشان بر باد داده وطایفه را که دماغ از کید

~~مکیدت و بوی غایلت آ کنده شده بود واز شومی غضب و تعدی از

~~وطن مهجور مانده از غبن آن تکالیف دست از ریش کیسوی کشف

~~او باز بمیداشتند،

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0302.png)

عاقبت سلطان علاءالدین کیقیاد ووفات اتابک قراحصاری

و مجیر الدین امیرشاه

القصه سلطان علاءالدین را کیف ماکان باردو بردند، بعد از بحث

~~و فحص ویرغو خواستند که حکم ساست بر او رانند، در آخر در

~~حمایت شاه زاده دختر هولاجوهٔ‌ در تأدیب بر چوبی چند اختصار بمودند

~~و رثم عفو بر چریدهٔ‌ جریمهٔ‌ او کشدند و حکم یرلیغ در باب سلطنت

~~بنام سلطان غاثالدین مسعود نفاذ یافت و سلطان علاءالدین را بموجب

~~حکم باصفهان فرستادند و آنجا بوجه معیشتی که مصارف مایحتاج او تعتن

~~کرده بودند قناعت موده بود، ms239 عاقیت در محلس باندک سقط اللسان از زحم

~~کارد حریفی از حرفاء سؤالمحلس3 بناء عمرش خرابی کرفت و صحیفهآ

~~زندکانی در نوشت،

اتابک قراحصاری چند نوبت سر از چنیر هلاک جهانده بود،

~~کرچه بتیغ یاسا خلاص یافت اما هم عاقبت بیدادبها که کرده بود

~~کریبان عمرش کرفت و بمرضی مزمن کرفتار کشت و عنی اسؤالحال

~~واضیق المنال در کذشت، نکته : هر نفسی را غاتی محدود است وامدی

~~معلوم، چون امد ایشان نیز سحدید بیوست ماه حاه آن سلطنت نا کاه

~~در محاق افتاد و وصل آن بقراق بدل شد و وعد بوعید، (و کذلک

~~اخذ ریک اذا اخذ القری وهی ظالمة ان اخذه الیم شدید)4،

القصه آن سال درین حوادیث و کوارث5 بسر آمد، چون دولت

~~سلطان علاءالدین سبری شد علاءالدین صاحب در خدمت آبشغا مکانت

~~ومنزلت وزیرانه یافت و برسم الغ بتکحی مستقل ومستد کشت تا وقت

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0303.png)

درین سال مجیرالدین امیرشاه عزم اردو حزم کرد، همین که قدم ار

~~دائرهٔ‌ مرکز روم بیرون نهاد نکبات و نازلات سماوی چون دائره

~~پیرامن او در کرفت دولت رفعتش روی در تراجع تهاد، کوکب طالعش

~~بدرجه1 وبال وسید، هر حانب که توجه تمود قضا چون سابه بر اثر

~~او روان بود بهیچ راهی معلوم و مجهول انصراف وانحراف ننمود 2 که

~~در آن منازل و مراحل حوادث فلکی چهارسوی طبیعتش فرونکرفت 3،

~~بیت فی وصف الحال 4 :

چوکار افتاده کردد بی بوایی %~% درش در کیرد از هر سو بلایی

~~لدنا اذا اقبل اقبل علی حمار، و اذا ادر ادر علی فرس، چندانکه

~~دولتش یار بود و بخت کامکار شیر دلی بود که نه از لوامع صواعق بیم

~~داشت و نه از حوادث نوازل اندیشه، و هرکه روزی درکاه دولت از

~~مامن خود میساخت از تعرضات مصون و محروس بود، چون سعادت

~~از راه مساعدت برکشت و آسیب فلک غدار فتور روزکار بدو راه یافت

~~چون درختی5 که از مایه نداوت بی ms240 نصیب ماند کرد ذبول چنان بر شجر

~~دولت او نشست که بصد هزار سریشم6 حیات برک مرادی بر او بتوان

~~دوختن و لیاس دولت او چنان دریده شد که بهیچ تدبیری رفو ترانست

~~کردن و چون خلل در سفینهٔ‌ اعمال او رسوب کرد ، تا در قعر فنا بنشست

~~بهیچ لنکر حیلتی اصلاح آن ممکن نشد، عاقبت4 دست تصرف انتقاض

~~دامن انقراض او کرفت، اکر همه حاتم طی بود زمانه بساط وجود او

~~نز طی کرد، وکالغیث یقذف بالوبل او الریح یعصف بالرمل، در قراباغ

~~اران در کذشت ودور فلک بساط احسان وکرم او در نوشت، دیدهآ

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0304.png)

متلی تقام الدین یحی ابن خواجه وجیه

~~امید اکارم بدان مکاوم روشن بود و قضاء مراد حکما وعلما بدان

~~مراحم کلشن تیره کشت،

الرباعی فی حال الوفاة مجیرالدین امیرشاه5

# مهمان جهان یکشبه نمای که بود %~% کش روی سیه نکرد این چر خ کبود

~~آبیش که خورد تاهم از دیده تریخ نانی که بکه داد کآخرش جان تربود

للمؤلف فی تازییخ وفاته1

# سال هجرت چون کذشت از هفتصد %~% سال دیکر هفتم ماه رجب

# صاحب منعم مجیرالدین امیر %~% شاه ظاهر حشمت طاهر نسب

# خفته بد ببداریش روزی نشد %~% داد جان درعین صحت یم شب

# جوهراو شد عرض بی عارضه %~% در رجب یر حسب حالی بس کب

~~اسکنه الله بحبوحة الجنان، والبسه بوب العفو والغفران

قتل نظام الدین یحیی ابن خواجه وجیه خراسانی

~~هم درین تاریخ بود و سبب آنکه در روم خط بسیار و تصرفات

~~نا سزاوار بموده و بنظر خطابین تحکمات نا صواب رانده چنانکه پیش

~~ازین ذکر آن رفته است، چون آن قضایا کماهی در حضرت اعلی اعلا

~~الله بموقف عرض رسانیدند ودر وقت یرغو خصمان رومی از هرسو

~~قضه تمودند ودر سؤالات معارضات خصوم روم از جواب قضایای

~~مذموم قاصر ماند و تظلم اولاد شرفالدین عبدالرحمن مستوفی مظلوم با آن

~~معارضات2 مضموم شد، در راه همدان بصد هزار درد و دریغ ms241 سر در

~~سرتیغ کرد وجهت اغراض و اطماع دنیاء دون از دین بر آمد3، مصراع9:

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0305.png)

بیک دم زدنش کارد کرسان کردد

~~لعیی دغا باخت و عاقبت مهره در ششدر قتل انداخت و سری که درو

~~انواع مایة سروری بود وداع تن کرد و چون بآتش آب روی [خود ریخته

~~بود با خاک تیره برابر کشت، نکته: رسم مستمر روزکار چنین است که

~~هیچ فصل بهاری فیخزان و هیچ وصل نکاری بی هجران ناشد،

~~شعر 1:

آنکه چون چرخ کرد عالم کشت %~% عاقبت جمله را کذاشت کذشت

عالم هیچ کس بهیجش کشت %~% چرخ یجان بچرخ بیخش کشت

وصول سلطان غیاث الدین مسعود

القصه سال سنه احدی و سبعمایە3آ بسر آمد تا وقت دخول سنه

~~اثنی وسبعمائه، درین سال سلطنت روم بر سلطان غاثالدین مسعود

~~بحکم یرلیغ مقرر شد و آفتاب طالعش از کسوف عزلت انجلا یافت

~~و بعواطف و عوارف حضرت اعلی مخصوص کشت و از حانب موصل

~~نجانب روم نهضت فرمود و مستقر سریر سلطنت پیوست، وزیرش

~~کما کان صاحب علاءالدین بود و حاکم مملکت ترک و تاجیک آبشغا در

~~مصالح ممالک اجتهاد میمودند تا وقت دخول سنه ثلاث و سعمابه هجریه8،

در آن سال ولد حاهی در قلعة دولحصار 5 که میان نکده وآقسراست

~~دست استبلا بر آورد و قدم در راه عصیان نهاد، اکثر ضیاع ولایت

~~از جوانب در تصرف کرفت، رعایا از صدمات او در صدد انزعاج

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0306.png)

~~افتادند، آبشغا با سلطان مسعود و علاءالدین صاحب ودیکر امرا با لشکر

~~جرار بر سر آن قلعه رفتند و در محاصرت مدت یکماه منحنیق برکار

~~داشتند و کار ر متمردان قلعه دشوار شد، چون هنوز از آشوب ایشان

~~مدی باقی مانده بود و اجل نترسیده باخبار مختلف که از طرف اردو

~~منتشر شد موانع پیش آمد واز سر قلعه بر خا ستند و آن مصلحت

~~مهمل ماند،

وفات پادشاه قازان خان

القصه2 درین سال پادشاه جهان قازان ms242 بر سبیل طواف و تدارک حفظ

~~اطراف عزم بلاد خراسان کرد، ناکاه آوازهآ انقضاء دولت او مننشر

~~شد و کوکب طالعش بافول پیوست و آفتاب دولتش در کسوف زوال

~~یافت و در ظاهر قزوین که آنرا باب الجنه کویند وداع ملک کرد،

~~دیدهٔ‌ اولیاء مملکت که بانوار عدل و احسان آن دولت روشن بود

~~تره کشت، لب اعداء سلضنت که از حریم بار کاه آن حضرت خاک مذلت

~~تقبیل کرده بود خندان شد،

القصه2 بادشاهی عدل کستر بود وذهن وذکاء صافی داشت و آیین

~~مملکت او هیچ یادشاهی را نبود، از آنجمله کلمهٔ‌ چند درین مقام واجب

~~آمد ایراد کردن، اکنون باند دانستن 3 از آیین مملکت او یکی این

~~بود که بارکاهی بس عالی بر طاقات مثمن با منبر و محراب با دو منار

~~چوپبن در حامه منقش کرفته جهت اقامت روز حمعه ترتیب

~~کرده بود ، تا بعد از ترتیب قواعد حمعه علما و مشاییخ روی

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0307.png)

~~بدان مقصد معدلت ومامن مکرمت او می نهادند؛ در آن بارکاه

~~مسحد نزول می کردند و حمعیت عزیزان در آن مأمن خیر بر دوام بود

~~و بنظر اکرام ملحوظ وبنوال انعام محفوظ می کشتند ودر اساس

~~خیر ومکمن دین راه افادت واستفادت کشاده می بود ، فی الحمله جهت

~~خاصه خود بارکاهی عالی چنان ترتی کرده بودند که مدت بیست روز

~~دویست نقر جلد و استادان چابکدست در استقامت آن بسر بردند،

~~تا بدان عظمت افراشته شد برسه عمود سمین وخرکاهی لایق آن

~~یرسه عمود زرین با قوایم آستانه چون صحن فلک که زواهر نجوم

~~مزین است بجواهر مرصع کردانیده ترتیب کردند و سریری مثل آن

~~چون عرش برین عالی مکلل بجواهر ر چهار ساق زرین در آن خرکاه

~~وضع فرموده بودند وآلات محلس از اوانی زرین و نقره کین و باطیه

~~و اقداح وحامات مرصع بجواهر لعل ومرحان ملمع مهیا کردانیدند ،

فی الجمله تا دیدهآ انسان بطلعت آفتاب روشن است وکوش ms243 بشر

~~بکوشوارهآ هوش متحلی است مثل آن سرایردهآ وخرکاهی چون آسمان

~~عالی ندیده اند ونه در عهد هیچ صاحب مملکتی شنیده، چون اطراف

~~خرکاه عنیر آویز وجوانب سریر مشک آمیز کردند بحضرت عرضه

~~داشتند که بحشم1 بماید [و بر سریر نشیند ، چند روز در آن جلوس

~~توقف بمود واز حسن اعتقادی ووقوفی که بر دقایق امور وحقایق

~~کافهٔ‌ حمهور داشت فرمود که من استفسار واستخار تموده ام و بقین

~~دانسته که پادشاهی را با صد هزار کونه استعداد قدرت استکمال بارکاه

~~و سرایرده وخرکاه بدین کمال نبوده است وهر قاعدەهآ دولتی که کمال یابد

~~نقصان بذیر باشد ، شعر* :

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0308.png)

~~خاطر بتفرج آن تنزه و تمکن بر آن سریر رخصت تمی دهد ، تأ بنا

~~برین تقریر امرا ووزراء مملکت ائمه وقضاة ومشایخ وحفاظ وصلحا

~~و عباد را دعوت کردند ، تا بیشتر در آمدند و سه روز اوقات و ساعات

~~ایام و لیالی باداء صلوات ودعوات وختم قرآن علی التوالی مستغرق

~~کریاندند ، تا بعد از آن اوضاع دنی پادشاه در آمد و نظر ر آن

~~آیین خسراوانه انداخت که دور زمانه مثل آن در هیچ عهد پادشاهی

~~ندیده بود،

فی الحمله وفات او سبب فوات آن مقامات عالی کشت و چون اجل دامن

~~کیر شد، (اذا حاء اجلهم فلا یستأخرون ساعة ولا یستقدمون)1 ،

~~غبار زوال بر دامن جلال او نشست ، عقد آن آیین وترتیب و تزیین

~~از سلک انتظام وتتکین بدر افتاد ، شعر2 :

کیست کو بر زمین فرازدتخت %~% کآخرش آسمان نکیرد سخت

هر جسدرا که زیر کردون است %~% مادری خاک و مادری خونست

مادر خون بیرورد در تاز %~% مادر خاک ازو ستاند باز

خنهآ خاکدان دو در دارد %~% بیکی چون برد یکی آرد

~~نکته 3 : اسکندر4 که در طلب آب حات باد غرور خزاین در سر داشت،

~~و سوداء سرور دفاین در دماغ چون هم راهی زمرد ویاقوت رفت ،

# در طلب قوت حان در ته حیرت بجان ماند ودیدهٔ‌ مطلوبش %~% یجمال ms244

~~مقصود روشن نشد، اما خضر روح برور که مطیهٔ‌ حکمت داشت

~~و موسی کلم عله السلام بحکمت آنکه (لن تستطیع معی صبرا) 5 بصحبت

~~او در نکنحد ، لا جرم مطیهٔ‌ آب حات در بار حکمت او نهادند،

![image filename](./0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar_0309.png)

0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar

كتاب 0733KarimDinAqsarai.MusamiratAkhbar

نبذة عن الكتاب

الفهرس