![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0066.jpg)

به نام آیزد دانا، توانا، بخشاینده، بخشا یشگر

~~سپاس از خدایی که جان آفرید سپهر و زمین و زمان آفرید

# خداییستروزی ده جانور %~% نموده سوی خود ره جانور

# نیازشبجز آفریدن نبود %~% همیدون به مردم گزیدن نبود

# همه چیز چون خواست خود آفرید %~% چنان کش ببایست هم برگزید

# چرا آنکه بگزید بگزایدش %~% بکاهد گه و گه بیفزایدش

# کرا راه این راز بسته شدست %~% ز چون و چرا دلش رسته شدست

# به راز جهاندار راه تو نیست %~% درین ژرف دریا شناه تو نیست

# جهان داور آن کرد کش خواست بود %~% نه کژ هرچه کردش همه راست بود

# کند هرچه خواهد که کرد آنچه خواست به یاور نبودش نیاز و نه هست %~%

نبودش ز بن رنج آز و نه هست %~% که بر هرچه کرد و کند پادشاست

# از آزست و از آرزو بی نیاز %~% نه اندر نشیبست و نه بر فراز

# وزو نیست فارغ فراز و نشیب %~% نه نازش ز شادی نه رنج از نهیب

# ز کژی و ز کاستی هست دور %~% صبورست در کار بنده صبور

~~خداییست روزیده و دادگر نداند کس او را که چونست و چند که دور از

نیازست و از آرزو چو ما رشک و آزش زگیتی مدان %~% فرا آفریدست پست و بلند

%~% رون از گمانست و دور از فکر %~% به چیزی نیازش ز گیتی مدان %~% وزو آرزو راست بسته گلو4 5

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0067.jpg)

# بدان کرد هستی وی از نیستی %~% همی تا تو بر هستیش ایستی

# چرا هست او خود کند نیست باز %~% پس از نیستی هستی آرد فراز

# ببندد در نیستی زان سپس %~% نیابد در نیستی هیچ کس

# دهد جای نیکان به نیکان مدام %~% بدان را همان پای بندد به دام

# بهشتست و دوزخ ورا دو سرای %~% به هر دو درون آدمیست را جای

# کسی کو بود پاک و نیکوسرشت %~% دهد جای او جاودان در بهشت

# همان را که بد باشد و بد گهر %~% کند ms001 هاویه مسکنش بی مگر

# گرت هست رای بهشت خدای %~% به گفتار بیغامبر او گرای

گفتار اندر ستایش محمد المصطفی علیه السلام

# رسول خداوند گیهان خدیو %~% محمد که بست او ز ما دست دیو

# فرسته جهان داور داد را %~% بکنده بن و بیخ بیداد را

# بیاراسته گیتی از راستی %~% شده خوار ازو کژی و کاستی

# به نیکی ازو خلق را دسترس %~% نه در دلش کژی نه در سر هوس

# 3نهاد نکو زو پدید آمده %~% دلش بند دین را کلید آمده

~~ره راست از رای او خاسته تن کژی از کار او کاسته

# سوی دین همه خلق را راهبر %~% بداندیش اسلام را چاه بر 3

~~به تیغ و سخن کرده اسلام راسترسیده به هر چیزش الهام راست

# ازو خیره گشته سران عرب سروش آمده ز آسمان سوی او %~% دزم دل شده

کافران عرب %~% مه چاردهآ شب نه چون روی او

~~ز هامون به گردون سواره شده سروش سپهرش نظاره شده

~~سخن گفته بر عرش با یک خدای بداده خدایش همه کام و رای

# نباشد پس از وی فرسته دگر %~% نه چون دینش دینی خجسته دگر

# ز ما باد بر جان پاکش درود %~% فزونتر ز ریگ بیابان و رود

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0068.jpg)

# فری بر همه یاورانش تمام %~% که بودند یک یک پس وی امام

# مگیراد کس را دل از آن ملال %~% که بازش نگیرد ترحم ز آل

گفتار اندر ستایش خرد

# همی تا توانی خرد را ستای %~% که داده خرد راست خوبی خدای

# خرد هست جان را چراغ بهشت %~% که یابد بدو بوی باغ بهشت

# دو چشم روان از خرد روشن است %~% روان را ز تیر بلا جوشن است

# شود از خرد جان همی رستگار %~% رساند خرد جان سوی کردگار

# خرد هر دو گیتی به مردم دهد %~% بدو مردم از بند بسته رهد

# به مردم خدایست داده خرد %~% ز بندست او را گشاده خرد

# کرابیشتر جانش بینندهتر %~% دلش راه یزدان گزینندهتر

# به یزدان رساند ms002 خرد مرد را %~% که گمره نماند خرد مرد را4 20

# 5 به آتش پرستی کنی رای به %~% به نزدیک آتش کنی جای به

# نشاید بی آتش بر آسود هیچ %~% بود خانهها را ز آتش بسیچ

# تموز آورد یاد کم توشه مرد %~% دریغ از تف مهر بایدش خورد

# چنین است گردنده فصل جهان %~% که هست آشکارش ترا هر نهان

# همان آدمی را ز طبع چهار %~% تنست ای شگفتی شده مایهدار

# 5ز خون و ز صفرا و سودا بساز %~% بدن وز رطوبت نکردم دراز

# که بی آز اندر جهان نیست کس %~% تنومند با آز بستست بس

# مرا آز بیشست در شاعری %~% که هستم شده چیره بر شاعری

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0069.jpg)

# چنان خواندم از دفتر باستان %~% ز کرده به هم گفتهآ راستان

# که بد شهریاری به شام اندرون %~% ز هر شاه لشکرش و کشور فزون

# جوانمرد و دانا دل و پاک مغز %~% به هر کام بودش همه کار نغز

# نبودش پسر کش نشستی به جای %~% همان اخترش زو بماندی به پای

# چه شاهی که او را نباشد پسر %~% چه شاهی تهی مانده از برگ و بر

# یکی دخترش بود مانند ماه %~% زره گرد ماهش ز مشک سیاه

# به بالا چو بر رفتهآ سروی بلند %~% فروهشته بر ماه مشکین کمند

~~به یاقوت سرخ اندرش در ناب ز یاقوت رخشنده در خوشاب

~~دلش سنگ سخت و برش پرنیاننمایان ز بر گوهرش پرنیان4 32

~~شب و روز با هم زموی و ز رویبود روز با شب گر از هیچ روی

# به گشی طاووس و کبر پلنگ %~% شده پیشکارش بت چین و گنگ

# دو چشمش دو نرگس خدنگیش خار %~% پراز سحرواز رنگ و خواب و خمار

# لبش بسد شکر آمیغ بود %~% رخش ماه و زلف سیه میغ بود

# پری را ز رخسار او رشک بیش %~% پری پیشکارش سزا بود بیش

# به یک وادی اندر یکی قصر بود %~% درو جای آن فتنهآ عصر بود

# سرش بر ثریا و بن ms003 در ثری %~% نبد شاه را دز چنان دیگری

# ز مادر چو زاد او ورا شهریار %~% به خوش نام خواندش گل کامکار

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0070.jpg)

# در آن دز یکی دایه و ده کنیز %~% بدو هرچه بایست از برگ نیز

# پدر هر به ده روز رفتی برش %~% گهر شاندی بر سر و افسرش

# برو نام یزدان بخواندی بسی %~% نبودی برش راه دیگر کسی

# گرامیتر آن دختر از جانش بود %~% همه کرده کشور به فرمانش بود

# نبردی ز مردان کسش پیش نام %~% ز مردان نبد یافته هیچ کام

# پدر بود دیده ورا روی و بس %~% ز مردان و دیگر نبد دیده کس

# بدین دز درون بود تا سال بیست %~% چنان چون همی خواست آنجای زیست

# به هر هفته از دز به بام آمدی %~% به دیدار هامونش کام آمدی

# بگشتی بر آن بام دز بر نه دیر %~% پس آنگاه از افراز رفتی بزیر

# چنان پارسا بود و پاکیزه رای %~% کزو بد سرافگنده هر پارسای* «ل

# زنان را کجا پارسایی بود %~% بسی بهتر از پادشایی بود

# هرآن زن که او پارسایی گزید %~% چنان دان که او پادشایی گزید

# زن از پارسایی شود نامور %~% بدانسان که مرد جوان از هنر

# گل کامکار آن گزین دخت شاه %~% شد از پارسایی سزاوار گاه

# بدان دز درون خرم و شاد بود %~% ز اندیشه و انده آزاد بود

# ز مردان نیامد ورا یاد هیچ %~% به مردان نبودی دلش شاد هیچ

# همی تا برآمد بدین روزگار %~% به مصر اندرون بود یک شهریار

# ورا یک پسر بود نامش همای %~% به سر برش سایه فگنده همای

# جوانمرد بود و هنرمند بود %~% نکو روی بود و خردمند بود

# به مردی و خوبی همالش نبود %~% گذشته بجز بیست سالش نبود

# شب و روز کارش نبد جز شکار %~% همی گشت اندر جهان هاموار

# به روم و به توران و ایران زمین %~% بگشت و به هندوستان و به چین

# مگر یابد او دختری را همال %~% که دیدار داردش ms004 فرخ به فال

# ز دخت شهان چون نشانی نیافت %~% عتان از سوی کشور شام تافت

# ازو چون خبر شد بر شاه شام %~% %~% پذیره شدش با سپاهی تمام

~~به شهر دمشقش فرود آورید بجز در خور تاج و گاهش ندید

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0071.jpg)

# سرایی خوشش داد همچون بهشت %~% سرایی چو باغی در اردیبهشت

# بدو اندرون باغ و آب روان %~% که از دیدنش تازه گشتی روان4 42

# همه باغ او پر گل و لاله بود %~% گل و لالهش از ابر پر ژاله بود

# در آن باغ در می گرفتی همای %~% در آن باغ بودش شب و روز جای

# هشدی شاد هر روز سوی شکار %~% که بودی شکارش همه روز، کار

# چو جان داشتی شاه شامش مدام %~% به رویش بدی شادمان شاه شام

# چنان کردی اندیشه کین شاهزاد %~% ندارد به دل در بجز راه داد

# تدیدم چنین پر هنر یک پسر %~% نباشد چنین یک پسر پرهنر

# سزاوار این جفت دخت منست %~% که خورشید رویست و سیمین تنست

# ولیکن چه سودست کان دلربای %~% نیارد به مردان همی کام و رای

# برش نام مردان نیارند برد %~% چو بردند سرشان بباید سپرد

# من این را بدارم بسی روزگار %~% بود کز پی دشمن آید به کار

# دهم گنج تا بخشد و خوش خورد %~% ازو نام در کشورم گسترد

# مگر دخترم زو بدارد خبر %~% شود جفت این نام گستر پسر

# بفرمود گنجور را تا ز گنج %~% دهد هرچه خواهد ندارد به رنج

# برین سال بگذشت چون پنج شش %~% پسر را همی بود با شاه خوش

# نکرد از پسر نزد دخترش یاد %~% شه ارچند بود از پسر گشته شاد

# که رشک آمدش یاد کردن از اوی %~% سخنها بر دختر نامجوی

# دگر کش ز دختر همی شرم بود %~% سخن مرد را دخت خودکی شنود

# قضا را یکی روز وقت سحر %~% همای از در شهر شد بی خبر «!

# به نخچیر گاهی که بد نزد دز %~% نرفته درو هیچ مردم هگرز

# بی اندازه ms005 نخچیر بود اندر اوی %~% ز هر سو گوزنان شده پوی پوی

# چو آن روز شد تا بدانجا همای %~% یکی جای دید او عجب دلگشای

# شده تیز رفتار گاو و گوزن %~% بیفگند بسیار گاو و گوزن

# چو شد مانده و تشنه از آفتاب %~% به سایه گرایید دل پر ز تاب

# به در بود نزدیک راند اسپ تیز %~% چه اسپی که چون باد شد نیم خیز

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0072.jpg)

# چو نزدیکی بارهآ دز رسید %~% فرود آمد و یک زمان آرمید

# در دز چنان دید بسته که سنگ %~% به سایه بر باره کردش درنگ

# کلاه کیانی نهاد او ز سر %~% بنزدیک دز بد یکی آبخور

# برفت و ز آن آب لختی بخورد %~% به جای آمد و یک زمان تکیه کرد

# ستورش یکی شنه برداشت سخت %~% که لرزید ازو دز بسان درخت

# گل کامکارش چو شنه شنید %~% برآمد به بام و مر او را بدید

# بکی دست بالین خود کرده بود %~% دو چشمش همی هر زمان میغنود

# ز بام اندرون چون گل کامکار %~% رخی دید وی را چو چینی نگار

# دمیده شده سنبل از سنبله %~% همان پایکوبش به گل بر گله

# سر هر دو زلف سیه نیم تاب %~% دو نرگس همیدون شده نیم خواب

# گل روی خوبش چو قطرهآ گلاب %~% پر از خوی نمود از تف آفتاب

# بدانسان مر او را چو دختر بدید %~% لب از رشک رویش به دندان گزید* 52

# فرو فتنه شد دل ورا در زمان %~% پری برد وی را ز خوبی گمان

# همی گفت نیست آدمی این پریست %~% مرا کرده از جان و از دل بریست

# دو چشمش دو جادوست با دوکمان %~% زنان تیر بر جان ودل هر زمان

# بدین جایگاه از کجا آمدست %~% که ما را ز عشقش بلا آمدست

# مرا در دل از وی چنان عشق خاست %~% که جانم شود گر به عشقش رواست

# نبد نزد من قیمت هیچ مرد %~% نه از مرد کس پیش من یاد کرد

# ندانم ms006 چه مرد است این خوب چهر %~% کزو در دل من بگسترد مهر

# اگر نیست رویم نموده پری %~% توان کرد با عشق او داوری

# بپرسم ورا تا چه مردست وی %~% که بر تن شدم خون ز خوبیش خوی

# از عشقش مرا در دل آمد نهیب %~% ندانم ز عشقش فراز از نشیب

# از آن پس کم از مرد ننگ آمدی %~% جهان بر من از مرد تنگ آمدی

# شدم عاشق مردی از یک نظر %~% چه خواهد گذشتن مرا زو به سر

# همی کردش اندیشه با دل چنین %~% که در خواب خوش شد همای گزین

# گل کامکار آمد از بام زیر %~% زمانی همی بود بر جای دیر

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0073.jpg)

# دل خویشتن را همی پند داد %~% چو نشنود رفت او در دز گشاد

# گشاده دو رخ رفت نزد همای %~% سر گیسوانش رسیده به پای

# به آواز گفت ای به خواب اندرون %~% که بودت بدین جایگه رهنمون

# چرا آمدی نزد این دز فراز %~% به چه چیز بودت ازین دز نیاز4 5

# همای این چو بشنید بر کرد سر %~% چمان سرو دید آفتابش زبر

# نگه کرد سوی گل کامکار %~% گلش دید بر رخ شکفته به بار

# رخش چون مه چارده شب نمود %~% به پای آمد و رقتش از پیش زود

# ببوسید سد راه پیشش زمین %~% ورا گفت ایا تو ز خوبان گزین

# منم راه گم کرده مردی جوان %~% فتادستم از راه وز کاروان

# بدین دز رسیدم چو ناگه فراز %~% ز خورشید بودم به سایه نیاز

# بد از تشنگی کام من کافته %~% جگر بودم از تشنگی تافته

# بخوردم ازین آبگیر آب سیر %~% بخفتم زمانی درین سایه دیر

# به خوش خواب در بودم از تو به گوش %~% رسیدم چو گفتار خوشتر ز نوش

# سر از خواب برکردم اندرزمان %~% ترا دیدم از سر شدم هش رمان

# که چون روی تو ماه بر چرخ نیست %~% ز خوبی ترا جز همه برخ نیست

# به بالا و رفتار کبکیی و سرو %~% به رخساره ms007 و موی مشکی و پرو

# پرئ دختری یا بت حور زاد %~% نگویی مرا تو ز نام و نژاد

# چه خوانم ترا ماه یا مشتری %~% که هستت مه و مشتری مشتری

# غریبم ببخشای بر جان من %~% ممان جان من تا برآید ز تن

# که گر بازگردی ز پیشم بزار %~% برآید ز تن جان من زینهار

# بگفت این و لرزید چون برگ بید %~% دلش گشته از جان شیرین نمید

# دل دختر شاه بر وی بسوخت %~% به شیرین زبانی دلش بر فروخت4 52

# ورا گفت ای رادمرد جوان %~% به دز در گر آیی مرا میهمان

# نرا باز گویم که من کیستم %~% درین دز پناه از پی چیستم

# بگفت و درون شد به دز همچو باد %~% همه راز بر دایهآ خود گشاد

# فرستاد هم در زمان دایه را %~% که آورد زود آن گرانمایه را

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0074.jpg)

# درآمد چو از در همای گزین %~% ببوسید سد بار دیکر زمین

# بشد دختر شاه و دستش گرفت %~% نشاندش به پر مایه جای شگفت

# ز دو پای کردش برون موزه زود %~% همی هر زمان روی و مویش ستود

# بفرمود جلاب و پس خوان نهاد %~% به خوان بر چو خوالیگرش نان نهاد

# بیاورد هر خوردنی بیش و کم %~% بخوردند چون نان دو عاشق به هم

# یه می دست بردند و می خواستند %~% شهانه یکی مجلس آراستند

# بپرسید باز از سمنبر همای %~% که بس خوب داری درین قلعه جای

# بهشت برین را همی ماند این %~% چنین است گویی بهشت برین

# مرا گفت باید ترا از نژاد %~% به من بر همه راز خویشت گشاد

# که تا چون پرستم ترا بر چه سان %~% بگوی از نژادم تو نام و نشان

# بت ماهآ چهره نژادش بگفت %~% نماندش ازین روی رازی نهفت

# همای دلاور همه راز خویش %~% همیدون همه گفت هر کم و بیش

# پس آنگه ببوسید گلروی را %~% چنین گفت دلبر سمنبوی را

# که باید مرا رفت پیش پدرت %~% که هستم من امروز خویش ms008 پدرت2 د5

# شب آیم دگر نزد تو ماهروی %~% که روز آمدن ایدرم نیست روی

# بوم هر شبی نزد تو تا سحر %~% سحرگه روم زود نزد پدر

# که من نیستم ناجوانمرد کس که نان و نمک را حقش بر منست %~% ز تو

مرمرا بوس و دیدار بس %~% برش اعتقاد دلم روشنست

# پسندید دختر هرآنچ او بگفت %~% ز شادی رخش همچوگل برشکفت

# زمین بوس کرد و برون شد همای %~% هم آنگه به اسپ اندر آورد پای

# گه شام در شهر شد دل دژم %~% نزد با کس از این به گفتار دم

# هم از گرد ره سوی شه رفت تیز %~% شه آنگاه شد مر ورا نیم خیز

# بپرسیدش از راه وز صیدگاه %~% ببوسید بس وی زمین پیش شاه

# به شه گفت امروز دیر آمدم %~% ز بس رنج از صید سیر آمدم

# نخواهم دگر رفت سوی شکار %~% پری تا نبینم مگر آشکار

# به صیدم درون رخ نماید پری %~% کسدم ارر در زمان جان بری

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0075.jpg)

# 2،5همه روز با تو خورم من شراب %~% شب آید گرایم سراز سوی خواب

# مرا دیدن تو به از دو جهان %~% که هستی گرامی مرا همچو جان

# ز بهرم فدا کردهای خواسته %~% ز من شد همه گنج تو کاسته

# به جای من آن کردی از مردمی %~% که آن کرد نتواند ایچ آدمی

# شهش گفت آن کن کجا بایدت %~% که در دل ازو شادی افزایدت

# 2فتاده چو بر سرت نام منست %~% چنان دان که کام تو کام منست4 2

# بر من گرامی تری از روان %~% مبادا تتت یک زمان ناتوان

# به آرامگه شو که هستی نژند %~% ز نخچیرگاه ای یل دیوبند

# زمین را ببوسید سد ره همای %~% بشد تا همانجا کجا بدش جای

# کنیزی بدی مونسش روز و شب %~% بیامد گشاده به خنده دو لب

# 1بدو گفت امروز دیر آمدی %~% ز نخچیرگه همچو شیر آمدی

# نگویی سخن باکس از خشم وکین %~% مگر شیر افگندهای از کمین

# ورا گفت امروز گشتم ms009 دژم %~% دل من از آن روی شد جفت غم

# که دیدم پری را به نخچیرگاه %~% دلم را به دیدار برد او ز راه

# ز نخچیر بس کردم از این سبب %~% خورم باده هر روز تا گاه شب

# 22شب اندر شبستان بخسپم به کام %~% نباید که جایی بمانم به دام

# پس آنگاه گفتا که من ماندهام %~% همه روز نیز اسپ را راندهام

# بباید غنودن شب دیر یاز %~% نه می خواهم و نه بت رود ساز

# همانگاه رفت از سوی جای خواب %~% به روی گل کامکارش شتاب

# نبد روی رفتنش نزدیک او %~% فروزان نشد رای تاریک او

# 22به بستر بر بود پیچان چو مار %~% تو گفتی مگر بسترش بود خار

# ز پیچیدن و ناله ناسود هیچ %~% وز اندیشه تا روز نغنود هیچ

# رمیده بود خواب عاشق ز چشم %~% بود خواب با چشم عاشق به خشم

# کجا خواب یابد دو چشم کسی %~% که بر دل بود بار عشقش بسی4

# به آب و به آتش درون کس نخفت %~% که با این دو هرگز نشد خواب جفت

# سحرگه چو بر زد سر از چرخ مهر %~% بزز آب بندود روی سپهر

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0076.jpg)

# پرون آمد از خانهآ خود همای %~% بر شاه شد شه نشاندش به جای

# بفرمود شه خوان که خوالیگران %~% نهادند و خوردند نان سروران

# به می دست بردند و بودند شاد %~% به باده جهان را شمردند باد

# چنان برشد آوای خنیاگران %~% که کردند می آرزو اختران

# همی خورد می فرخ اختر همای %~% دلش داشت شب را به دلدار رای

# میش کارگر نامد از عشق یار %~% همی خورد تا شد ز شب روز تار

# چو شب قیرگون جامه در سر کشید %~% ازو روز شد دامن اندر کشید

# برون آمد از پیش شه ناگهان %~% همای و شد از سوی خانه نهان

# یکی اسپ بگزید و بر کرد زین %~% چه اسپی که بودش ز اسپان گزین

# برو برنشست و برون شد ز شهر %~% نبد با روانش جز ms010 از مهر بهر

# ره دز گرفت و براند اسپ تیز %~% ز غم در دلش خاسته رستخیز

# چو اسپش بنزدیکی دز رسید %~% یکی شنه یکره دگر برکشید

# دگرباره زان شنه آگاه شد %~% نگارین و بر بام چون ماه شد

# شب تیره را روشنی روز داد %~% رخش روشنایی دل افروز داد

# 2همای هنرپیشه را دید زیر %~% پیاده شده زاسپ چون شرزه شیر

# بزیر آمد از بام خود در گشاد %~% دلش گشت از روی دلدار شاد4 12

# همای هنرمند شادی فزود %~% گل کامکارش لطافت نمود

# به بر در گرفتش سوی خانه برد %~% نشستنگه خویش او را سپرد

# بفرمود خوان را گل کامکار %~% نهادن سزاوار از بهر یار

# 25چو خوان اسپری گشت می خواستند %~% دگرباره مجلس بیاراستند

# به بوسه ز لبها بجستند کام %~% ولیکن نزاندند کامی تمام

# مزیدند یاقوت شکر فروش %~% گرفتند بهره ز ناز و ز نوش

# نگشتند گرد در رای دیو %~% از ایشان نیازرد گیهانخدیو

# درازی شب شد چو کوته به می %~% همای همایون فرخنده پی

# 251 برون آمد و اسپ را برنشست %~% سوی شهر راندش چو آذرگشسپ؟

# فرود آمد و رفت در خانه زود %~% سوی خوابگه شد نهانی غنود

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0077.jpg)

# ندانست کس از شدن و آمدنش %~% نهانی بماند آمدن چون شدنش

# بدینسان همی رفت هر شب به راه %~% نهانی ز شاه و ز خویشان شاه

# پس آنگاه روزی مگر شاه شام %~% بر دختر خویش شد شادکام

# ورا دید گلنار چون شنبلید %~% دل شه چو مرغی ز بر بر پرید

# بپرسید و گفت ای گل کامکار %~% چرا زردآ رویی و کرده نهار

# رسیده گرت هست دردی بگوی %~% به درمانش تا من شوم چاره جوی

# بخوانم پزشکان ز هر کشوری %~% که درمان بدانند از هر دری

# مرا در جهان نیست جز تو کسی %~% که نامم ازو زنده ماند بسی 55

# 226 گرامیترم نیست از تو روان %~% ز تو هست همواره بختم جوان

# مرا بازگویی اگر درد خویش %~% سزد کم دل از درد ms011 تو هست ریش

# بدو گفت دختر که ای شهریار %~% به کام تو بادا همه روزگار

# تو بادی دل افروز و دل شادکام %~% به فرمان تو هفت کشور تمام

# چنان دان که بر تن مرا تب رسید %~% تبم چندگاهی همه شب رسید

# از آن شد مرا گونهآ روی زرد %~% که تن مرمرا تب همه رنجه کرد

# کنون چون بدیدم فر روی شاه %~% شوم کوهی ارچه شدستم چوکاه

# مدار از من اندیشه در دل دگر %~% ز بهرم ازین بیش انده مخور

# که هستم شده من کنون تندرست %~% بدم گرچه یکچند بیمار و سست

# ازو این چو بشنید شه در زمان %~% ورا رخ ببوسید و شد شادمان

# 2ز دیدار دختر چو برداشت بهر %~% برون آمد و شد دگر ره به شهر

# بیامد همای گزین را بخواند %~% بر خویش نزدیک تختش نشاند

# همه راز دختر بدو باز گفت %~% نماند از همای هنرور نهفت

# پس آنگه ورا گفت فرخ همای %~% که ای شاه دانادل نیکرای

# به جای پسر دختر آید اگر %~% بود پارسا به ز سیسد پسر

# چو با پارسایی بود دخت یار %~% پدر زو شود بی شکی بختیار

# پدر را غم دختر افزون بود %~% دل از درد دختر پر از خون بود

# فروزنده آن شاه را اخترست %~% که او را به دل در غم دخترست 5a

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0078.jpg)

# ولیکن چو شد دخت زیبا بزرگ %~% ببایدش شوهر دلیر و سترگ

# به خانه چرا دخت دارند دیر %~% چو شد زن دل از مهر او کن تو سیر

# ترا جفت دختر بباید گزید %~% که زن ایزد از بهر مرد آفرید

# بداند هر آنکس که باشد هژیر %~% که زن را ز شوهر نباشد گزیر

# خردمند شاهی و بیدارتر %~% درین کار بنگر تو هشیارتر

# شهش گفت باز ای خردمتد مرد %~% بدیدی بس اندر جهان گرم و سرد

# همه راست گفتی به دانش سخن %~% تو اندیشه کردی ز رای کهن

# بر دختر خود روم من چو باز %~% بگویم که اندر ms012 جهان جفت ساز

# که بی جفت مادر ترا زاده نیست %~% هنرمند بی جفت آزاده نیست

# بگفت این و خوان خواست و می خواست باز %~% همی بود با باده و روذ ساز

# نه چونان همای گزین خورد می %~% که بر دانش او ستم کرد می

# ز ناگفتنیها زبان بسته داشت %~% چه گر دل ز تیر هوا خسته داشت

# خنک بر کسی کو هوا آزمود %~% که بر سر ستم از زبانش نبود

# به عشق اندرون مست چون بست لب %~% بود ایمن از سرزنش روز و شب

# چنان دان که پیوسته اندر نبید %~% زبانست بند سخن را کلید

# گشاید سخن چون زبانت ز بند %~% سرت زو به جان یابد و تن گزند

# بر مهتران چون می افزون خوری %~% زبان را بود با سرت داوری

# همای همایون چنان خورد می %~% که سر از زبانش نیازرد می4 0

# بخورد و برفت از بر شاه شاد %~% بیامدن غنود از بر گاه شاد

# چو پاسی گذشت از شب دیریاز %~% به دیدار دلبندش آمد نیاز

# سر از خواب برکرد و آمد به در %~% نهاد از بر اسپ خود زین زر

# درآورد با ساز در اسپ پای %~% ز دروازه شد باز بیرون همای

# 3.5 نگهبان دروازه بردی گمان %~% که نخچیر را بسته دارد میان

# دگر کش درم بیش دادی همای %~% چو شب رفتن از شهر بودیش رای

# چو بر راه دز راند شهزاده تیز %~% ز پیشش گوزنی بجست از نخیز

# سبک خیز کرد اسپ را از پسش %~% به دشتی که نه خار بد نه خسش

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0079.jpg)

# شبی بد ز مهتاب مانند روز %~% چو روی همای گزین دلفروز

# 2 همی شد گوزن و همی راند شاه %~% به راندن درون شاه گم کرد راه

# رسید او به کوهی سر اندر سپهر %~% که بد سرش گفتی پر از ماه و مهر

# برو آتشی دید افروخته %~% سیاهی شب زو شده سوخته

# نهان شد بر که گوزنش ز چشم %~% بتازید نزدیک آتش به ms013 خشم

گفتار اندر جنگ همای با زنگی برکوه

# بر آتش او زنگیی دید مست %~% یکی طاس ده من درو می به دست

# نشسته دو چندان که کوهی ز قار %~% ازو دیو پنهان شده در دهار

# سری راست مانند دیگی کلان %~% دو بینی ز دوزخ دو راه دخان

# بزیر لب سهمناک و ستبر %~% درفشنده دندانش چون برق از ابر 10a

# همه موی تار سرش پر گره %~% بکردارزنگار خوردهزره

# بر انگشت ناخن چو بر ساج عاج %~% چو الماس عاج وچو انقاس ساج

# 2دو پایش چو دو آبنوسین ستون %~% گهی بر سرش مهتر از بیستون

# چو شهزاده را دید برجست زود %~% چو دودی و تیغی چو آتش ربود

# دوید و برآورد تا برزند %~% به شهزاده و سرش را بفگند

# همای دلاور سپر پیش داشت %~% ز سر زخم شمشیر زنگی بگاشت

# بزد نعرهای زنگی دیوچهر %~% که لرزنده شد زو زمین و سپهر

# 32 ز بانگش که و سنگ ریزنده گشت %~% دد و دام هر سو گریزنده گشت

# چنان در فتادش به که بانگ تیز %~% که بانگ دم صور در رستخیز

# بترسید از آن بانگ فرخ همای %~% نهادن نیارستش از پیش پای

# به دل گفت زار اوفتادم به دام %~% ازین بود بیمم به دل در مدام

# که جایی بپیچم من از بدکنش %~% به پستی گرایم ز بالا منش

# 23نه نامست با دشمنم در نبرد %~% نه شایم گریزنده شد زو به درد

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0080.jpg)

# ه کام نهنگ اندرون ماندهام %~% بلا را به چنگ اندرون ماندهام

# رهایی اگر یابم از چنگ دیو %~% به من بر ببخشود گیهان خدیو

# وگرنه دریغا جوانی و عشق %~% همیدون همه کامرانی و عشق

# دریغا گل کامکارگزین %~% کجا نیست آگه نگارم ازین

# ز من تا در مرگ گامیست راه %~% تبه گشت خواهم بخیره تباه0b 3

# به خاک افگند زنگی از زین مرا %~% که خواهد پس از من ازوکین مرا

# همی گفت با خود همی ریخت آب %~% ز دو دیده بر روی چون آفتاب ms014

# دگرباره زنگی بدو داد روی %~% وزو شد به گرز گران کینه جوی

# برآورد گرزی که تا برزندش %~% ز زین در زمان بر زمین افگندش

# دگر ره بگرداند گرزش بزور %~% دگرباره زد بانگ زنگی ز شور

# دگر ره به که زلزله درفتاد %~% وزآن زلزله که به که برفتاد

# یکی غار بد جای زنگی فراخ %~% بجای شبستان و ایوان و کاخ

# بدو در جوان دلبری همچو ماه %~% سمنبر نگاری ز خویشان شاه

# که زنگی ربوده ز کشورش بود %~% شب و روز با او نشست و غنود

# 32 رخ شاهزاده چو آن مه بدید %~% شکر هر زمانی به لؤلؤ گزید

# همی گفت با خویشتن کاین جوان %~% ز بهر چه آمد بدینجا دوان

# قضای بد آوردش اینجا فراز %~% که ماندش دل اندر دم درد و گاز

# ندانست گویی که این جایگاه %~% نیارد گذر کرد بر چرخ ماه

# ز بیم سیاه و ز یاران او %~% به هر غم درون غمگساران او

# 35 که مستند ده تن شده بی خبر %~% ز خواب ار برآرند هر ده سر

# کشند این جوان را به یک دم زدن %~% ببایدش با دیو کین هم زدن

# مگر ایزدش یارمندی دهد %~% وزین ریمنش بی گزندی دهد

# همای دلاور بنالید زار %~% همی گفت کای داور کردگار 18

# ببخشای بر بی گناه این جوان %~% تو ده زورمندی ورا و توان

# 2مگر این سیه را در آرد به خاک %~% کند تارگی او به شمشیر چای

# چو تو یار من باشی ای دادگر %~% من او را ز پای اندر آرم به سر

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0081.jpg)

# چو یزدان نیکی کنش را بخواند %~% بزد تازیانه بر اسپ و براند

# به زنگی درآمد ستورش چو گرد %~% کشیدش یکی تیغ و یک حمله کرد

# برآورد و زد بر میان سرش %~% ز تارگ به دو نیمه شد تا برش

# ز کاهی به کوهی درآمد گزند %~% ز کاهی بیفتاد کوهی بلند

# ز شادی یکی نعره زد دخت و گفت %~% که این مردی از ms015 خلق نتوان نهفت

# کنون ایمن آنگاه باشی به سر %~% تو ای همچو ماه دو هفته پسر

# که هستند ده یار او خفته مست %~% فتاده ز مستی بر خاک پست

# کز ایشان ببری به شمشیر سر %~% به تنشان نمانی تو بس دیر سر

# 26دوید و بر هر دهش برد زود %~% همای دلاور بشد همچو دود

# برآهخت تیغی چو یک قطره آب %~% چه آبی که چون آتشی بود ناب

# به ده زخم ده سر بیفگند خوار %~% برآورد از آن زشت رویان دمار

# چو زنگی و یارانش کشته شدند %~% به خاک و به خون در سرشته شدند

# بیامد بر دخت پس شاهزاد %~% دو سد بوسه دخترش بر روی داد

# که کردی تو آن مردی از فر و برز %~% که کس نیست کرده به تیغ و به گرز

# رهاندی شه شام را زین سیاه %~% کزو مردم کشورش شد تباه3 10.

# منم خویش شاه اوفتاده به دام %~% رهاندی مرا تا ترا شاه شام

# ز گیتی به زر بی نیازی دهد %~% به شاهان برت سرفرازی دهد

# به دختر همای آنگهی گفت من %~% رهاندم ترا از بلا جان و تن

# کنون ایدرت نیست بیمی به جان %~% که من رفت خواهم به جایی نهان

# هم اندر شب آیم برت زود باز %~% برم سوی خان خودت من به ناز

# بدین جایگاهت کنون بیم نیست %~% کجا زنده این دیو دژخیم نیست

# نه ده دیو دیگر ازو زشتتر %~% به خون خوارگی در جهان زو بتر

# بگفت این و راند اسپ را باز پس %~% ندانست ره رهبری جست و بس

~~قضا را شه شام شب گاه شام پیاده به در رفته بد تیز گام

# نهانی بنشناس تا خود مگر %~% به پیرامن دز که گردد دگر

~~ز مردان و دختر بود همچنانکه ز آغاز بود او سر راستان

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0082.jpg)

# همان هست با دخترش راستی %~% که بودست و دورست ازو کاستی

# برو بر هوا چیره شد یا نشد %~% وزان خوی خود خیره شد یا ms016 نشد

# کجا بر همه کس هوا راست دست %~% چو بر بیش و بر کم قضا راست دست

# هوا اندر آرد ز که دام و دد %~% هوا را زبونست گشته خرد

# از آمیزش آمد گر انگیختن %~% مدان چاره کس را ز آمیختن

# فرشتهنشاید بدن آدمی %~% سرشته چو آمد تنش از زمی

# به سان یکی ساربان شهریار %~% بدین آزمون رفته بر رهگذار3 15

# دل از دخترش پر ز اندیشه بود %~% که آمد دوان شاهزاده چو دود

# برآورد یک بانگ و گفتا به شب %~% برین ره کرایی همی در طلب

# چه کس باشی و رفتنت تا کجاست %~% ز من ایمنی گر بگفتی به راست

# وگرنه ببرم سرت را ز تن %~% نیابی بر این دشت گور و کفن

# شه او را بدید و بترسید وگفت %~% به دل گر مرا او بداند نهفت

# ببرد سر من ز بیم سرش %~% کنون برد باید بر دخترش

# ورا گفت من ساربان شهم %~% دو سد کرده اشتر گم آن شهم

# کنون ز اشتران یافتستم نشان %~% به جایی که هستند مردم کشان

# نه یارم شدن تا بدان جایگاه %~% نه شایم شدن باز پس پیش شاه

# که از هر دو رویم به جانست بیم %~% به ویرانی خان و مانست بیم

# یکی پیر کم بختم ای شیزمرد %~% به سر بر مرا این قضا کار کرد

# ترا زینهارم به گردن کنون %~% نگر تا مرا چاره سازی تو چون

# ببخشای بر من که بر مرد پیر %~% به بخشایش ایزد بود دستگیر

# ز پیران همی شرم دارد خدای %~% ز پیران گنه درگذارد خدای

# همایش به گفتار نشناخت باز %~% که لبس ورا بد دگرگونه ساز

# دگر آنکه بود از هوا بی شکیب %~% سیوم آنکه بودش رسیده نهیب

# چه دانست شاهی که چون ساربان %~% شود جامه پوشد به رسم شبان

# ورا گفت مندیش و با من برو %~% به دز تا نشانی بپرسیم نو* 20

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0083.jpg)

# از آنجا بگیریم بهتر نشان %~% بنزدیک بنگاه مردم کشان

# 41 ترا ms017 اشتران باز دست آورم %~% بلندی بدخواه پست آورم

# ورا شاه بستود و با او برفت %~% ره دز نمود و ز پیشش بتفت

# بشد تا در دز پس آمد فرود %~% بدو داد اسپ و بشد همچو دود

# بزد حلقهآ در گل کامکار %~% شد آگاه و آمد ورا داد بار

# برون آمد و در گرفتش به بر %~% ببوسید سد ره ورا چشم و سر

# که دیر آمدی امشب ای مهربان %~% یکی دیگر آوردهای میهمان

# برو برت هست استواری همی %~% که سوی منش با خود آری همی

# چه کس باشد این کاسپ تو دارد او %~% ز دست اسپ را هیچ نگذارد او

# به پاسخش گفتا که بیواره است %~% شتربان یکی پیر بیچاره است

# شتر برده چندند مردم گشانش %~% بدادند جایی از ایشان نشانش

# روم تا ستانم ورا اشتران %~% برآرم دمار از تن کافران

# بدو گفت وی را نیاری درون %~% نه گفتا بباشد هم اینجا برون

# بترسید شه کش بدانند باز %~% برو بر سر آرند روز دراز

# چو ایشان بخوشی به دز در شدند %~% برآمد زمانی و در دز بدند

# بیامد کنیزی و آورد نان %~% ز بیرون دز گفت ایا ساربان

# 4ز بهر تو آوردهام خوردنی %~% همیدون بسی گونه هم بردنی 3a

# پذیره شدش شاه و نان زو ستد %~% زبان را نگه داشت از بیم بد

# چو نزدیکی آمد کنیزش بدید %~% بلرزید و شد رخش چون شنبلید

# بدو گفت شه گر بگویی تو راز %~% ببرم ز تن گوشتت من به گاز

# نهانی مرا سوی آن خانه بر %~% که هست اندرو دخترم با پسر

# نمایی به منشان اگر تو نهان %~% ترا بینیازی دهم از جهان

# برین عهد سوگند خورد و برفت %~% به دز در سوی بام آن خانه تفت

# که بد دختر اندر وی و شه همای %~% نشسته بیک جای شادی فزای

# در آن خانه میدید رامشگران %~% به هم گشته بازیگران دلبران

# به بوسه مزان لعلگون قند را %~% ولیکن گشاینده نی بند را

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0084.jpg) ms018

# همی کرد دختر بدان راه رای %~% که کام دل از وی بیابد همای

# ولیکن همای گرانمایه هیچ %~% بدان ره نکرد ایچ گونه بسیچ

# ورا یک دو ره گفت بی امر شاه %~% ز من کام دل ای گرامی مخواه

# حق شاه بر من حقی واجبست %~% به جایست حقش گر او غایبست

# نفرموشمش حق نان و نمک %~% وگر خود به مرگ آردم مهر چک

# چه نیکوست کردن وفا از کسی %~% که دارد ز هر در هنرها بسی

# جفا آن کند کو ندارد خرد %~% زند بر در نام نیکو لگد

# من امشب خود آن کردهام از هنر %~% که گر شه بدارد ز کارم خبر

# نرا گر بخواهم دهد وی به من %~% ز بهر تو دی شاه گفت این سخن4 30

# که او را یکی جفت باید گزید %~% که کام دل از جفتش آید پدید

# بدو گفت دختر چه کردی تو کار %~% درین شب همی از پی شهریار

# کزو من شوم جفت تو ناگزیر %~% نگوید به تو شه که جفتش مگیر

# همای آنگه از کار زنگی بگفت %~% برون آمد این راز چون از نهفت

# ز شادی برآورد دختر خروش %~% به یادش یکی جام میکرد نوش

# ورا گفت شادیت بادا مدام %~% که رست از بدی و بلا شاه شام

# 2رهاندی ز دشمن تو شاه مرا %~% گشودی سوی شهر راه مرا

# شه از روزن این سر به سر چون شنید %~% همان مردمی از دلاور بدید

# پسندید وی را و آمد به در %~% گرفت اسپ آن نامور پرهنر

# به دل گفت یک دشمنم دیگرست %~% بنزدیک این دز که بس منکرست

# یکی حله دارد به وادی درون %~% بدان حله وی را بوم رهنمون

# 4برم امشبش نزد او ناگهان %~% برو تا مگر هم سر آرد جهان

# پس آنگاه خود دخترم آن اوست %~% که در مهربانی رهش بس نکوست

# نباشد به گیتی چنین دیگری %~% جوانمرد گردی و گندآوری

# بداندیش من کاست گردد ازین %~% همه کار من راست گردد ازین

# مرا ms019 جفت دختر نزیبد جز این %~% که در خورد تاجست و گاه و نگین

# درین گفته بد شاه کامد به در %~% همای دلاور یل پرهنر

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0085.jpg)

# بیامد به اسپ اندر آورد پای %~% شه از پیش رفت و ز پس شد همای4 140

# به شه گفت ای ساربان تیز رو %~% ز من تا کهن بخت گرددت نو

# مرا نزد بدخواه خود زود بر %~% ز من خواه پس اشتر و غم مخور

# بدو گفت شه تو کنون پیش ران %~% تگاور که داری همی زیر ران

# 4 بدان آتشی کز بیابان درون %~% درفشد همی راست مانند خون

# که من با تو نتوانم آمد به تگ %~% ز پیریم زیرا که سست است رگ

# به آتش گرای و بر آن اسپ تیز %~% برآر از تن دشمنان رستخیز

# همی تا رسیدن به تو در مرا %~% روان بدان تیغ را کن چرا

# که آنجا نه چندان زر و گوهرست %~% که پیش شهان همه کشورست

# ولیکن جوانیست بر حله مه %~% که مردی به مردی ازو نیست به

# بگردد بناچار با تو به جنگ %~% به جنگ ار تو گردی برو تیزچنگ

# نیارد به جنگ تو کس دست سود %~% زیان من از جنگ تو گشت سود

# ازو چون شنید این همای دلیر %~% خروشید مانند آشفتهآ شیر

# چنین گفت با شاه کای ساربان %~% ز بهر تو بستم به کینه میان

# 41 همی تا ترا نزد من آمدن %~% مرا تیغ خونخوار باید زدن

# بپرداختن جان جوان را ز تن %~% به تو داد خواهمش بنگاه من

# اگر هست گنجش فزون از قیاس %~% به تو بخشم و بر تو ننهم سپاس

# بر این گفته ایزد گوای منست %~% که اندر دل این کام و رای منست

# تو مندیش و زود از پس من بتاز %~% که هستم من از یارگر بی نیاز4 185

# 4خدای جهان بس مرا یار و پشت %~% به پشتی توانمش بذخواه کشت

# بگفت این و راند اسپ را همچو باد %~% چو پران عقابی ms020 عقیلی نژاد

# چنان شد به تیزی که تیر از کمان %~% و یا چون شهابی ز چرخ کیان

# به یک چشمزد نزد آتش رسید %~% پر از رنگ وز بوی یک حله دید

# به آواز گفت ای مه حله زود %~% بیا پیش من کت در این است سود

# مرا پوزش آر و شتر باز ده %~% که بی شور دادن شتر باز به

# وگرنه هم اکنون به جنگ من آی %~% به نیزه کنم تا تنت سرگرای

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0086.jpg)

# شود خان و مان تو زیر و زبر %~% ز من چونت برم به شمشیر سر

# چو زنگی شوی تو ز پیگار من %~% نگر نشمری خرد تا کار من

# سزد کین مثل گیری از من درست %~% به آغاز پیگار هم از نخست

# که دیوانه چون سنگ در کین ربود %~% بباید ترا بند سر جست زود

# شنیدن ز دیوانه گفتار راست %~% خردمند مرد هشیوار راست

# جوان عرابی همی خورد می %~% دل و جانش خرم همی کرد می

# چو این بانگ بشنید گفت ای عجب %~% که یارد بر من گذشتن به شب

# جز آنکس که باشد ز جان گشته سیر %~% نخواهد که زنده بود مانده دیر

# شتر چیست وین مرد خود از کجاست %~% که یارد گذشتن بدین راه راست

# کدامست زنگی چه دارم خبر %~% که گوید ترا زو کشم من بتر

# چه ابله چه ناباک مردست این %~% که یارد سخن گفت با من چنین5a 7

# خبر نیست گویی شنیده ز من %~% هنر نیست هر چند دیده ز من

# بفرمود تا اسپش آرد غلام %~% همیدون بیارد سلاحش تمام

# میان بست و بر اسپ جنگی نشست %~% یکی تیغ هندی برهنه به دست

# چه تیغی چو آب و چو آتش به رنگ %~% ولیکن نه چون آب و آتش به سنگ

# سپهری پر از ذرهآ آفتاب %~% ازو در دل دیو دژخیم تاب

# بیامد زنان نعره نزد همای %~% ورا گفت ای عمر خیره درآی

# چه مردی تو و چیست اشتر بگوی %~% چرا آمدی ms021 نزد ما یافه جوی

# 5خبر نیست از من ترا داده کس %~% که یاری زدن تو به کینم نفس

# مگر آرزو مرگ بودت ز من %~% کنون زار بگری تو بر خویشتن

# که از چنگ چون تو کسم رسته نیست %~% مرا دست گشت فلک بسته نیست

# تو نامم شنیده مگر نیستی %~% که این جایگه پیش من ایستی

# شتر خواهی و خشک ریشم کنی %~% همه یاد از زور خویشم کنی

# 5نیاری کنون تا چه داری هنر %~% چرا آمدی ایدر ای بذ گهر

# مگر شاه شامت فرستاده است %~% نشانت بنزد من او داده است

# از من سد ره او سوخته خرمنست %~% هراسیده همواره دلش از منست

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0087.jpg)

# نخواهد بجز سوخته آن تنی %~% که باشد همه خلق را خرمنی

# که او را بود خرمنی سوخته %~% دو چشم خرد باشدش دوخته

# 155 نه تو ماند خواهی نه آن بدکنش %~% که دانم به اصل و به گوهر منش* 155

# هلاک خود و تو بیکبار خواست %~% نمودستمان زین سبب راه راست

# به پاسخ ورا گفت فرخ همای %~% مرا خواندی خیره یافه درای

# تو خود ژاژخایی و بیهوده گوی %~% همیدون مه و سال بیهودهآ جوی

# که ره داری و مردمان را کشی %~% بدین کار همواره شاد و گشی

# 20 مگر این مثل را نداری تو یاد %~% که گفتست دانا چو لب برگشاد

# که گر تو کشی مر ترا هم کشند %~% چو کشتند بر خاک پایت کشند

# کنون گر به بادافره آن رسی %~% سزد زانکه بدرای و بدرگ کسی

# نه چندان به بیداد بودی تو شاد %~% که آن را توان داشتن کس به یاد

# مرا با دگر کس مکن تو قیاس %~% چو با دیگران نیست با من پلاس

# 25 تو بهتر ز خود نیستی دیده کس %~% همی زان شگفت آیدت خویش و بس

# زبردست گردد بلی زیردست %~% هم آخر گراید ز بالا به پست

# بر افراخت سر هر که او از منی %~% فروتن شود لابد از برتنی

# به بازوی ms022 خویش آنکه گستاخ بود %~% بر آردش کمتر کس از دوده دود

# فروتن نپیچد هگرز از بدی %~% بویژه که باشد ورا بخردی

# 3مزن لاف و پیش آی و با من بگرد %~% ببینی مرا تا تو اندر نبرد

# هنر باید از مرد جنگی نه لاف %~% چرا لاف باید زدن از گزاف

# شنید این عرابی و خندید ازوی %~% ز یاران بخواند او یکی کینه جوی

# ورا گفت با این نمونه بگرد %~% که من ننگ دارم ازو در نبرد634

# ترا بست باید به جنگش کمر %~% بریدن به شمشیر از دوش سر

# که او مرمرا نیست هنبر به جنگ %~% مرا جستن جنگ او هست ننگ

# به پاسخ ورا گفت فرخ همای %~% به جنگ من از ننگت ار نیست رای

# سوی من فرست این که خواندی ورا %~% که از جنگ او نیست ننگی مرا

# وگر خود مثل شیر خواری به جنگ %~% فرستی بر من ندارم به ننگ

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0088.jpg)

# نیارست بنمودن آنجای روی رسیده بدان جایگه شاه شام %~% که خود را بدو

ساربان کرده م %~% نهان دیدن آن جنگ را دید روی

# همه هرچه گفتند وی میشنید %~% همان هرچه کردند از دور دید

# همی گفت اگر کشته گردد همای %~% بگیرد به خونش مرا یک خدای

# که بودمش اینجای من رهنمون %~% بپیچم گر او را بریزند خون

# وگر از عرابی برآرد دمار %~% شود روز و بیند مرا آشکار

# 5 بداند مرازنده نگذاردم %~% ز بیم سر خود بیازاردم

# کنون تا ببینم که گشت زمان %~% کرا در رساند هم اینجا زمان

# شوم من به تگ باز پس بیدرنگ %~% به دز راه گیرم سوی کوه و سنگ

# پر دختر خود شوم تیز گام %~% همه قصه او را بگویم تمام

# وز آنجا سوی شهر ره بسپرم %~% بیارم سراسر همه لشکرم

# 5همای ار شود کشته کین خواهمش %~% همه کین ازین زشت دین خواهمش

# مبادا که یک موی او کم شود %~% که آنگاه از آن بر دلم غم بود* 6b.

# بمیرم من و ms023 دخترم در غمش %~% ندارم بجز تا زیم ماتمش

# خدایا نگهبان جانش تو باش %~% دهنده همیدون توانش تو باش

# پس آنگه عرابی به یک گوشه شد %~% دلش را غم دیگری توشه شد

گفتار اندر جنگ همای با عرابی

# 55 بشد آنکه فرمود و اسپی گزید %~% برافگند زینش چنان چون سزید

# سلاح آنچه بودش همه برگرفت %~% فلک را نگر چون نمود او شگفت

# بیامد چو تازان به جنگ همای %~% همای هنرور چو جادوی مای

# به حیلت ورا کرد بر خود دلیر %~% پس آنگاه درشد چو آشفته شیر

# یکی تیغ هندی زدش بر میان %~% به دو نیمه کردش هم اندر زمان

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0089.jpg)

# بر من یکی آمد و دو شدست %~% ولیکن بدو میل دام و ددست

# یکی را فرستی همی دو بری %~% نیابی تو بهتر ز من مشتری

# ازین به نیابی تو اینجای سود %~% نگر تا به از اینت بازار بود

# شه شام پنهان همی دید شاد %~% همی گفت جبار یار تو باد

گفتار اندر جنگ همای با عرابی دیگر

# عرابی یکی را دگر خواند تیز %~% برو بانگ بر زد به خشم و ستیز

# که اسپی گزین و سلاحی تمام %~% به جنگ این زمان زود بگذار گام

# ممان یک زمان زنده او را به جای %~% سرش را سپر بر زمین زیر پای17a 4

# سنان ترا تاب کی دارد او %~% وگر خود سر از چرخ بگذارد او

# توی در عرب به زگردان جنگ %~% بریزد ز بانگ تو بر کوه سنگ

# 57 تو شیری و روبه ترا هم نبرد %~% نیارد به جنگ تو آهنگ کرد

# ببیند چو روباه شیر دژم %~% درآید ز بیمش به دو چشم نم

# بشد دیگر و اسپ را برنشست %~% بیامد بکردار آذرگشست؟

# نهان اندر آهن سوار و ستور %~% همی زد چنان نعرههای بزور

# که افتاده بد لرزه زو در زمین %~% شه شام را گشت ازو دل غمین

# همی گفت این راگر امشب همای %~% به شمشیر هندی درآرد ز پای

# نیارد دگر ms024 جنگ او جست کس %~% همین است کز وی هراسست و بس

# همه حله چون این شود سرنگون %~% نگردند جز کنذ چنگ و زبون

# بیامد چو این گرد نزد همای %~% همای دلاور همیدون بجای

# باستاد و نه پس شد و نه ز پیش %~% یکی تیر بیرون کشیدش ز کیش

# کمان را به زه کرد و تیر اندروی %~% نهاد و سوی بد کنش داد روی

# برون راند و برزد به چشم شوار %~% گذشت از قفایش بسوی قفار

# ز اسپ اندر افتاد بر خاک پست %~% بیامد همای و نهنگی به دست

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0090.jpg)

نهنگی که جز جان نیوباشتی %~% ز آب و ز آتش هنر داشتی

ز سر ترگش افگند و بر سر زدش %~% بیفگند سر تا خورد تن ددش

# دگزباره گفت ای عرابی بیای %~% ببر بی سر این را که شد کند پای 75

بخوابانش جایی که مست منست %~% شده مست و بیهش به دست منست

بیایی تو گر نیز مستت کنم %~% به خون اندر و خاک پستت کنم

عرابی چو بشنید دلتنگ شد %~% ز کینش دو ابرو پر آژنگ شد

گفتار اندر جنگ همای با عرابی دیگر

# یکی مرد بر رفته تا چرخ سرش %~% شده در عرب نزد هر کس خبرش

# ز سی رش فزون نیزهای در کفش %~% سنان را بکردار آتش تفش

# براند اسپ را پیش چون باد تیز %~% برانگیخت در تاختن رستخیز

# سنان نیزه را کرده بر سینه راست %~% سنانش چو زد راست بر سینه خواست

# همای دلاور به شمشیر هم %~% به زخمی ورا کرد نیزه قلم

# به شمشیر زد دست چون برکشید %~% تو گفتی خور از باختر پرکشید

# 59 درآمد دگر ره به فرخ همای %~% که او را به تیغ اندر آرد ز پای

# بزد تیغ زودش سپر پیش داشت %~% ز تن ضرب تیغش سپر باز گاشت

# دگژ ره درآمد به گرز گران %~% برآورد چون پتک آهنگران

# که تا برزند بر سر شهریار %~% کند خرد از گرز اسپ و ms025 سوار

# ازو شاه جنگی بپیچید سر %~% نیامد برو گرز او کارگر

# 0خدنگی برون کرد از کیش شاه %~% خدنگی که رفتی ز ماهی به ماه

# که پیکانش بد ز آتش و پر ز باد %~% ببستش به شست و زره برگشاد

# بینداخت و برزد به یک رانش بر %~% تو گفتی که زد بر دل و جانش بر* 8a

# فرو دوخت رانش به پهلوی بور %~% فتادند هر دو سوار و ستور

# بشد شاه و ببرید از تنش سر %~% شه مصر را گفت هستم پسر

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0091.jpg)

# 605مرا باز داند همه کس به نام %~% همایم همایون به مردی تمام

# همایم همایون به جنگ اندرون %~% شده تیغم از خون به رنگ اندرون

# بیای ای عرابی و گرنه بیار %~% یکی را دگر از در کارزار

# که تا نیز وی هم چو این دیگران %~% بیاید سبک باز گردد گران

# شه شام گشته به دل شادکام %~% همای دلاور کنان یاد نام

# 618عرابی دگر ره به آواز گفت %~% که این ننگ ازین نام نتوان نهفت

# یکی را فرستم کنون پیش تو %~% که دارد به جنگ اندرون کیش تو

# به تیر از هوا اندر آرد عقاب %~% به نیزه نهنگ آرد از قعر آب

# که من ننگ دارم نبرد ترا %~% فرستم کنون پیش مرد ترا

# پس آنگاه گردی گزین را بخواند %~% زمانی بر خویش پیشش نشاند

# 15 نه چندان پذیرفت زرش ز گنج %~% که سد سال گرد آورید او به رنج

# بفرمودش اسپی به زین و ستام %~% سلاح تمام از در ننگ و نام

# کمانی و سد چوبه تیر خدنگ %~% کمندی چنان چون بباید به جنگ

# همیدونش ترگ و زره داد نیز %~% دگر هرچه باید فره داد نیز

گفتار اندر دیگر جنگ همای با عرابی

# بفرمود تا در زمان برنشست %~% بیامد بر شاه و بفراخت دست

# 62 همی گشت با شاه اندر نبرد %~% ز هامون به گردون برآورده گرد

# خروشنده مانند شیر دژم %~% که بیند ز گوران و از رنگ رم ms026

# شه1 شام وی را بدید از کمین %~% به دل گفت اینست جویای کین

~~همای اربر این چیره گردد به جنگشود بر عرابی همان تیز چنگ

# بپردازد این بوم و بر زین بدان %~% کنندش ستایش همه بخردان

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0092.jpg)

# خدایا تو او را نگهدار باش %~% درین کینه جستن ورا یار باش

# عرابی یکی بانگ زد کای نجیب %~% مپیچان عنانت ز مردی غریب

# که هست او به به چنگ تو در بس زبون %~% نریزی نگر تا مر او را تو خون

# پنزد من ار زنده آری ورا %~% همه بنگه خویش بخشم ترا

# همای این چو بشنید گفتا ملاف %~% سخنها چه گویی همی از گزاف

# چه گویی اگر من ورا تندرست %~% ربایمش و دو دست بندمش چست

# به راهش کنم زنده نزدیک تو %~% شود خیره تا جان تاریک تو

# بگفت این و گشتند با یکدگر %~% دو جویای کین دو یل نامور

# به زخم سنان و به گرز گران %~% شده کینهٔ‌ جویان ز یکدیگران

# همیدون به شمشیر و تیر وکمان %~% همی جنگ کردند تا یک زمان

# پس آنگه همایون همای دلیر %~% بیازید مانندهآ شرزهآ شیر

# گرفتش دو بازو و اندر کشید %~% به یک دست دو بازویش چون سزید

# به دست دگر برگشادش کمند %~% دو دستش هم اندر زمان کرد بند7 55

# سلاحش همه بستد و گفت رو %~% بنزدیک سالارت آنجا غنو

# از آغاز چون این سخن گفتهام %~% بفرجام این گفته نهفته ام

# تو اکنون برو نزدم او را فرست %~% به جنگ من آن زشتخو را فرست

# که او را کشم به کجا دیگری %~% که در جنگ نبودش با من مری

# بشد بستهآ دست آن هنرمند گرد %~% بنزد عرابی و آبش ببرد

# عرابی بلرزید کو را بدید %~% بدان زاری و لب به دندان گزید

# به دل گفت آن به که با این جوان %~% نکوشم بجویمش راز نهان

# 45که تا خود ز من چیست در دلش رای %~% که بودست نزد منش رهنمای

دیگر عرابی و دیگر ms027 جنگ همای با او

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0093.jpg)

# چه بد کردهام با تو با من بگوی %~% ز من آنچه خواهی هم اکنون بجوی

# ترا من دهم هرچه باید ترا %~% نباید که تیغم گزاید ترا

# چو تو نامداری نشاید که من %~% ورا برگزایم به شمشیر تن

# ورا گفت ای دزد بذرای و روز %~% ترا پند من گر بود دلفروز

# به زنهار دست آوری سوی بند %~% برم تا منت زی شه ارجمند

# ازو خواهمت آن زمان من به خون %~% بومجایگاهی ترا رهنمون

# که آنجا شوی باشی آنجا مدام %~% بوی چاکر پرهنر شاه شام

# سپاهی او باشی و نان خورش %~% ستم بازگیری تو از کشورش4 90

# وگر جز برین رای داری همی %~% ز جان خویشتن را بر آری همی

# شتر بردهای ساربان را بسی %~% همیدون همی بنگه هر کسی

# همه باز ده جای خود را بمان %~% برو تا نباشد سرت را زیان

# عرابی ازو چون شنید این سخن %~% به دل درش نو گشت کین کهن

# چو نام شه شامش آمد به گوش %~% شدن گفت باید همی سخت کوش

# مگر دشمنم را به خاک افگنم %~% شه شام را بیخ و ین برکنم

# پس از پس نیایم من اندر نبرد %~% بمانندپوشیدگانم بدرد

# همه ماهرویان من سر به سر %~% نگردند برده بجز در به در

# ندانم که شایند بنده بدن %~% در اندوه و اندیشه زنده بدن

# دگزباره گفت ای جوان دلیر به خوشی پسایم دگر راه دست %~% نگردم همی

تا ازین مرد پست %~% چرایی تو در کین من همچو شیر

# چه کردم به جای تو از بد بگوی %~% که با منت باید شدن جنگجوی

# چه خوردم من آن تو ای نامور %~% که بستی به پیگار و کینم کمر

# بیا تا میی چند با هم خوریم %~% ازین جای پیگار و کین بگذریم

# ترا خواسته بخشم و اسپ و ساز %~% بدارم سه روزت هم اینجا به ناز

# چهارم به ره گر روی من رهی %~% کنم تا به دز مر ترا ms028 همرهی

# از آن پس مرا دوست باشی مدام %~% همه کار تو گردد از من به کام

# ز خون دلیران که کشتی به جنگ %~% بری باش و دل زان مکن هیچ تنگ20a 4

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0094.jpg)

# که من تا کمر بستهام جنگ را %~% ز بهر بزرگی و اورنگ را

# شواری ندیدم چو تو در جهان %~% شود در جهان دیو از تو جهان

# 6 مکن بد که از من ندیدی تو بد %~% که بد کردن از تو نه اندر خورد

# چرا بد کنی با کسی کز بدی %~% بتابد همی روی اگر بخردی

# نباید بدی جستن آن کسی %~% که بد کرده نبود به مردم بسی

# همای این سخنها چو از وی شنید %~% به گفتار شیرین او نگروید

# ورا گفت نفریفت جادو مرا %~% کجا سر در آرم فریب ترا

# فریبد به گفتار غول دژم %~% به شب مرد را و بریزدش دم

# شبست و تو غولی و من مردمم %~% پذیرم چو قول تو کشته شوم

# بیا تا چه داری ز مردی و زور %~% چه جای فریبست در شر و شور

# نه از جنگ من ننگ بودت ز پیش %~% کنون چون بدیدی دلیران خویش

# به خون اندر افتاده بر خاک خوار %~% همی خواهی از جنگ من زینهار

# 68چرا چون ندیدی به جنگ اندرم %~% مرا گفتی از تو به ننگ اندرم

# نرا یا ببندم برم نزد شاه %~% و یا گردی از تیغ تیزم تباه

# برد پاک بنگاه تو ساربان %~% کند جای خود گاه تو ساربان

# که آوردهای اشترش یک گله %~% به هامون درون زآنچه بودش یله

# بیار اشتران را و زان پس ببند %~% بده دست و ایمن شو از هر گزند

# 9عرابی بخندید و گفتا که دست %~% مرا کی تواند چو تو مرد بست2 200

# تو مردی جوانی ببخشایمت %~% نخواهم که بیهوده بگزایمت

# کنم چاپلوسی از آن با تو من %~% که تا جان نپردازمت من ز تن

# وگرنه چو تو کس چه سنجد برم %~% که من شیر را ms029 بی شکی بشکرم

# بگفت این و زد در زمان بور ران %~% سبک شد عنان و رکابش گران

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0095.jpg)

# 695 برآورد چون آتش از خشم جوش %~% بزد تندرآسا به کین یک خروش

# درآمد که تا برزند بر همای %~% یکی تیغ و او را درآرد ز پای

# بزد گرز بر تیغ او شاهزاد %~% به تیغش ز گرز آتش اندر فتاد

# به دو نیمه شد تیغ همچون خیار %~% درآمد به نیزه دگرره شوار

# بزد تیغ و کردش قلم نیزه زود %~% همای گزین راند مانند دود

# 7 یکی تیغ زد بر شرین ستور %~% سرینش بیفگند و بفتاد بور

# پیاده عرابی بکردار باد %~% بجست و دگر ره به شه سر نهاد

# عمودی زدش بر سر اسپ شاه %~% برافشاند مغز سر او به ماه

# همای دلاور پیاده دوید %~% به تگ تیز و اندر عرابی رسید

# کمربند بگرفتش و بر ربود %~% زدش بر زمین خواست کشتنش زود

# 5.عرابی ازو خواست پس زینهار %~% ببخشود بر وی دل شهریار

# همی خواست کردن مر او را رها %~% شه شام تازان چو تند ازدها

# بتازید و زد دشنهای بر برش %~% به خون اندرون غرق شد پیکرش21a 4

# همای دلاور از آن تیز شد %~% بماند آن همه رخت و بستیز شد

# ورا گفت ای ساربان گر مرا %~% نبودی ز تو شرم اکنون ترا

# 21هم این جایگه کردمی سرنگون %~% کنون زینهارت بدادم به خون

# برو هین به راه و سر خویش گیر %~% نباید که خونت بریزم بخیر

# همه شب کجا بودی ای روز کور %~% که اکنون نمودی به پیگار شور

# اسیر مرا کشتی و این نه داد %~% بر شاه دادی سر خود به باد

# مرا این گله گفت باید به شاه %~% که تا شه کند خود تنت را تباه

# 14 شه شام را آن خوش آمد که گفت %~% به ره روی داد و شد اندر نهفت

# سوی شهر و تا روز آنجا همای %~% همی بود و ننشست جایی ز پای

# جوان عرابی ms030 هم آنجا بمرد %~% کس از وی به حله نشانی نبرد

# چو بر کرد سر مهر تابان ز شرق %~% ز خون روی آوردگه داد برق

# بیامد یکی دختر نورسید %~% چو آنجا فگنده پدر را بدید

# 7 دریده بر سیمگونش به تیغ %~% شدش هر دو دیده چو بارنده میغ

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0096.jpg)

# ز سر موی برکند و زد جامه چاک %~% پراگند بر سر دو سد راه خاک

# همای گزین را بر او دل بسوخت %~% به شرمش ز گفتار دو لب بدوخت

# بشد دختر و با سلاح و ستور %~% بیامد بیستاد و بفزود شور

# همای گزین را به دشنام زشت %~% برآورد و بردش همه نام زشت

# 24ورا گفت با من بیا سوی جنگ %~% که خواهد شد از منت پرگار تنگ4 210

# منم دختر این هنرور جوان %~% که او را تهی کردی از تن تو جان

# کنون گر نجویم ز تو کین او %~% یله کرده باشم من آیین او

# همای دلاور ورا گفت من %~% نکشتم بیامد یکی اهرمن

# چو آورده بودم بزیرش بکشت %~% ز من وی نخوردست زخم درشت

# ز من خواست زنهار و من خواستم %~% ورا داد زنهار و برخاستم

# دوید و برش دیؤزادی درید %~% ببایست کشتن ورا کین سزید

# مرا با زنان کین و پیگار نیست %~% که از زن مرا هیچ آزار نیست

# بویژه ز چون تو بتی خوب چهر %~% که رشکت برد بر دو رخ ماه و مهر

# دگرباره دخترش گفت این بتر %~% که چندان یلان را بریدی تو سر

# 35پیاده کنون زنده خواهی شدن %~% میندیش کین خود نشاید بدن

# همای دلاور بخندید و گفت %~% نماند ز کس زور و مردی نهفت

# پیاده فگندم من این را به خاک %~% که از بهر او جامه کردی تو چاک

# ستور وی و هرچه هست آن ماست %~% بنگذاریم گر تو فرمان تراست

# بیا تا ترا نیز پیچان کنم %~% چو دیگر جوانانت بیجان کنم

جنگ همای و دختر عرابی

~~240چو این گفت دختر درامد به کین ms031

~~برانکیخت کردی که شد هور تار

~~چنان زدش یک تیغ بر تار و ترگ

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0097.jpg)

# نه بس زخمی اندک به تارش رسید %~% ولیکن چو خانی ازو خون دوید

# چو خون دید شهزاده جوشان زتار %~% بغرید مانند رعد بهار

# 2یکی زخم زد هر دو پای ستور %~% بیفگند و چون شیر بفزود شور

# بیاده دگرباره دختر دوید %~% یکی تیغ سیمابگون برکشید

# کجا بر زند بر سر شهریار %~% سپر در سر آورد پس نامدار

# زدش بر سپر نیمی افگند از اوی %~% یکی درقه افتاده بد نامجوی

# ربود از زمین و بدو روی داد %~% ورا گفت ای دختر دیؤزاد

# 25 بلا را ز خواب خوش انگیختی %~% به دام بلا اندرآویختی

# ببینی کنون زخم مردان مرد %~% برآرم به تیغ از تن و جانت گرد

# بدو در شد و تیغ را برکشید %~% زمانی همی گرد دختر دوید

# همی گفت با خود دریغی بود %~% که با دلبری زخم تیغی بود

# ولیکن چو او را مدارا کنم %~% همه نام خود را به خاک افگنم

# 5دگرکم به جنگست از او بیم جان %~% ندیدم چنین جنگیئ در جهان

# ببایدم لابد یکی زخم زد %~% به یک زخم جان از تن او ستد

# همی چند زد زخمهای درشت %~% که شاید از آن زخم سد شیر کشت

# نشد کارگر زخم بر دخترش %~% همی رفت خود خون ز تار سرش

# ز بس خون که رفت از همای دلیر %~% همی خواست گشتن بر او مرگ چیر

# ز خونست زنده تن و جان مرد %~% چو شد خونش از تن برآیدش گرد 220

# درین بد که برخاست گردی ز راه %~% شد آن گرد همراز با مهر و ماه

# شواری همی تاخت مانند باد %~% تو گفتی مگر بود پیوند باد

# بترسید شهزاده و گفت آه %~% کند این که آمد مرا تن تباه

# به یاری این مردمان آید این %~% بکردار شیر دمان آید این

# وگرنه مرا نیست کس یارگر %~% بجز ایزد داور دادگر

# همی گفت دختر به دل ms032 کاین سوار %~% ندانم که تازان ز بهر چه کار

# ز هامون به آوردگه داد روی %~% مگر هست یاریگر نامجوی

# در اندیشهآ این دو کینهآ سگال %~% ز هر دو رسیده شده هوش و هال

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0098.jpg)

# که آمد سوار و چر اندر رسید %~% بزد دست و تیغ از میان بردشیا.

# 3 به شهزاده گفت گل ک مکر %~% من آسوده تو رنجه در کارنا

# کجا شاید این چوت یزد دوستی %~% چگونه سزد این ز هم پوستی

# توای زخم خورده به جنگ تذرزن %~% برآسای تا من کشم کین کنون

# همای این چو بشتید ز دنربی %~% کندش بینداخت کین کش همای

# درافگند در گردت دختر ز %~% پس آنگاه زد باز یک خنجر او

# کتف دختر آخت و فگته پست %~% بء خم کمندش فرو بست دست

# بیفگتد بر خک خر رش تژزن %~% دو دستش فرو بسته سخت از کمند

# گل کامکار آمد و زدتر تیغ %~% برافشاند از مغز خونش به میغ

# همی گفت این کثته به کر بذی %~% هگرزش نبد رایزن بخردی3a 4

# شنیدم که چه مرده ین کتته ست %~% چه تنها به خون اندر آغشته است

# نهیب شه شه ز یت بیش بزد %~% که گفتار او بر جگر نیش بود

# بیامد ه تگه گرک مکر %~% بر یار و زخمش ببست استوار

# ستوری ینه دی ی تن ز سز %~% گرفت و بیاورد زی سرفراز

# پس آنگه زر گقت تز خته ی %~% اگر چند بدخواه را بستهای

# همه شب یه بیگر در یرده ی %~% یکی چشم زد هیچ ناسودهای

# نه ماند عرابی نه رن از %~% نه خویشان و نه غمگساران او

# سر یکیک از تیغ تو پست شد %~% کنون کارت ای شاه از دست شد

# ز بس خون که رقتت از تن به رزم %~% برآمد همه کارت آخر به جزم

# یکی کودک اکنون ترا بشکرد %~% ترا این ستور از سوی دز برد

# گل کامکار این چو با وی بگفت %~% برون آمدش رازها از نهفت

# بدان اسپ ms033 شهزاد را برنشاند %~% هوا گرم شد شاهزاده براند

# ز پس ماند لختی گل کامکار %~% بدان تا ببیند ز شه دستکار

# به راه اندرون تشنه شد شاهزاد %~% تنش سست گشت و ز اسپ اوفتاد

# ستورش ز بس تازنان رفت تیز %~% چو آهو که جسته بود از نخیز

# چو از دور دیدش گل کامکار %~% بدانست کاو را فتادست کار

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0099.jpg)

# 5عنان سوی ره داد و تازید اسپ %~% چه اسپی بکردار آذرگشسپ

# بیامد همه راه خایندهآ دست %~% نگه کرد شهزاده را دید پست23b 1

# شده بیهش افتاده بر خاک خوار %~% بدریدجامهگل کامکار

# فرود آمد و کرد زاری بروی %~% سترد آن زمان خاک و گردش ز روی

# زبان کردش اندر دهن یک زمان %~% بدان تا گشاید مر او را زبان

# 00چو تر شد زبان همای گزین %~% ورا گفت بربندم ای بت به زین

# مگر جان شیرین سوی دز برم %~% یکی شربت آب ای سمن برخورم

# وگرنه مرا جان برآید ز تن %~% چو خشکم شود باز کام و دهن

# مکن زاری و برنشانم بر اسپ %~% برآن اسپ مانند آذرگشسپ

# تو در پس نشین و مرا پیشدار %~% وگرنه شوم مرده ایدر بزار

# 85 گل کامکار از دو نرگس به در %~% سمن برگ رخسارگان کرد پر

# بر اسپش نشاند و نشست از پسش %~% نبد یارمندی چو دیگر کسش

# همی راند در برگرفته ورا %~% که از پس سواری چو تند اژدها

# به گردون برآورد گرد و دوان %~% ستوری چو بادش بزیر دو ران

# سلاحی تمام از در کارزار %~% بپوشیدهوتیز تازان سوار

# 1ز پس چون گل کامکارش بدید %~% یکی باد سرد از جگر برکشید

# فرود آمد از اسپ وهم در زمان %~% شه نامور را نژند و نوان

# فرود آورید و یکی سایه کرد %~% ورا گفت بر دردم افزود درد

# که آمد ز پس دشمنی سهمناک %~% همی برفشاند به خورشید خاک

# تو خسته روانی و من خستهدل %~% شدستم به تیمار تو بسته دل 24a

# 815بدین سایه در یک زمان ms034 تو غنو %~% که بد خواهی از پس رسیدست نو

# روم من به کین جستنش باز [باز]1 %~% ببینم که تا کیست این سرفراز

# نبرد ار بجوید نبرد آورم %~% سر او به گردون به گرد آورم

# نپیچم به رزم اندرون زو عنان %~% وگر زو به چشمم درآید سنان

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0100.jpg)

# تو پژمان مشو هوش برجای دار %~% تن از جان پاکیزه بر پایدار

# نگر تا نیاری به دل در هراس %~% نداری جز از پاک یزدان سپاس

# کزو زور بازو و توش تنست %~% پناه تو اینجا و پشت منست

# پناهد هرآن کو به یزدان پاک %~% ز بدخواه ریمن مر او را چه باک

# به یزدان پناهد چو یزدان پرست %~% نیابد برو هیچ بدخواه دست

# بگفت این و زیر اندر آورد بور %~% فرو ریخت از دیدگان آب شور

# دو دیده بکردار دو رود کرد %~% شه خسته را ماند و بدرود کرد

# براند اسپ را از پس و رفت تیز %~% زنان نعره هزمان به خشم و ستیز

# همیدون هماورد او تازنان %~% به تازش1 درون گشته نعرهزنان

# چو زی یکدگر در رسیدند تنگ %~% کشیدند شمشیر سیماب رنگ

# سخنشان نبد در میان جز به تیغ %~% نخوردند از جان سپردن دریغ

# گه این زد برآن تیغ و گاه آن برین %~% نشد کارگر تیغ گردان کین

# سنان راست کردند بر سینه بر %~% شکستند چون نیزهآ یکدگر

# به گرز گران دست بردند زود %~% بگشتند با هم چو باد و چو دود* 240

# سپر پاره شد لخت شد لخت لخت %~% چو شد لخت لخت اندر آورد لخت

# ز اسپان جنگی فرود آمدند %~% دهنده روان را درود آمدند

# کمرگاه یکدیگران را به زور %~% کشیدند تا شب در آن شر و شور

# نگشتند چون چیره بر یکدگر %~% نشستند دلخسته بر اسپ بر

# برفتند هر دو طلبکار آب %~% که از تشنگیشان جگر شد کباب

# هوازی گل کامکار آن زمان %~% همی راند زی شاه روشن روان

# که یک دم ز آهو به یک آبخور %~% گه آنکه ms035 از شب نهان گشت خور

# گراینده بودند و خوش خورده آب %~% سم هر یکی دیده تر کرده آب

# بنزدیک ایشان شد و آب یافت %~% بخورد و سوی شاهزاده شتافت

# بیاورد وی را و سیراب کرد %~% سخن گفت با او پس از هم نبرد

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0101.jpg)

# که چون گشت با او و چون ساخت جنگ %~% به جنگش همه روز چون بد درنگ

# ببخشود بر وی همای گزین %~% بر او از دل پاک کرد آفرین

# 84 ورا گفت جانم تویی داده باز %~% مرا تو رهاندی ازین سرفراز

# وگرنه مرا خسته بودی ز پس %~% نبودی کسم هیچ فریادرس

# کنون جهد آن کن که زی دز شویم %~% ازین جای پیگار بیرون رویم

# که دوری ازینجا تو خسته شوی %~% درین جنگ و پیگار بسته شوی

# من و تو شویم اندرین سهمناک %~% بیابان ازین مرد جنگی هلاک

# 85 نگفت او ترا کز کجا آمدم %~% چرا هم چو تند اژدها آمدم 25a

# ورا گفت شاها گل کامکار %~% نباشد به گیتی چنین یک شوار

# نگوید سخن هیچ با من همی %~% نه در چید از جنگ دامن همی

# اگر شب نبودی طلبکار آب %~% نگشتی درنگش گه شب شتاب

# همین آب جوید که من یافتم %~% تو گویی که از ذوالمنن یافتم

# 8 همانا نیابد وی این آبخور %~% که شد تیره گیتی فرو رفت خور

# هماورد دخت شه نامدار %~% بجست آب هر سو چو از هر کنار

# نیامد چو آب روانش به دست %~% فرود آمد از اسپ و بفتاد پست

# شب تیره روی هوا کرد تار %~% چنان شد بیابان که دریای قار

# نبد هیچ پیدا فراز از نشیب %~% ز بس تیرگی در دل آمد نهیب

# بدانست هنجار دز دخت شاه %~% ستاره بدش رهبر و سیر ماه

# ببرد او شه خسته را شب به دز %~% نزد هیچ سان آب بر لب به دز

# به دز در فرستاد شه را و راند %~% ز پس باز و جان آفرین را بخواند

# ورا گفت تو ms036 بغنو امشب که من %~% روم باز پس تا به هر انجمن

# نگویند کو از سواری گریخت %~% به تیره شب از نامداری گریخت

# بسی لابه کردند و نشنود هیچ %~% به دز در زمانی نیاسود هیچ

# بیامد بیابان بگشتن گرفت %~% به هر گوشهای ره نوشتن گرفت

# هماورد را تا مگر یابد او %~% به جان بردن از تنش بشتابد او

# به گردش درون سوی کوهی فتاد %~% کز آن برز تر کس ندارد به یاد 25b

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0102.jpg)

# گهی تیغ او برتر از برج گاو %~% نپریده بر سر مر او را چکاو

# به بالای بررفته چرخ کیان %~% به گردش بیابان و که در میان

# برو بر یکی غار و دیوی در اوی %~% چو میشان به موی و چوگاوان به روی

# سرش چون سرکپی و پای و دست %~% دهانش دهاری همه پر کبست

# به تن مر ورا کاسموی درشت %~% همان بر سر وساق و پهلو وپشت

# دو چشمش بکردار دو چشم غوک %~% ازو آب ریزنده بی درد و سوک

# دو ابروش مانند خارپشتی1 %~% که یکیک به آب بقم بر کشی

# دهان پر ز دندان کژ چپ و راست %~% که از دیدتش جان به تن در بکاست

# سر هر یکی همچو الماس بود %~% بن هر یکی همچو انقاس بود

# دو بینی ورا چون ز دوزخ نمود %~% به دو چشم چون دو گذرگاه دود

# هرش دست مانندهآ یک درخت %~% بر و ناخنش راست چون سنگ سخت

# بکردار یک داس هر ناخنی %~% چو الماس و خارا سری و بنی

# دو لب همچو دوپاره ابر سیاه %~% که گشتی چو خندان همی گاه گاه

# نمودیش دندان ازو هم چنان %~% چو از ابر برق و شرار از دخان

# نخوردی بجز آدمی هیچ چیز %~% نرفتی از آن کوه جایی بنیز

# به پیرامن که به سد میل راه %~% کرا یافتی کردی از بن تباه

# 8بخوردی ز مردم کرا یافتی %~% بسوی دد و دام نشتافتی

# همه روز خفتی به غار اندرون %~% بدی سخت کاهل ms037 به کار اندرون16a4

# بدین سان یکی دیو دژخیم بود %~% دل مردمان زو پر از بیم بود

# نیارست کس رفت وی را به جنگ %~% جهان بود بر مردمان کرده تنگ

# همه کشور شام و مصرش خبر %~% شده بود و در هر دل از وی خطر

# 89 چو بوی گل کامکار او شنید %~% ز غاری بکردار کوهی دوید

# ز رفتار او کوه لرزنده گشت %~% کمرها فتادش ز هر سو به دست

# بدانستمسکین گل کامکار %~% که دیوست گشته دوان از دهار

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0103.jpg)

# به دل گفت این کار زارم فتاد %~% که با دیو شب کارزارم فتاد

# شب تیره و دیو دژخیم و من %~% گشاده مرا مرگ هنبر دهن

# دو سد جان اگر دارم از وی یکی %~% به سر نارم و نیست در این شکی

# به یزدان پناهم که یار منست %~% به غم یاد او غمگسار منست

# برآورد سر را سوی آسمان %~% به زاری همی گفت وی هر زمان

# کهای پاک و برتر ز خورشید و ماه %~% مرا از بد دیو باشی پناه

# تویی داور راست گیهان خدیو %~% توانی ببستن ز من دست دیو

# همی گفت از اینسان گل کامکار %~% که آمد دوان دیو نزدش ز غار

# کمان بر زه آورد و یک چوبه تیر %~% بپیوست در شست وی ناگزیر

# گشاد و بینداخت از سوی دیو %~% فتاد آنچنان تیر بر روی دیو

# کزو گشت یک نعره ناگه رها %~% بگردید هر سنگ چون آسیا

# به زانو درآمد از آن درد دیو %~% نگر تا دگر زخم چون خورد دیو 205

# 90 زدش دیگری زود بر سینه بر %~% شدش تیر در سینه پر تا به پر

# ببد خیره و کوه کندن گرفت %~% چپ و راست خارا فگندن گرفت

# برآن که همی کوفت بر سنگ سنگ %~% سبک دخت شه تیر ده بیدرنگ

# زدش بر سر و سینه و ساق پای %~% بیفتاد آن کوه جنگی به جای

# زمانی بکردار ماران طپید %~% پس آنگه زمین را به دندان گزید

# 98بدانسان ms038 که رودی ازو خون برفت %~% چه رودی که مانند جیحون برفت

# بشد دخت شه پیش و تیغی کشید %~% سر و دست و پای وی از تن برید

# به فتراک بر بست دو دست اوی %~% وز آن کوهپایه ز پس کرد روی

# پذیرفته از پاک یزدان سپاس %~% که در تنش جان بود یزدانشناس

# همی بندگان را خدایست بس %~% به هر سختئی گشته فریادرس

# کسی را که یزدان کند یاوری %~% نترسد ز دژخیم دیو و پری

# گشایندهآ کار و بندنده اوست %~% که هر چیز را آفریننده اوست

# توانا جز او نیست جان آفرین %~% هم از بهر مردم جهان آفرین

# یامد چو از که گل کامکار %~% ز شب روز رخشنده گشت آشکار

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0104.jpg)

# برون آمد از شب همی روز چون %~% ز تاریکی اسکندر آمد برون

# تو گفتی سپهر آتشی برفروخت %~% درو شب بکردار هندو بسوخت

# همی گشت در بادیه دخت شاه %~% ز بی ره دگرباره شد سوی راه

# بیامد بدانجا که پیگار جست %~% همی با هماورد خویش از نخست 27a

# ز یک سو ورا دید افتاده پست %~% شده پای سست و ستورش ز دست

# فرود آمد و برگرفتش ز خاک %~% زبان گشته از تشنگی چاک چاک

# ببخشود و بردش سوی آبخور %~% بداد آبش و گفت ای نامور

# نگویی مرا تا تو خود کیستی %~% شده جنگجوی از پی چیستی

# چرا آمدی سوی من پوی پوی %~% ز من کینه جستن ترا از چه روی

# به پاسخش گفت ای دلفروز ماه %~% روان بوز شاه زنان دخت شاه

# نه کین عرابی ببستم میان %~% کزو سود بودم همه بی زیان

# چنان دان که بود او برادر مرا %~% ز دردش دل آمد بر آذر مرا

# برادر ز بهر برادر به جنگ %~% بکوشد به جان و در این نیست ننگ

# به درد برادر شکیبد کسی %~% که اندر سرش مغز نبود بسی

# مرا تشنگی کرد پیشت زبون %~% ببخشای بر من مریزم تو خون

# بمان تا ترا بنده باشم ز پیش ms039 %~% مدامت سرافگنده باشم ز پیش

# گل کامکارش به زنهار دست %~% گرفت و به پیمان و سوگند بست

# که نگزاید و خوار نگذاردش %~% ز خویشان خود خوبتر داردش

# چو این بند و پیمانشان شد درست %~% نمودش بدو دست دیو از نخست

# پس آنگاه جنگش براو یاد کرد %~% که چون از روانش برآورد گرد

# جوانمرد ازو در شگفتی بماند %~% برو نام جان آفرین را بخواند

# ورا گفت اندر جهان هیچ مرد %~% چنین کار هرگز به جایی نکرد* 270

# که تو کردی ای شهره شاه زنان %~% دل دیو کشتی به تیر آزنان

# هزار آفرین باد بر شهریار %~% که پرورد چون تو گل کامکار

# ببودند بر آبخور یک زمان %~% گل کامکار ونبرده جوان

# جوان را چنین گفت دختر که من %~% نبودم همه شب بجز رنجه تن

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0105.jpg)

# 4شوم سوی دز پیش و اسپی بساز %~% فرستم بزودی ترا پیشباز

# که تا تو برو بر نشینی همی %~% به دل پویهآ من گزینی همی

# مرا یار باشی به هر کارزار %~% شود دشمنم را ز تو کار زار

# سلاحش بداد و نشاندش بجای %~% براندش سبک سوی دز بادپای

# جوان جوانمرد فرخندهفر %~% همی گشت گرد لب آبخور

# 95که گردی ز وادی برآمد چو دود %~% سرش روی گردون گردان پسود

# بنزدیکی آمد چو گرد دمان %~% سوی آبخور دید هم در زمان

# خروشان و جوشان یکی ازدها %~% که از پیش پیلش نگشتی رها

# همه کام نشکش بکردار داس %~% دو چشمش درفشان چو پر می دو طاس

# تنش پر پشیزه همه سر به سر %~% ازو هر پشیزه مه از یک سپر

# 9 دم و دودش آمد برون از دهن %~% کویر از خویش بود گشته لژن

# سیاهش زبان پر ز موی سیاه %~% هرش یشک بر سان داسی دو تاه

# دمش چون کمندی همه بندبند %~% پر از بند و گه پر ز حلقهآ کمند

# درآمد به یک دم همه آبخور %~% تهی کرد از آب و برآورد سر28a 4

# جوان چون ورا دید ازو ms040 شد رمان %~% برفت اژدها از پس او دمان

# 9ز پس کرد روی آن جوان دلیر %~% شد از خشم مانند آشفته شیر

# کمان بر زه آورد هم در زمان %~% نهادش یکی تیر اندر کمان

# کشید و بینداخت زی اژدها %~% چو سوفارش از شست و زه شد رها

# فرو دوخت کام و دهانش به هم %~% نشایست زد اژدها هیچ دم

# خدنگی دگر زذش بر چشم بر %~% یکی دیگرش زود بر زد به سر

# ز هم کام برکرد از آن درد زود %~% درآمد بدو راست مانند دود

# فشاندش برو زهر و کردش سیاه %~% شد آن نامور گرد جنگی تباه

# بیوباشتش چون تبه گشت مرد %~% ز پس باز آهنگ آن آب کرد

# بیامد بیفتاد در آبخور %~% همه آبخور شد ز خون چون جگر

# سرش سست گشت و دریده دهان %~% به یک چشم کور و به تن ناتوان

# 9 بدان آبخور در طپان بر لژآن %~% دوان خون چو جیحون برون از دهن

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0106.jpg)

# چو شد دخت زی دز نپایید دیر %~% ز پس کرد روی و بیامد بزیر

# یکی اسپ با خود بیاورد زود %~% دوان دو ستورش بکردار دود

# چو آمد بنزدیکی آبخور %~% همه آبخور دید همچون جگر

# نهی زآب بود و دروی اژدها %~% شده خون زکامش چو رودی رها

# رمیدش ستور و ستور دگر %~% ز دستش رها گشت و بنهاد سر

# سوی دز ز پس باز تازان چو دود %~% هم آنگه فرود آمد از اسپ زود* 28d

# بست اسپ را دور جایی و رفت %~% سوی آبخور همچو آتش بتفت

# یکی سی رشی نیزه ز آهن سنان %~% به کف در گرفته به جای عنان

# بدان اژدها را بیازد بدن %~% همه تن بدان نیزه کردن دهن

# یکی نیزه زد مر ورا بر زفر %~% گرفتش بدو یشک الماس سر

# سنان نیزه را خرد خایید و خورد %~% برون آمد از آبخور همچو گرد

# ازو شد گریزان گل کامکار %~% بیامد سوی اسپ و چون شد سوار

# بتازید ازو اسپ ms041 را دور جای %~% شده سست بر اسپ بر دست و پای

# همی گفت با خود که پتیاره جنگ %~% نسازد که ماندست از هوش و هنگ

# برآن ریگ تفته برآمد ز آب %~% تنش گشته از ریگ تفته کباب

# به رفتار کندست باید شدن %~% به تیرش دگرباره تن آزدن

# بیامد پس آنگه هم اندر زمان %~% پیاده همی شد دنان و دمان

# بنزدیک آن اژدهای بزرگ %~% چنان دختر سرفراز و سترگ

# کمان بر زه آورد و چندان خدنگ %~% بینداخت زی وی که شد تار و تنگ

# 95 برو آن بیابان پهن و فراخ %~% ز تیرش چو تن شد همه شاخ شاخ

# نشایست جنبیدن از جای هیچ %~% نه کردن سوی جنگ دیگر بسیچ

# تنش از تف ریگ شد همچو خف %~% تنش را چو خف کرد بر ریگ تف

# همی کوفت از درد سر بر زمین %~% فگندش همی زلزله در زمین

# ز بس کوفتن شد سرش لخت لخت %~% بشد دختر و زدش یک زخم سخت27 298

# 99سرش را ز تن کرد یکباره پخش %~% ز خونش چو گلنار شد ریگ رخش

# بسی ریگ چون ناردانه ببود %~% تن زخم خورده چو بر وی پسود

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0107.jpg)

# به دشنه بدریدش آنگه شکم %~% ز خونش زمین گشت چون رود زم

# جوان را بدیدش بیوباشته %~% هنوزش به ژاغر درون داشته

# چو در آتش تیز پخته شده %~% بکردار زنگی ز زخم دده

# 100 ببارید بر وی گل کامکار %~% ز دو دیده در آن زمان بیشمار

# همی گفت ای شیر شرزه جوان %~% دریغا ترا زور و توش و توان

# ز تو اژدها خسته و کوفته %~% چرا بخت بر تو شد آشوفته

# همی کرد زاری که آمد همای %~% ورا دید گریان و زاری فزای

# بدان اژدها بر فتادش دو چشم %~% بجوشید خون در تن او ز خشم

# 1004 به آواز گفت ای گرامی نگار %~% مرا چون دو دیده گل کامکار

# به رویت چه جنگ آمد از گشت چرخ %~% که زاریت بینم من از ms042 چرخ برخ

# فرود آمد از اسپ و شد پیش اوی %~% ورا دید گنده همه روی و موی

# بدو باز گفت آنچه دید از جوان %~% همای دلاور به تن ناتوان

# ببارید چندان ز دیده سرشک %~% که از چشم او ماند دریا به رشک

# 101 نشستند بر اسپ هر دو سوار %~% براندند زی دیو نزد دهار

# گل کامکارش نمود آنچه کرد %~% بدان دیو کز وی برآورد گرد

# همای همایون ازو خیره ماند %~% برو نام جان آفرین را بخواند* 290

# سوی دز نهادند چون روی باز %~% قضا را یکی گرد گردن فراز

# همی تاخت اندر بیابان چو گرد %~% ستور و سلاحش سزای نبرد

# 1018 همای گزین ا گل کامکار %~% چنین گفت کامد دوان یک سوار

# به ما روی دارد ندانم که کیست %~% ز ما در دل او را بدی یا بهیست

# اگر زانکه ما را یکی دشمنست %~% چو دریای جوشنده در جوشنست

# چنان پست گردانمش بر زمین %~% که ناید دگر یادش از رزم و کین

# چه اختر درین هفته ما را به جنگ %~% که کوشید باید همی با پلنگ

# نه دژخیم دیو و نه تند اژدها %~% به جنگ اندر از چنگ ما شد رها

# همیدون ز دشمن بکشتیم چند %~% به یاری یزدان و بخت بلند

# کنون تا چه بازی کند چرخ باز %~% چه بینم ازین گرد گردون فراز

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0108.jpg)

# درین گفته بودند کامد سوار %~% به آواز گفت ای یلان زینهار

# ز دزدان بجسته منم این زمان %~% یکی مرد با گشن یک کاروان

# 102 که سد گنج افزون مرا بار بود %~% گهر بود و دینار بسیار بود

# ببردند اینک ز پیش شما %~% نباشند اگر زانکه خویش شما

# مرا یار باشید تا کاروان %~% مگر باز دست آورم این زمان

# شما را ببخشم بسی سیم و زر %~% همیدون بسی جامهها و گهر

# یزدانتان هم بود نیز مزد %~% به دست شما گر شود کشته دزد

# 102 همی گفت و زاری همی کرد مرد %~% فرود آمد و ms043 جامه را چای کرد* 0a

# عنان گل کامکار گزین %~% گرفت و ببوسید پیشش زمین

# ببخشود بر وی گل کامکار %~% ورا گفت ایا غم رسیده شوار

# نخواهم ز تو هیچ من زر و سیم %~% نه از دزد در دل مرا هست بیم

# درآور ره انجام را زیر ران %~% ز پس ما برانیم تو پیش ران

# 103 به دزدان اگر ما به ره دررسیم %~% دو سد مرد را بیش ما دو بسیم

# ستانیم بازت همه سوزیان %~% ز ما بدرهان را برآید زیان

# چو مرد این شنید از گل کامکار %~% هم آنگاه بر اسپ خود شد سوار

# بیابان گرفت و همی راند تیز %~% به راندن شده باد را هم ستیز

# از پس دو دلاور دوان کرده اسپ %~% ز تیزی بکردار آذرگشسپ

# 104 بیابان چو ببرید فرسنگ پنج %~% ستوران شدند و یلان پر ز رنج

# یکی قلعه دیدند سر در سپهر %~% نکرده گذر بر سرش ماه و مهر

# ستون سپهرست گفتی مگر %~% ز کوهی کلان بر شده یک کمر

# بکردار برجی ز چرخ فلک %~% ازو ناچخ و تیر برخ فلک

# چه برجی ز سر تا به بن ساده سنگ %~% چه سنگی ربوده ز الماس رنگ

# به بن در بهارش به سر بر خزان 1040 مهش زیر چون ماهی از زیر ماه %~%

مخالف درو گردش سال و ماه %~% سر و بنش در ماهی و مه خزان

# به بالا و پهنای چرخ برین %~% نفرسوده او را زمانه زمین

# که او همه سر به سر دیولاخ %~% کمرها برسته ز که شاخ شاخ4 105

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0109.jpg)

# برو راه مانند هنجار مار %~% به سد چاره بر وی رونده شوار

# 1050 گل کامکار و همای گزین %~% چو آن حصن دیدند بر که حصین

# بپرسید از آن مرد فرخ همای %~% که این سهمگن دز کرایست جای

# به پاسخش گفتا که دزدند پاک %~% بدین دز درون خونی و خشمناک

# که هریک یکی پیل را بشکرد %~% ز خاره سر خشتشان بگذرد

# دو سد ms044 مرد جنگی بدین دز درند %~% به شمشیر مر شیر را بشکرند

# 1055 مرا کاروانی به دز بردهاند %~% به دز در رفیقان من بردهاند

# برایشان که را راه باشد کنون %~% که دارند دیو دژم را زبون

# کسی کو برین کوهپایه شود %~% سرش دزد همچون گیا بدرود

# کنون بیم آنست کایند زیر %~% دو سد مرد خونخوار گرد دلیر

# نداریم ما تاب ایشان به جنگ %~% ز هر سه بریزند خون بیدرنگ

# 06 چو شد چیز جان گر بماند به جای %~% دهد باز چیزت دگر ره خدای

# امیدت به روزیست تا هست جان %~% زد این داستان مردم باستان

# در روزی آن راست بسته شده %~% که جانستش از تن گسسته شده

# شما ای دو آزاد مرد جوان %~% ز بهرم به ره رنجه کرده روان

# مباشید کآمد شب این جایگاه %~% سوی بنگه خویش گیرید راه

# 106 مرا با شما رفته باید ز پس %~% کم از بد شمایید فریادرس

# بریدم همی تا به آبادبوم %~% برون زین بیابان پر شر و شوم 112

# درین گفته بد مرد کامد دوان %~% یکی دزد خونخوار تیرهآ روان

# بنزدیک هر سه چو باد و چو دود %~% به دشنام هر سه زبان برگشود

# شما هر سه تن گفت خیره سرید %~% که اینجا ز نزدیک دز بنگرید

# 1 نیارد گذشتن بدینجای شیر %~% ز بیم یلان مه دز دلیر

# شما را مگر جان ز تن سیر شد %~% که ماندن بدین جایتان دیر شد

# دریغا شما سه نکو رخ جوان %~% به بالا بکردار سرو روان

# جوانئ خود را سبک داشته %~% برین کوه و دز دیده بگماشته

من ز اسپان پیاده شوید %~% پیاده ز پیشم سوی دز روید

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0110.jpg)

# 1075 مگرتان به دز بر نریزند خون %~% مه دز ز دز نفگند سرنگون

# مرا او فرستاد سوی شما %~% بسوزد دل من به روی شما

# برو گفت و آن هر سه تن را بکش %~% بشوران به شمشیر بر هر سه گش

# کنون من شما را بر او برم ms045 %~% بپیشش زمین را به رخ بسپرم

# بخواهم شما را به خون زو که هست %~% مرا پیش او بر همه کام دست

# 1080 برش آبروی من افزونترست %~% از آن کسی کش ز هم گوهرست

# من از بهر او کارها کردهام %~% ورا هیچ سان دل نیازردهام

# همای گزین را ز گفتار اوی %~% ز بس خشم و کین شد پر آژنگ روی

# زمانی به فربه زبان برگشاد %~% ورا گفت ای بدرگ بدنژاد

# ترا آمدن نزد ما بود مرگ %~% کنون مرگ را تا چه داری تو برگ* 110

# 1085 به دز در اگر سد هزارند مرد %~% ز تیغم شوند این زمان زخم خورد

# یکی را نمانم که زنده بود %~% مگر از تنش سر فگنده شود

# بگفت این و تیغ از میان برکشید %~% یکی نعره مانند تندر کشید

# کز آن نعرهٔ‌ او بلرزید دز %~% ز که در تو گفتی بلغزید دز

# درآمد بزد بر سر مرد تیغ %~% تنش کرد مانند خونبار میغ

# 1090 بدو نیمه بفتاد بر خاک پست %~% نیازید دیگر به پیگار دست

# ز دز چون بدیدند رفتند تیز %~% دو ده مرد کین کش به خشم و ستیز

# ز که چون به وادی فراز آمدند %~% همه پیش شه کینهساز آمدند

# زدندوگرفتند با شهریار %~% نشد کس بنزد گل کامکار

# همای گزین کرد سوگند یاد %~% به مهر و به ماه و به دارای داد

# 1095 که کس یارگر را نخواهم به جنگ %~% وگر بر سرم بارد از چرخ سنگ

# بدانگه درآمد بدان بیست مرد %~% ز هامون به گردون برآورد گرد

# بنزدیک آن کوه سنگ درشت %~% به هر زخم یک مرد ازیشان بکشت

# ز شب روز رخشنده آوار شد %~% هوا از شب تیره گون تار شد

# برآمد یکی قیرگون ابر تند %~% همی هر کهی بر هم افتاد غند

# 110 ببارید و برخاست هر سوی سیل %~% ز بالا به پستی همی کرد میل

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0111.jpg)

# بیابان شد از باد و باران چنان %~% که دریا به هنگام موج دمان ms046

# کس از که نیامد دگر سوی جنگ %~% ندیدند در تیرهآشب روی جنگ4 324

# که شب تیره گون بود و دشخوار راه %~% فرود آمدن بد به ماهی ز ماه

# دگر کز کمینگاه و لشکر گمان %~% همی برد هرکس شد از کین رمان

# 1105 نبودند آگه که این بیست مرد %~% که گشتند کشته همی در نبرد

# به بازآمدنشان سپه داشت گوش %~% ز دز هر زمان خاست بانگ و خروش

# نبستند دز را از این روی در %~% ز جنگ آورد تا مگر کس خبر

# که با سه سوار گزین بیست مرد %~% چه کردند و چون بود کار نبرد

# ز نابستن در همای گزین %~% گمان برد از بهر گردان کین

# 111 فرود آمد از اسپ مانند باد %~% به دل در نو اندیشهای کرد یاد

# یکی کشته را زآنکه افگنده بود %~% بپوشید جامه هم آنگاه زود

# نشان کرد پس با گل کامکار %~% که در دز چو رفتم به دستان و چار

# برافروزم آتش تو اسپر بمان %~% بیا از پس من سوی دز دوان

# که یاریگرم چون تو باشی به کوه %~% یکی را نمانم ز دزدان گروه

# 1115 وگر خود همه کوه دزدند پاک %~% ز خونشان کنم بر که آغشته خاک

# کسی را کجا هست خونی و دزد %~% مریزش بجز خون که باشدت مزد

# بگفت این و شد بر ره کوهسار %~% رهی دید مانند هنجار مار

# ز بن رفت بر سر بکردار رنگ %~% در آن تیره شب بر سر کوه سنگ

# در دز چو دید او گشاده دلیر %~% به دز در دوید و نپایید دیر

# 112 نگهبان در چون بدیدش دوان %~% چنان آمد او را به دل در گمان14 320

# که از جنگجویان دز یک تنست %~% بجسته شب از چنگ آهرمنست

# روانست در دز بدین تیرگی %~% نگوید سخن با کس از خیرگی

# از این روی بودش به دل در گمان %~% بنگشاد بر پرسش او زبان

# ز پرسش قضای بدش بازماند %~% گشایتده را بسته آواز ماند

# 1124 ms047 ز نیک و بد آن را که آمد سرشت %~% گذر نیست دیده کس از سرنبشت

# باشد به ناکام اگر بودنی %~% از اندیشه دل چیست فرسودنی

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0112.jpg)

# توان دل به هر گونه اندیشه داد %~% بلی بستهآ چرخ نتوان گشاد

# گمان با قضای خدا راست نیست %~% ز راه قضا روی برخاست نیست

# همای گزین چون به دز در دوید %~% شد از چشم دریان دز ناپدید

# 113 نهان گشت جایی به گنجی درون %~% نبودش به کینه خرد رهنمون

# همی تا ز شب نیمی اندر گذشت %~% چپ و راست هر پاسبانی بگشت

# چو دانست کاشوب دز در نشست %~% در دز نگهبان دز سخت بست

# برون آمد از جایگاه کمین %~% به دز درهمی گشت چون دیو کین

# بنزد سرای مه دز رسید %~% همی خورد با چند کین کش نبید

# 11 نگه داشتش تا ز می مست شد %~% بیفتاد و بر جایگه پست شد

# برفتند یارانش مست و خراب %~% بخفتند بیهوش بر جای خواب

# همان پاسبانان ز بانگ و خروش %~% شدند از چپ و راست بر دز خموش

# همای گزین خار و خس خست چند %~% ز پیکان بدو آتش اندرفگند3a 4

# برافروخت آتش چو در تیره شب %~% یکی پاسبان تیز بگشاد لب

# 11 که تو کیستی گشته آتش فروز %~% به تیره شب اندر طلبکار روز

# ازو چون شنید این همای دلیر %~% بنزدیک او شد چو آشفته شیر

# به تیغش سر از تن بیفگند زود %~% چنان کش ز کشتن کس آگه نبود

# بدید آتش از دز گل کامکار %~% پیاده دوان رفت بر کوهسار

# به بازارگان ماند هر دو سمند %~% برآمد به بالای کوه بلند

# 115 در دز بجست و بشد پیش در %~% نگهبان در بود زو بی خبر

# بیستاد تا نام گستر همای %~% بیامد ورا دید بر در بپای

# نگهبان در هر که بردند پاک فرو شد ز باره در دز گرفت %~% برآورد

ازیشان یکایک هلای %~% در دز به شب شاه گربز گرفت

~~چنان هر یکی ms048 را بیفگند سر

~~114 به آهستگی پس در دز بکند

~~گل کامکار از در دز دوان

~~بسی کرد بر شهریار آفرین

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0113.jpg)

# ندادند آواز و هر دو خموش %~% گشادند هر دو چپ و راست گوش

# سر خفتهآ دزدان همه تن به تن %~% بریدند وز که فگندند تن

# 1155 در آن تیره شب پاسبانشان بدید %~% سوی خانهآ شاه دزدان دوید

# ورا کرد بیدار و گفتا دوان %~% دو دیوند در دز دژم هردوان 330

# دو تیغند برنده کرده به کف %~% که از هر دو خفتان شود همچو خف

# بکشتند بسیار کس را به تیغ %~% اگر زنده مانند باشد دریغ

# ازو چون مه دز شنید این خبر %~% شد از خواب و مستیش هشیار سر

# 11 یکی تیغ مانند آتش ربود %~% برون آمد از خانه چون باد و دود

# چنان زد یکی نعرهای کوهآ کاف %~% که گفتی بلرزید ازو کوه قاف

# همی خواند گردان کین جوی را %~% چو بی آبگین دید شب جوی را

# همی گفت کین آوران را به شب %~% زمانه ز پاسخ ببستست لب

# دهنشان شد آگنده گویی به خاک %~% و یا در دهنشان زبان گشت چاک1

# 116 که پاسخ مرا هیچ ندهند باز %~% دریغا که ماندم به گرم و گداز

# ز گنداوران پاسخی رانده نیست %~% مگر زنده خود هیچ کس مانده نیست

# بگفت این و یاور چو کس را ندید %~% چو دیوانه هزمان ز هر سو دوید

# همای دلاور بدو باز خورد %~% در آن تیره شب نام خود یاد کرد

# مه دز ز باده شده سست بود %~% همای دلاور چو باد و چو دود

# 1 بزد بر سر او یکی تیغ تیز %~% برآوردش از جان و تن رستخیز

# چو پرداخت جان مه دز ز تن %~% ببود ایمن آنگاه بر خویشتن

# نبد کس کزو رزم و پیگار خواست %~% برست آن کزو زنده زنهار خواست

# به دز در همی بود تا روز گشت %~% جهان روشن از گیتی افروز گشت

# فرستاد بازارگان را ms049 بخواند %~% همه هرچه شب رفت با او براند 14a

# 117 ورا گفت بردم ز بهر تو رنج %~% کنون باز دست آمدت رفته گنج

# نگه دار چون جان شیرین درم %~% که دل بی درم راست دایم به غم

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0114.jpg)

~~رآدر باز ساار*

# یر سرز سرنهه درا ار %~% *

# سبررفز باد تپله %~% بهسکر سنس

# خرد گر نداری و دارن 0 %~% سب. ترار. س

# دزە را سرایست اگر درستر %~% بعم سه. کب.س

# در آن دز نه چندان گهر بود و ز. %~% د سسب : سنی ص.

# فراز آوریده به بسیار سال %~% م سب. حه نیه1

# همای گزین سر به سر بر گرفت %~% . سگفب

# 15 به بازارگان چیز او داد باز %~% دذر چنه تیمربسیر

# اسیرانش را یکسر آزاد کرد %~% دش ر یه دد ب دهض نذ کمرد

# بدو گفت هرجا که خواهی کنون %~% که بادت به نیکی خرد رهنمون

# ببوسید بازارگان دست اوی %~% ز دز رفت و ز سوی ره داد روی

# زبانش پر از آفرین همای %~% روانش ازو گشته رامش فزای

# 119 همای آنگهی شد شتر بار کرد %~% ز هر چیز و پرداخت دل را ز درد

# چنان برهم افگند آن قلعه زود %~% که گفتی برآن کوه هرگز نبود

# کرا داد زنهار از آنجا براند %~% کسی را برآن که ز دزدان نماند 34b

# به ره رفت خود با گل کامکار %~% شتر شد بپیشش در از زر بار

# بیامد بدان قلعهٔ‌ شاه خویش %~% به راه اندرون شاد با ماه خویش

# 1185 کنیزان ز دز پیشباز آمدند %~% هم آن خادمان دلنواز آمدند

# چه دیدند دیدند چندان گهر %~% بیاورده با خود شه کامور

# شتر سد ز بار گهرها گران %~% هم از زر و از جامهآ بیکران

# به دز در کشیدندشان بار پاک %~% نهانی نهادند در زیر خاک

# همای دلاور شب آنجا ببود %~% گل کامکارش به بر در غنود

# 17 ولیکن ازو کام خود برنداشت %~% به بوس و کنار و خوشی شب گذاشت

# چو از جزع برکرد سر ms050 کهربا %~% به زر آب بزدود روی هو

# همای همایون شد از سوی شهر %~% به دل در ز اندیشه اندوه بهر

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0115.jpg)

# که بد هفتهای رفته از پیش شاه %~% نه بیگانه با او نه کس خویش شاه

# همی خواست تا شه نداندش راز %~% پر اندیشه دل شد یل سرفراز

# 1205 به شهر و هم از ره بر شاه رفت %~% چو در پیش رفتش به خدمت بچفت

# شه شام وی را نکوتر نواخت %~% بپیش خودش هم چو هرگه نشاخت

# ورا گفت یک هفته افزون گذشت %~% که تا تو شدستی به کوه و به دشت

# به نخچیر تا خود چه دیدی شگفت %~% کجا از تو آن یاد باید گرفت

# به پاسخ به شه گفت در دشت و کوه %~% به نخچیر رفتیم خود بی گروه

# 12 فتادم به کوهی که آن جایگاه %~% یکی مرد زنگی همی داشت راه35a 4

# ده دیگرش یار بودند گرد %~% نموده به کین هر یکی دستبرد

# نخست او شب آمد به جنگم چو کوه %~% همه خفته یاران او همگروه

# کجا مست بودند برجای پست %~% نسودند با من به پیگار دست

# خدایم برآن زنگی دیوزاد %~% زبردستی و زور در جنگ داد

# 12 سرش را بریدم من از تن به تیغ %~% نخوردم ز خونخوارگی من دریغ

# هم اندر زمان سوی آن خفتگان %~% شدم نیز بر سان آشفتگان

# ز هر ده بپرداختم در زمان %~% چو کردم ز تن جان هر یک رمان

# یکی دخت دیدم ز پیوند شاه %~% که از روی او بود با رشک ماه

# مرا گفت اینجای گنجست و رخت %~% به هم زنگی آورده از رنج سخت

# 12 ز هر شهر و هر جایگه سالیان %~% همی زد شب و روز ره سالیان

# بگویی اگر شاه را سر به سر %~% دهد هرچه گفتم به تو در به در

# مرا نیز دادی رهایی ز دیو %~% ترا مزد بادا ز گیهان خدیو

# کنون مر مرا تو ازیدر ببر %~% سوی شهر تا من دهم ms051 این خبر

# که از تو چه مایه هنر دیدهام %~% به جنگ اندرت چون پسندیدهام

# 12 ورا گفتم امشب تو ایدر بباش %~% که چون روز شب را کند رخت لاش

# بیایم ترا من سوی شه برم %~% نباشد سپاسی ز تو بر سرم

# بهر یک آهو که دیده بدم %~% بماندم ورا زی بیابان شدم

# قضا را یکی مردم آمد به راه %~% شدم پیش و کردم سوی او نگاه* دا5ف

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0116.jpg)

# پرسیدم از وی که تو کیستی %~% بدینجای جوینده شب چیستی

# 13 مرا گفت من ساربان شهم %~% شتر کرده گم ویژه دو پنجهم

# یکی ساربان بود مر شاه را %~% شب تیره گم کرده بنگاه را

# سد اشتر ببرده عرابی ورا %~% به بنگاه کرده خرابی ورا

# به من بازگفت این و با او شدم %~% به کین با عرابی همه شب زدم

# نخستین بکشتم ورا چند یار %~% پس از جان برآوردم او را دمار

# 1 چو من با عرابی شدم هم ستیز %~% شتربان گریزان شد از پیش تیز

# عرابی یکی دختر خوب داشت %~% بیامد مرا کینه بر دل گماشت

# چو با من زد از خیرگی رای جنگ %~% بکشتم ورا نیز برجای جنگ

# چو از دود شب آتش روز تیز %~% برآمد شب از روز شد در گریز

# براندم که آیم سوی شهر باز %~% گرفتم بیابان و راه دراز

# 1 به سر بر مرا هور شد تافته %~% زبانم شد از تشنگی کافته

# یکی آبخور همچو دریا به رنگ %~% بدیدم به گردش بسی غرم و رنگ

# شدم آب خوردم نشستم بجای %~% که بد اسپ را سست دو دست و پای

# یکی اژدها آمد از سوی آب %~% بدانسان که طوفان گرفته شتاب

# که چونان کسی اژدها دیده نیست %~% بتر زان جهان را بلا دیده نیست

# 122 بکشتم بزاری ورا نیز من %~% پس آمد مبارز یکی راهزن

# بپرداختم هم روانش به تیغ %~% براندم به راه اسپ چون باد و میغ

# یکی مرد بازارگان را به راه %~% بدیدم شده حال ms052 بر وی تباه

# ز دزدان که اندر دز سهمناک %~% بدند او به سر بر پراشید خاک

# مراگفت فریاد رسمرمرا %~% ز دزدان کز آن مزد باشد تر

# 125 ببخشودم او را و با او شدم %~% دز از دست دزدان به کین بستدم

# بکشتم کرا یافتم دزد من %~% ازین به کجا کردهام مزد من

# بکندم دز و مال برداشتم %~% به بازارگان کاله بگذاشتم

# بدادم ورا نیز بسیار چیز %~% به چیزش نباشد دگر رای نیز

# به ره کردم او را و من تیز باز %~% بریدم بیابان دیر و درار

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0117.jpg)

# 1255 یکی قصر دیدم به ره بر خرم %~% که دخت شهنشاه دارد حرم

# بدان قصر آن مال ماندم به جای %~% شهانشه بیارد چو باشدش رای

# ازو شاه چون این سراسر شنود %~% دو دستش گرفت و زمانی ستود

# ببوسید سد بار چشم ورا %~% همی گفت بی خصم کردی مرا

# همه دشمنان مر کشته ای %~% به خاک و به خونشان در آغشتهای

# 126 اگر باز دانی شتربان منم %~% گرامیتری تو ز جان و تنم

# ز من ایمنی دخت من جفت تست %~% تویی پور من اندرین بوم و رست

# بود جفت تو او که هستت ز در %~% منت باشم ای رنجدیده پدر

# منم ساربان آنکه با تو به راه %~% دوان بودم ای در خور تاج و گاه

# همه هرچه کردی بدیدم تمام %~% ندیده هم از تو شنیدم تمام36b 4

# 26 جوانمردی و مردمی مر ترا %~% برآورد سر تا به گردون مرا

# چگونه عرابی شد از من به درد %~% چگونه برآوردم از جانش گرد

# چگونه تو بر من شدی کینه ور %~% ز بهر وی ای فرخ اختر پسر

# همه هرچه کردی ز تو در خورد %~% که با جانت جفتست دایم خرد

# هزار آفرین بر تو و گوهرت %~% بدان کس کجا هست در کشورت

# 2 تو بخت منی دخت من جفت تست %~% ترا باد سرتاسرم بوم و رست

# ترا کردگار جهان یار باد %~% همه ساله بخت تو ms053 بیدار باد

# بلرزید زو چون شنید این همای %~% ورا گفت شاها ز بهر خدای

# ببخشای بر من جوان غریب %~% که بادت فدا سد چو جان غریب

# مکن یاد پیش کس این راز خویش %~% میفگن به کشور در آواز خویش

# 127 مرا دختر تو به جان درخورست %~% خداوند من دخترت بهترست

# بفرمای کس را هم اندر زمان %~% شدن سوی بنگاه آن بدگمان

# عرابی که هستش گران گنجها %~% بیارند تا بیکرانگنجها

# دگر کس رود سوی زنگی پگاه %~% بیارد یکی دخت از آنجا چو ماه

# که هست او ز خویشان شاه جهان %~% شهش داند از آشکار و نهان

# 12 کجا من چنان خستهام در نبرد %~% ز دخت عرابی که هستم بدرد

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0118.jpg)

# مرا دختر تو رهاندست از اوی %~% که آمد بنزدیک من تیزپوی

# براسپ خودم بست و هم در زمان %~% بیاورد سوی دزم تازنان37a 4

# وگرنه مرا رفته بد جان پاک %~% تنم گشته گردنده در خون و خاک

# شه از وی چو بشنید بگریست زار %~% شگفت آمدش از گل کامکار

# 12 شدن روز را سوی آوردگاه %~% که هرگز نبد رفته دیگر به راه

# فراوان ستایش بر او یاد کرد %~% به پیوند او پس ورا شاد کرد

# فرستاد در شب سپه سوی کوه %~% بدانجا که بودند زنگی گروه

# همان سوی حله بشد لشکری %~% گزیده هرآنکس کجا بد سری

# شب او با همای دلاور ببود %~% ز شادی نه این و نه آن شب غنود

# همه شب همی باده خوردند شاد %~% چو خور برزد از کوهآ سر بامداد

# برفتند هر دو سوی حله باز %~% بدانجا که بودند پیگارساز

# بدیدند کشته سران را به جای %~% ددانشان بخورده سر و دست و پای

# شده کشته آن دختر کینه جوی %~% نهادند در حله پس هر دو روی

# گرانمایه هرچیز برداشتند %~% ستور و گله هیچ نگذاشتند

# 12 وز آنجایگه بیدرنگی شدند %~% همی تا به بنگاه زنگی شدند

# بدیدند آن زنگیان را بزار %~% بریده سر و تن بیفگنده خوار

# به ms054 بنگاه زنگی گهر یافتند %~% ببردندچندان که برتافتند

# بدادند دیگر به تاراج پاک %~% سپردند بنگه به خون و به خاک

# مر آن دخت را داد شه چیز بیش %~% فرستاد بازش سوی خان خویش

# 13 وز آنجا به دز روی دادند باز %~% بدان جای دزدان گردن فراز4 870

# شه آن که بدید و دزی بر سرش %~% پس از چرخ گردان بسی برترش

# هم آبش به سر بر همش کشتمند %~% یه شهزاده گفت این نبایست کند

# دگرباره آباد بایدش کرد %~% از آن به که بود ای یل شیرمرد

# که اندر بیابان چنین جایگاه %~% ندیدست کس جز هم این جایگاه

# 12.5 مرا استواری برین دز بهست %~% کز آن دز که دارم چنین دز بهست

# چنین دز همی کم هزینه بود %~% بود

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0119.jpg)

# بفرمود کردنش آباد باز %~% نرفت اندر آن روزگار دراز

# نشاند اندر آن دز یکی کوتوال %~% بیامد بر دخت فرخندهآ فال

# ورا برگرفت و سوی شهر برد %~% گذشته همه دخت بر وی شمرد

# 131 که از شاهزاده چه دید او وفا %~% ز گیتی چگونه گزید او وفا

# بدو شاه گفتا که او جفت تست %~% ولیکن ببایدش رفتن نخست

# به روم از بی من به پیگار و جنگ %~% جهان بر بداندیش من کرد تنگ

# مرا نیست دشمن چو قیصر به روم %~% ازو گر ستاند وی آن مرز و بوم

# به گیتی جز او کس ترا جفت نیست %~% برین عهد من تا توانی بایست

# 1314 پدر را چنین داد دختر جواب %~% که رای تو هست ای شهنشه صواب

# کنیزک من و بندهآ تست وی %~% گذارد به فرمانت تا هست پی

# بمان روز ده تا بر آساید او %~% ز تن ماندگیها بپالاید او

# پس آنگاه لشکر بفرمانش کن %~% خزینه دهش جاه و امکانش کن38a 4

# که بی لشکر و گنج نتواند اوی %~% نهادن به پیگار زی روم روی

# 13 چو زین هر دو کردی ورا بهرور %~% نپیچد ز پیگار سد شیر سر

# پسندید شاه آنکه ms055 دختر بگفت %~% همی داشت این راز ماهی نهفت

# همی خورد می با همای گزین %~% نشاندش همیدون به جای گزین

# یکی روز با دخت خود شهریار %~% نشست و ندادند در پرده بار

# همای گزین را شهانشه بخواند %~% بر خویش بر تخت خویشش نشاند

# 13 ورا گفت هستی تو فرزند من %~% گرامیتر از خویش و پیوند من

# ز بهرم بسی کار کردی تو نیک %~% چه دارم به پاداشنت نیک ویک

# بجز زانکه شاهی و کشور به تو %~% دهم با دلافروز دختر به تو

# ولیکن یکی دشمنم هست شوم %~% که هست او سرافرازتر شاه روم

# به غارت کند هرگه او کشورم %~% به زن خواهد از من همی دخترم

# 12 شوی گر بناگاه تو سوی روم %~% به دست آری آن کشور و مرز و بوم

# گسسته شود ای پسر داوری %~% ز ملکم تو تا زندهای برخوری

# وگرنه چو دختر سپارم به تو %~% همیدون ولایت گمارم به تو

![image filename](./0550Anonymous.HumayNama_0120.jpg)

# خبر یابد او با سپاهی گران %~% بیاید ببرد سران را سر آن

# نداریم ما تاب او در نبرد %~% که دارد سپه جمله مردان مرد

# 133 نه چندان که شایدش کردن شمار %~% به بسیار تا بگذرد روزگار

# چو رفتی تو ناگه به پیگار اوی %~% نهد سوی تو با تنی چند روی38b 4

# ز پای اندر آری ورا تو بزور %~% کنی دیده و بخت او زود کور

# نیارد کسی کین تو جست نیز %~% به دست آیدت مال و بی مر چیز

# نباید ترامردی آموختن %~% چه خود کین بدانی همی توختن

# 131 همای دلاور زمین بوسه داد %~% شهانشاه را گفت دل دار شاد

# که گر دشمن تست گردان سپهر %~% نمانم برو انجم و ماه و مهر

# مرا لشکر و ساز باید نخست %~% پس آنگه توانم ازو کینه جست

# ولیکن به پیمان مرا دست ده %~% که این کار چون کرده باشم فره

# بود دختر خوب تو جفت من %~% شود خوش ازو با خور و خفت من

# 33 هم آنگاه ms056 شه دست دادش به دست %~% بدانسان که وی خواست پیمان ببست

# چو پیمان ببستند شه بار داد %~% سپه را و هم ساز پیگار داد

# به گنجور فرمود کز گنج زر %~% برو بار کن بیش سیسد شتر

# شتر نیز از دیبه شاهوار %~% هزار دگر شاه فرمود بار

# سراپرده و خیمهها رنگ رنگ %~% زدند از برون سیسد از بهر جنگ

# 135 به نیکوترین طالعی از نجوم %~% سپه راند شهزاده از سوی روم

گفتار اندر رفتن همای به جنگ قیصر

0550Anonymous.HumayNama

كتاب 0550Anonymous.HumayNama

نبذة عن الكتاب

الفهرس