مقدمة

فهرست

فی الکلام قبل التماء

فی النرصیع

عنبرذ قنست یا سن بوی منت PageV01P007

وان باز کند مدح جهاندار تقاضا

2 فصل

گوی کی اندر آب شوذ او ی آشنا

افی التجنیس الطبر

(خفیف)

فی النجنی الردر

فرخجسته فر فروردین پدیذ آورد ورد

دانم کی مرده بر دل میراثخوار خواد

از هر تنی شوذ شو گردون روان روان

آتش زبیم گشت بسنگ اندرون نهان PageV01P013

فی التجنین الزاب

ببریذ تار وپوذ همه باک پوذه کرد

خذهست نام ت بر نامهٔ‌ ظعر عنوان

فی المقلرب

8 فصل

فی المقلرب المجنم

نی القتضب

برسش بشست منزل مالش بشست میل

کشتن بذخواه او را تیز باشذ بی فسان 5

همیشه سوی بلا روی وسوی بالا رای

نشنیذی کی کنذ ماه تبه جامهآ خیش

مبادرت کن وخامش مباش چندینا PageV01P022

بند تو بر پای وبند بندهت بر جان

در آورد در صبر من بی نوایی PageV01P023

زنعتت گرفتهست راوی روایی

فی المضارعه

کی بر آیذ تا محواهذ توأمان از تو امان

یکی بدست همی کند خنچر از حنجرا

زمانه کوی وتو چوگان برای خویشت باز 15 PageV01P026

فی الطابة

خوبیت عیانست چرا بایذ سوگند

آزاذگان بجان نفروشند جاء را PageV01P029

فدای دست قلم باذ دست چنگ نواز

گویم زق خویش میانت کنم ای ماه

فی التضار

لب وغمزه نوش وزهر بر ودل پرند وسنگ

دیوانهی بماند وزماندنش هیچ سوذ

او داذه سوذ بینذ وناداذه را زیان PageV01P032

دراز کرد بذو شیر آسمان چنگال

ازان کی کرد مرین را عزیز وآن را خوار

نشاطشان همه غم کرد فخرشان همه عار

آنک آن فزبهسرینش بنگر ولاغرمیان

نی ابدعنات

تبرسم کی در رکوع ترا بگلذ میان

کی ازدها شوذ ار روزگار یابذ مار PageV01P036

زر نستانذ ستاننده از دهنده رایگان

فی اعنات القربن

چوحلقهای زره پز گره دو زلف سیاء

نهار چین وشگفته در او نهفته بهار

نی اندستعاره

بطبل رحلت بر، زذ گل وبنفشه دوال

26 فل : ق الاستعازه شم

کسی کی بته بوذ عقل او کمر بکمال

ندیذ خواهذ تا روزگار حشر زوال)

کی بو قبیس بشاهین حلم او مثقال

17 فصل

کز یافتش خیره شوذ وهم خرذمند

ساقی ببلور اندر بنموذش وبریوذ

گی بگترذش هم چو مشک بر لاله ،

چو مهر ms17 کش نتوان باز کندن از دیوار

سر تو از در آنست کی زیر تیشه کنی PageV01P047

بگاه ناخته بر داشتن لویشه کنی

هم چو عهد دوستان سالخورده استوار

بسان عاشق تا روز هر شبی بیذار 1

نی الشبی السکنی %~% کی

عبارت کنذ بنام چیزی ماننده کرده بر سبیل کنایت بی ادات م2

کی نبفتست بدو قطره می فظرهلی

خزیر لالهٔ‌ بگذاخته همته زریر

گاه بی مشک از بر کافور مشکافشان کنی

مگذر بباغ سرو سهی پاک بشکنی

19 فصل

کمر نبندز سرو وکله ندارز ماه PageV01P051

ار سرو سنگ دل بوذ وبت حریربر

نی النثبه العکرس

فی النثبیه المزررع

یک موی ms19 نایذه از تن من وز میان - PageV01P053

مانند روزگار من وزلفگان بو

فی من المطالع

%~%

بو صفت اندر معنی بلند گردذ وراست

لالههٔ‌ عنبر حجابی یا گل سنبل نقاب

مراد یاب وولایت فروز وملک بتان

شگفت نیت کی نخچیرجوی شذ نخچیر PageV01P055

زرین شذست روی من وروی بوستان

فروختهست زمانه بدولت سلطان

فی می الخاص

آندی کی سرخ باشذ روی خذایگان

فراق اومتواتر هوای او سرمد

چو مار یچذ واندر جهذ بدیذهآ مار

کی یکن نمایش فرهنگ او شذست هزار

اگر نبوذی بر من خجسته دیذن تو PageV01P059

اگر جهان همه تیار گردذ از بن وبار

فی من القاطع

فی سیافة ابوعرار

تخت وسپه وتاج بذو یابذ مقدار

فی ابوغران فی الصف

خال از رخ زنگی بربایی شب یلدا

کی نه دیذه بیازارذ نه نابینا خبر دارذ

همه طوفان یکی شربت همه دریا یکی ساغر

1/28 فصل

فی الجمع ومره

گه چو من کوژپشت وزرد ونزار

زبهر آن کی ورا دل زبوذنست آیین

فی النفربن رمره

3 فصل

یکی گویی کی هست از مشک چوگان

31 فصل

من از بی دلی وتو از ن دهانی

ابر تو هنگام راذی سوگوار ودیذه ت PageV01P069

فی الجمع رالتقیم

بملک داذ سر تیغر او قرار وقوام

بخلق زهد وامان وبدین صلاح ونظام

علوم را درجات ونجوم را أحکام

نی التفربو والتقسیم

ماه بگرد زخت همیشه بتابذ

فی تنی الصفات

سایهٔ‌ یزدان شه «کشورده » کشورستان

زیر پیمانش سیهر وزیر فرمانش جهان

مشتری اخلاق وبهرام آفت وکیوان دمار

شوذ بذیرهٔ‌ دشمن بجستن پیکار PageV01P073

زمانه گشته ms26 مر او را دلیل وایزذ یار

بپاس. آهو وگبر پلنگ وقد چنار

نسیم مرگ ودم زمهریر وتف سیر PageV01P074

فی مراعات النظیر

بر خوانذ بر کوه پذیذ آیذ زنار

زخمه فرو هشت زندواف بطنبور

زخش زبور ملاحت شذ ومیان زنار

هم گونهٔ‌ زاغ آمذ وهم بیشهٔ‌ قابیل

فی البدع الوم

هنرت ب تو کنذ آفرین زمدح نثار

چونان کی سیاست را کانی ومکانی

چنان کی داذ وسخاوت بتو گرفت قرار

گسست نتوان از نام دشمنت نفرین

37 فصل

ای عجی مرذمی تو یا دریایی

زلفت آن یا چوگان خالت آن یا گوی

فی اولتفات

همین بلات بست ای بهر بلا خرسند

ای ms28 صبر بر فراق بنتان نیک جوشنی

ززف دریا بوذی اندر جنب آن هر یک قلیل PageV01P080

لشکری کورا بوذ محمود دریادل دلیل

39 فصل

بتن درست ولیکن بحشگان یار 6

درست رای وبکار آمذه بکر و بفر

شهان پیشت کمر بسته ولیکن بر گشاذه لب «

40 فصل

کی هرکت گویذ خز من بمدح او گویاست

بلی دل آنجا گیرذ قرار کآب وگیاسبت

41 فصل

دولت آن باشذ پاینده کی یابی بهز

نه مرکن دارذ پازمر زمر بایذ خورد

افی التفسر الفی

زبزت وزیرت وپیش وپس ویمین ویسار5 PageV01P086

فی النفیر الظاقر

آنچ بندذ پای دشمن آنج بگشایذ حصار PageV01P087

کی دارذ جنیم بذین سوگواری

45 فصا

پیش دهنت ذره نمایذ خرچنگ

سری را کنذ هم سخن چاهدار

کی رنجه نبوذی در او آب جوی PageV01P090

فی التعبب

تراست گومر وچشم منت گومربار

انی مسن التهلیل

می بخندذ بر روی لاله وکد نار

چنان شذست کی نتوانذ او گرفت قرار

آسیمه گردذ وشوذ اندر جهان جهان ا PageV01P093

نی ابدتمراک

میر خواهم کی بوذ مانده بجای اثرا

از پای تو موزه وزبناگوش تو خوی

ولیک فضلت نامردمیست وبی خطری

زدهن بیرون کردم بسر کارد زبانش PageV01P095

فی العکن

وگرچی با او باشذ همه جهان تنهاست PageV01P096

غمگین دل ما دارذ دارذ دل ما غمگین ]

نی السرال والجواب

ناگاه! بلی! کجا؟ بره! کی ؟ امروز!

ماه متوج شذست وسزو مقرطق PageV01P098

51 فصل

52 فصل

بنگار باشگونه ونام بکن طلب PageV01P099

روزی ده ره تزاذ وآبستن گشت

آن بت کی بخو بیش خن او نیست بکشمیر

غزال هرگز بر یوز کی بوذ گستاخ

برو بتازی بگریخت گیر با چخماخ

کی رایش ببربط بسوذن چی بوذ PageV01P101

فصل 293

فصل 295

فصل 297

فصل 299

فصل 300

فصل 304

فصل 307

فصل 309

فصل 311

فصل 315

PageV01P110

فصل 317

فصل 319

PageV01P111

فصل 323

فصل 325

PageV01P113

فصل 331

فصل 333

PageV01P116

فصل 338

فصل 340

فصل 344

PageV01P119

PageV01P120

فصل 351

فصل 354

فصل 356

فصل 358

فصل 359

فصل 361

فصل 363

PageV01P128

فصل 365

فصل 367

PageV01P129

فصل 373

PageV01P131

PageV01P132

فصل 385

فصل 387

فصل 389

فصل 391

PageV01P136

فصل 395