1 جهد کن در بیخودی خود را بیاب %~% زود تر والله اعلم بالصواب

1 منکر نتوان گشت اگر دم زنم از عشق %~% این نشه بمن نیست اگر با دگری هست

2 ای ترا حق خاتم اقوام کرد %~% بر تو هر آغاز را انجام کرد

3 ای مثال انبیا پاکان تو %~% همگر دلها جگر چاکان تو

4 ای نظر بر حسن ترسازاده ئی %~% ای ز راه کعبه دور افتاده ئی

5 ای فلک مشت غبار کوی تو %~% «ای تماشا گاه عالم روی تو»

6 همچو موج آتش ته پا میروی %~% «تو کجا بهر تماشا میروی»

7 رمز سوز آموز از پروانه ئی %~% در شرر تعمیر کن کاشانه ئی

8 طرح عشق انداز اندر جان خویش %~% تازه کن با مصطفی پیمان خویش

9 خاطرم از صحبت ترسا گرفت %~% تا نقاب روی تو بالا گرفت

10 هم نوا از جلوه ی اغیار گفت %~% داستان گیسو و رخسار گفت

11 بر در ساقی جبین فرسود او %~% قصه ی مغ زادگان پیمود او

12 من شهید تیغ ابروی تو ام %~% خاکم و آسوده ی کوی تو ام

13 از ستایش گستری بالاترم %~% پیش هر دیوان فرو ناید سرم

14 از سخن آئینه سازم کرده اند %~% وز سکندر بی نیازم کرده اند

15 بار احسان بر نتابد گردنم %~% در گلستان غنچه گردد دامنم

16 سخت کوشم مثل خنجر در جهان %~% آب خود می گیرم از سنگ گران

17 گرچه بحرم موج من بیتاب نیست %~% بر کف من کاسه ی گرداب نیست

18 پرده ی رنگم شمیمی نیستم %~% صید هر موج نسیمی نیستم

19 در شرار آباد هستی اخگرم %~% خلعتی بخشد مرا خاکسترم

20 بر درت جانم نیاز آورده است %~% هدیه ی سوز و گداز آورده است

21 ز آسمان آبگون یم می چکد %~% بر دل گرمم دمادم می چکد

22 من ز جو باریکتر می سازمش %~% تا به صحن گلشنت اندازمش

23 زانکه تو محبوب یار ms01 ماستی %~% همچو دل اندر کنار ماستی

24 عشق تا طرح فغان در سینه ریخت %~% آتش او از دلم آئینه ریخت

25 مثل گل از هم شکافم سینه را %~% پیش تو آویزم این آئینه را

26 تا نگاهی افکنی بر روی خویش %~% می شوی زنجیری گیسوی خویش

27 باز خوانم قصه ی پارینه ات %~% تازه سازم داغهای سینه ات

28 از پی قوم ز خود نامحرمی %~% خواستم از حق حیات محکمی

29 در سکوت نیم شب نالان بدم %~% عالم اندر خواب و من گریان بدم

30 جانم از صبر و سکون محروم بود %~% ورد من یاحی و یاقیوم بود

31 آرزوئی داشتم خون کردمش %~% تا ز راهدیده بیرون کردمش

32 سوختن چون لاله پیهم تا کجا %~% از سحر دریوز شبنم تا کجا

33 اشک خود بر خویش می ریزم چو شمع %~% با شب یلدا در آویزم چو شمع

34 جلوه را افزودم و خود کاستم %~% دیگران را محفلی آراستم

35 یک نفس فرصت ز سوز سینه نیست %~% هفته ام شرمنده ی آدینه نیست

36 جانم اندر پیکر فرسوده ئی %~% جلوه ی آهی است گرد آلوده ئی

37 چون مرا صبح ازل حق آفرید %~% ناله در ابریشم عودم تپید

38 ناله ئی افشا گر اسرار عشق %~% خونبهای حسرتگفتار عشق

39 فطرت آتش دهد خاشاک را %~% شوخی پروانه بخشد خاک را

40 عشق را داغی مثال لاله بس %~% در گریبانش گل یک ناله بس

41 من همین یک گل بدستارت زنم %~% محشری بر خواب سرشارت زنم

42 تا ز خاکت لاله زار آید پدید %~% از دمت باد بهار آید پدید

1 فرد را ربط جماعت رحمت است %~% جوهر او را کمال از ملت است

2 تاتوانی با جماعت یار باش %~% رونق هنگامه ی احرار باش

3 حرز جان کن گفته ی خیرالبشر %~% هست شیطان از جماعت دور تر

4 فرد و قوم آئینه ی یک دیگرند %~% سلک و گوهر کهکشان و اخترند

5 ms02 فرد می گیرد ز ملت احترام %~% ملت از افراد می یابد نظام

6 فرد تا اندر جماعت گم شود %~% قطره ی وسعت طلب قلزم شود

7 مایه دار سیرت دیرینه او %~% رفته و آینده را آئینه او

8 وصل استقبال و ماضی ذات او %~% چون ابد لا انتها اوقات او

9 در دلش ذوق نمو از ملت است %~% احتساب کار او از ملت است

10 پیکرش از قوم و هم جانش ز قوم %~% ظاهرش از قوم و پنهانش ز قوم

11 در زبان قوم گویا می شود %~% بر ره اسلاف پویا می شود

12 پخته تر از گرمی صحبت شود %~% تا بمعنی فرد هم ملت شود

13 وحدت او مستقیم از کثرت است %~% کثرت اندر وحدت او وحدت است

14 لفظ چون از بیت خود بیرون نشست %~% گوهر مضمون بجیب خود شکست

15 برگ سبزی کز نهال خویش ریخت %~% از بهاران تار امیدش گسیخت

16 هر که آب از زمزم ملت نخورد %~% شعله های نغمه در عودش فسرد

17 فرد تنها از مقاصد غافل است %~% قوتش آشفتگی را مایل است

18 قوم با ضبط آشنا گرداندش %~% نرم رو مثل صبا گرداندش

19 پا به گل مانند شمشادش کند %~% دست و پا بندد که آزادش کند

20 چون اسیر حلقه ی آئین شود %~% آهوی رم خوی او مشکین شود

21 تو خودی از بیخودی نشناختی %~% خویش را اندر گمان انداختی

22 جوهر نوریست اندر خاک تو %~% یک شعاعش جلوه ی ادراک تو

23 عیشت از عیشش غم تو از غمش %~% زنده ئی از انقلاب هر دمش

24 واحدستو بر نمی تابد دوئی %~% من ز تاب او من استم تو توئی

25 خویش دار و خویش باز و خویش ساز %~% نازها می پرورد اندر نیاز

26 آتشی از سوز او گردد بلند %~% این شرر بر شعله اندازد کمند

27 فطرتش آزاد و هم زنجیری است %~% جزو او را قوت کل گیری است ms03

28 خوگر پیکار پیهم دیدمش %~% هم خودی هم زندگی نامیدش

29 چون ز خلوت خویش را بیرون دهد %~% پای در هنگامه ی جلوت نهد

30 نقش گیر اندر دلش «او» می شود %~% «من» ز هم می ریزد و «تو» می شود

31 جبر قطع اختیارش می کند %~% از محبت مایه دارش می کند

32 ناز تا ناز است کم خیزد نیاز %~% ناز ها سازد بهم خیزد نیاز

33 در جماعت خود شکن گردد خودی %~% تا ز گلبرگی چمن گردد خودی

34 «نکته ها چون تیغ پولاد است تیز %~% گر نمی فهمی ز پیش ما گریز»

1 از چه رو بر بسته ربط مردم است %~% رشته ی این داستان سر در گم است

2 در جماعت فرد را بینیم ما %~% از چمن او را چو گل چینیم ما

3 فطرتش وارفته ی یکتائی است %~% حفظ او از انجمن آرائی است

4 سوزدش در شاهراه زندگی %~% آتش آوردگاه زندگی

5 مردمان خوگر بیکدیگر شوند %~% سفته در یک رشته چون گوهر شوند

6 در نبرد زندگی یار همند %~% مثل همکاران گرفتار همند

7 محفل انجم ز جذب باهم است %~% هستی کوکب ز کوکب محکم است

8 خیمه گاه کاروان کوه و جبل %~% مرغزار و دامن صحرا و تل

9 سست و بیجان تار و پود کار او %~% نا گشوده غنچه ی پندار او

10 ساز برق آهنگ او ننواخته %~% نغمه اش در پرده نا پرداخته

11 گوشمال جستجو نا خورده ئی %~% زخمه های آرزو نا خورده ئی

12 نا بسامان محفل نوزاده اش %~% می توان با پنبه چیدن باده اش

13 نو دمیده سبزه ی خاکش هنوز %~% سرد خون اندر رگ تاکش هنوز

14 منزل دیو و پری اندیشه اش %~% از گمان خود رمیدن پیشه اش

15 تنگ میدان هستی خامش هنوز %~% فکر او زیر لب بامش هنوز

16 بیم جان سرمایه ی آب و گلش %~% هم ز باد تند می لرزد دلش ms04

17 جان او از سخت کوشی رم زند %~% پنچه در دامان فطرت کم زند

18 هر چه از خود می دمد برداردش %~% هر چه از بالا فتد برداردش

19 تا خدا صاحبدلی پیدا کند %~% کو ز حرفی دفتری املا کند

20 ساز پردازی که از آوازه ئی %~% خاک را بخشد حیات تازه ئی

21 ذره ی بی مایه ضو گیرد ازو %~% هر متاعی ارج نو گیرد ازو

22 زنده از یک دم دو صد پیکر کند %~% محفلی رنگین ز یک ساغر کند

23 دیده ی او می کشد لب جان دمد %~% تا دوئی میرد یکی پیدا شود

24 رشته اش کو بر فلک دارد سری %~% پارهای زندگی را همگری

25 تازه انداز نظر پیدا کند %~% گلستان در دشت و در پیدا کند

26 از تف او ملتی مثل سپند %~% بر جهد شور افکن و هنگامه بند

27 یک شرر می افکند اندر دلش %~% شعله ی در گیر می گردد گلش

28 نقش پایش خاک را بینا کند %~% ذره را چشمک زن سینا کند

29 عقل عریان را دهد پیرایه ئی %~% بخشد این بی مایه را سرمایه ئی

30 دامن خود میزند بر اخگرش %~% هر چه غش باشد رباید از زرش

31 بندها از پا گشاید بنده را %~% از خداوندان رباید بنده را

32 گویدش تو بنده ی دیگر نه ئی %~% زین بتان بی زبان کمتر نه ئی

33 تا سوی یک مدعایش می کشد %~% حلقه ی آئین بپایش می کشد

34 نکته ی توحید باز آموزدش %~% رسم و آئین نیاز آموزدش

1 در جهان کیف و کم گردید عقل %~% پی به منزل برد از توحید عقل

2 ورنه این بیچاره را منزل کجاست %~% کشتی ادراک را ساحل کجاست

3 اهل حق را رمز توحید ازبر است %~% در «اتی الرحمن عبدا» مضمر است

4 تا ز اسرار تو بنماید ترا %~% امتحانش از عمل باید ترا

5 دین ازو حکمت ازو آئین ms05 ازو %~% زور ازو قوت ازو تمکین ازو

6 عالمان را جلوه اش حیرت دهد %~% عاشقان را بر عمل قدرت دهد

7 پست اندر سایه اش گردد بلند %~% خاک چون اکسیر گردد ارجمند

8 قدرت او برگزیند بنده را %~% نوع دیگر آفریند بنده را

9 در ره حق تیز تر گردد تکش %~% گرم تر از برق خون اندر رگش

10 بیم و شک میرد عمل گیرد حیات %~% چشم می بیند ضمیر کائنات

11 چون مقام عبده محکم شود %~% کاسه ی دریوزه جام جم شود

12 ملت بیضا تن و جان لااله %~% ساز ما را پرده گردان لااله

13 لااله سرمایه ی اسرار ما %~% رشته اش شیرازه ی افکار ما

14 حرفش از لب چون بدل آید همی %~% زندگی را قوت افزاید همی

15 نقش او گر سنگ گیرد دل شود %~% دل گر از یادش نسوزد گل شود

16 چون دل از سوز غمش افروختیم %~% خرمن امکان ز آهی سوختیم

17 آب دلها در میان سینه ها %~% سوز او بگداخت این آئینه ها

18 شعله اش چون لاله در رگهای ما %~% نیست غیر از داغ او کالای ما

19 اسود از توحید احمر می شود %~% خویش فاروق و ابوذر می شود

20 دل مقام خویشی و بیگانگی است %~% شوق را مستی ز هم پیمانگی است

21 ملت از یک رنگی دلهاستی %~% روشن از یک جلوه این سیناستی

22 قوم را اندیشه ها باید یکی %~% در ضمیرش مدعا باید یکی

23 جذبه باید در سرشت او یکی %~% هم عیار خوب و زشت او یکی

24 گر نباشد سوز حق در ساز فکر %~% نیست ممکن این چنین انداز فکر

25 ما مسلمانیم و اولاد خلیل %~% از «ابیکم» گیر اگر خواهی دلیل

26 با وطن وابسته تقدیر امم %~% بر نسب بنیاد تعمیر امم

27 اصل ملت در وطن دیدن که چه %~% باد و آب و گل پرستیدن که چه

28 بر نسب نازان شدن نادانی ms06 است %~% حکم او اندر تن و تن فانی است

29 ملت ما را اساس دیگر است %~% این اساس اندر دل ما مضمر است

30 حاضریم و دل بغایب بسته ایم %~% پس ز بند این و آن وارسته ایم

31 رشته ی این قوم مثل انجم است %~% چون نگه هم از نگاه ما گم است

32 تیر خوش پیکان یک کیشیم ما %~% یک نما یک بین یک اندیشیم ما

33 مدعای ما مآل ما یکیست %~% طرز و انداز خیال ما یکیست

34 ما ز نعمتهای او اخوان شدیم %~% یک زبان و یکدل و یکجان شدیم

1 مرگ را سامان ز قطع آرزوست %~% زندگانی محکم از لاتقنطوا ست

2 تا امید از آرزوی پیهم است %~% نا امیدی زندگانی را سم است

3 نا امیدی همچو گور افشاردت %~% گرچه الوندی ز پا می آردت

4 ناتوانی بنده ی احسان او %~% نامرادی بسته ی دامان او

5 زندگی را یأس خواب آور بود %~% این دلیل سستی عنصر بود

6 چشم جانرا سرمه اش اعمی کند %~% روز روشن را شب یلدا کند

7 از دمش میرد قوای زندگی %~% خشک گردد چشمه های زندگی

8 خفته با غم در ته یک چادر است %~% غم رگ جان را مثال نشتر است

9 ای که در زندان غم باشی اسیر %~% از نبی تعلیم لاتحزن بگیر

10 این سبق صدیق را صدیق کرد %~% سر خوش از پیمانه ی تحقیق کرد

11 از رضا مسلم مثال کوکب است %~% در ره هستی تبسم بر لب است

12 گر خدا داری ز غم آزاد شو %~% از خیال بیش و کم آزاد شو

13 قوت ایمان حیات افزایدت %~% ورد «لا خوف علیهم» بایدت

14 چون کلیمی سوی فرعونی رود %~% قلب او از لاتخف محکم شود

15 بیم غیر الله عمل را دشمن است %~% کاروان زندگی را رهزن است

16 عزم محکم ممکنات اندیش ازو %~% همت عالی تأمل کیش ازو

17 تخم او چون ms07 در گلت خود را نشاند %~% زندگی از خود نمائی باز ماند

18 فطرت او تنگ تاب و سازگار %~% با دل لرزان و دست رعشه دار

19 دزدد از پا طاقت رفتار را %~% می رباید از دماغ افکار را

20 دشمنت ترسان اگر بیند ترا %~% از خیابانت چو گل چیند ترا

21 ضرب تیغ او قوی تر می فتد %~% هم نگاهش مثل خنجر می فتد

22 بیم چون بند است اندر پای ما %~% ورنه صد سیل است در دریای ما

23 بر نمی آید اگر آهنگ تو %~% نرم از بیم است تار چنگ تو

24 گوشتابش ده که گردد نغمه خیز %~% بر فلک از ناله آرد رستخیز

25 بیم جاسوسی است از اقلیم مرگ %~% اندرونش تیره مثل میم مرگ

26 چشم او برهمزن کار حیات %~% گوش او بزگیر اخبار حیات

27 هر شر پنهان که اندر قلب تست %~% اصل او بیم است اگر بینی درست

28 لابه و مکاری و کین و دروغ %~% این همه از خوف می گیرد فروغ

29 پرده ی زور و ریا پیراهنش %~% فتنه را آغوش مادر دامنش

30 زانکه از همت نباشد استوار %~% می شود خوشنود با ناسازگار

31 هر که رمز مصطفی فهمیده است %~% شرک را در خوف مضمر دیده است

1 سر حق تیر از لب سوفار گفت %~% تیغ را در گرمی پیکار گفت

2 ای پریها جوهر اندر قاف تو %~% ذوالفقار حیدر از اسلاف تو

3 قوت بازوی خالد دیده ئی %~% شام را بر سر شفق پاشیده ئی

4 آتش قهر خدا سرمایه ات %~% جنت الفردوس زیر سایه ات

5 در هوایم یا میان ترکشم %~% هر کجا باشم سراپا آتشم

6 از کمان آیم چو سوی سینه من %~% نیک می بینم به توی سینه من

7 گر نباشد در میان قلب سلیم %~% فارغ از اندیشه های یأس و بیم

8 چاک چاک از نوک خود گردانمش %~% نیمه ئی از موج خون پوشانمش

9 ms08 ور صفای او ز قلب مؤمن است %~% ظاهرش روشن ز نور باطن است

10 از تف او آب گردد جان من %~% همچو شبنم می چکد پیکان من

1 شاه عالمگیر گردون آستان %~% اعتبار دودمان گورگان

2 پایه ی اسلامیان برتر ازو %~% احترام شرع پیغمبر ازو

3 در میان کارزار کفر و دین %~% ترکش ما را خدنگ آخرین

4 تخم الحادی که اکبر پرورید %~% باز اندر فطرت دارا دمید

5 شمع دل در سینه ها روشن نبود %~% ملت ما از فساد ایمن نبود

6 حق گزید از هند عالمگیر را %~% آن فقیر صاحب شمشیر را

7 از پی احیای دین مأمور کرد %~% بهر تجدید یقین مأمور کرد

8 برق تیغش خرمن الحاد سوخت %~% شمع دین در محفل ما بر فروخت

9 کور ذوقان داستانها ساختند %~% وسعت ادراک او نشناختند

10 شعله ی توحید را پروانه بود %~% چون براهیم اندرین بتخانه بود

11 در صف شاهنشان یکتاستی %~% فقر او از تربتش پیداستی

12 روزی آن زیبنده ی تاج و سریر %~% آن سپهدار و شهنشاه و فقیر

13 صبحگاهان شد به سیر بیشه ئی %~% با پرستاری وفا اندیشه ئی

14 سر خوش از کیفیت باد سحر %~% طایران تسبیح خوان بر هر شجر

15 شاه رمز آگاه شد محو نماز %~% خیمه بر زد در حقیقت از مجاز

16 شیر ببر آمد پدید از طرف دشت %~% از خروش او فلک لرزنده گشت

17 بوی انسان دادش از انسان خبر %~% پنجه عالمگیر را زد بر کمر

18 دست شه نادیده خنجر بر کشید %~% شرزه شیری را شکم از هم درید

19 دل بخود راهی نداد اندیشه را %~% شیر قالین کرد شیر بیشه را

20 باز سوی حق رمید آن ناصبور %~% بود معراجش نماز با حضور

21 این چنین دل خود نما و خود شکن %~% دارد اندر سینه ی مؤمن وطن

22 بنده ی حق پیش مولا لاستی %~% پیش باطل از نعم بر جاستی

23 تو هم ms09 ای نادان دلی آور بدست %~% شاهدی را محملی آور بدست

24 خویش را در باز و خود را بازگیر %~% دام گستر از نیاز و ناز گیر

25 عشق را آتش زن اندیشه کن %~% روبه حق باش و شیری پیشه کن

26 خوف حق عنوان ایمان است و بس %~% خوف غیر از شرک پنهان است و بس

1 تارک آفل براهیم خلیل %~% انبیا را نقش پای او دلیل

2 آن خدای لم یزل را آیتی %~% داشت در دل آرزوی ملتی

3 جوی اشک از چشم بیخوابش چکید %~% تا پیام «طهرابیتی» شنید

4 بهر ما ویرانه ئی آباد کرد %~% طائفان را خانه ئی بنیاد کرد

5 تا نهال «تب علینا» غنچه بست %~% صورت کار بهار ما نشست

6 حق تعالی پیکر ما آفرید %~% وز رسالت در تن ما جان دمید

7 حرف بی صوت اندرین عالم بدیم %~% از رسالت مصرع موزون شدیم

8 از رسالت در جهان تکوین ما %~% از رسالت دین ما آئین ما

9 از رسالت صد هزار ما یک است %~% جزو ما از جزو «مالاینفک» است

10 آن که شان اوست «یهدی من یرید» %~% از رسالت حلقه گرد ما کشید

11 حلقه ی ملت محیط افزاستی %~% مرکز او وادی بطحا ستی

12 ما ز حکم نسبت او ملتیم %~% اهل عالم را پیام رحمتیم

13 از میان بحر او خیزیم ما %~% مثل موج از هم نمیریزیم ما

14 امتش در حرز دیوار حرم %~% نعره زن مانند شیران در اجم

15 معنی حرفم کنی تحقیق اگر %~% بنگری با دیده ی صدیق اگر

16 قوت قلب و جگر گردد نبی %~% از خدا محبوب تر گردد نبی

17 قلب مؤمن را کتابش قوت است %~% حکمتش حبل الورید ملت است

18 دامنش از دست دادن مردن است %~% چون گل از باد خزان افسردن است

19 زندگی قوم از دم او یافت است %~% این سحر از آفتابش تافت است

20 فرد از حق ملت از ms10 وی زنده است %~% از شعاع مهر او تابنده است

21 از رسالت هم نوا گشتیم ما %~% هم نفس هم مدعا گشتیم ما

22 کثرت هم مدعا وحدت شود %~% پخته چون وحدت شود ملت شود

23 زنده هر کثرت ز بند وحدت است %~% وحدت مسلم ز دین فطرت است

24 دین فطرت از نبی آموختیم %~% در ره حق مشعلی افروختیم

25 این گهر از بحر بی پایان اوست %~% ما که یک جانیم از احسان اوست

26 تا نه این وحدت ز دست ما رود %~% هستی ما با ابد همدم شود

27 پس خدا بر ما شریعت ختم کرد %~% بر رسول ما رسالت ختم کرد

28 رونق از ما محفل ایام را %~% او رسل را ختم و ما اقوام را

29 خدمت ساقی گری با ما گذاشت %~% داد ما را آخرین جامی که داشت

30 «لا نبی بعدی» ز احسان خداست %~% پرده ی ناموس دین مصطفی است

31 قوم را سرمایه ی قوت ازو %~% حفظ سر وحدت ملت ازو

32 حق تعالی نقش هر دعوی شکست %~% تا ابد اسلام را شیرازه بست

33 دل ز غیر الله مسلمان بر کند %~% نعره ی لا قوم بعدی می زند

1 بود انسان در جهان انسان پرست %~% ناکس و نابود مند و زیر دست

2 سطوت کسری و قیصر رهزنش %~% بند ها در دست و پا و گردنش

3 کاهن و پاپا و سلطان و امیر %~% بهر یک نخچیر صد نخچیر گیر

4 صاحب اورنگ و هم پیر کنشت %~% باج بر کشت خراب او نوشت

5 در کلیسا اسقف رضوان فروش %~% بهر این صید زبون دامی بدوش

6 برهمن گل از خیابانش ببرد %~% خرمنش مغ زاده با آتش سپرد

7 از غلامی فطرت او دون شده %~% نغمه ها اندر نی او خون شده

8 تا امینی حق بحقداران سپرد %~% بندگان را مسند خاقان سپرد

9 شعله ها از مرده خاکستر گشاد %~% کوهکن را پایه ی ms11 پرویز داد

10 اعتبار کار بندان را فزود %~% خواجگی از کار فرمایان ربود

11 قوت او هر کهن پیکر شکست %~% نوع انسان را حصار تازه بست

12 تازه جان اندر تن آدم دمید %~% بنده را باز از خداوندان خرید

13 زادن او مرگ دنیای کهن %~% مرگ آتشخانه و دیر و شمن

14 حریت زاد از ضمیر پاک او %~% این می نوشین چکید از تاک او

15 عصر نو کاین صد چراغ آورده است %~% چشم در آغوش او وا کرده است

16 نقش نو بر صفحه هستی کشید %~% امتی گیتی گشائی آفرید

17 امتی از ما سوا بیگانه ئی %~% بر چراغ مصطفی پروانه ئی

18 امتی از گرمی حق سینه تاب %~% ذره اش شمع حریم آفتاب

19 کائنات از کیف او رنگین شده %~% کعبه ها بتخانه های چین شده

20 مرسلان و انبیا آبای او %~% اکرم او نزد حق اتقای او

21 «کل مؤمن اخوة» اندر دلش %~% حریت سرمایه آب و گلش

22 نا شکیب امتیازات آمده %~% در نهاد او مساوات آمده

23 همچو سرو آزاد فرزندان او %~% پخته از «قالوا بلی» پیمان او

24 سجده ی حق گل بسیمایش زده %~% ماه و انجم بوسه بر پایش زده

1 شد اسیر مسلمی اندر نبرد %~% قائدی از قائدان یزد جرد

2 گبر باران دیده و عیار بود %~% حیله جو و پرفن و مکار بود

3 از مقام خود خبردارش نکرد %~% هم ز نام خود خبردارش نکرد

4 گفت می خواهم که جان بخشی مرا %~% چون مسلمانان امان بخشی مرا

5 کرد مسلم تیغ را اندر نیام %~% گفت خونتریختن بر من حرام

6 چون درفش کاویانی چاک شد %~% آتش اولاد ساسان خاک شد

7 آشکارا شد که جابان است او %~% میر سربازان ایران است او

8 قتل او از میر عسکر خواستند %~% از فریب او سخن آراستند

9 بوعبید آن سید فوج حجاز %~% در وغا عزمش ز لشکر بی نیاز

10 گفت ای ms12 یاران مسلمانیم ما %~% تار چنگیم و یک آهنگیم ما

11 نعره ی حیدر نوای بوذر است %~% گرچه از حلق بلال و قنبر است

12 هر یکی از ما امین ملت است %~% صلح وکینش صلح وکین ملت است

13 ملت ار گردد اساس جان فرد %~% عهد ملت می شود پیمان فرد

14 گرچه جابان دشمن ما بوده است %~% مسلمی او را امان بخشوده است

15 خون او ای معشر خیرالانام %~% بر دم تیغ مسلمانان حرام

1 بود معماری ز اقلیم خجند %~% در فن تعمیر نام او بلند

2 ساخت آن صنعت گر فرهاد زاد %~% مسجدی از حکم سلطان مراد

3 خوش نیامد شاه را تعمیر او %~% خشمگین گردید از تقصیر او

4 آتش سوزنده از چشمش چکید %~% دست آن بیچاره از خنجر برید

5 جوی خون از ساعد معمار رفت %~% پیش قاضی ناتوان و زار رفت

6 آن هنرمندی که دستش سنگ سفت %~% داستان جور سلطان باز گفت

7 گفت ای پیغام حق گفتار تو %~% حفظ آئین محمد کار تو

8 سفته گوش سطوت شاهان نیم %~% قطع کن از روی قرآن دعویم

9 قاضی عادل بدندان خسته لب %~% کرد شه را در حضور خود طلب

10 رنگ شه از هیبت قرآن پرید %~% پیش قاضی چون خطاکاران رسید

11 از خجالت دیده بر پا دوخته %~% عارض او لاله ها اندوخته

12 یک طرف فریادی دعوی گری %~% یک طرف شاهنشه گردون فری

13 گفت شه از کرده خجلت برده ام %~% اعتراف از جرم خود آورده ام

14 گفت قاضی فی القصاص آمد حیوة %~% زندگی گیرد باین قانون ثبات

15 عبد مسلم کمتر از احرار نیست %~% خون شه رنگین تر از معمار نیست

16 چون مراد این آیه ی محکم شنید %~% دست خویش از آستین بیرون کشید

17 مدعی را تاب خاموشی نماند %~% آیه ی «بالعدل و الاحسان» خواند

18 گفت از بهر خدا بخشیدمش %~% از برای مصطفی بخشیدمش

19 یافت موری بر سلیمانی ms13 ظفر %~% سطوت آئین پیغمبر نگر

20 پیش قرآن بنده و مولا یکی است %~% بوریا و مسند دیبا یکی است

1 هر که پیمان با هوالموجود بست %~% گردنش از بند هر معبود رست

2 مؤمن از عشق است و عشق از مؤمنست %~% عشق را ناممکن ما ممکن است

3 عقل سفاک است و او سفاک تر %~% پاک تر چالاک تر بیباک تر

4 عقل در پیچاک اسباب و علل %~% عشق چوگان باز میدان عمل

5 عشق صید از زور بازو افکند %~% عقل مکار است و دامی میزند

6 عقل را سرمایه از بیم و شک است %~% عشق را عزم و یقین لاینفک است

7 آن کند تعمیر تا ویران کند %~% این کند ویران که آبادان کند

8 عقل چون باد است ارزان در جهان %~% عشق کمیاب و بهای او گران

9 عقل محکم از اساس چون و چند %~% عشق عریان از لباس چون و چند

10 عقل می گوید که خود را پیش کن %~% عشق گوید امتحان خویش کن

11 عقل با غیر آشنا از اکتساب %~% عشق از فضل است و با خود در حساب

12 عقل گوید شاد شو آباد شو %~% عشق گوید بنده شو آزاد شو

13 عشق را آرام جان حریت است %~% ناقه اش را ساربان حریت است

14 آن شنیدستی که هنگام نبرد %~% عشق با عقل هوس پرور چه کرد

15 آن امام عاشقان پور بتول %~% سرو آزادی ز بستان رسول

16 الله الله بای بسم الله پدر %~% معنی ذبح عظیم آمد پسر

17 بهر آن شهزاده ی خیر الملل %~% دوش ختم المرسلین نعم الجمل

18 سرخ رو عشق غیور از خون او %~% شوخی این مصرع از مضمون او

19 در میان امت ان کیوان جناب %~% همچو حرف قل هو الله در کتاب

20 موسی و فرعون و شبیر و یزید %~% این دو قوت از حیات آید پدید

21 زنده حق از قوت شبیری است %~% باطل آخر ms14 داغ حسرت میری است

22 چون خلافت رشته از قرآن گسیخت %~% حریت را زهر اندر کام ریخت

23 خاست آن سر جلوه ی خیرالامم %~% چون سحاب قبله باران در قدم

24 بر زمین کربلا بارید و رفت %~% لاله در ویرانه ها کارید و رفت

25 تا قیامت قطع استبداد کرد %~% موج خون او چمن ایجاد کرد

26 بهر حق در خاک و خون غلتیده است %~% پس بنای لااله گردیده است

27 مدعایش سلطنت بودی اگر %~% خود نکردی با چنین سامان سفر

28 دشمنان چون ریگ صحرا لاتعد %~% دوستان او به یزدان هم عدد

29 سر ابراهیم و اسمعیل بود %~% یعنی آن اجمال را تفصیل بود

30 عزم او چون کوهساران استوار %~% پایدار و تند سیر و کامگار

31 تیغ بهر عزت دین است و بس %~% مقصد او حفظ آئین است و بس

32 ماسوی الله را مسلمان بنده نیست %~% پیش فرعونی سرش افکنده نیست

33 خون او تفسیر این اسرار کرد %~% ملت خوابیده را بیدار کرد

34 تیغ لا چون از میان بیرون کشید %~% از رگ ارباب باطل خون کشید

35 نقش الا الله بر صحرا نوشت %~% سطر عنوان نجات ما نوشت

36 رمز قرآن از حسین آموختیم %~% ز آتش او شعله ها اندوختیم

37 شوکت شام و فر بغداد رفت %~% سطوت غرناطه هم از یاد رفت

38 تار ما از زخمه اش لرزان هنوز %~% تازه از تکبیر او ایمان هنوز

39 ای صبا ای پیک دور افتادگان %~% اشک ما بر خاک پاک او رسان

1 جوهر ما با مقامی بسته نیست %~% باده ی تندش بجامی بسته نیست

2 هندی و چینی سفال جام ماست %~% رومی و شامی گل اندام ماست

3 قلب ما از هند و روم و شام نیست %~% مرز و بوم او بجز اسلام نیست

4 پیش پیغمبر چو کعب پاک زاد %~% هدیه یی آورد از بانت سعاد

5 در ثنایش گوهر شب تاب سفت %~% سیف مسلول ms15 از سیوف الهند گفت

6 آن مقامش برتر از چرخ بلند %~% نامدش نسبت به اقلیمی پسند

7 گفت سیف من سیوف الله گو %~% حق پرستی جز براه حق مپو

8 همچنان آن رازدان جزو و کل %~% گرد پایش سرمه ی چشم رسل

9 گفت با امتز دنیای شما %~% دوست دارم طاعت و طیب و نسا

10 گر ترا ذوق معانی رهنماست %~% نکته ئی پوشیده در حرف «شما»ست

11 یعنی آن شمع شبستان وجود %~% بود در دنیا و از دنیا نبود

12 جلوه ی او قدسیان را سینه سوز %~% بود اندر آب و گل آدم هنوز

13 من ندانم مرز و بوم او کجاست %~% این قدر دانم که با ما آشناست

14 این عناصر را جهان ما شمرد %~% خویشتن را میهمان ما شمرد

15 زانکه ما از سینه جان گم کرده ایم %~% خویش را در خاکدان گم کرده ایم

16 مسلم استی دل به اقلیمی مبند %~% گم مشو اندر جهان چون و چند

17 می نگنجد مسلم اندر مرز و بوم %~% در دل او یاوه گردد شام و روم

18 دل بدست آور که در پهنای دل %~% می شود گم این سرای آب و گل

19 عقده ی قومیت مسلم گشود %~% از وطن آقای ما هجرت نمود

20 حکمتش یک ملت گیتی نورد %~% بر اساس کلمه ئی تعمیر کرد

21 تا ز بخششهای آن سلطان دین %~% مسجد ما شد همه روی زمین

22 آنکه در قرآن خدا او را ستود %~% آن که حفظ جان او موعود بود

23 دشمنان بی دست و پا از هیبتش %~% لرزه بر تن از شکوه فطرتش

24 پس چرا از مسکن آبا گریخت %~% تو گمان داری که از اعدا گریخت

25 قصه گویان حق ز ما پوشیده اند %~% معنی هجرت غلط فهمیده اند

26 هجرت آئین حیات مسلم است %~% این ز اسباب ثبات مسلم است

27 معنی او از تنک آبی رم است %~% ترک شبنم بهر ms16 تسخیر یم است

28 بگذر از گل گلستان مقصود تست %~% این زیان پیرایه بند سود تست

29 مهر را آزاده رفتن آبروست %~% عرصه ی آفاق زیر پای اوست

30 همچو جو سرمایه از باران مخواه %~% بیکران شو در جهان پایان مخواه

31 بود بحر تلخ رو یک ساده دشت %~% ساحلی ورزید و از شرم آب گشت

32 بایدت آهنگ تسخیر همه %~% تا تو می باشی فراگیر همه

33 صورت ماهی به بحر آباد شو %~% یعنی از قید مقام آزاد شو

34 هر که از قید جهات آزاد شد %~% چون فلک در شش جهت آباد شد

35 بوی گل از ترک گل جولانگر است %~% در فراخای چمن خود گسترست

36 ای که یک جا در چمن انداختی %~% مثل بلبل با گلی در ساختی

37 چون صبا بار قبول از دوش گیر %~% گلشن اندر حلقه ی آغوش گیر

38 از فریب عصر نو هشیار باش %~% ره فتد ای رهرو هشیار باش

1 آنچنان قطع اخوت کرده اند %~% بر وطن تعمیر ملت کرده اند

2 تا وطن را شمع محفل ساختند %~% نوع انسان را قبائل ساختند

3 جنتی جستند در بئس القرار %~% تا «احلوا قومهم دار البوار»

4 این شجر جنت ز عالم برده است %~% تلخی پیکار بار آورده است

5 مردمی اندر جهان افسانه شد %~% آدمی از آدمی بیگانه شد

6 روح از تن رفت و هفت اندام ماند %~% آدمیت گم شد و اقوام ماند

7 تا سیاست مسند مذهب گرفت %~% این شجر در گلشن مغرب گرفت

8 قصه ی دین مسیحائی فسرد %~% شعله ی شمع کلیسائی فسرد

9 اسقف از بی طاقتی در مانده ئی %~% مهره ها از کف برون افشانده ئی

10 قوم عیسی بر کلیسا پازده %~% نقد آئین چلیپا وازده

11 دهریت چون جامه ی مذهب درید %~% مرسلی از حضرت شیطان رسید

12 آن فلارنساوی باطل پرست %~% سرمه ی او دیده ی مردم شکست

13 نسخه ئی بهر شهنشاهان ms17 نوشت %~% در گل ما دانه ی پیکار کشت

14 فطرت او سوی ظلمت برده رخت %~% حق ز تیغ خامه ی او لخت لخت

15 بتگری مانند آزر پیشه اش %~% بست نقش تازه ئی اندیشه اش

16 مملکت را دین او معبود ساخت %~% فکر او مذموم را محمود ساخت

17 بوسه تا بر پای این معبود زد %~% نقد حق را بر عیار سود زد

18 باطل از تعلیم او بالیده است %~% حیله اندازی فنی گردیده است

19 طرح تدبیر زبون فرجام ریخت %~% این خسک در جاده ی ایام ریخت

20 شب بچشم اهل عالم چیده است %~% مصلحت تزویر را نامیده است

1 در بهاران جوش بلبل دیده ئی %~% رستخیز غنچه و گل دیده ئی

2 چون عروسان غنچه ها آراسته %~% از زمین یک شهر انجم خاسته

3 سبزه از اشک سحر شوئیده ئی %~% از سرود آب جو خوابیده ئی

4 غنچه ئی بر می دمد از شاخسار %~% گیردش باد نسیم اندر کنار

5 غنچه ئی از دست گلچین خون شود %~% از چمن مانند بو بیرون رود

6 بست قمری آشیان بلبل پرید %~% قطره ی شبنم رسید و بو رمید

7 رخصت صد لاله ی ناپایدار %~% کم نسازد رونق فصل بهار

8 از زیان گنج فراوانش همان %~% محفل گلهای خندانش همان

9 فصل گل از نسترن باقی تر است %~% از گل و سرو و سمن باقی تر است

10 کان گوهر پروری گوهر گری %~% کم نگردد از شکست گوهری

11 صبح از مشرق ز مغرب شام رفت %~% جام صد روز از خم ایام رفت

12 باده ها خوردند و صهبا باقی است %~% دوشها خون گشت و فردا باقی است

13 همچنان از فردهای پی سپر %~% هست تقویم امم پاینده تر

14 در سفر یار است و صحبت قائم است %~% فرد ره گیر است و ملت قائم است

15 ذات او دیگر صفاتش دیگر است %~% سنت مرگ و حیاتش دیگر است

16 فرد ms18 بر می خیزد از مشت گلی %~% قوم زاید از دل صاحب دلی

17 فرد پور شصت و هفتاد است و بس %~% قوم را صد سال مثل یک نفس

18 زنده فرد از ارتباط جان و تن %~% زنده قوم از حفظ ناموس کهن

19 مرگ فرد از خشکی رود حیات %~% مرگ قوم از ترک مقصود حیات

20 گرچه ملت هم بمیرد مثل فرد %~% از اجل فرمان پذیرد مثل فرد

21 امت مسلم ز آیات خداست %~% اصلش از هنگامه ی «قالوا بلی» ست

22 از اجل این قوم بی پرواستی %~% استوار از «نحن نزلنا»ستی

23 ذکر قائم از قیام ذاکر است %~% از دوام او دوام ذاکر است

24 تا خدا «ان یطفئوا» فرموده است %~% از فسردن این چراغ آسوده است

25 امتی در حق پرستی کاملی %~% امتی محبوب هر صاحبدلی

26 حق برون آورد این تیغ اصیل %~% از نیام آرزوهای خلیل

27 تا صداقت زنده گردد از دمش %~% غیر حق سوزد ز برق پیهمش

28 ما که توحید خدارا حجتیم %~% حافظ رمز کتاب و حکمتیم

29 آسمان با ما سر پیکار داشت %~% در بغل یک فتنه ی تاتار داشت

30 بندها از پا گشود آن فتنه را %~% بر سر ما آزمود آن فتنه را

31 فتنه ئی پامال راهش محشری %~% کشته ی تیغ نگاهش محشری

32 خفته صد آشوب در آغوش او %~% صبح امروزی نزاید دوش او

33 سطوت مسلم بخاک و خون تپید %~% دید بغداد آنچه روما هم ندید

34 تو مگر از چرخ کج رفتار پرس %~% زان نو آئین کهن پندار پرس

35 آتش تاتاریان گلزار کیست %~% شعله های او گل دستار کیست

36 زانکه ما را فطرت ابراهیمی است %~% هم به مولا نسبت ابراهیمی است

37 از ته آتش بر اندازیم گل %~% نار هر نمرود را سازیم گل

38 شعله های انقلاب روزگار %~% چون بباغ ما رسد گردد بهار

39 رومیان را گرم بازاری نماند %~% آن جهانگیری جهانداری نماند ms19

40 شیشه ی ساسانیان در خون نشست %~% رونق خمخانه یونان شکست

41 مصر هم در امتحان ناکام ماند %~% استخوان او ته اهرام ماند

42 در جهان بانگ اذان بودست و هست %~% ملت اسلامیان بودست و هست

43 عشق آئین حیات عالم است %~% امتزاج سالمات عالم است

44 عشق از سوز دل ما زنده است %~% از شرار لااله تابنده است

45 گرچه مثل غنچه دلگیریم ما %~% گلستان میرد اگر میریم ما

1 ملتی را رفت چون آئین ز دست %~% مثل خاک اجزای او از هم شکست

2 هستی مسلم ز آئین است و بس %~% باطن دین نبی این است و بس

3 برگ گل شد چون ز آئین بسته شد %~% گل ز آئین بسته شد گلدسته شد

4 نغمه از ضبط صدا پیداستی %~% ضبط چون رفت از صدا غوغاستی

5 در گلوی ما نفس موج هواست %~% چون هوا پابند نی گردد نواست

6 تو همی دانی که آئین تو چیست %~% زیر گردون سر تمکین تو چیست

7 آن کتاب زنده قرآن حکیم %~% حکمت او لایزال است و قدیم

8 نسخه ی اسرار تکوین حیات %~% بی ثبات از قوتش گیرد ثبات

9 حرف او را ریب نی تبدیل نی %~% آیه اش شرمنده ی تأویل نی

10 پخته تر سودای خام از زور او %~% در فتد با سنگ جام از زور او

11 می برد پابند و آزاد آورد %~% صید بندان را بفریاد آورد

12 نوع انسان را پیام آخرین %~% حامل او رحمة للعالمین

13 ارج می گیرد ازو ناارجمند %~% بنده را از سجده سازد سر بلند

14 رهزنان از حفظ او رهبر شدند %~% از کتابی صاحب دفتر شدند

15 دشت پیمایان ز تاب یک چراغ %~% صد تجلی از علوم اندر دماغ

16 آنکه دوش کوه بارش بر نتافت %~% سطوت او زهره ی گردون شکافت

17 بنگر آن سرمایه ی آمال ما %~% گنجد اندر سینه ی اطفال ما

18 آن جگر تاب بیابان ms20 کم آب %~% چشم او احمر ز سوز آفتاب

19 خوشتر از آهو رم جمازه اش %~% گرم چون آتش دم جمازه اش

20 رخت خواب افکنده در زیر نخیل %~% صبحدم بیدار از بانگ رحیل

21 دشت سیر از بام و در ناآشنا %~% هرزه گردد از حضر ناآشنا

22 تا دلش از گرمی قرآن تپید %~% موج بیتابش چو گوهر آرمید

23 خواند ز آیات مبین او سبق %~% بنده آمد ' خواجه رفت از پیش حق

24 از جهانبانی نوازد ساز او %~% مسند جم گشت پا انداز او

25 شهر ها از گرد پایش ریختند %~% صد چمن از یک گلش انگیختند

26 ای گرفتار رسوم ایمان تو %~% شیوه های کافری زندان تو

27 قطع کردی امر خود را در زبر %~% جاده پیمای الی «شئی نکر»

28 گر تو میخواهی مسلمان زیستن %~% نیست ممکن جز بقرآن زیستن

29 صوفی پشمینه پوش حال مست %~% از شراب نغمه ی قوال مست

30 آتش از شعر عراقی در دلش %~% در نمی سازد بقرآن محفلش

31 از کلاه و بوریا تاج و سریر %~% فقر او از خانقاهان باج گیر

32 واعظ دستان زن افسانه بند %~% معنی او پست و حرف او بلند

33 از خطیب و دیلمی گفتار او %~% با ضعیف و شاذ و مرسل کار او

34 از تلاوت بر تو حق دارد کتاب %~% تو ازو کامی که میخواهی بیاب

1 عهد حاضر فتنه ها زیر سر است %~% طبع ناپروای او آفت گر است

2 بزم اقوام کهن برهم ازو %~% شاخسار زندگی بی نم ازو

3 جلوه اش ما را ز ما بیگانه کرد %~% ساز ما را از نوا بیگانه کرد

4 از دل ما آتش دیرینه برد %~% نور و نار لااله از سینه برد

5 مضمحل گردد چو تقویم حیات %~% ملت از تقلید می گیرد ثبات

6 راه آبا رو که این جمعیت است %~% معنی تقلید ضبط ملت است

7 در خزان ای بی نصیب از برگ ms21 و بار %~% از شجر مگسل به امید بهار

8 بحر گم کردی زیان اندیش باش %~% حافظ جوی کم آب خویش باش

9 شاید از سیل قهستان برخوری %~% باز در آغوش طوفان پروری

10 پیکرت دارد اگر جان بصیر %~% عبرت از احوال اسرائیل گیر

11 گرم و سرد روزگار او نگر %~% سختی جان نزار او نگر

12 خون گران سیر است در رگهای او %~% سنگ صد دهلیز و یک سیمای او

13 پنجه ی گردون چو انگورش فشرد %~% یادگار موسی و هارون نمرد

14 از نوای آتشینش رفت سوز %~% لیکن اندر سینه دم دارد هنوز

15 زانکه چون جمعیتش ازهم شکست %~% جز براه رفتگان محمل نبست

16 ای پریشان محفل دیرینه ات %~% مرد شمع زندگی در سینه ات

17 نقش بر دل معنی توحید کن %~% چاره ی کار خود از تقلید کن

18 اجتهاد اندر زمان انحطاط %~% قوم را برهم همی پیچد بساط

19 ز اجتهاد عالمان کم نظر %~% اقتدا بر رفتگان محفوظ تر

20 عقل آبایت هوس فرسوده نیست %~% کار پاکان از غرض آلوده نیست

21 فکر شان ریسد همی باریک تر %~% ورعشان با مصطفی نزدیک تر

22 ذوق جعفر کاوش رازی نماند %~% آبروی ملت تازی نماند

23 تنگ بر ما رهگذار دین شد است %~% هر لئیمی راز دار دین شد است

24 ای که از اسرار دین بیگانه ئی %~% با یک آئین ساز اگر فرزانه ئی

25 من شنیدستم ز نباض حیات %~% اختلاف تست مقراض حیات

26 از یک آئینی مسلمان زنده است %~% پیکر ملت ز قرآن زنده است

27 ما همه خاک و دل آگاه اوست %~% اعتصامش کن که حبل الله اوست

28 چون گهر در رشته ی او سفته شو %~% ورنه مانند غبار آشفته شو

1 در شریعت معنی دیگر مجو %~% غیر ضو در باطن گوهر مجو

2 این گهر را خود خدا گوهر گر است %~% ظاهرش گوهر بطونش گوهر است

3 علم حق غیر از شریعت ms22 هیچ نیست %~% اصل سنت جز محبت هیچ نیست

4 فرد را شرع است مرقات یقین %~% پخته تر از وی مقامات یقین

5 ملت از آئین حق گیرد نظام %~% از نظام محکمی خیزد دوام

6 قدرت اندر علم او پیداستی %~% هم عصا و هم ید بیضاستی

7 با تو گویم سر اسلام است شرع %~% شرع آغاز است و انجام است شرع

8 ای که باشی حکمت دین را امین %~% با تو گویم نکته ی شرع مبین

9 چون کسی گردد مزاحم بی سبب %~% با مسلمان در ادای مستحب

10 مستحب را فرض گرادنیده اند %~% زندگی را عین قدرت دیده اند

11 روز هیجا لشکر اعدا اگر %~% بر گمان صلح گردد بی خطر

12 گیرد آسان روزگار خویش را %~% بشکند حصن و حصار خویش را

13 تا نگیرد باز کار او نظام %~% تاختن بر کشورش آمد حرام

14 سر این فرمان حق دانی که چیست %~% زیستن اندر خطرها زندگیست

15 شرع می خواهد که چون آئی بجنگ %~% شعله گردی واشکافی کام سنگ

16 آزماید قوت بازوی تو %~% می نهد الوند پیش روی تو

17 باز گوید سرمه ساز الوند را %~% از تف خنجر گداز الوند را

18 نیست میش ناتوانی لاغری %~% درخور سر پنچه ی شیر نری

19 باز چون با صعوه خوگر می شود %~% از شکار خود زبون تر می شود

20 شارع آئین شناس خوب و زشت %~% بهر تو این نسخه ی قدرت نوشت

21 از عمل آهن عصب می سازدت %~% جای خوبی در جهان اندازدت

22 خسته باشی استوارت می کند %~% پخته مثل کوهسارت می کند

23 هست دین مصطفی دین حیات %~% شرع او تفسیر آئین حیات

24 گر زمینی آسمان سازد ترا %~% آنچه حق می خواهد آن سازد ترا

25 صیقلش آئینه سازد سنگ را %~% از دل آهن رباید زنگ را

26 تا شعار مصطفی از دست رفت %~% قوم را رمز بقا از دست رفت

27 آن نهال ms23 سربلند و استوار %~% مسلم صحرائی اشتر سوار

28 پای تا در وادی بطحا گرفت %~% تربیت از گرمی صحرا گرفت

29 آن چنان کاهید از باد عجم %~% همچو نی گردید از باد عجم

30 آنکه کشتی شیر را چون گوسفند %~% گشت از پامال موری دردمند

31 آنکه از تکبیر او سنگ آب گشت %~% از صفیر بلبلی بیتاب گشت

32 آنکه عزمش کوه را کاهی شمرد %~% با توکل دست و پای خود سپرد

33 آنکه ضربش گردن اعدا شکست %~% قلب خویش از ضربهای سینه خست

34 آنکه گامش نقش صد هنگامه بست %~% پای اندر گوشه ی عزلت شکست

35 آنکه فرمانش جهان را ناگزیر %~% بر درش اسکندر و دارا فقیر

36 کوشش او با قناعت ساز کرد %~% تا به کشکول گدائی ناز کرد

37 شیخ احمد سید گردون جناب %~% کاسب نور از ضمیرش آفتاب

38 گل که می پوشد مزار پاک او %~% لااله گویان دمد از خاک او

39 با مریدی گفت ای جان پدر %~% از خیالات عجم باید حذر

40 زانکه فکرش گرچه از گردون گذشت %~% از حد دین نبی بیرون گذشت

41 ای برادر این نصیحت گوش کن %~% پند آن آقای ملت گوش کن

42 قلب را زین حرف حق گردان قوی %~% با عرب در ساز تا مسلم شوی

1 سائلی مثل قضای مبرمی %~% بر در ما زد صدای پیهمی

2 از غضب چوبی شکستم بر سرش %~% حاصل دریوزه افتاد از برش

3 عقل در آغاز ایام شباب %~% می نیندیشد صواب و ناصواب

4 از مزاج من پدر آزرده گشت %~% لاله زار چهره اش افسرده گشت

5 بر لبش آهی جگر تابی رسید %~% در میان سینه ی او دل تپید

6 کوکبی در چشم او گردید و ریخت %~% بر سر مژگان دمی تابید و ریخت

7 همچو آن مرغی که در فصل خزان %~% لرزد از باد سحر در آشیان

8 در تنم لرزید جان غافلم %~% رفت لیلای شکیب از محملم ms24

9 گفت فردا امت خیرالرسل %~% جمع گردد پیش آن مولای کل

10 غازیان ملت بیضای او %~% حافظان حکمت رعنای او

11 هم شهیدانی که دین را حجت اند %~% مثل انجم در فضای ملت اند

12 زاهدان و عاشقان دل فگار %~% عالمان و عاصیان شرمسار

13 در میان انجمن گردد بلند %~% ناله های این گدای دردمند

14 ای صراطت مشکل از بی مرکبی %~% من چه گویم چون مرا پرسد نبی

15 «حق جوانی مسلمی با تو سپرد %~% کو نصیبی از دبستانم نبرد

16 از تو این یک کار آسان هم نشد %~% یعنی آن انبار گل آدم نشد»

17 در ملامت نرم گفتار آن کریم %~% من رهین خجلت و امید و بیم

18 اندکی اندیش و یاد آر ای پسر %~% اجتماع امت خیرالبشر

19 باز این ریش سفید من نگر %~% لرزه ی بیم و امید من نگر

20 بر پدر این جور نازیبا مکن %~% پیش مولا بنده را رسوا مکن

21 غنچه ئی از شاخسار مصطفی %~% گل شو از باد بهار مصطفی

22 از بهارش رنگ و بو باید گرفت %~% بهره ئی از خلق او باید گرفت

23 مرشد رومی چه خوش فرموده است %~% آنکه یم در قطره اش آسوده است

24 «مگسل از ختم رسل ایام خویش %~% تکیه کم کن بر فن و بر گام خویش»

25 فطرت مسلم سراپا شفقت است %~% در جهان دست و زبانش رحمت است

26 آنکه مهتاب از سر انگشتش دونیم %~% رحمت او عام و اخلاقش عظیم

27 از مقام او اگر دور ایستی %~% از میان معشر ما نیستی

28 تو که مرغ بوستان ماستی %~% هم صفیر و هم زبان ماستی

29 نغمه ئی داری اگر تنها مزن %~% جز بشاخ بوستان ما مزن

30 هر چه هست از زندگی سرمایه دار %~% میرد اندر عنصر ناسازگار

31 بلبل استی در چمن پرواز کن %~% نغمه ئی با هم نوایان ساز کن

32 ور عقاب استی ته دریا مزی ms25 %~% جز بخلوت خانه ی صحرا مزی

33 کوکبی ! می تاب بر گردون خویش %~% پا منه بیرون ز پیرامون خویش

34 قطره ی آبی گر از نیسان بری %~% در فضای بوستانش پروری

35 تا مثال شبنم از فیض بهار %~% غنچه ی تنگش بگیرد در کنار

36 از شعاع آسمان تاب سحر %~% کز فسونش غنچه می بندد شجر

37 عنصر نم بر کشی از جوهرش %~% ذوق رم از سالمات مضطرش

38 گوهرت جز موج آبی هیچ نیست %~% سعی تو غیر از سرابی هیچ نیست

39 در یم اندازش که گردد گوهری %~% تاب او لرزد چو تاب اختری

40 قطره ی نیسان که مهجور از یم است %~% نذر خاشاکی مثال شبنم است

41 طینت پاک مسلمان گوهر است %~% آب و تابش از یم پیغمبر است

42 آب نیسانی به آغوشش در آ %~% وز میان قلزمش گوهر بر آ

43 در جهان روشن تر از خورشید شو %~% صاحب تابانی جاوید شو

1 می گشایم عقده از کار حیات %~% سازمت آگاه اسرار حیات

2 چون خیال از خود رمیدن پیشه اش %~% از جهت دامن کشیدن پیشه اش

3 در جهان دیر و زود آید چسان %~% وقت او فردا و دی زاید چسان

4 گر نظرداری یکی بر خود نگر %~% جز رم پیهم نه ئی ای بیخبر

5 تا نماید تاب نامشهود خویش %~% شعله ی او پرده بند از دود خویش

6 سیر او را تا سکون بیند نظر %~% موج جویش بسته آمد در گهر

7 آتش او دم بخویش اندر کشید %~% لاله گردید و ز شاخی بر دمید

8 فکر خام تو گران خیز است و لنگ %~% تهمت گل بست بر پرواز رنگ

9 زندگی مرغ نشیمن ساز نیست %~% طایر رنگ است و جز پرواز نیست

10 در قفس وامانده و آزاد هم %~% با نواها می زند فریاد هم

11 از پرش پرواز شوید دمبدم %~% چاره ی خود کرده جوید دمبدم

12 عقده ها خود ms26 می زند در کار خویش %~% باز آسان می کند دشوار خویش

13 پا بگل گردد حیات تیزگام %~% تا دو بالا گرددش ذوق خرام

14 سازها خوابیده اندر سوز او %~% دوش و فردا زاده ی امروز او

15 دمبدم مشکل گر و آسان گذار %~% دمبدم نو آفرین و تازه کار

16 گرچه مثل بو سراپایش رم است %~% چون وطن در سینه ئی گیرد دم است

17 رشته های خویش را بر خود تند %~% تکمه ئی گردد گره بر خود زند

18 در گره چون دانه دارد برگ و بر %~% چشم بر خود وا کند گردد شجر

19 خلعتی از آب و گل پیدا کند %~% دست و پا و چشم و دل پیدا کند

20 خلوت اندر تن گزیند زندگی %~% انجمن ها آفریند زندگی

21 همچنان آئین میلاد امم %~% زندگی بر مرکزی آید بهم

22 حلقه را مرکز چو جان در پیکر است %~% خط او در نقطه ی او مضمر است

23 قوم را ربط و نظام از مرکزی %~% روزگارش را دوام از مرکزی

24 راز دار و راز ما بیت الحرم %~% سوز ما هم ساز ما بیت الحرم

25 چون نفس در سینه او را پروریم %~% جان شیرین است او ما پیکریم

26 تازه رو بستان ما از شبنمش %~% مزرع ما آب گیر از زمزمش

27 تاب دار از ذره هایش آفتاب %~% غوطه زن اندر فضایش آفتاب

28 دعوی او را دلیل استیم ما %~% از براهین خلیل استیم ما

29 در جهان ما را بلند آوازه کرد %~% با حدوث ما قدم شیرازه کرد

30 ملت بیضا ز طوفش هم نفس %~% همچو صبح آفتاب اندر قفس

31 از حساب او یکی بسیاریت %~% پخته از بند یکی خودداریت

32 تو ز پیوند حریمی زنده ئی %~% تا طواف او کنی پاینده ئی

33 در جهان جان امم جمعیت است %~% در نگر سر حرم جمعیت است

34 عبرتی ای مسلم روشن ضمیر %~% از مآل امت ms27 موسی بگیر

35 داد چون آن قوم مرکز را ز دست %~% رشته ی جمعیت ملت شکست

36 آنکه بالید اندر آغوش رسل %~% جزو او داننده ی اسرار کل

37 دهر سیلی بر بنا گوشش کشید %~% زندگی خون گشت و از چشمش چکید

38 رفت نم از ریشه های تاک او %~% بید مجنون هم نروید خاک او

39 از گل غربت زبان گم کرده ئی %~% هم نوا هم آشیان گم کرده ئی

40 شمع مرد و نوحه خوان پروانه اش %~% مشت خاکم لرزد از افسانه اش

41 ای ز تیغ جور گردون خسته تن %~% ای اسیر التباس و وهم و ظن

42 پیرهن را جامه احرام کن %~% صبح پیدا از غبار شام کن

43 مثل آبا غرق اندر سجده شو %~% آنچنان گم شو که یکسر سجده شو

44 مسلم پیشین نیازی آفرید %~% تا به ناز عالم آشوبی رسید

45 در ره حق پا به نوک خار خست %~% گلستان در گوشه ی دستار بست

1 با تو آموزم زبان کائنات %~% حرف و الفاظ است اعمال حیات

2 چون ز ربط مدعائی بسته شد %~% زندگانی مطلع برجسته شد

3 مدعا گردد اگر مهمیز ما %~% همچو صرصر می رود شبدیز ما

4 مدعا راز بقای زندگی %~% جمع سیماب قوای زندگی

5 چون حیات از مقصدی محرم شود %~% ضابط اسباب این عالم شود

6 خویشتن را تابع مقصد کند %~% بهر او چیند گزیند رد کند

7 نا خدا را یم روی از ساحل است %~% اختیار جاده ها از منزل است

8 بر دل پروانه داغ از ذوق سوز %~% طوف او گرد چراغ از ذوق سوز

9 قیس اگر آواره در صحراستی %~% مدعایش محمل لیلاستی

10 تا بود شهر آشنا لیلای ما %~% بر نمی خیزد به صحرا پای ما

11 همچو جان مقصود پنهان در عمل %~% کیف و کم از وی پذیرد هر عمل

12 گردش خونی که در رگهای ماست %~% تیز از سعی حصول مدعاست ms28

13 از تف او خویش را سوزد حیات %~% آتشی چون لاله اندوزد حیات

14 مدعا مضراب ساز همت است %~% مرکزی کو جاذب هر قوت است

15 دست و پای قوم را جنباند او %~% یک نظر صد چشم را گرداند او

16 شاهد مقصود را دیوانه شو %~% طائف این شمع چون پروانه شو

17 خوش نوائی نغمه ساز قم زد است %~% زخمه معنی بر ابریشم زد است

18 تا کشد خار از کف پا ره سپر %~% می شود پوشیده محمل از نظر

19 گر بقدر یک نفس غافل شدی %~% دور صد فرسنگ از منزل شدی

20 این کهن پیکر که عالم نام اوست %~% ز امتزاج امهات اندام اوست

21 صد نیستان کاشت تا یک ناله رست %~% صد چمن خون کرد تا یک لاله رست

22 نقشها آورد و افکند و شکست %~% تا به لوح زندگی نقش تو بست

23 ناله ها در کشت جان کاریده است %~% تا نوای یک اذان بالیده است

24 مدتی پیکار با احرار داشت %~% با خداوندان باطل کار داشت

25 تخم ایمان آخر اندر گل نشاند %~% با زبانت کلمه توحید خواند

26 نقطه ادوار عالم لااله %~% انتهای کار عالم لااله

27 چرخ را از زور او گردندگی %~% مهر را پایندگی رخشندگی

28 بحر گوهر آفرید از تاب او %~% موج در دریا تپید از تاب او

29 خاک از موج نسیمش گل شود %~% مشت پر از سوز او بلبل شود

30 شعله در رگهای تاک از سوز او %~% خاک مینا تابناک از سوز او

31 نغمه هایش خفته در ساز وجود %~% جویدت ای زخمه ور ساز وجود

32 صد نوا داری چو خون در تن روان %~% خیز و مضرابی بتار او رسان

33 زانکه در تکبیر راز بود تست %~% حفظ و نشر لااله مقصود تست

34 تا نخیزد بانگ حق از عالمی %~% گر مسلمانی نیاسائی دمی

35 می ندانی آیه ام الکتاب %~% امت عادل ترا آمد خطاب

36 ms29 آب و تاب چهره ایام تو %~% در جهان شاهد علی الاقوام تو

37 نکته سنجان را صلای عام ده %~% از علوم امئی پیغام ده

38 امیی پاک از هوی گفتار او %~% شرح رمز ماغوی گفتار او

39 تا بدست آورد نبض کائنات %~% وانمود اسرار تقویم حیات

40 از قبای لاله های این چمن %~% پاک شست آلودگیهای کهن

41 در جهان وابسته دینش حیات %~% نیست ممکن جز به آئینش حیات

42 ای که میداری کتابش در بغل %~% تیز تر نه پا به میدان عمل

43 فکر انسان بت پرستی بت گری %~% هر زمان در جستجوی پیکری

44 باز طرح آزری انداخت است %~% تازه تر پروردگاری ساخت است

45 کاید از خون ریختن اندر طرب %~% نام او رنگ است و هم ملک و نسب

46 آدمیت کشته شد چون گوسفند %~% پیش پای این بت ناارجمند

47 ای که خوردستی ز مینای خلیل %~% گرمی خونت ز صهبای خلیل

48 برسر این باطل حق پیرهن %~% تیغ «لا موجود الا هو» بزن

49 جلوه در تاریکی ایام کن %~% آنچه بر تو کامل آمد عام کن

50 لرزم از شرم تو چون روز شمار %~% پرسدت آن آبروی روزگار

51 حرف حق از حضرت ما برده ئی %~% پس چرا با دیگران نسپرده ئی

1 ایکه با نادیده پیمان بسته ئی %~% همچو سیل از قید ساحل رسته ئی

2 چون نهال از خاک این گلزار خیز %~% دل بغائب بند و با حاضر ستیز

3 هستی حاضر کند تفسیر غیب %~% می شود دیباچه تسخیر غیب

4 ما سوا از بهر تسخیر است و بس %~% سینه او عرضه تیر است و بس

5 از کن حق ما سوا شد آشکار %~% تا شود پیکان تو سندان گذار

6 رشته ئی باید گره اندر گره %~% تا شود لطف گشودن را فره

7 غنچه ئی از خود چمن تعبیر کن %~% شبنمی خورشید را تسخیر کن

8 از تو می آید اگر کار شگرف ms30 %~% از دمی گرمی گداز این شیر برف

9 هر که محسوسات را تسخیر کرد %~% عالمی از ذره ئی تعمیر کرد

10 آنکه تیرش قدسیان را سینه خست %~% اول آدم را سر فتراک بست

11 عقده محسوس را اول گشود %~% همت از تسخیر موجود آزمود

12 کوه و صحرا دشت و دریا بحر و بر %~% تخته تعلیم ارباب نظر

13 ای که از تأثیر افیون خفته ئی %~% عالم اسباب را دون گفته ئی

14 خیز و وا کن دیده مخمور را %~% دون مخوان این عالم مجبور را

15 غایتش توسیع ذات مسلم است %~% امتحان ممکنات مسلم است

16 می زند شمشیر دوران بر تنت %~% تا ببینی هست خون اندر تنت

17 سینه را از سنگ زوری ریش کن %~% امتحان استخوان خویش کن

18 حق جهان را قسمت نیکان شمرد %~% جلوه اش با دیده مؤمن سپرد

19 کاروان را رهگذار است این جهان %~% نقد مؤمن را عیار است این جهان

20 گیر او را تا نه او گیرد ترا %~% همچو می اندر سبو گیرد ترا

21 دلدل اندیشه ات طوطی پر است %~% آنکه گامش آسمان پهناور است

22 احتیاج زندگی میراندش %~% بر زمین گردون سپر گرداندش

23 تا ز تسخیر قوای این نظام %~% ذوفنونیهای تو گردد تمام

24 نایب حق در جهان آدم شود %~% بر عناصر حکم او محکم شود

25 تنگی ات پهنا پذیرد در جهان %~% کار تو اندام گیرد در جهان

26 خویش را بر پشت باد اسوار کن %~% یعنی این جمازه را ماهار کن

27 دست رنگین کن ز خون کوهسار %~% جوی آب گوهر از دریا برآر

28 صد جهان در یک فضا پوشیده اند %~% مهر ها در ذره ها پوشیده اند

29 از شعاعش دیده کن نادیده را %~% وا نما اسرار نافهمیده را

30 تابش از خورشید عالم تاب گیر %~% برق طاق افروز از سیلاب گیر

31 ثابت و سیاره گردون وطن %~% آن خداوندان اقوام کهن

32 اینهمه ms31 ای خواجه آغوش تو اند %~% پیش خیز وحلقه در گوش تو اند

33 جستجو را محکم از تدبیر کن %~% انفس و آفاق را تسخیر کن

34 چشم خود بگشا و در اشیا نگر %~% نشه زیر پرده صهبا نگر

35 تا نصیب از حکمت اشیا برد %~% ناتوان باج از توانایان خورد

36 صورت هستی ز معنی ساده نیست %~% این کهن ساز از نوا افتاده نیست

37 برق آهنگ است هشیارش زنند %~% خویش را چون زخمه بر تارش زنند

38 تو که مقصود خطاب انظری %~% پس چرا این راه چون کوران بری

39 قطره ئی کز خود فروزی محرم است %~% باده اندر تاک و بر گل شبنم است

40 چون بدریا در رود گوهر شود %~% جوهرش تابنده چون اختر شود

41 چون صبا بر صورت گلها متن %~% غوطه اندر معنی گلزار زن

42 آنکه بر اشیا کمند انداخت است %~% مرکب از برق و حرارت ساخت است

43 حرف چون طایر به پرواز آورد %~% نغمه را بی زخمه از ساز آورد

44 ای خرت لنگ از ره دشوار زیست %~% غافل از هنگامه پیکار زیست

45 همرهانت پی به منزل برده اند %~% لیلی معنی ز محمل برده اند

46 تو بصحرا مثل قیس آواره ئی %~% خسته ئی وامانده ئی بیچاره ئی

47 علم اسما اعتبار آدم است %~% حکمت اشیا حصار آدم است

1 کودکی را دیدی ای بالغ نظر %~% کو بود از معنی خود بی خبر

2 ناشناس دور و نزدیک آنچنان %~% ماه را خواهد که بر گیرد عنان

3 از همه بیگانه آن مامک پرست %~% گریه مست وشیر مست و خواب مست

4 زیر و بم را گوش او در گیر نیست %~% نغمه اش جز شورش زنجیر نیست

5 ساده و دوشیزه افکارش هنوز %~% چون گهر پاکیزه گفتارش هنوز

6 جستجو سرمایه ی پندار او %~% از چرا چون کی کجا گفتار او

7 نقش گیر این و آن اندیشه اش %~% غیر جوئی غیر ms32 بینی پیشه اش

8 چشمش از دنبال اگر گیرد کسی %~% جان او آشفته می گردد بسی

9 فکر خامش در هوای روزگار %~% پر گشا مانند باز نو شکار

10 در پی نخجیرها بگذاردش %~% باز سوی خویشتن می آردش

11 تا ز آتشگیری افکار او %~% گل فشاند زرچک پندار او

12 چشم گیرایش فتد بر خویشتن %~% دستکی بر سینه می گوید که من

13 یاد او با خود شناسایش کند %~% حفظ ربط دوش و فردایش کند

14 سفته ایامش درین تار زرند %~% همچو گوهر از پی یک دیگرند

15 گرچه هر دم کاهد افزاید گلش %~% «من همانستم که بودم» در دلش

16 این «من» نو زاده آغاز حیات %~% نغمه بیداری ساز حیات

17 ملت نوزاده مثل طفلک است %~% طفلکی کو در کنار مامک است

18 طفلکی از خویشتن نا آگهی %~% گوهر آلوده ئی خاک رهی

19 بسته با امروز او فرداش نیست %~% حلقه های روز و شب در پاس نیست

20 چشم هستی را مثال مردم است %~% غیر را بیننده و از خود گم است

21 صد گره از رشته خود وا کند %~% تا سر تار خودی پیدا کند

22 گرم چون افتد به کار روزگار %~% این شعور تازه گردد پایدار

23 نقشها بردارد و اندازد او %~% سر گذشت خویش را می سازد او

24 فرد چون پیوند ایامش گسیخت %~% شانه ادراک او دندانه ریخت

25 قوم روشن از سواد سر گذشت %~% خود شناس آمد ز یاد سر گذشت

26 سر گذشت او گر از یادش رود %~% باز اندر نیستی گم می شود

27 نسخه بود ترا ای هوشمند %~% ربط ایام آمده شیرازه بند

28 ربط ایام است ما را پیرهن %~% سوزنش حفظ روایات کهن

29 چیست تاریخ ای ز خود بیگانه ئی %~% داستانی قصه ئی افسانه ئی

30 این ترا از خویشتن آگه کند %~% آشنای کار و مرد ره کند

31 روح را سرمایه تاب است این %~% جسم ملت را ms33 چو اعصاب است این

32 همچو خنجر بر فسانت می زند %~% باز بر روی جهانت می زند

33 وه چه ساز جان نگار و دلپذیر %~% نغمه های رفته در تارش اسیر

34 شعله افسرده در سوزش نگر %~% دوش در آغوش امروزش نگر

35 شمع او بخت امم را کوکب است %~% روشن از وی امشب و هم دیشب است

36 چشم پرکاری کا بیند رفته را %~% پیش تو باز آفریند رفته را

37 باده صد ساله در مینای او %~% مستی پارینه در صهبای او

38 صید گیری کو بدام اندر کشید %~% طایری کز بوستان ما پرید

39 ضبط کن تاریخ را پاینده شو %~% از نفسهای رمیده زنده شو

40 دوش را پیوند با امروز کن %~% زندگی را مرغ دست آموز کن

41 رشته ایام را آور بدست %~% ورنه گردی روز کور و شب پرست

42 سر زند از ماضی تو حال تو %~% خیزد از حال تو استقبال تو

43 مشکن ار خواهی حیات لازوال %~% رشته ماضی ز استقبال و حال

44 موج ادراک تسلسل زندگی است %~% می کشان را شور قلقل زندگی است

1 نغمه خیز از زخمه زن ساز مرد %~% از نیاز او دو بالا ناز مرد

2 پوشش عریانی مردان زن است %~% حسن دلجو عشق را پیراهن است

3 عشق حق پرورده آغوش او %~% این نوا از زخمه خاموش او

4 آنکه نازد بر وجودش کائنات %~% ذکر او فرمود با طیب و صلوة

5 مسلمی کو را پرستاری شمرد %~% بهره ئی از حکمت قرآن نبرد

6 نیک اگر بینی امومت رحمت است %~% زانکه او را با نبوت نسبت است

7 شفقت او شفقت پیغمبر است %~% سیرت اقوام را صورتگر است

8 از امومت پخته تر تعمیر ما %~% در خط سیمای او تقدیر ما

9 هست اگر فرهنگ تو معنی رسی %~% حرف امت نکته ها دارد بسی

10 گفت آن مقصود حرف «کن فکان» %~% زیر پای امهات آمد جنان

11 ms34 ملت از تکریم ارحام است و بس %~% ورنه کار زندگی خام است و بس

12 از امومت گرم رفتار حیات %~% از امومت کشف اسرار حیات

13 از امومت پیچ و تاب جوی ما %~% موج و گرداب و حباب جوی ما

14 آن دخ رستاق زادی جاهلی %~% پست بالای سطبری بد گلی

15 نا تراشی پرورش ناداده ئی %~% کم نگاهی کم زبانی ساده ئی

16 دل ز آلام امومت کرده خون %~% گرد چشمش حلقه های نیلگون

17 ملت ار گیرد ز آغوشش بدست %~% یک مسلمان غیور و حق پرست

18 هستی ما محکم از آلام اوست %~% صبح ما عالم فروز از شام اوست

19 وان تهی آغوش نازک پیکری %~% خانه پرورد نگاهش محشری

20 فکر او از تاب مغرب روشن است %~% ظاهرش زن باطن او نازن است

21 بندهای ملت بیضا گسیخت %~% تا ز چشمش عشوه ها حل کرده ریخت

22 شوخ چشم و فتنه زا آزادیش %~% از حیا نا آشنا آزادیش

23 علم او بار امومت بر نتافت %~% بر سر شامش یکی اختر نتافت

24 این گل از بستان ما نارسته به %~% داغش از دامان ملت شسته به

25 لااله گویان چو انجم بی شمار %~% بسته چشم اندر ظلام روزگار

26 پا نبرده از عدم بیرون هنوز %~% از سواد کیف و کم بیرون هنوز

27 مضمر اندر ظلمت موجود ما %~% آن تجلی های نامشهود ما

28 شبنمی بر برگ گل ننشسته ئی %~% غنچه هائی از صبا نا خسته ئی

29 بر دمد این لاله زار ممکنات %~% از خیابان ریاض امهات

30 قوم را سرمایه ای صاحب نظر %~% نیست از نقد و قماش و سیم و زر

31 مال او فرزند های تندرست %~% تر دماغ و سخت کوش و چاق و چست

32 حافظ رمز اخوت مادران %~% قوت قرآن و ملت مادران

1 مریم از یک نسبت عیسی عزیز %~% از سه نسبت حضرت زهرا عزیز

2 نور چشم رحمة للعالمین %~% آن ms35 امام اولین و آخرین

3 آنکه جان در پیکر گیتی دمید %~% روزگار تازه آئین آفرید

4 بانوی آن تاجدار «هل اتی» %~% مرتضی مشکل گشا شیر خدا

5 پادشاه و کلبه ئی ایوان او %~% یک حسام و یک زره سامان او

6 مادر آن مرکز پرگار عشق %~% مادر آن کاروان سالار عشق

7 آن یکی شمع شبستان حرم %~% حافظ جمعیت خیرالامم

8 تا نشیند آتش پیکار و کین %~% پشت پا زد بر سر تاج و نگین

9 وان دگر مولای ابرار جهان %~% قوت بازوی احرار جهان

10 در نوای زندگی سوز از حسین %~% اهل حق حریت آموز از حسین

11 سیرت فرزند ها از امهات %~% جوهر صدق و صفا از امهات

12 مزرع تسلیم را حاصل بتول %~% مادران را اسوه کامل بتول

13 بهر محتاجی دلش آنگونه سوخت %~% با یهودی چادر خود را فروخت

14 نوری و هم آتشی فرمانبرش %~% گم رضایش در رضای شوهرش

15 آن ادب پرورده صبر و رضا %~% آسیا گردان و لب قرآن سرا

16 گریه های او ز بالین بی نیاز %~% گوهر افشاندی بدامان نماز

17 اشک او بر چید جبریل از زمین %~% همچو شبنم ریخت بر عرش برین

18 رشته آئین حق زنجیر پاست %~% پاس فرمان جناب مصطفی است

19 ورنه گرد تربتش گردیدمی %~% سجده ها بر خاک او پاشیدمی

1 ای ردایت پرده ناموس ما %~% تاب تو سرمایه فانوس ما

2 طینت پاک تو ما را رحمت است %~% قوت دین و اساس ملت است

3 کودک ما چون لب از شیر تو شست %~% لااله آموختی او را نخست

4 می تراشد مهر تو اطوار ما %~% فکر ما گفتار ما کردار ما

5 برق ما کو در سحابت آرمید %~% بر جبل رخشید و در صحرا تپید

6 ای امین نعمت آئین حق %~% در نفسهای تو سوز دین حق

7 دور حاضر تر فروش و پر فن است %~% کاروانش نقد دین را رهزن است

8 کور ms36 و یزدان ناشناس ادراک او %~% ناکسان زنجیری پیچاک او

9 چشم او بیباک و ناپرواستی %~% پنجه مژگان او گیراستی

10 صید او آزاد خواند خویش را %~% کشته او زنده داند خویش را

11 آب بند نخل جمعیت توئی %~% حافظ سرمایه ملت توئی

12 از سر سود و زیان سودا مزن %~% گام جز بر جاده آبا مزن

13 هوشیار از دستبرد روزگار %~% گیر فرزندان خود را در کنار

14 این چمن زادان که پر نگشاده اند %~% ز آشیان خویش دور افتاده اند

15 فطرت تو جذبه ها دارد بلند %~% چشم هوش از اسوه زهرا مبند

16 تا حسینی شاخ تو بار آورد %~% موسم پیشین بگلزار آورد

1 من شبی صدیق را دیدم بخواب %~% گل ز خاک راه او چیدم بخواب

2 آن «امن الناس» بر مولای ما %~% آن کلیم اول سینای ما

3 همت او کشت ملت را چو ابر %~% ثانی اسلام و غار و بدر و قبر

4 گفتمش ای خاصه خاصان عشق %~% عشق تو سر مطلع دیوان عشق

5 پخته از دستت اساس کار ما %~% چاره ئی فرما پی آزار ما

6 گفت تا کی در هوس گردی اسیر %~% آب و تاب از سوره اخلاص گیر

7 اینکه در صد سینه پیچد یک نفس %~% سری از اسرار توحید است و بس

8 رنگ او بر کن مثال او شوی %~% در جهان عکس جمال او شوی

9 آنکه نام تو مسلمان کرده است %~% از دوئی سوی یکی آورده است

10 خویشتن را ترک و افغان خوانده ئی %~% وای بر تو آنچه بودی مانده ئی

11 وارهان نامیده را از نامها %~% ساز با خم در گذر از جامها

12 ای که تو رسوای نام افتاده ئی %~% از درخت خویش خام افتاده ئی

13 با یکی ساز از دوئی بردار رخت %~% وحدت خود را مگردان لخت لخت

14 ای پرستار یکی گر تو توئی %~% تا کجا باشی سبق خوان دوئی

15 تو ms37 در خود را بخود پوشیده ئی %~% در دل آور آنچه بر لب چیده ئی

16 صد ملل از ملتی انگیختی %~% بر حصار خود شبیخون ریختی

17 یک شو و توحید را مشهود کن %~% غائبش را از عمل موجود کن

18 لذت ایمان فزاید در عمل %~% مرده آن ایمان که ناید در عمل

1 گر به الله الصمد دل بسته ئی %~% از حد اسباب بیرون جسته ئی

2 بنده حق بنده اسباب نیست %~% زندگانی گردش دولاب نیست

3 مسلم استی بی نیاز از غیر شو %~% اهل عالم را سراپا خیر شو

4 پیش منعم شکوه گردون مکن %~% دست خویش از آستین بیرون مکن

5 چون علی در ساز بانان شعیر %~% گردن مرحب شکن خیبر بگیر

6 منت از اهل کرم بردن چرا %~% نشتر لا و نعم خوردن چرا

7 رزق خود را از کف دونان مگیر %~% یوسف استی خویش را ارزان مگیر

8 گرچه باشی مور و هم بی بال و پر %~% حاجتی پیش سلیمانی مبر

9 راه دشوار است سامان کم بگیر %~% در جهان آزاد زی آزاد میر

10 سبحه «اقلل من الدنیا» شمار %~% از «تعش حرا» شوی سرمایه دار

11 تا توانی کیمیا شو گل مشو %~% در جهان منعم شو و سائل مشو

12 ای شناسای مقام بوعلی %~% جرعه ئی آرم ز جام بوعلی

13 «پشت پا زن تخت کیکاوس را %~% سر بده از کف مده ناموس را»

14 خود بخود گردد در میخانه باز %~% بر تهی پیمانگان بی نیاز

15 قاید اسلامیان هارون رشید %~% آنکه نقفور آب تیغ او چشید

16 گفت مالک را که ای مولای قوم %~% روشن از خاک درت سیمای قوم

17 ای نوا پرداز گلزار حدیث %~% از تو خواهم درس اسرار حدیث

18 لعل تا کی پرده بند اندر یمن %~% خیز و در دارالخلافت خیمه زن

19 ای خوشا تابانی روز عراق %~% ای خوشا حسن نظر سوز عراق

20 میچکد آب خضر از تاک ms38 او %~% مرهم زخم مسیحا خاک او

21 گفت مالک مصطفی را چاکرم %~% نیست جز سودای او اندر سرم

22 من که باشم بسته فتراک او %~% بر نخیزم از حریم پاک او

23 زنده از تقبیل خاک یثربم %~% خوشتر از روز عراق آمد شبم

24 عشق می گوید که فرمانم پذیر %~% پادشاهان را بخدمت هم مگیر

25 تو همی خواهی مرا آقا شوی %~% بنده آزاد را مولا شوی

26 بهر تعلیم تو آیم بر درت %~% خادم ملت نگردد چاکرت

27 بهره ئی خواهی اگر از علم دین %~% در میان حلقه درسم نشین

28 بی نیازی نازها دارد بسی %~% ناز او اندازها دارد بسی

29 بی نیازی رنگ حق پوشیدن است %~% رنگ غیر از پیرهن شوئیدن است

30 علم غیر آموختی اندوختی %~% روی خویش از غازه اش افروختی

31 ارجمندیاز شعارش میبری %~% من ندانم تو توئی یا دیگری

32 از نسیمش خاک تو خاموش گشت %~% وز گل و ریحان تهی آغوش گشت

33 کشت خود از دست خود ویران مکن %~% از سحابش گدیه باران مکن

34 عقل تو زنجیری افکار غیر %~% در گلوی تو نفس از تار غیر

35 بر زبانت گفتگوها مستعار %~% در دل تو آرزوها مستعار

36 قمریانت را نواها خواسته %~% سروهایت را قباها خواسته

37 باده می گیری بجام از دیگران %~% جام هم گیری بوام از دیگران

38 آن نگاهش سر «ما زاغ البصر» %~% سوی قوم خویش باز آید اگر

39 می شناسد شمع او پروانه را %~% نیک داند خویش و هم بیگانه را

40 «لست منی» گویدت مولای ما %~% وای ما ای وای ما ای وای ما

41 زندگانی مثل انجم تا کجا %~% هستی خود در سحر گم تا کجا

42 ریوی از صبح دروغی خورده ئی %~% رخت از پهنای گردون برده ئی

43 آفتاب استی یکی در خود نگر %~% از نجوم دیگران تابی مخر

44 بر دل خود نقش غیر انداختی %~% خاک بردی کیمیا در باختی

45 ms39 تا کجا رخشی ز تاب دیگران %~% سر سبک ساز از شراب دیگران

46 تا کجا طوف چراغ محفلی %~% ز آتش خود سوز اگر داری دلی

47 چون نظر در پرده های خویش باش %~% می پر و اما بجای خویش باش

48 در جهان مثل حباب ای هوشمند %~% راه خلوت خانه بر اغیار بند

49 فرد فرد آمد که خود را وا شناخت %~% قوم قوم آمد که جز با خود نساخت

50 از پیام مصطفی آگاه شو %~% فارغ از ارباب دون الله شو

1 قوم تو از رنگ و خون بالاتر است %~% قیمت یک اسودش صد احمر است

2 قطره آب وضوی قنبری %~% در بها برتر ز خون قیصری

3 فارغ از باب و ام و اعمام باش %~% همچو سلمان زاده اسلام باش

4 نکته ئی ای همدم فرزانه بین %~% شهد را در خانه های لانه بین

5 قطره ئی از لاله حمراستی %~% قطره ئی از نرگس شهلاستی

6 این نمی گوید که من از عبهرم %~% آن نمی گوید من از نیلوفرم

7 ملت ما شان ابراهیمی است %~% شهد ما ایمان ابراهیمی است

8 گر نسب را جزو ملت کرده ئی %~% رخنه در کار اخوت کرده ئی

9 در زمین ما نگیرد ریشه ات %~% هست نا مسلم هنوز اندیشه ات

10 ابن مسعود آن چراغ افروز عشق %~% جسم و جان او سراپا سوز عشق

11 سوخت از مرگ برادر سینه اش %~% آب گردید از گداز آئینه اش

12 گریه های خویش را پایان ندید %~% در غمش چون مادران شیون کشید

13 « ای دریغا آن سبق خوان نیاز %~% یار من اندر دبستان نیاز»

14 «آه آن سرو سهی بالای من %~% در ره عشق نبی همپای من»

15 «حیف او محروم دربار نبی %~% چشم من روشن ز دیدار نبی»

16 نیست از روم و عرب پیوند ما %~% نیست پابند نسب پیوند ما

17 دل به محبوب حجازی بسته ایم %~% زین جهت با یکدگر ms40 پیوسته ایم

18 رشته ما یک تولایش بس است %~% چشم ما را کیف صهبایش بس است

19 مستی او تا بخون ما دوید %~% کهنه را آتش زد و نو آفرید

20 عشق او سرمایه جمعیت است %~% همچو خون اندر عروق ملت است

21 عشق در جان و نسب در پیکر است %~% رشته عشق از نسب محکم تر است

22 عشق ورزی از نسب باید گذشت %~% هم ز ایران و عرب باید گذشت

23 امت او مثل او نور حق است %~% هستی ما از وجودش مشتق است

24 «نور حق را کس نجوید زاد و بود %~% خلعت حق را چه حاجت تار و پود»

25 هر که پا در بند اقلیم و جد است %~% بی خبر از لم یلد لم یولد است

1 مسلم چشم از جهان بر بسته چیست %~% فطرت این دل بحق پیوسته چیست

2 لاله ئی کو بر سر کوهی دمید %~% گوشه دامان گلچینی ندید

3 آتش او شعله ئی گیرد به بر %~% از نفس های نخستین سحر

4 آسمان ز آغوش خود نگذاردش %~% کوکب وامانده ئی پنداردش

5 بوسدش اول شعاع آفتاب %~% شبنم از چشمش بشوید گرد خواب

6 رشته ئی با لم یکن باید قوی %~% تا تو در اقوام بی همتا شوی

7 آنکه ذاتش واحد است و لاشریک %~% بنده اش هم در نسازد با شریک

8 مؤمن بالای هر بالاتری %~% غیرت او بر نتابد همسری

9 خرقه «لا تحزنوا» اندر برش %~% «انتم الاعلون» تاجی بر سرش

10 می کشد بار دو عالم دوش او %~% بحر و بر پرورده آغوش او

11 بر غو تندر مدام افکنده گوش %~% برق اگر ریزد همی گیرد بدوش

12 پیش باطل تیغ و پیش حق سپر %~% امر و نهی او عیار خیر و شر

13 در گره صد شعله دارد اخگرش %~% زندگی گیرد کمال از جوهرش

14 در فضای این جهان های و هو %~% نغمه پیدا نیست جز تکبیر او ms41

15 عفو و عدل و بذل و احسانش عظیم %~% هم بقهر اندر مزاج او کریم

16 ساز او در بزم ها خاطر نواز %~% سوز او در رزم ها آهن گداز

17 در گلستان با عنادل هم صفیر %~% در بیابان جره باز صید گیر

18 زیر گردون می نیاساید دلش %~% بر فلک گیرد قرار آب و گلش

19 طایرش منقار بر اختر زند %~% آنسوی این کهنه چنبر بر زند

20 تو به پروازی پری نگشوده ئی %~% کرمک استی زیر خاک آسوده ئی

21 خوار از مهجوری قرآن شدی %~% شکوه سنج گردش دوران شدی

22 ای چو شبنم بر زمین افتنده ئی %~% در بغل داری کتاب زنده ئی

23 تا کجا در خاک می گیری وطن %~% رخت بردار و سر گردون فکن

1 ای ظهور تو شباب زندگی %~% جلوه ات تعبیر خواب زندگی

2 ای زمین از بارگاهت ارجمند %~% آسمان از بوسه بامت بلند

3 شش جهت روشن ز تاب روی تو %~% ترک و تاجیک و عرب هندوی تو

4 از تو بالا پایه این کائنات %~% فقر تو سرمایه این کائنات

5 در جهان شمع حیات افروختی %~% بندگان را خواجگی آموختی

6 بی تو از نابودمندیها خجل %~% پیکران این سرای آب و گل

7 تا دم تو آتشی از گل گشود %~% توده های خاک را آدم نمود

8 ذره دامن گیر مهر و ماه شد %~% یعنی از نیروی خویش آگاه شد

9 تا مرا افتاد بر رویت نظر %~% از اب و ام گشته ئی محبوب تر

10 عشق در من آتشی افروخت است %~% فرصتش بادا که جانم سوخت است

11 ناله ئی مانند نی سامان من %~% آن چراغ خانه ویران من

12 از غم پنهان نگفتن مشکل است %~% باده در مینا نهفتن مشکل است

13 مسلم از سر نبی بیگانه شد %~% باز این بیت الحرم بتخانه شد

14 از منات و لات و عزی و هبل %~% هر یکی دارد بتی اندر بغل ms42

15 شیخ ما از برهمن کافر تر است %~% زانکه او را سومنات اندر سر است

16 رخت هستی از عرب برچیده ئی %~% در خمستان عجم خوابیده ئی

17 شل ز برفاب عجم اعضای او %~% سرد تر از اشک او صهبای او

18 همچو کافر از اجل ترسنده ئی %~% سینه اش فارغ ز قلب زنده ئی

19 نعشش از پیش طبیبان برده ام %~% در حضور مصطفی آورده ام

20 مرده بود از آب حیوان گفتمش %~% سری از اسرار قرآن گفتمش

21 داستانی گفتم از یاران نجد %~% نکهتی آوردم از بستان نجد

22 محفل از شمع نوا افروختم %~% قوم را رمز حیات آموختم

23 گفت بر ما بندد افسون فرنگ %~% هست غوغایش ز قانون فرنگ

24 ای بصیری را ردا بخشنده ئی %~% بربط سلما مرا بخشنده ئی

25 ذوق حق ده این خطا اندیش را %~% اینکه نشناسد متاع خویش را

26 گر دلم آئینه بی جوهر است %~% ور بحرفم غیر قرآن مضمر است

27 ای فروغت صبح اعصار و دهور %~% چشم تو بیننده ما فی الصدور

28 پرده ناموس فکرم چاک کن %~% این خیابان را ز خارم پاک کن

29 تنگ کن رخت حیات اندر برم %~% اهل ملت را نگهدار از شرم

30 سبز کشت نابسامانم مکن %~% بهره گیر از ابر نیسانم مکن

31 خشک گردان باده در انگور من %~% زهر ریز اندر می کافور من

32 روز محشر خوار و رسوا کن مرا %~% بی نصیب از بوسه پا کن مرا

33 گر در اسرار قرآن سفته ام %~% با مسلمانان اگر حق گفته ام

34 ایکه از احسان تو ناکس کس است %~% یک دعایت مزد گفتارم بس است

35 عرض کن پیش خدای عزوجل %~% عشق من گردد هم آغوش عمل

36 دولت جان حزین بخشیده ئی %~% بهره ئی از علم دین بخشیده ئی

37 در عمل پاینده تر گردان مرا %~% آب نیسانم گهر گردان مرا

38 رخت جان تا در جهان آورده ms43 ام %~% آرزوی دیگری پرورده ام

39 همچو دل در سینه ام آسوده است %~% محرم از صبح حیاتم بوده است

40 از پدر تا نام تو آموختم %~% آتش این آرزو افروختم

41 تا فلک دیرینه تر سازد مرا %~% در قمار زندگی بازد مرا

42 آرزوی من جوان تر می شود %~% این کهن صهبا گران تر می شود

43 این تمنا زیر خاکم گوهر است %~% در شبم تاب همین یک اختر است

44 مدتی با لاله رویان ساختم %~% عشق با مرغوله مویان باختم

45 باده ها با ماه سیمایان زدم %~% بر چراغ عافیت دامان زدم

46 برقها رقصید گرد حاصلم %~% رهزنان بردند کالای دلم

47 این شراب از شیشه جانم نریخت %~% این زر سارا ز دامانم نریخت

48 عقل آزر پیشه ام زنار بست %~% نقش او در کشور جانم نشست

49 سالها بودم گرفتار شکی %~% از دماغ خشک من لاینفکی

50 حرفی از علم الیقین ناخوانده ئی %~% در گمان آباد حکمت مانده ئی

51 ظلمتم از تاب حق بیگانه بود %~% شامم از نور شفق بیگانه بود

52 این تمنا در دلم خوابیده ماند %~% در صدف مثل گهر پوشیده ماند

53 آخر از پیمانه چشمم چکید %~% در ضمیر من نواها آفرید

54 ای ز یاد غیر تو جانم تهی %~% بر لبش آرم اگر فرمان دهی

55 زندگی را از عمل سامان نبود %~% پس مرا این آرزو شایان نبود

56 شرم از اظهار او آید مرا %~% شفقت تو جرأت افزاید مرا

57 هست شأن رحمتت گیتی نواز %~% آرزو دارم که میرم در حجاز

58 مسلمی از ماسوا بیگانه ئی %~% تا کجا زناری بتخانه ئی

59 حیف چون او را سرآید روزگار %~% پیکرش را دیر گیرد در کنار

60 از درت خیزد اگر اجزای من %~% وای امروزم خوشا فردای من

61 فرخا شهری که تو بودی در آن %~% ای خنک خاکی که آسودی در آن

62 «مسکن یار است و شهر شاه من %~% پیش عاشق ms44 این بود حب الوطن»

63 کوکبم را دیده بیدار بخش %~% مرقدی در سایه دیوار بخش

64 تا بیاساید دل بی تاب من %~% بستگی پیدا کند سیماب من

65 با فلک گویم که آرامم نگر %~% دیده ئی آغازم انجامم نگر

رموزا بيخودي

رموزا بيخودي

نبذة عن الكتاب

الفهرس