1 مباش غره دلا در جهان به فضل و هنر %~% که شاخ فضل و هنر فقر و فاقه آرد بر

2 به خاک دانش هرگز مکار تخم امید %~% ز شاخ آهو هرگز مدار چشم ثمر

3 به مرد سفله مکن در هوای نان تکریم %~% به عرق مرده مزن از برای خون نشتر

4 کریم اگر نبود بهره‌ کی برد دانا %~% مسیح اگر نبود زنده‌کی شود عاذر

5 چو راد رفت ز گیهان چه حمق و چه دانش %~% چو مرد رفت ز میدان چه خود و چه معجر

6 زمانه نیست مگر رذل جوی و رذل‌پرست %~% ستاره نیست مگر دون‌نواز و دون‌پرور

7 چنان بود طلب مردمی ز مردم دون %~% که ‌کس ‌کند طمع التیام از خنجر

8 سهر سهم سعادت نهد به شست‌ کسی %~% که فرق می نکند قاب و قوس را زوتر

9 ز مشک لخلخه سازد جعل خصالی را %~% که اختیار کند پشک را به مشک تتر

10 کسی‌که باز نداند دخیل را ز روی‌ %~% کسی‌که فرق نیارد سهل را ز قمر

11 زبان طعن ‌گشاید به شعر خاقانی %~% سجل طنز نگارد برای بومعشر

12 چه روی مهر به قومی ‌که مهرشان همه ‌کین %~% چه رای سود ز خیلی که سودشان همه ضر

13 به نیش ‌کژدم هرگز بود ز مهر نشان‌ %~% به ناب افعی هرگز بود ز سود اثر

14 پی سلامت خود در تواتر حدثان %~% هنودوار ندارند باکی از آذر

15 ز خاربن نکند مرد آرمان رطب %~% ز پارگین نکند شخص آرزوی ‌گهر

16 پلید جفت پلیدست و پاک همسر پاک %~% ز جنس جنس ندارد به هیچ روی‌ گذر

17 ز علو قطره از آن‌ها بطست سوی نشیب %~% ز سفل شعله از آ‌ن ساعدست سوی زبر

18 به دیوپا چکنی مدح سبعه الوان %~% به خنفسا چه بری وصف نافه اذفر

19 برازی این را خوشتر ز دسته سوری %~% ذبابی آن را بهتر ز بسته شکر

20 مجو زگنبد نیلوفری وفاق آزانک %~% کس آرزو نکند از سراب نیلوفر

21 ازین مسدس‌گیتی مدار چشم خلاص %~% که مهره راه رهایی ندارد از ششدر

22 خدنگ حادثه را نیست به زعجز زره %~% پرنگ نایبه را نیست به ز فقر سپر

23 به راه صعب فنا درگذر نخست ز جان %~% به بحر ژرف رضا برشکن نخست ز سر

24 گرت سیاحت باید بهل اساس ازبار %~% ورت سباحت باید بکن لبان از بر

25 مزن به‌گام هوس در طریق فقر قدم %~% مکن به پای هوا در دیار عشق سفر

26 تو نرم نرم خرامی و دشت بی‌پایان %~% تو لنگ لنگ سپاری و راه پر کردر

27 به پهنه‌ای‌که در آن راه‌گم‌کند خورشد %~% به لجه‌ای‌که در آن گام نسپرد صرصر

28 به توسنی چه بر آیی‌ که نیستش ‌کامه %~% به زورقی چه نشینی که نیستش لنگر

29 ز که سوال نمایی جوابت آرد لیک %~% به جز سوال ازان نشنوی جواب دگر

30 ز آری آری‌گوید جواب و از لالا %~% مرادش آنکه به جزکرده نبودت‌کیفر

31 تو بدسگالی و نیکی طمع ‌کنی هیهات %~% ز خیر خیر تراوش نماید از شر شر

32 علو منزلت از نیستی بخواه و مگوی %~% که خط روح‌کی از نیستی شود اوفر

33 نگر به ‌صفر که هیچست و در طریق حساب %~% اقل هر عدد از یاریش شود اکثر

34 ترا که چشم دوبین با هزارگونه حول %~% به ‌گنج خانه توحید کی شود رهبر

35 دوربین چگونه دهد فرع را ز اصل تمیز %~% دو بین چسان دهد از فرق کل و جزو خبر

36 بخوان فقر بری دست و آرزو به‌کمین %~% به راه عشق نهی پای و اهرمن به اثر

37 هوای مائده داری و زهر در سکبا %~% خیال بادیه‌ داری و دزد در معبر

38 به بحر فقر ز تسلیم بایدت زورق %~% به دشت عشق ز توحید بایدت رهور

39 که تا رهاندت این یک ز صد هزار بلا %~% که تا جهاندت آن یک ز صدهزار خطر

40 ز خود مجرد بنشین نه از عقار و حشم %~% ز خود تفرد بگزین نه از دیار و حشر

41 سبع نیی‌که تجنب‌کنی ز یار و دیار %~% ضبغ نیی‌که تنفرکنی ز مال و نفر

42 پی مجاهده نفس تن بهست نزار %~% که گاه معرکه رهوار به بود لاغر

43 ز خویشتن چو گذشتی به خویشتن مگرای %~% ز جان و تن‌ چو رهیدی به جان و تن منگر

44 ستون خانه شکستی فرود آن منشین %~% طناب خیمه ‌گسستی به شیب آ‌ن مگذر

45 مه حقیقت جویی به بام عشق برآی %~% ره طریقت پویی طریق فقر سپر

46 به جنگ خیبر خیل رسول را صف‌دار %~% به صف صفین جیش جهول را صفدر

47 هزار جنت در یک تو جهش مدغم %~% هزار دوزخ در یک تعرضش مضمر

48 به نزد حلمش الوند در حساب طسوج %~% به پیش جودش اروند در شمار شمر

49 ز مکنتش پر کاهیست گنج افریدون %~% ز ملگش‌کف خاکیست ملک اسکندر

50 به یک اشارتش اندر فنای صد اقلیم %~% به یک بشارتش اندر بقای صدکشور

51 پرند مصری او را قضا بود قبضه %~% کمند چینی او را فنا بود چنبر

52 کمینه خادم خدمتگران او خاقان %~% کهیه بنده خر بندگان او قیصر

53 مقیم حضرت‌او باج خواهد از سنجار %~% گدای درگه او تاج‌گیرد از سنجر

54 به نزد جودش کز نجم آسمان افزون %~% به پیش رایش‌ کز جرم آفتاب انور

55 یکی نفایه سفالست جام‌کیخسرو %~% یکی شکسته ‌کلوخست‌ گنج بادآور

56 ثبات خاک نبینی دگر به زیر سپهر %~% مدار چرخ نیابی دگر به ‌گرد مدر

57 فلک ندارد با باد عزم او جنبش %~% زمین ندارد باکوه حزم او لنگر

58 قضا به رشته محور کشد دوال سپهر %~% که بهر کودک اقبال او کند فرفر

59 ز مسلخ‌ کرمش روزگار اجری‌خور %~% ز مطبخ نعمش‌کاینات روزی بر

60 به‌کاخ شوکت او هفت پرده شادروان %~% به‌خوان نعمت او هشت روضه خوالیگر

61 چه مایه دارد در پیش طبع او دریا %~% چه پایه دارد در نزد آسکون فرغر

62 همان نشاط ز حزمش سپهر نیلی را %~% که هوش پارسیان را ز حسن نیلوفر

63 به زیر پایه فضل اندرش چه‌کوه و جه دشت %~% به ظل رایت عدل اندرش چه خشک و چه تر

64 بانصرام زمان قهرش ار دهد فرمان %~% به انهدام جهان خشمش ارکند محضر

65 دگر نبینی زین تخت چارپایه نشان %~% دگر نیابی زین‌کاخ هفت پرده اثر

66 چنان‌ گذر کند از نه سپهر بیلک او %~% که نوک درزن درزی ز دیبه ششتر

67 به نوک ناوک او سم صد هزار افعی %~% بناب ناچخ او زهر صدهزار اژدر

68 کنایتست ز دست تو ابر در آذار %~% حکایتیست ز تیغ تو برق در آذر

69 هم آن در آزار از همت تو در آزار %~% هم این در آذر از هیبت تو در آذر

70 به هرچه رای‌ کنی چرخ از آن نتابد روی %~% به هرچه حکم کنی دهر از آن نپیچد سر

71 پری به امر تو تعویذ سازد از آهن %~% عرض به‌نهی ‌تو اعراض ‌جوید از جوهر

72 هژبر خشم ترا دهر خسته چنگال %~% عقاب قهر ترا چرخ مسته ژاغر

73 مکارم تو چو اسرار سرمدی بی‌حد %~% محامد تو چو اوصاف احمدی بیمر

74 به حصر آن یک اشجار اگر شود خامه %~% به عد این یک اوراق اگر شود دفتر

75 نه یک بدیهه آن را مصورست حساب %~% نه یک خلاصه این را میسرست شمر

76 پس از نبرد بنی‌المصطلق به سال ششم‌ا %~% رسول خواست شود با یهود کین‌گستر

77 هزار و چارصد از برگزیدگان بگزید %~% همه هژبر و توانا و گرد و کند آور

78 نگاشت پورابی‌ نامه‌یی به خیل یهود %~% وز آنچه دیده و دانسته بد بداد خبر

79 ازین خبر همه موسائیان ز آب و چشم %~% چو ریش فرعون آمود چهرشان به درر

80 سپس به چاره بدینسان شدند دستان زن %~% کمان ز یاری غطفان گروه نیست گذر

81 یکی فرسته فرستیم پر فرست و فریب %~% مگر به یاریمان یارد آورد یاور

82 گر آن‌ گره نگشایند این‌ گره ازکار %~% درست خانه و خونمان شود هبا و هدر

83 یکی ز خیل نضیر و قریظه‌ یاد آرید %~% کشان چه آمد ازکین مصطفی بر سر

84 سپس فرسته شد و گرد کرد چار هزار %~% از آن‌ گروه همه نامجوی و نام‌آور

85 چو آن‌ گروه دو فرسنگ راه ببریدند %~% به امر یزدان پروای و ویل شدکه ودر

86 بدان نهیب ‌که در خیلشان فتاد نهاب %~% به جز ایاب نجستند هیچ چار و چدر

87 وزان ‌کران به شب تیره آفتاب رسل %~% بسان انجم پویانش از قفا لشکر

88 یکی دلیرکه بد نام او عباد بشیر %~% یزک نمود بشیر عباد خیر بشر

89 عباد اهرمنی را به ره‌ گرفت و گرفت %~% خبر ز خیر و شد زی رسول راهسپر

90 چو روز روشن خورشید دی در آن شب تار %~% به پای باره برافراشت بر فلک اختر

91 یهود بی‌خبر اندر کریجها خفته %~% یکی نهاده ‌کلاه و یکی ‌گشاده‌ کمر

92 به امر بار خدا تا به صبح ازین باره %~% نشان نیافت ‌کسی از صدای یک جانور

93 نه از نباح‌کلاب و نه از نبوح یهود %~% نه از نهیق حمار و نه از خوار بقر

94 به بامداد به هنگام آنکه فصل بهار %~% به شاخ سرخ‌گل آوا برآورد تندر

95 دمید مهر جهانتاب ازکرانه چرخ %~% بسان سوسن زرد از کنار سیسنبر

96 فلک فکند ز سر طیلسان راهب و دوخت %~% به سفت همچو یهودان ز خور قواره زر

97 هزار پشه سیمین به چرخ‌گشت نهان %~% به برگ لاله بدل شد درخت لامشگر

98 شبان و زارع و دهقان و نخل بند و اکار %~% برون شدند ز در همچو روزهای دگر

99 کشیده پیل به‌سفت و گرفته داسه به دست %~% نهاده خیش به‌گاو و فکنده خوره به خر

100 به دشت رانده سراسرگواره وگله %~% به‌گاو بسته تناتن‌گوآهن و ایمر

101 پی درودن غلات همچو گاز گراز %~% به دست زارعشان داستغاله و دستر

102 چو خارپشتی آونگ از درخت چنار %~% به سفت راعیشان از پلاس پاره‌گذر

103 به‌کشتمند تناتن چمان و غافل ازین %~% که جای‌ گندم و جو رسته ناوک و خنجر

104 به هرطرف نگرستند گرز بود و کمان %~% بهر کجا که ‌گذشتند تیغ بود و تبر

105 زمین ز سم مراکب چوگوی در طبطاب %~% فلک ز تف قواضب چو موم بر آذر

106 به در شدند برآشفته حال و از مویه %~% فشانده سوده پلپل به دیدگان اندر

107 سلام نام یکی پیر بد در آن‌باره %~% فراشت بال ‌که جز چنگ چاره نی‌ایدر

108 در ار بر وی ببندیم‌ کار بسته شود %~% به آنکه در بگشاییم تا گشاید در

109 گزیر نیست ‌کسی را ز حادثات قضا %~% خلاص نیست تنی را ز نایبات قدر

110 ز برگ عبهر گر سر زند دو صد پیکان %~% ز نیش پیکان‌گر بردمد دو صد عبهر

111 چو سرنوشت زیان باشد این ندارد سود %~% چوکردگار امان بخشد آن ندارد ضر

112 هرآنچه چاره سگالید غیر ازین ناقص %~% هر آنچه یاوه سرایید غیر ازین ابتر

113 بگفت آن دد گوساله خوی سامریان %~% بتافتند دگرباره روی از داور

114 یکی درخت‌کهن‌سال بد به قرب حصار %~% سطبر شاخه قوی بن زمردین پیکر

115 بخفت سایه یزدان فرود سایه آن %~% زهی درخت‌که خلد مجسم آرد بر

116 زهی درخت‌که هژذه هزار عالم را %~% به زیر سایه او کردگار داده مقر

117 چو شد به خواب یکی اهرمن ز خیل یهود %~% گشاد از کمر جم پرند خارا در

118 ولی زمین درنگی ورا درنگ نداد %~% که ماه نو برباید ز آسمان ظفر

119 دوگام آن دد آهن جگر به‌ کام زمین %~% چو خار چینه آهن به‌گاز آهنگر

120 نبی نریخت ورا خون از آنکه نالاید %~% به خون روبه چنگال شیر شرزه نر

121 که ناگه از طرف دز یکی غبار بخاست %~% بر آن صفت ‌که نهان‌گشت توده اغبر

122 نشسته دیوی بر بادپا و اینت شگفت %~% که دیو گردد چون جم سوار بر صرصر

123 رسول خواست ابوبکر را و داد برو %~% درفش و گفت که کیفرستان ازین کافر

124 شنیده‌ای‌که ابوبکر رخ بتافت ز جنگ %~% چنانکه روز دوم بهر پاس عمر عمر

125 ز روی طیش چنین‌ گفت آفتاب قریش %~% که بامداد چو خور برزند سر از خاور

126 دهم لوا به‌کسی‌ کش خدای هردو جهان %~% چو من ستاید و او هر دو را ستایشگر

127 سحرگهان‌که شهشاه باختر در چشم %~% به میل خط شعاعی کشید کحل سهر

128 هزار شاهد چشمک‌زن از نظاره او %~% نهفت چهره سیمین به نیلگون معجر

129 ز بیم ترک ختن رومیان زنگی خوی %~% نهان شدند عرب‌وار در سیه چادر

130 ز خواب ختم رسل چشم برگشود و سرود %~% کجاست چشم من آن توتیای چشم ظفر

131 کجاست مردمک دیدگان حق بینم %~% که هست سرمه‌کش دیده جلال و خطر

132 کجاست شیر حق‌ آن کو به صدهزاران چشم %~% بود به مهر رخش چرخ خیره شام و سحر

133 جواب داد یکی‌ کای فروغ چشم جهان %~% ز چشم زخم سپهرش دو چشم دیده خطر

134 دو چشم حق نگر خویش بسته از عالم %~% که هیچ‌ کس به جز از حق نیایدش به نظر

135 گشوده‌اند از آن روی صعوگان پر و بال %~% که از چو باز فروبسته چشم راست نگر

136 ز گرد راه و تف آفتاب و گرمی روز %~% دو عبهرش شده تاری دو نرگسش مغبر

137 شده دو جزع یمانی دو حقه یاقوت %~% شده دو نرگس شهلا دو لاله احمر

138 کسی ‌که مکه ‌غبارش کشد چو سرمه به چشم %~% به چشم سرمه مکی ‌کشد ز بیم حسر

139 کس که چشمه آتش‌فشان به چشمش تار %~% ز چشم چشمه آبش روان ز آفت حر

140 رسول گفت گرش سوی من فراز آرید %~% منش ز چشمه حیوان کنم بصیر بصر

141 یکی‌روان شد و دست علی گرفت ‌به دست %~% ز دستگیری او دست یافت بر اختر

142 علی ز چهر پیمبر شدش جهان‌بین باز %~% اگرچه دیده شود ز افتاب تار و کدر

143 به چشم آب زدش مصطی ز چشمه نوش %~% چنانکه سوخت چو آتش ز رشک آب خضر

144 پس اختری ‌که باخترش مهچه ناصیه‌سای %~% بدو سپرد و سرایید کای بلند اختر

145 بپو بپهنه‌که این رزم را تویی شایان %~% بچم به‌عرصه‌که این عزم را تویی از در

146 ولی بار خدا باره راند زی باره %~% درفش کینه فروکوفت بر در خیبر

147 نهاده دل به تولای احمد مختار %~% سپرده جان به عنایات خالق اکبر

148 یکی ستاره شمر بود در درون حصار %~% که خوانده بود ز تورات رمزهای سور

149 چو بر شمایل حیدر نظاره کرد ز سور %~% چو گردباد برآشفت و خاک ریخت به سر

150 سوال را لب حسرت گشود و گفت کیی %~% سرود حیدره‌ام شیر حق بشیر بشر

151 مراست دخت نبی جفت و سبط احمدپور %~% مراست بنت اسد مام و پور شبیه پدر

152 مران یهود از آن گفته گشت آشفته %~% چوکفته‌نازش بر رخ دوید خون جگر

153 به مویه‌ گفت خود این‌ گرد ایلیاست‌ کزو %~% به پور عمران‌گیهان خدای داد خبر

154 سپس ز باره یکی دیو نام او حارث %~% جنابه زاده ابا مرحب از یکی ماذر

155 دو اسبه راند به آهنگ‌ کین شیر خدای %~% شهش سه اسبه فرستاد از جهان به سقر

156 زخشم در تن مرحب سطبر شد رگ و پی %~% دلش ز کینه برافروخت همچو نوش آذر

157 بسان کوه دماوند زیر ابر سیاه %~% نهاد بر زبر ترک آهنین مغفر

158 کمان فکند به بازو به عزم رزم خدیو %~% تو گفتی از کتف که دهان گشاد اژدر

159 نهاد بر زبر میل خود سنگ گران %~% بسان ‌گنبد دوار بر خط محور

160 رخان ز سوگ برادر به رگ سرخ بقم %~% روان ز کین شهنشه بسان تند شرر

161 چنان به پهنه برانگیخت رخش آهن سم %~% چنان زکینه برآمیخت تیغ خارا در

162 که شد ز جنبش آن جسم خاک بی‌آرام %~% که شد ز تابش این روی چرخ پراخگر

163 هژبر بیشه دین آن زمانه را ملجأ %~% نهنگ لجه کین آن ستاره را مفخر

164 گرفت راه برو چون هژبر بر روباه %~% گشود بال بدو چون عقاب بر کوتر

165 چنان به تارک آن تیغ راند شیر خدا %~% که‌کرد برق پرندش‌ ز سنگ خاره‌گذر

166 به امر ایزد دادار جبرئیل امین %~% اگر نگستردی زیر تیغ شد شهپر

167 اگرنه میکائیلش بداشتی ایمن %~% اگر نه اسرافیلش بداشتی ایسر

168 برآن مثال که پیکان گذر کند ز پرند %~% زگاو و ماهی بگذشتیش‌ پرنداه‌رر

169 ز قتل مرحب آواز مرحبان مهان %~% شد از زمین به فلک چون دعای پیغمبر

170 گرازی از کف شیرخدا به گاه گریز %~% به زخم ‌گرزه خارا شکن فکند سپر

171 فتاد مهر سلیمان به خاک و اهرمنی %~% چو باد برد و پریوار شد نهان ز نظر

172 خدیو نیو چو پران شهاب از پی دیو %~% بشد ز بهر سپر سوی باره راهسپر

173 در حصار ببستند چل یهود عنود %~% برآن‌که باره علم محمدی را در

174 مگو حصار یکی آسمان کز افرازش %~% عیان شدی چو یکی گوی توده اغبر

175 ز بس متانت آسیب‌ گنبد هرمان %~% ز بس رزانت آشوب سد اسکندر

176 ز باره‌اش‌‌که دو صد ره بر از سپهر برین %~% به یک مثابه نمودی دوگاو زیر ه زبر

177 چنان رفیع ‌که بر قعر ژرف خندق آن %~% نتافتی ز بلندی فره‌رغ هفت اخر

178 عیان ز شیب فصیل وی آسمان کبود %~% چو از فرود دماوند تل خاکستر

179 هرآنکه ساکن آن قلعه از صغیر و کبیر %~% همه ستاره شناس و همه ستاره شمر

180 از آنکه منطقه را با معدل از دو کران %~% فرود چنبره آن حصار بود ممر

181 همه خبیر ز تربیع هرمز وکیوان %~% همه بصیر به تثلیث زهره ی ازهر

182 فراز کنگر عالیش امتان کلیم %~% هزار مرتبه در پایه از مسیحا بر

183 ز حمل جثه آن‌باره خسته‌ گاو زمین %~% برآن مثال ‌که در زیر بار لاشه خر

184 رسید بر در آن‌ باره شرزه شیر خدای %~% گرفت حلقه در را به چنگ زورآور

185 به قدرتی که در آویختی اگر با کوه %~% چو تار کارتن از هم‌ گسیختیش‌ کمر

186 به نیرویی که اگر چنگ در زدی به سپهر %~% شدی چنانکه به سنگ اندر اوفتد ساغر

187 به قوتی‌که اگرگوی خاک بگرفتی %~% چو مغز خصم پریشان شدی ز یکدیگر

188 دری چنان را با قوتی چنین افکند %~% ز سطح غبرا بر اوج‌ گنبد اخضر

189 غریو ساخت ز مرد و خروش خاست ز زن %~% زفیر خاست ز بوم و نفیر خاست زبر

190 بیل وبیلک وشمشیر و خنجر و خنجیر %~% به خشت و خاره و سرپاش و‌ گرزه و جمدر

191 به پیلگوش و دژ آهنج و ناوک و زوبین %~% به پیلپا و یک انداز و دهره و تکمر

192 گرفته راه بر آن شرزه شیر و غافل ازین %~% که‌کس نبندد با خاشه سیل را معبر

193 چو تندسیل‌که آید زکوهسار فرود %~% دمان به باره برآمد خدیو شیر شکر

194 ز آفتاب حوادث نیافتند یهود %~% به غیر سایه زنهار شاه هیچ مفر

195 ز دستوانه و خفتان و خود و درع و زره %~% ز گوشواره و خلخال و طوق و تاج و ‌کمر

196 ز در وگنج و ضیاع و عقار و مال و حشم %~% ز زر و سیم و مراع و مواش و خیل و حشر

197 ز ناق‌های مرصع زمام از یاقوت %~% ز باره‌های مکلل لگام از گوهر

198 گزیده‌گزیت و رسته ز صد هزار بلا %~% سپرده جزیت‌و جسته ز صدهزار خطر

199 امین ملک خدا دادشان امان و سرود %~% که هرکه ماند در سور ازو نماند سر

200 ز مال آنچه سزد بار یک سطبرهیون %~% برید هریک و زین جایگه ‌کنید سفر

201 صفیه زاده حی‌بن اخطب آنکه به حسن %~% نبود در همه عالم چنو یکی اختر

202 شه آن نگار شکرخنده را به دست بلال %~% که عنبرین قمرش بود آتش عنبر

203 روانه ساخت به سوی رسول تا سازد %~% مفرحی دل او را ز عنبر و شکر

204 بلال برد پری را ز رزمگاه و پری %~% بشد بسان پری دیده تابش از منظر

205 رسول شد چو ز بیرحمی بلال آگه %~% هلال‌وار بکاهیدش از ملال قمر

206 سرود از چه ز آوردگاهش آوردی %~% دلت ز آهن و پولاد و روی بود مگر

207 تو آهنین دل و این ماهرو پری سیما %~% بلی نماید ز آهن پری به طبع حذر

208 پس از زمانی چون آن پری به هوش آمد %~% شدش ز مهر رسول خدا درون پرور

209 بدو سرود که ای ماه یاسمین سیما %~% سیه چراست رخت همچو برگ لیلوپر

210 گشود بسد و این‌گونه گشت گوهربار %~% که چون بکند در از باره حیدر صفدر

211 بدم به‌گوشه تختی نشسته چون بلقیس %~% بسان مرغ سلیمان به تارکم افسر

212 که ناگهان چو یکی صرع‌دار آشفته %~% که از مشاهده دیو لرزدش پیکر

213 زمین باره بلرزید و باژگون شد بخت %~% چو زورقی متلاطم میان بحر خزر

214 چنانکه ماه ز سبابه تو یافت شکاف %~% شکافت ماه جبینم ز پایه‌ کر کر

215 وزان‌کرانه هژبر خدا امام هدی %~% چو بسته دید به یاران زکنده راه‌گذر

216 فرودکنده یکی ژرف رود بود روان %~% گذشته موجش از اوج نیلگون منظر

217 شکسته رهگذر سیل را یهود عنود %~% که تا ز آب نمایند دفع تند آذر

218 گرفت حلقه در را به چنگ شیر خدای %~% ز در نمود مرآن ژرف‌کنده را معبر

219 از آن سبب‌که در ازای در به قول درست %~% یکی به دست ز پهنای کنده بد کمتر

220 میان‌کنده به استاد مرتضی آونگ %~% گشاده روح امین زیر پای شه شهپر

221 شدند یثربیان پی سپر به نزد رسول %~% که هان نظاره نمادست ساقی‌کوثر

222 رسول ‌گفت یکی پای او کنید به چشم %~% که هیچ‌گوش سراین را نمی‌کند باور

223 چو از نورد بپرداخت شاه خیبرگیر %~% سوی محیط ‌گرایید بحر پهناور

224 نبی چو ماه نو آغوش برگشود ز مهر %~% که تا سپهر وفا را چو جان‌کشد در بر

225 علی به صفحه‌کافورگشت لولوبار %~% به مشک و غالیه آمیخت دان‌های درر

226 نبی سرودش کای آسمان عز و جلال %~% که هست ذات تو هستی‌کون را مصدر

227 چرا ز قرب من آمیختی به ماه نجوم %~% چرا ز وصل من انگیختی ز جزغ غرر

228 نه روز چون‌که برآید نهان شود کوکب %~% نه مهر چون‌ که بتابد نهان شود اختر

229 گشود لعل ‌گهربار مرتضی و سرود %~% که ای زبار خدا کاینات را سرور

230 نه‌ طرف‌ گلشن خرم شود ز اشک سحاب %~% نه صحن بستان ریان شود ز سعی مطر

231 نه اشک ابر لآلی شود به‌کام صدف %~% نه آب جوی زمرد شود به شاخ شجر

232 نه هرچه بیش ببارد سحاب در بستان %~% فزون شود فر نسرین و لاله و نستر

233 چو عشرتی‌ که دو چشم‌ گرسنه را ز طعام %~% شدند شاد ز فتح پدر شبیر و شبر

234 صباکه روحش شادان زیاد در جنت %~% صبا که جانش خرم بواد در محشر

235 به مخزنی‌ که خداوند نامه آن را نام %~% چنین فشانده درین داستان ز کلک گهر

ديوان

ديوان

نبذة عن الكتاب

الفهرس