مقدمة

لاهر شود

ل ل ح

ثموده

ایام زعیش و خوشدلی کام گرفت PageV01P035

بتشست به گوشهای و آرام گرفت

بیا

خلاصة السیر

ئیلان ثیل 1538

یه لخهوو وسیل

چهاست بر سر این قطرهٔ‌ محالاندیش

19 الف

تیغ چون بر جوشن تقدیر گردد کارگر

وباعی

جز شکر ز هر کلام خاموش شدند

کنجی بنشستند و چو گل گوش شدند

جانش زغم زمانه پرداخته شد

از کوری خصم کار او ساخته شد PageV01P055

کسب جمعیت از آن زلف پویشان کردم

بیت

فصل 22

د4

در مستد بزرگی صاحب کلاه باد PageV01P072

تبینی دگر هیچ روز یهی

34 الف [که ناساید ز فکر ملک یک دم

که برهاند جهان از شام دیجور PageV01P076

سیاه زنگیان را کرده تسخیر

همیشه فتح ملکی کرده آهنگ

که فارغ دل شهنشاهی نیا بد

چو پر شد نشاید گذشتن به پیل PageV01P079

فصل 32

36 الف

خود کدامین سر سزای سروری است

هر مرحله پر ز آه و یا رب کردند

تبخالهآ دل نامزد لب کردند

در دفع بلا ms061 پناهت آن لطف بس است PageV01P089

ظ

ایام سانح شد.

ظم

افظ

فصل 42

ته بهرام پیدا نه کیوان نه تیر

فظه

جز فتح و ظفر کرا رسد همراهی

برخواند سرود تازهای رامشگر

هر روز خوشت باد ز روزی خوشتر

علمش عمل زمانه را کرد قوی

اوراق پراکندهآ دین یافت نوی

ستاره زیر رکاب و سپهر زیر نگین

بباعی

دادند رضا را به قضا با دل پر خون

دولت که بماناد چگویم که چها کرد

خود کدامین سر سزای سروری است

اصةالسیر

[

در طی فراز او نشیبی باشد

اندر خور حال خود نصیبی باشد

خلاصة السیر

الف PageV01P129

صد در ز صحن جنت اعلی برو گشاد

7 الف

از سوء عمل به غم گرفتار شود

گر چرخ دو روزی به تو غمخوار شود

تا* سر خویش فدا بر سر آن نام کند

از روزگار هم بستاند سزای خویش

کشیده همت او پای ظلم در زنجیر

بگذرد از نه سیر آسمان

به داس دهر همان بدروی که می کاری

فصل 71

که فرزندی بماند یادگارش

که می نامند در شاهوارش

نهال دولت و دین را بری پدید آمد

81 الف

سوی ملک خدایگان بدمید

گردید چمن ز عکس گل گلناری

یام به دی داد خط ms123 بیزاری

با باد بر آمیخته شد مشک و قر نفل

مگر دست خورشید سلطان ثشان شد

عجب سالخورده جهانی جوان شد

بنفشه که نیلوفری طیلسان شد

صحت گل عیش ریخت بر پیرهنت

مشت عرقی گشت و چکید از بدنت

دولت که بماناد چگویم که چها کرد

اوان روی نمود

ستاره زیر رکاب و سپهر زیر نگین

حسام قاطع و بازوی کامکار دهد PageV01P172

افلاک نهاده بر خط فرمان سر PageV01P176

عالم چو رخ خوبان پر نقش و نگارست

سوسن به صف اندر پسر سیم عذار است

94 الف

به یک لحظه زاد و بهیک لحظه مرد

شبی چند جان داد و آنگه بسوخت

جز فتح و ظفر کرا رسد همراهی

الف

رخ سوده به خاک کف پایش اورنگ

که کارسازی تو لطف کردگار کند

قطعه

ظر

قلعه بغل گشاده نشسته به شاهراه

با برج گاو و ماهی و با فرع همقران

ف

در زلف زره بی مددت تاب مباد

که چون آستین خورد صد چین نفیر

128 الف]

رونق ز تو یافت کار این نه پرگار

افتیم به پایت ار دهیمان زنهار

بیات

بیاا

ملکی به سواری و جهانی به سؤالی

ییاا

نگونتر ز بختم به چندین مراتب PageV01P233

سر خاری ms200 نیابی زعفران رنگ

2ل

چون بتگری ms203 مقدمهآ فتح دیگر است

د ئیل 1546

بیا

صحن چمن از تو زینت اندوخته است

گفتا که ز دست آنکه او دوخته است

بیت

بگذشت ازین نوید سر تاج از آسمان PageV01P251

بر یرنداشتیم ز تخمی که کاشتیم

تا عزم خاکبوسدیار تو کرده ایم

بیت

*

الممالک انشام نموده.

رسال نموده بود.

نارد چو تو سوار به میدان روزگار PageV01P287

165 الف

از دست منه ساغر می را زنهار

میافکند از روی عداوت به کنار PageV01P289

خلاصة السیر

ستاره زیر رکاب و سپهر زیر نگین

در سرای کهن نه رسم نوی است

بادهآ یک من منی و توئی است

عالمیان کم میاد.

اب

از توبه گذشت و ساغر و جام گرفت

نمودار دولت پدیدار بود

اقبال بر یمین بود و بخت بر یسار PageV01P310

به آستان تو نازم که آسمان خیز است

خلاصةالسیر