1 ای امیر کامگار ای شهریار %~% نوجوان و مثل پیران پخته کار

2 چشم تو از پردگیهای محرم است %~% دل میان سینه ات جام جم است

3 عزم تو پاینده چون کهسار تو %~% حزم تو آسان کند دشوار تو

4 همت تو چون خیال من بلند %~% ملت صد پاره را شیرازه بند

5 هدیه از شاهنشهان داری بسی %~% لعل و یاقوت گران داری بسی

6 ای امیر ابن امیر ابن امیر %~% هدیه ئی از بینوائی هم پذیر

7 تا مرا رمز حیات آموختند %~% آتشی در پیکرم افروختند

8 یک نوای سینه تاب آورده ام %~% عشق را عهد شباب آورده ام

9 پیر مغرب شاعر المانوی %~% آن قتیل شیوه های پهلوی

10 بست نقش شاهدان شوخ و شنگ %~% داد مشرق را سلامی از فرنگ

11 در جوابش گفته ام پیغام شرق %~% ماهتابی ریختم بر شام شرق

12 تا شناسای خودم خود بین نیم %~% با تو گویم او که بود و من کیم

13 او ز افرنگی جوانان مثل برق %~% شعله من از دم پیران شرق

14 او چمن زادی چمن پرورده ئی %~% من دمیدم از زمین مرده ئی

15 او چو بلبل در چمن فردوس گوش %~% من بصحرا چون جرس گرم خروش

16 هر دو دانای ضمیر کائنات %~% هر دو پیغام حیات اندر ممات

17 هر دو خنجر صبح خند آئینه فام %~% او برهنه من هنوز اندر نیام

18 هر دو گوهر ارجمند و تاب دار %~% زاده دریای ناپیدا کنار

19 او ز شوخی در ته قلزم تپید %~% تا گریبان صدف را بر درید

20 من به آغوش صدف تابم هنوز %~% در ضمیر بحر نایابم هنوز

21 آشنای من ز من بیگانه رفت %~% از خمستانم تهی پیمانه رفت

22 من شکوه خسروی او را دهم %~% تخت کسری زیر پای او نهم

23 او حدیث دلبری خواهد ز من %~% رنگ و آب شاعری خواهد ز من

24 کم نظر بیتابی جانم ندید ms01 %~% آشکارم دید و پنهانم ندید

25 فطرت من عشق را در بر گرفت %~% صحبت خاشاک و آتش در گرفت

26 حق رموز ملک و دین بر من گشود %~% نقش غیر از پرده چشمم ربود

27 برگ گل رنگین ز مضمون من است %~% مصرع من قطره خون من است

28 تا نپنداری سخن دیوانگیست %~% در کمال این جنوان فرزانگیست

29 از هنر سرمایه دارم کرده اند %~% در دیار هند خوارم کرده اند

30 لاله و گل از نوایم بی نصیب %~% طایرم در گلستان خود غریب

31 بسکه گردون سفله و دون پرور است %~% وای بر مردی که صاحب جوهر است

32 دیده ئی ای خسرو کیوان جناب %~% آفتاب «ما توارت بالحجاب»

33 ابطحی در دشت خویش از راه رفت %~% از دم او سوز الا الله رفت

34 مصریان افتاده در گرداب نیل %~% سست رگ تورانیان ژنده پیل

35 آل عثمان در شکنج روزگار %~% مشرق و مغرب ز خونش لاله زار

36 عشق را آئین سلمانی نماند %~% خاک ایران ماند و ایرانی نماند

37 سوز و ساز زندگی رفت از گلش %~% آن کهن آتش فسرده اندر دلش

38 مسلم هندی شکم را بنده ئی %~% خود فروشی دل ز دین بر کنده ئی

39 در مسلمان شأن محبوبی نماند %~% خالد و فاروق و ایوبی نماند

40 ای ترا فطرت ضمیر پاک داد %~% از غم دین سینه صد چاک داد

41 تازه کن آئین صدیق و عمر %~% چون صبا بر لاله صحرا گذر

42 ملت آواره کوه و دمن %~% در رگ او خون شیران موج زن

43 زیرک و روئین تن و روشن جبین %~% چشم او چون جره بازان تیز بین

44 قسمت خود از جهان نا یافته %~% کوکب تقدیر او نا تافته

45 در قهستان خلوتی ورزیده ئی %~% رستخیز زندگی نادیده ئی

46 جان تو بر محنت پیهم صبور %~% کوش در تهذیب افغان غیور

47 تا ز صدیقان این امت شوی %~% بهر دین ms02 سرمایه قوت شوی

48 زندگی جهد است و استحقاق نیست %~% جز به علم انفس و آفاق نیست

49 گفت حکمت را خدا خیر کیثر %~% هر کجا این خیز را بینی بگیر

50 سید کل صاحب ام الکتاب %~% پردگیها بر ضمیرش بی حجاب

51 گرچه عین ذات را بی پرده دید %~% «رب زدنی» از زبان او چکید

52 علم اشیا «علم الاسماستی» %~% هم عصا و هم ید بیضا ستی

53 علم اشیا داد مغرب را فروغ %~% حکمت او ماست می بندد ز دوغ

54 جان ما را لذت احساس نیست %~% خاک ره جز ریزه الماس نیست

55 علم و دولت نظم کار ملت است %~% علم و دولت اعتبار ملت است

56 آن یکی از سینه احرار گیر %~% وان دگر از سینه کهسار گیر

57 دشنه زن در پیکر این کائنات %~% در شکم دارد گهر چون سومنات

58 لعل ناب اندر بدخشان تو هست %~% برق سینا در قهستان تو هست

59 کشور محکم اساسی بایدت %~% دیده مردم شناسی بایدت

60 ای بسا آدم که ابلیسی کند %~% ای بسا شیطان که ادریسی کند

61 رنگ او نیرنگ و بود او نمود %~% اندرون او چو داغ لاله دود

62 پاکباز و کعبتین او دغل %~% ریمن و غدر و نفاق اندر بغل

63 در نگر ای خسرو صاحب نظر %~% نیست هر سنگی که می تابد گهر

64 مرشد رومی حکیم پاک زاد %~% سر مرگ و زندگی بر ما گشاد

65 «هر هلاک امت پیشین که بود %~% زانکه بر جندل گمان بردند عود»

66 سروری در دین ما خدمتگری است %~% عدل فاروقی و فقر حیدری است

67 در هجوم کارهای ملک و دین %~% با دل خود یک نفس خلوت گزین

68 هر که یکدم در کمین خود نشست %~% هیچ نخچیر از کمند او نجست

69 در قبای خسروی درویش زی %~% دیده بیدار و خدا اندیش زی

70 قاید ملت شهنشاه مراد %~% تیغ او را برق و ms03 تندر خانه زاد

71 هم فقیری هم شه گردون فری %~% ارد شیری با روان بوذری

72 غرق بودش در زره بالا و دوش %~% در میان سینه دل موئینه پوش

73 آن مسلمانان که میری کرده اند %~% در شهنشاهی فقیری کرده اند

74 در امارت فقر را افزوده اند %~% مثل سلمان در مدائن بوده اند

75 حکمرانی بود و سامانی نداشت %~% دست او جز تیغ و قرآنی نداشت

76 هر که عشق مصطفی سامان اوست %~% بحر و بر در گوشه دامان اوست

77 سوز صدیق و علی از حق طلب %~% ذره ئی عشق نبی از حق طلب

78 زانکه ملت را حیات از عشق اوست %~% برگ و ساز کائنات از عشق اوست

79 جلوه بی پرده او وانمود %~% جوهر پنهان که بود اندر وجود

80 روح را جز عشق او آرام نیست %~% عشق او روزیست کو را شام نیست

81 خیز و اندر گردش آور جام عشق %~% در قهستان تازه کن پیغام عشق

1 شهید ناز او بزم وجود است %~% نیاز اندر نهاد هست و بود است

2 نمی بینی که از مهر فلک تاب %~% به سیمای سحر داغ سجود است

1 دل من روشن از سوز درون است %~% جهان بین چشم من از اشک خون است

2 ز رمز زندگی بیگانه تر باد %~% کسی کو عشق را گوید جنون است

1 به باغان باد فروردین دهد عشق %~% به راغان غنچه چون پروین دهد عشق

2 شعاع مهر او قلزم شکاف است %~% به ماهی دیده ره بین دهد عشق

1 عقابان را بهای کم نهد عشق %~% تذروان را ببازان سر دهد عشق

2 نگه دارد دل ما خویشتن را %~% ولیکن از کمینش بر جهد عشق

1 ببرگ لاله رنگ آمیزی عشق %~% بجان ما بلا انگیزی عشق

2 اگر این خاکدان را واشگافی %~% درونش بنگری خونریزی عشق

1 نه هر کس از محبت مایه دار است %~% نه با هر کس محبت سازگار ms04 است

2 بروید لاله با داغ جگر تاب %~% دل لعل بدخشان بی شرار است

1 درین گلشن پریشان مثل بویم %~% نمیدانم چه میخواهم چه جویم

2 برآید آرزو یا بر نیاید %~% شهید سوز و ساز آرزویم

1 جهان مشت گل و دل حاصل اوست %~% همین یک قطره خون مشکل اوست

2 نگاه ما دو بین افتاد ورنه %~% جهان هر کسی اندر دل اوست

1 سحر می گفت بلبل باغبان را %~% درین گل جز نهال غم نگیرد

2 به پیری میرسد خار بیابان %~% ولی گل چون جوان گردد بمیرد

1 جهان ما که نابود است بودش %~% زیان توام همی زاید بسودش

2 کهن را نو کن و طرح دگر ریز %~% دل ما بر نتابد دیر و زودش

1 نوای عشق را ساز است آدم %~% کشاید راز و خود رازست آدم

2 جهان او آفرید این خوبتر ساخت %~% مگر با ایزد انباز است آدم

1 نه من انجام و نی آغاز جویم %~% همه رازم جهان راز جویم

2 گر از روی حقیقت پرده گیرند %~% همان بوک و مگر را باز جویم

1 دلا نارائی پروانه تا کی %~% نگیری شیوه مردانه تا کی

2 یکی خود را به سوز خویشتن سوز %~% طواف آتش بیگانه تا کی

1 تنی پیدا کن از مشت غباری %~% تنی محکم تر از سنگین حصاری

2 درون او دل درد آشنائی %~% چو جوئی در کنار کوهساری

1 ز آب و گل خدا خوش پیکری ساخت %~% جهانی از ارم زیبا تری ساخت

2 ولی ساقی به آن آتش که دارد %~% ز خاک من جهان دیگری ساخت

1 به یزدان روز محشر برهمن گفت %~% فروغ زندگی تاب شرر بود

2 ولیکن گر نرنجی با تو گویم %~% صنم از آدمی پاینده تر بود

1 گذشتی تیز گام ای اختر صبح %~% مگر از خواب ما بیزار رفتی

2 من از ناآگهی گم کرده راهم %~% تو بیدار آمدی بیدار رفتی

1 تهی از های ms05 و هو میخانه بودی %~% گل ما از شرر بیگانه بودی

2 نبودی عشق و این هنگامه عشق %~% اگر دل چون خرد فرزانه بودی

1 ترا ای تازه پرواز آفریدند %~% سراپا لذت بال آزمائی

2 هوس ما را گران پرواز دارد %~% تو از ذوق پریدن پر گشائی

1 چه لذت یارب اندر هست و بود است %~% دل هر ذره در جوش نمود است

2 شکافد شاخ را چون غنچه گل %~% تبسم ریز از ذوق وجود است

1 شنیدم در عدم پروانه میگفت %~% دمی از زندگی تاب تبم بخش

2 پریشان کن سحر خاکسترم را %~% ولیکن سوز و ساز یک شبم بخش

1 مسلمانان مرا حرفی است در دل %~% که روشن تر ز جان جبرئیل است

2 نهانش دارم از آزر نهادان %~% که این سری ز اسرار خلیل است

1 بکویش ره سپاری ای دل ایدل %~% مرا تنها گذاری ای دل ایدل

2 دمادم آرزوها آفرینی %~% مگر کاری نداری ای دل ایدل

1 رهی در سینه انجم گشائی %~% ولی از خویشتن ناآشنائی

2 یکی بر خود گشا چون دانه چشمی %~% که از زیر زمین نخلی بر آئی

1 سحر در شاخسار بوستانی %~% چه خوش میگفت مرغ نغمه خوانی

2 بر آور هر چه اندر سینه داری %~% سرودی ناله ئی آهی فغانی

1 ترا یک نکته سر بسته گویم %~% اگر درس حیات از من بگیری

2 بمیری گر به تن جانی نداری %~% وگر جانی به تن داری نمیری

1 بهل افسانه آن پا چراغی %~% حدیث سوز او آزار گوش است

2 من آن پروانه را پروانه دانم %~% که جانش سخت کوش و شعله نوش است

1 ترا از خویشتن بیگانه سازد %~% من آن آبی طربناکی ندارم

2 به بازارم مجو دیگر متاعی %~% چو گل جز سینه چاکی ندارم

1 زیان بینی ز سیر بوستانم %~% اگر جانت شهید جستجو نیست

2 نمایم آنچه هست اندر رگ گل %~% بهار من طلسم رنگ و بو نیست ms06

1 برون از ورطه بود و عدم شو %~% فزونتر زین جهان کیف و کم شو

2 خودی تعمیر کن در پیکر خویش %~% چو ابراهیم معمار حرم شو

1 ز مرغان چمن نا آشنایم %~% به شاخ آشیان تنها سرایم

2 اگر نازک دلی از من کران گیر %~% که خونم می تراود از نوایم

1 جهان یارب چه خوش هنگامه دارد %~% همه را مست یک پیمانه کردی

2 نگه را با نگه آمیز دادی %~% دل از دل جان ز جان بیگانه کردی

1 سکندر با خضر خوش نکته ئی گفت %~% شریک سوز و ساز بحر و بر شو

2 تو این جنگ از کنار عرصه بینی %~% بمیر اندر نبرد و زنده تر شو

1 سریر کیقباد اکلیل جم خاک %~% کلیسا و بتستان و حرم خاک

2 ولیکن من ندانم گوهرم چیست %~% نگاهم برتر از گردون تنم خاک

1 اگر در مشت خاک تو نهادند %~% دل صد پاره خونابه باری

2 ز ابر نو بهاران گریه آموز %~% که از اشک تو روید لاله زاری

1 دمادم نقش های تازه ریزد %~% بیک صورت قرار زندگی نیست

2 اگر امروز تو تصویر دوش است %~% بخاک تو شرار زندگی نیست

1 چو ذوق نغمه ام در جلوت آرد %~% قیامت افکنم در محفل خویش

2 چو می خواهم دمی خلوت بگیرم %~% جهان را گم کنم اندر دل خویش

1 چه میپرسی میان سینه دل چیست %~% خرد چون سوز پیدا کرد دل شد

2 دل از ذوق تپش دل بود لیکن %~% چو یک دم از تپش افتاد گل شد

1 خرد گفت او بچشم اندر نگنجد %~% نگاه شوق در امید و بیم است

2 نمیگردد کهن افسانه طور %~% که در هر دل تمنای کلیم است

1 کنشت و مسجد و بتخانه و دیر %~% جز این مشت گلی پیدا نکردی

2 ز حکم غیر نتوان جز بدل رست %~% تو ای غافل دلی پیدا نکردی

1 نه پیوستم درین بستان ms07 سرا دل %~% ز بند این و آن آزاده رفتم

2 چو باد صبح گردیدم دمی چند %~% گلان را آب و رنگی داده رفتم

1 به خود باز آورد رند کهن را %~% می برنا که من در جام کردم

2 من این می چون مغان دور پیشین %~% ز چشم مست ساقی وام کردم

1 سفالم را می او جام جم کرد %~% درون قطره ام پوشیده یم کرد

2 خرد اندر سرم بتخانه ئی ریخت %~% خلیل عشق دیرم را حرم کرد

1 خرد زنجیری امروز و دوش است %~% پرستار بتان چشم و گوش است

2 صنم در آستین پوشیده دارد %~% برهمن زاده زنار پوش است

1 خرد اندر سر هر کس نهادند %~% تنم چون دیگران از خاک و خون است

2 ولی این راز کس جز من نداند %~% ضمیر خاک و خونم بیچگون است

1 گدای جلوه رفتی بر سر طور %~% که جان تو ز خود نامحرمی هست

2 قدم در جستجوی آدمی زن %~% خدا هم در تلاش آدمی هست

1 بگو جبریل را از من پیامی %~% مرا آن پیکر نوری ندادند

2 ولی تاب و تب ما خاکیان بین %~% به نوری ذوق مهجوری ندادند

1 همای علم تا افتد بدامت %~% یقین کم کن گرفتار شکی باش

2 عمل خواهی یقین را پخته تر کن %~% یکی جوی و یکی بین و یکی باش

1 خرد بر چهره تو پرده ها بافت %~% نگاهی تشنه دیدار دارم

2 در افتد هر زمان اندیشه با شوق %~% چه آشوب افکنی در جان زارم

1 دلت می لرزد از اندیشه مرگ %~% ز بیمش زرد مانند زریری

2 به خود باز آ خودی را پخته تر گیر %~% اگر گیری پس از مردن نمیری

1 ز پیوند تن و جانم چه پرسی %~% به دام چند و چون در می نیایم

2 دم آشفته ام در پیچ و تابم %~% چو از آغوش نی خیزم نوایم

1 مرا فرمود پیر نکته ms08 دانی %~% هر امروز تو از فردا پیام است

2 دل از خوبان بی پروا نگهدار %~% حریمش جز به او دادن حرام است

1 ز رازی معنی قرآن چه پرسی %~% ضمیر ما به آیاتش دلیل است

2 خرد آتش فروزد دل بسوزد %~% همین تفسیر نمرود و خلیل است

1 من از بود و نبود خود خموشم %~% اگر گویم که هستم خود پرستم

2 ولیکن این نوای ساده کیست %~% کسی در سینه می گوید که هستم

1 ز من با شاعر رنگین بیان گوی %~% چه سود از سوز اگر چون لاله سوزی

2 نه خود را می گدازی ز آتش خویش %~% نه شام دردمندی بر فروزی

1 ز خوب و زشت تو ناآشنایم %~% عیارش کرده ئی سود و زیان را

2 درین محفل ز من تنها تری نیست %~% به چشم دیگری بینم جهان را

1 تو ای شیخ حرم شاید ندانی %~% جهان عشق را هم محشری هست

2 گناه و نامه و میزان ندارد %~% نه او را مسلمی نی کافری هست

1 چو تاب از خود بگیرد قطره آب %~% میان صد گهر یک دانه گردد

2 به بزم همنوایان آنچنان زی %~% که گلشن بر تو خلوت خانه گردد

1 من ای دانشوران در پیچ و تابم %~% خرد را فهم این معنی محال است

2 چسان در مشت خاکی تن زند دل %~% که دل دشت غزالان خیال است

1 میارا بزم بر ساحل که آنجا %~% نوای زندگانی نرم خیز است

2 به دریا غلت و با موجش در آویز %~% حیات جاودان اندر ستیز است

1 سراپا معنی سر بسته ام من %~% نگاه حرف بافان برنتابم

2 نه مختارم توان گفتن به مجبور %~% که خاک زنده ام در انقلابم

1 مگو از مدعای زندگانی %~% ترا بر شیوه های او نگه نیست

2 من از ذوق سفر آنگونه مستم %~% که منزل پیش من جز سنگ ره نیست

1 اگر کردی نگه بر پاره سنگ %~% ز ms09 فیض آرزوی تو گهر شد

2 به زر خود را مسنج ای بنده زر %~% که زر از گوشه چشم تو زر شد

1 وفا ناآشنا بیگانه خو بود %~% نگاهش بیقرار از جستجو بود

2 چو دید او را پرید از سینه من %~% ندانستم که دست آموز او بود

1 مپرس از عشق و از نیرنگی عشق %~% بهر رنگی که خواهی سر بر آرد

2 درون سینه بیش از نقطه ئی نیست %~% چو آید بر زبان پایان ندارد

1 مشو ای غنچه نورسته دلگیر %~% ازین بستان سرا دیگر چه خواهی

2 لب جو بزم گل مرغ چمن سیر %~% صبا شبنم نوای صبحگاهی

1 مرا روزی گل افسرده ئی گفت %~% نمود ما چو پرواز شرار است

2 دلم بر محنت نقش آفرین سوخت %~% که نقش کلک او ناپایدار است

1 جهان ما که پایانی ندارد %~% چو ماهی در یم ایام غرق است

2 یکی بر دل نظر وا کن که بینی %~% یم ایام در یک جام غرق است

1 به مرغان چمن همداستانم %~% زبان غنچه های بی زبانم

2 چو میرم با صبا خاکم بیامیز %~% که جز طوف گلان کاری ندانم

1 نماید آنچه هست این وادی گل %~% درون لاله آتش بجان چیست

2 بچشم ما چمن یک موج رنگ است %~% که می داند به چشم بلبلان چیست

1 تو خورشیدی و من سیاره تو %~% سراپا نورم از نظاره تو

2 ز آغوش تو دورم ناتمامم %~% تو قرآنی و من سی پاره تو

1 خیال او درون دیده خوشتر %~% غمش افزوده جان کاهیده خوشتر

2 مرا صاحبدلی این نکته آموخت %~% ز منزل جاده پیچیده خوشتر

1 دماغم کافر زنار دار است %~% بتان را بنده و پروردگار است

2 دلم را بین که نالد از غم عشق %~% ترا با دین و آئینم چه کار است

1 صنوبر بنده آزاده او %~% فروغ روی گل از باده او

2 حریمش آفتاب و ماه و انجم ms10 %~% دل آدم در نگشاده او

1 ز انجم تا به انجم صد جهان بود %~% خرد هر جا که پر زد آسمان بود

2 ولیکن چون بخود نگریستم من %~% کران بیکران در من نهان بود

1 بپای خود مزن زنجیر تقدیر %~% ته این گنبد گردان رهی هست

2 اگر باور نداری خیز و دریاب %~% که چون پا وا کنی جولانگهی هست

1 دل من در طلسم خود اسیر است %~% جهان از پرتو او تاب گیر است

2 مپرس از صبح و شامم ز آفتابی %~% که پیش روزگار من پریر است

1 نوا در ساز جان از زخمه تو %~% چسان در جانی و از جان برونی

2 چراغم با تو سوزم بی تو میرم %~% تو ای بیچون من بی من چگونی

1 نفس آشفته موجی از یم اوست %~% نی ما نغمه ما از دم اوست

2 لب جوی ابد چون سبزه رستیم %~% رگ ما ریشه ما از نم اوست

1 ترا درد یکی در سینه پیچید %~% جهان رنگ و بو را آفریدی

2 دگر از عشق بیباکم چه رنجی %~% که خود این های و هو را آفریدی

1 کرا جوئی چرا در پیچ و تابی %~% که او پیداست تو زیر نقابی

2 تلاش او کنی جز خود نبینی %~% تلاش خود کنی جز او نیابی

1 تو ای کودک منش خود را ادب کن %~% مسلمان زاده ئی ترک نسب کن

2 برنگ احمر و خون و رگ و پوست %~% عرب نازد اگر ترک عرب کن

1 نه افغانیم و نی ترک و تتاریم %~% چمن زادیم و از یک شاخساریم

2 تمیز رنگ و بو بر ما حرام است %~% که ما پرورده یک نو بهاریم

1 نهان در سینه ما عالمی هست %~% بخاک ما دلی در دل غمی هست

2 از آن صهبا که جان ما بر افروخت %~% هنوز اندر سبوی ما نمی هست

1 دل من ای دل من ایدل من %~% یم من ms11 کشتی من ساحل من

2 چو شبنم بر سر خاکم چکیدی %~% و یا چون غنچه رستی از گل من

1 چه گویم نکته زشت و نکو چیست %~% زبان لرزد که معنی پیچدار است

2 برون از شاخ بینی خار و گل را %~% درون او نه گل پیدا نه خار است

1 کسی کو درد پنهانی ندارد %~% تنی دارد ولی جانی ندارد

2 اگر جانی هوس داری طلب کن %~% تب و تابی که پایانی ندارد

1 چه پرسی از کجایم چیستم من %~% به خود پیچیده ام تا زیستم من

2 درین دریا چو موج بیقرارم %~% اگر بر خود نپیچم نیستم من

1 به چندین جلوه در زیر نقابی %~% نگاه شوق ما را بر نتابی

2 دوی در خون ما چون مستی می %~% ولی بیگانه خوئی دیر یابی

1 دل از منزل تهی کن پا بره دار %~% نگه را پاک مثل مهر و مه دار

2 متاع عقل و دین با دیگران بخش %~% غم عشق ار بدست افتد نگه دار

1 بیا ای عشق ای رمز دل ما %~% بیا ای کشت ما ای حاصل ما

2 کهن گشتند این خاکی نهادان %~% دگر آدم بنا کن از گل ما

1 سخن درد و غم آرد درد و غم به %~% مرا این ناله های دمبدم به

2 سکندر را ز عیش من خبر نیست %~% نوای دلکشی از ملک جم به

1 نه من بر مرکب ختلی سوارم %~% نه از وابستگان شهریارم

2 مرا ای همنشین دولت همین بس %~% چوکاوم سینه را لعلی بر آرم

1 کمال زندگی خواهی بیاموز %~% گشادن چشم و جز بر خود نبستن

2 فرو بردن جهان را چون دم آب %~% طلسم زیر و بالا در شکستن

1 تو میگوئی که آدم خاکزاد است %~% اسیر عالم کون و فساد است

2 ولی فطرت ز اعجازی که دارد %~% بنای بحر بر جویش نهاد است

1 دل بیباک را ضرغام رنگ است %~% دل ms12 ترسنده را آهو پلنگ است

2 اگر بیمی نداری بحر صحراست %~% اگر ترسی بهر موجش نهنگ است

1 ندانم باده ام یا ساغرم من %~% گهر در دامنم یا گوهرم من

2 چنان بینم چو بر دل دیده بندم %~% که جانم دیگر است و دیگرم من

1 تو گوئی طایر ما زیر دام است %~% پریدن بر پر و بالش حرام است

2 ز تن بر جسته تر شد معنی جان %~% فسان خنجر ما از نیام است

1 چسان زاید تمنا در دل ما %~% چسان سوزد چراغ منزل ما

2 بچشم ما که می بیند چه بیند %~% چسان گنجید دل اندر گل ما

1 چو در جنت خرامیدم پس از مرگ %~% به چشمم این زمین و آسمان بود

2 شکی با جان حیرانم در آویخت %~% جهان بود آن که تصویر جهان بود

1 جهان ما که جز انگاره ئی نیست %~% اسیر انقلاب صبح و شام است

2 ز سوهان قضا هموار گردد %~% هنوز این پیکر گل ناتمام است

1 چسان ای آفتاب آسمان گرد %~% باین دوری به چشم من در آئی

2 بخاکی واصل و از خاکدان دور %~% تو ای مژگان گسل آخر کجائی

1 تراش از تیشه خود جاده خویش %~% براه دیگران رفتن عذاب است

2 گر از دست تو کار نادر آید %~% گناهی هم اگر باشد ثواب است

1 بمنزل رهرو دل در نسازد %~% به آب و آتش و گل در نسازد

2 نپنداری که در تن آرمید است %~% که این دریا به ساحل در نسازد

1 بیا با شاهد فطرت نظر باز %~% چرا در گوشه خلوت گزینی

2 ترا حق داد چشم پاک بینی %~% که از نورش نگاهی آفرینی

1 میان آب و گل خلوت گزیدم %~% ز افلاطون و فارابی بریدم

2 نکردم از کسی دریوزه چشم %~% جهان را جز به چشم خود ندیدم

1 ز آغاز خودی کس را خبر نیست %~% خودی در حلقه شام و سحر نیست ms13

2 ز خضر این نکته نادر شنیدم %~% که بحر از موج خود دیرینه تر نیست

1 دلا رمز حیات از غنچه دریاب %~% حقیقت در مجازش بی حجاب است

2 ز خاک تیره میروید ولیکن %~% نگاهش بر شعاع آفتاب است

1 فروغ او به بزم باغ و راغ است %~% گل از صهبای او روشن ایاغ است

2 شب کس در جهان تاریک نگذاشت %~% که در هر دل ز داغ او چراغ است

1 ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست %~% که خواب از چشم او شبنم فرو شست

2 خودی از بیخودی آمد پدیدار %~% جهان دریافت آخر آنچه می جست

1 جهان کز خود ندارد دستگاهی %~% به کوی آرزو می جست راهی

2 ز آغوش عدم دزدیده بگربخت %~% گرفت اندر دل آدم پناهی

1 دل من رازدان جسم و جان است %~% نپنداری اجل بر من گران است

2 چه غم گر یک جهان گم شد ز چشمم %~% هنوز اندر ضمیرم صد جهان است

1 گل رعنا چو من در مشکلی هست %~% گرفتار طلسم محفلی هست

2 زبان برگ او گویا نکردند %~% ولی در سینه چاکش دلی هست

1 مزاج لاله خود رو شناسم %~% بشاخ اندر گلان را بو شناسم

2 از آن دارد مرا مرغ چمن دوست %~% مقام نغمه های او شناسم

1 جهان یک نغمه زار آرزوئی %~% بم و زیرش ز تار آرزوئی

2 به چشمم هر چه هست و بود و باشد %~% دمی از روزگار آرزوئی

1 دل من بی قرار آرزوئی %~% درون سینه من های و هوئی

2 سخن ای همنشین از من چه خواهی %~% که من با خویش دارم گفتگوئی

1 دوام ما ز سوز ناتمام است %~% چو ماهی جز تپش بر ما حرام است

2 مجو ساحل که در آغوش ساحل %~% تپید یک دم و مرگ دوام است

1 مرنج از برهمن ای واعظ شهر %~% گر از ما سجده ئی پیش بتان خواست

2 خدای ما که ms14 خود صورتگری کرد %~% بتی را سجده ئی از قدسیان خواست

1 حکیمان گرچه صد پیکر شکستند %~% مقیم سومنات بود و هستند

2 چسان افرشته و یزدان بگیرند %~% هنوز آدم به فتراکی نبستند

1 جهانها روید از مشت گل من %~% بیا سرمایه گیر از حاصل من

2 غلط کردی ره سر منزل دوست %~% دمی گم شو به صحرای دل من

1 هزاران سال با فطرت نشستم %~% به او پیوستم و از خود گسستم

2 ولیکن سر گذشتم این دو حرفست %~% تراشیدم پرستیدم شکستم

1 به پهنای ازل پر می گشودم %~% ز بند آب و گل بیگانه بودم

2 بچشم تو بهای من بلند است %~% که آوردی ببازار وجودم

1 درونم جلوه افکار این چیست %~% برون من همه اسرار این چیست

2 بفرما ای حکیم نکته پرداز %~% بدن آسوده جان سیار این چیست

1 بخود نازم گدای بی نیازم %~% تپم سوزم گدازم نی نوازم

2 ترا از نغمه در آتش نشاندم %~% سکندر فطرتم آئینه سازم

1 اگر آگاهی از کیف و کم خویش %~% یمی تعمیر کن از شبنم خویش

2 دلا دریوزه مهتاب تا کی %~% شب خود را برافروز از دم خویش

1 چه غم داری حیات دل ز دم نیست %~% که دل در حلقه بود و عدم نیست

2 مخور ای کم نظر اندیشه مرگ %~% اگر دم رفت دل باقی است غم نیست

1 تو ای دل تا نشینی در کنارم %~% ز تشریف شهان خوشتر گلیمم

2 درون سینه ام باشی پس از مرگ %~% من از دست تو در امید و بیمم

1 ز من گو صوفیان با صفا را %~% خدا جویان معنی آشنا را

2 غلام همت آن خود پرستم %~% که با نور خودی بیند خدا را

1 چو نرگس این چمن نادیده مگذر %~% چو بو در غنچه پیچیده مگذر

2 ترا حق دیده روشنتری داد %~% خرد بیدار و دل خوابیده مگذر

1 تراشیدم صنم بر صورت خویش %~% به شکل ms15 خود خدا را نقش بستم

2 مرا از خود برون رفتن محال است %~% بهر رنگی که هستم خود پرستم

1 به شبنم غنچه نورسته می گفت %~% نگاه ما چمن زادان رسا نیست

2 در آن پهنا که صد خورشید دارد %~% تمیز پست و بالا هست یا نیست

1 زمین را رازدان آسمان گیر %~% مکان را شرح رمز لامکان گیر

2 پرد هر ذره سوی منزل دوست %~% نشان راه از ریگ روان گیر

1 ضمیر ین فکان غیر از تو کس نیست %~% نشان بی نشان غیر از تو کس نیست

2 قدم بیباک تر نه در ره زیست %~% به پهنای جهان غیر از تو کس نیست

1 زمین خاک در میخانه ما %~% فلک یک گردش پیمانه ما

2 حدیث سوز و ساز ما دراز است %~% جهان دیباچه افسانه ما

1 سکندر رفت و شمشیر و علم رفت %~% خراج شهر و گنج کان و یم رفت

2 امم را از شهان پاینده تر دان %~% نمی بینی که ایران ماند و جم رفت

1 ربودی دل ز چاک سینه من %~% به غارت برده ئی گنجینه من

2 متاع آرزویم با که دادی %~% چه کردی با غم دیرینه من

1 ز پیش من جهان رنگ و بو رفت %~% زمین و آسمان و چار سو رفت

2 تو رفتی ای دل از هنگامه او %~% و یا از خلوت آباد تو او رفت

1 مرا از پرده ساز آگهی نیست %~% ولی دانم نوای زندگی چیست

2 سرودم آنچنان در شاخساران %~% گل از مرغ چمن پرسد که این کیست

1 نوا مستانه در محفل زدم من %~% شرار زندگی بر گل زدم من

2 دل از نور خرد کردم ضیا گیر %~% خرد را بر عیار دل زدم من

1 عجم از نغمه های من جوان شد %~% ز سودایم متاع او گران شد

2 هجومی بود ره گم کره در دشت %~% ز آواز درایم کاروان شد

1 عجم از ms16 نغمه ام آتش بجان است %~% صدای من درای کاروان است

2 حدی را تیز تر خوانم چو عرفی %~% که ره خوابیده و محمل گران است

1 ز جان بیقرار آتش گشادم %~% دلی در سینه مشرق نهادم

2 گل او شعله زار از ناله من %~% چو برق اندر نهاد او فتادم

1 مرا مثل نسیم آواره کردند %~% دلم مانند گل صد پاره کردند

2 نگاهم را که پیدا هم نبیند %~% شهید لذت نظاره کردند

1 خرد کرپاس را زرینه سازد %~% کمالش سنگ را آئینه سازد

2 نوای شاعر جادو نگاری %~% ز نیش زندگی نوشینه سازد

1 ز شاخ آرزو بر خورده ام من %~% به راز زندگی پی برده ام من

2 بترس از باغبان ای ناوک انداز %~% که پیغام بهار آورده ام من

1 خیالم کو گل از فردوس چیند %~% چو مضمون غریبی آفریند

2 دلم در سینه می لرزد چو برگی %~% که بر وی قطره شبنم نشیند

1 عجم بحریست ناپیدا کناری %~% که در وی گوهر الماس رنگ است

2 ولیکن من نرانم کشتی خویش %~% به دریائی که موجش بی نهنگ است

1 مگو کار جهان نااستوار است %~% هر آن ما ابد را پرده دار است

2 بگیر امروز را محکم که فردا %~% هنوز اندر ضمیر روزگار است

1 رمیدی از خداوندان افرنگ %~% ولی بر گور و گنبد سجده پاشی

2 به لالائی چنان عادت گرفتی %~% ز سنگ راه مولائی تراشی

1 قبای زندگانی چاک تا کی %~% چو موران آشیان در خاک تا کی

2 بپرواز آ و شاهینی بیاموز %~% تلاش دانه در خاشاک تا کی

1 میان لاله و گل آشیان گیر %~% ز مرغ نغمه خوان درس فغان گیر

2 اگر از ناتوانی گشته ئی پیر %~% نصیبی از شباب این جهان گیر

1 بجان من که جان نقش تن انگیخت %~% هوای جلوه این گل را دو رو کرد

2 هزاران شیوه دارد جان بیتاب %~% بدن گردد چو با یک ms17 شیوه خو کرد

1 به گوشم آمد از خاک مزاری %~% که در زیر زمین هم میتوان زیست

2 نفس دارد ولیکن جان ندارد %~% کسی کو بر مراد دیگران زیست

1 مشو نومید ازین مشت غباری %~% پریشان جلوه ناپایداری

2 چو فطرت می تراشد پیکری را %~% تمامش می کند در روزگاری

1 جهان رنگ و بو فهمیدنی هست %~% درین وادی بسی گل چیدنی هست

2 ولی چشم از درون خود نبندی %~% که در جان تو چیزی دیدنی هست

1 تو می گوئی که من هستم خدا نیست %~% جهان آب و گل را انتها نیست

2 هنوز این راز بر من ناگشود است %~% که چشمم آنچه بیند هست یا نیست

1 بساطم خالی از مرغ کباب است %~% نه در جامم می آئینه تاب است

2 غزال من خورد برگ گیاهی %~% ولی خون دل او مشک ناب است

1 رگ مسلم ز سوز من تپید است %~% ز چشمش اشک بیتابم چکید است

2 هنوز از محشر جانم نداند %~% جهان را با نگاه من ندید است

1 بحرف اندر نگیری لامکانرا %~% درون خود نگر این نکته پیداست

2 به تن جان آنچنان دارد نشیمن %~% که نتوان گفت اینجا نیست آنجاست

1 بهر دل عشق رنگ تازه بر کرد %~% گهی با سنگ گه با شیشه سر کرد

2 ترا از خود ربود و چشم تر داد %~% مرا با خویشتن نزدیک تر کرد

1 هنوز از بند آب و گل نرستی %~% تو گوئی رومی و افغانیم من

2 من اول آدم بی رنگ و بویم %~% از آن پس هندی و تورانیم من

1 مرا ذوق سخن خون در جگر کرد %~% غبار راه را مشت شرر کرد

2 به گفتار محبت لب گشودم %~% بیان این راز را پوشیده تر کرد

1 گریز آخر ز عقل ذوفنون کرد %~% دل خود کام را از عشق خون کرد

2 ز اقبال فلک پیما چه پرسی %~% حکیم نکته دان ما جنون ms18 کرد

1 هنوز همنفسی در چمن نمی بینم %~% بهار می رسد و من گل نخستینم

2 به آب جو نگرم خویش را نظاره کنم %~% به این بهانه مگر روی دیگری بینم

3 بخامه ئی که خط زندگی رقم زده است %~% نوشته اند پیامی به برگ رنگینم

4 دلم بدوش و نگاهم به عبرت امروز %~% شهید جلوه فردا و تازه آئینم

5 ز تیره خاک دمیدم قبای گل بستم %~% وگرنه اختر وامانده ئی ز پروینم

1 ایکه از خمخانه فطرت بجامم ریختی %~% ز آتش صهبای من بگداز مینای مرا

2 عشق را سرمایه ساز از گرمی فریاد من %~% شعله بیباک گردان خاک سینای مرا

3 چون بمیرم از غبار من چراغ لاله ساز %~% تازه کن داغ مرا سوزان بصحرای مرا

1 نتوان ز چشم شوق رمید ای هلال عید %~% از صد نگه براه تو دامی نهاده اند

2 بر خود نظر گشا ز تهی دامنی مرنج %~% در سینه تو ماه تمامی نهاده اند

1 نعره زد عشق که خونین جگری پیدا شد %~% حسن لرزید که صاحب نظری پیدا شد

2 فطرت آشفت که از خاک جهان مجبور %~% خود گری خود شکنی خود نگری پیدا شد

3 خبری رفت ز گردون به شبستان ازل %~% حذر ای پردگیان پرده دری پیدا شد

4 آرزو بیخبر از خویش به آغوش حیات %~% چشم وا کرد و جهان دگری پیدا شد

5 زندگی گفت که در خاک تپیدم همه عمر %~% تا ازین گنبد دیرینه دری پیدا شد

6 نوری نادان نیم سجده به آدم برم %~% او به نهاد است خاک من به نژاد آذرم

7 می تپد از سوز من خون رگ کائنات %~% من به دو صرصرم من به غو تندرم

8 رابطه سالمات ضابطه امهات %~% سوزم و سازی دهم آتش مینا گرم

9 ساخته خویش را در شکنم ریز ریز %~% تا ز غبار کهن پیکر نو آورم

10 از زو من موجه چرخ سکون ناپذیر ms19 %~% نقش گر روزگار تاب و تب جوهرم

11 پیکر انجم ز تو گردش انجم ز من %~% جان بجهان اندرم زندگی مضمرم

12 تو به بدن جان دهی شور بجان من دهم %~% تو به سکون ره زنی من به تپش رهبرم

13 من ز تنک مایگان گدیه نکردم سجود %~% قاهر بی دوزخم داور بی محشرم

14 آدم خاکی نهاد دون نظر و کم سواد %~% زاد در آغوش تو پیر شود در برم

15 زندگی سوز و ساز به ز سکون دوام %~% فاخته شاهین شود از تپش زیر دام

16 هیچ نیاید ز تو غیر سجود نیاز %~% خیز چو سرو بلند ای بعمل نرم گام

17 کوثر و تسنیم برد از تو نشاط عمل %~% گیر ز مینای تاک باده آئینه فام

18 زشت و نکو زاده وهم خداوند تست %~% لذت کردار گیر گام بنه جوی کام

19 خیز که بنمایمت مملکت تازه ئی %~% چشم جهان بین گشا بهر تماشا خرام

20 قطره بی مایه ئی گوهر تابنده شو %~% از سر گردون بیفت گیر بدریا مقام

21 تیغ درخشنده ئی جان جهانی گسل %~% جوهر خود رانما آی برون از نیام

22 بازوی شاهین گشا خون تذروان بریز %~% مرگ بود باز ار زیستن اندر کنام

23 تو نشناسی هنوز شوق بمیرد ز وصل %~% چیست حیات دوام سوختن ناتمام

24 چه خوشست زندگی را همه سوز و ساز کردن %~% دل کوه و دشت و صحرا بدمی گداز کردن

25 ز قفس دری گشادن به فضای گلستانی %~% ره آسمان نوردن به ستاره راز کردن

26 به گداز های پنهان به نیاز های پیدا %~% نظری ادا شناسی بحریم ناز کردن

27 گهی جز یکی ندیدن به هجوم لاله زاری %~% گهی خار نیش زن را به گل امتیاز کردن

28 همه سوز ناتمامم همه درد آرزویم %~% بگمان دهم یقین را که شهید جستجویم

29 ایکه ز خورشید تو کوکب جان مستنیر %~% از دلم افروختی شمع جهان ضریر

30 ms20 ریخت هنر های من بحر بیک نای آب %~% تیشه من آورد از جگر خاره شیر

31 زهره گرفتار من ماه پرستار من %~% عقل کلان کار من بهر جهان دار و گیر

32 من بزمین در شدم من بفلک بر شدم %~% بسته جادوی من ذره و مهر منیر

33 گرچه فسونش مرا برد ز راه صواب %~% از غلطم در گذر عذر گناهم پذیر

34 رام نگردد جهان تا نه فسونش خوریم %~% جز به کمند نیاز ناز نگردد اسیر

35 تا شود از آه گرم این بت سنگین گداز %~% بستن زنار او بود مرا ناگزیر

36 عقل بدام آورد فطرت چالاک را %~% اهرمن شعله زاد سجده کند خاک را

1 حوری به کنج گلشن جنت تپید و گفت %~% ما را کسی ز آنسوی گردون خبر نداد

2 ناید بفهم من سحر و شام و روزو شب %~% عقلم ربود این که بگویند مرد و زاد

3 گردید موج نکهت و از شاخ گل دمید %~% پا اینچنین به عالم فردا و دی نهاد

4 وا کرد چشم و غنچه شد و خنده زد دمی %~% گل گشت و برگ برگ شد و بر زمین فتاد

5 زان نازنین که بند ز پایش گشاده اند %~% آهی است یادگار که بو نام داده اند

1 خورشید بدامانم انجم به گریبانم %~% در من نگری هیچم در خود نگری جانم

2 در شهر و بیابانم در کاخ و شبستانم %~% من دردم و درمانم من عیش فراوانم

3 چنگیزی و تیموری مشتی ز غبار من %~% هنگامه افرنگی یک جسته شرار من

4 انسان و جهان او از نقش و نگار من %~% خون جگر مردان سامان بهار من

5 آسوده و سیارم این طرفه تماشا بین %~% در باده امروزم کیفیت فردا بین

6 پنهان به ضمیر من صد عالم رعنا بین %~% صد کوکب غلطان بین صد گنبد خضرا بین

7 تقدیر فسون من تدبیر فسون تو %~% تو عاشق لیلائی من دشت ms21 جنون تو

8 چون روح روان پاکم از چند و چگون تو %~% تو راز درون من من راز درون تو

9 من رهرو و تو منزل من مزرع و تو حاصل %~% تو ساز صد آهنگی تو گرمی این محفل

10 آواره آب و گل دریاب مقام دل %~% گنجیده بجامی بین این قلزم بی ساحل

1 مست ترنم هزار %~% طوطی و دراج و سار

2 بر طرف جویبار %~% کشت گل و لاله زار

3 باد بهاران وزید %~% مرغ نوا آفرید

4 لاله گریبان درید %~% حسن گل تازه چید

5 خون چمن گرم جوش %~% ای که نشینی خموش

6 در شکن آئین هوش %~% باده معنی بنوش

7 بر لب جوئی نشین %~% آب روان را ببین

8 نرگس ناز آفرین %~% لخت دل فرودین

9 لاله کمر در کمر %~% نیمه آتش به بر

10 می چکدش بر جگر %~% شبنم اشک سحر

11 بود و نبود صفات %~% جلوه گریهای ذات

12 آنچه تو دانی حیات. %~% آنچه تو خوانی ممات

1 گمان مبر که به پایان رسید کار مغان %~% هزار باده ناخورده در رگ تاک است

2 چمن خوش است ولیکن چو غنچه نتوان زیست %~% قبای زندگیش از دم صبا چاک است

3 اگر ز رمز حیات آگهی مجوی و مگیر %~% دلی که از خلش خار آرزو پاک است

4 به خود خزیده و محکم چو کوهساران زی %~% چو خش مزی که هوا تیز و شعله بی‌باک است

1 شنیدم کوکبی با کوکبی گفت %~% که در بحریم و پیدا ساحلی نیست

2 سفر اندر سرشت ما نهادند %~% ولی این کاروان را منزلی نیست

3 اگر انجم همانستی که بود است %~% ازین دیرینه تابی ها چه سود است

4 گرفتار کمند روزگاریم %~% خوشا آنکس که محروم وجود است

5 کس این بار گران را برنتابد %~% ز بود ما نبود جاودان به

6 فضای نیلگونم خوش نیاید %~% ز اوجش پستی آن خاکدان به

7 خنک انسان که جانش ms22 بیقرار است %~% سوار راهوار روزگار است

8 قبای زندگی بر قامتش راست %~% که او نو آفرین و تازه کار است

1 شبی زار نالید ابر بهار %~% که این زندگی گریه پیهم است

2 درخشید برق سبک سیر و گفت %~% خطا کرده ئی خنده یکدم است

3 ندانم به گلشن که برد این خبر %~% سخنها میان گل و شبنم است

1 نگاهم راز دار هفت و چار است %~% گرفتار کمندم روزگار است

2 جهان بینم به این سو باز کردند %~% مرا با آنسوی گردون چه کار است

3 چکد صد نغمه از سازی که دارم %~% به بازار افکنم رازی که دارم

4 ز افسون تو دریا شعله زار است %~% هوا آتش گذار و زهردار است

5 چو با من یار بودی نور بودی %~% بریدی از من و نور تو نار است

6 بخلوت خانه لاهوت زادی %~% ولیکن در نخ شیطان فتادی

7 بیا این خاکدان را گلستان ساز %~% جهان پیر را دیگر جوان ساز

8 بیا یک ذره از درد دلم گیر %~% ته گردون بهشت جاودان ساز

9 ز روز آفرینش همدم استیم %~% همان یک نغمه را زیر و بم استیم

1 هستی ما نظام ما %~% مستی ما خرام ما

2 گردش بی مقام ما %~% زندگی دوام ما

3 جلوه گه شهود را %~% بتکده نمود را

4 رزم نبود و بود را %~% کشکمش وجود را

5 گرمی کار زار ها %~% خامی پخته کار ها

6 تاج و سریر و دارها %~% خواری شهریار ها

7 خواجه ز سروری گذشت %~% بنده ز چاکری گذشت

8 زاری و قیصری گذشت %~% دور سکندری گذشت

9 خاک خموش و در خروش %~% سست نهاد و سخت کوش

10 گاه به بزم نا و نوش %~% گاه جنازه ئی بدوش

11 تو به طلسم چون و چند %~% عقل تو در گشاد و بند

12 مثل غزاله در کمند %~% زار و زبون و دردمند

13 پرده چرا ظهور چیست %~% اصل ms23 ظلام و نور چیست

14 چشم و دل و شعور چیست %~% فطرت ناصبور چیست

15 بیش تو نزد ما کمی %~% سال تو پیش ما دمی

16 ای بکنار تو یمی %~% ساخته ئی به شبنمی

1 ز روی بحر و سر کوهسار می آیم %~% ولیک می نشناسم که از کجا خیزم

2 دهم به غمزده طایر پیام فصل بهار %~% ته نشیمن او سیم یاسمن ریزم

3 به سبزه غلتم و بر شاخ لاله می پیچم %~% که رنگ و بو ز مسامات او بر انگیزم

4 خمیده تا نشود شاخ او ز گردش من %~% به برگ لاله و گل نرم نرمک آویزم

5 چو شاعری ز غم عشق در خروش آید %~% نفس نفس به نوا های او در آمیزم

1 تو دانی که بازان ز یک جوهرند %~% دل شیر دارند و مشت پرند

2 نکو شیوه و پخته تدبیر باش %~% جسور و غیور و کلان گیر باش

3 میامیز با کبک و تورنگ و ساز %~% مگر اینکه داری هوای شکار

4 چه قومی فرو مایه ترسناک %~% کند پاک منقار خود را به خاک

5 شد آن باشه نخچیر خویش %~% که گیرد ز صید خود آئین و کیش

6 بسا شکره افتاده بر روی خاک %~% شد از صحبت دانه چینان هلاک

7 نگه دار خود را و خورسند زی %~% دلیر و درشت و تنومند زی

8 تن نرم و نازک به تیهو گذار %~% رگ سخت چون شاخ آهو بیار

9 نصیب جهان آنچه از خرمی است %~% ز سنگینی و محنت و پر دمی است

10 چه خوش گفت فرزند خود را عقاب %~% که یک قطره خون بهتر از لعل ناب

11 مجو انجمن مثل آهو و میش %~% به خلوت گرا چون نیاکان خویش

12 چنین یاد دارم ز بازان پیر %~% نشیمن بشاخ درختی مگیر

13 کنامی نگیریم در باغ و کشت %~% که داریم در کوه و صحرا بهشت

14 ز روی زمین دانه ms24 چیدن خطاست %~% که پهنای گردون خدا داد ماست

15 نجیبی که پا بر زمین سوده است %~% ز مرغ سرا سفله تر بوده است

16 پی شاهبازان بساط است سنگ %~% که بر سنگ رفتن کند تیز چنگ

17 تو از زرد چشمان صحراستی %~% به گوهر چو سیمرغ والاستی

18 جوانی اصیلی که در روز جنگ %~% برد مردمک را ز چشم پلنگ

19 به پرواز تو سطوت نوریان %~% به رگهای تو خون کافوریان

20 ته چرخ گردنده کوژ پشت %~% بخور آنچه گیری ز نرم و درشت

21 ز دست کسی طعمه خود مگیر %~% نکو باش و پند نکویان پذیر

1 شنیدم شبی در کتب خانه من %~% به پروانه می گفت کرم کتابی

2 به اوراق سینا نشیمن گرفتم %~% بسی دیدم از نسخه فاریابی

3 نفهمیده ام حکمت زندگی را %~% همان تیره روزم ز بی آفتابی

4 نکو گفت پروانه نیم سوزی %~% که این نکته را در کتابی نیابی

5 تپش می کند زنده تر زندگی را %~% تپش می دهد بال و پر زندگی را

1 یخ جوی کوه را ز ره کبر و ناز گفت %~% ما را ز مویه تو شود تلخ روزگار

2 گستاخ می سرائی و بیباک میروی %~% هر سال شوخ دیده و آواره تر ز پار

3 شایان دودمان کهستانیان نئی %~% خود را مگوی دخترک ابر کوهسار

4 گردنده و فتنده و غلطنده ئی بخاک %~% راه دگر بگیر و برو سوی مرغزار

5 گفت آب جو چنین سخن دل شکن مگوی %~% بر خویشتن مناز و نهال منی مکار

6 من میروم که در خور این دودمان نیم %~% تو خویش را ز مهر درخشان نگاه دار

1 آن شعله ام که صبح ازل در کنار عشق %~% پیش از نمود بلبل و پروانه می تپید

2 افزونترم ز مهر و بهر ذره تن زنم %~% گردون شرار خویش ز تاب من آفرید

3 در سینه چمن چو نفس کردم آشیان %~% یک شاخ ms25 نازک از ته خاکم چو نم کشید

4 سوزم ربود و گفت یکی در برم بایست %~% لیکن دل ستم زده من نیارمید

5 در تنگنای شاخ بسی پیچ و تاب خورد %~% تا جوهرم به جلوه گه رنگ و بو رسید

6 شبنم براه من گهر آبدار ریخت %~% خندید صبح و باد صبا گرد من وزید

7 بلبل ز گل شنید که سوزم ربوده اند %~% نالید و گفت جامه هستی گران خرید

1 بوعلی اندر غبار ناقه گم %~% دست رومی پرده محمل گرفت

2 این فرو تر رفت و تا گوهر رسید %~% آن بگردابی چو خس منزل گرفت

3 حق اگر سوزی ندارد حکمت است %~% شعر میگردد چو سوز از دل گرفت

1 یک ذره بی مایه متاع نفس اندوخت %~% شوق این قدرش سوخت که پروانگی آموخت

2 وامانده شعاعی که گره خورد و شرر شد %~% از سوز حیاتست که کارش همه زر شد

3 پروانه بیتاب که هر سو تک و پو کرد %~% بر شمع چنان سوخت که خود را همه او کرد

4 یا اخترکی ماه مبینی به کمینی %~% نزدیک تر آمد بتماشای زمینی

5 یا ماه تنک ضو که بیک جلوه تمام است %~% ماهی که برو منت خورشید حرام است

6 ای کرمک شب تاب سراپای تو نور است %~% پرواز تو یک سلسله غیب و حضور است

7 در تیره شبان مشعل مرغان شب استی %~% آن سوز چه سوز است که در تاب و تب استی

8 مائیم که مانند تو از خاک دمیدیم %~% دیدیم تپیدیم ندیدیم تپیدیم

9 گویم سخن پخته و پرورده و ته دار %~% از منزل گم گشته مگو پای بره دار

1 عقاب دوربین جوئینه را گفت %~% نگاهم آنچه می بیند سراب است

2 جوابش داد آن مرغ حق اندیش %~% تو می بینی و من دانم که آب است

3 صدای ماهی آمد از ته بحر %~% که چیزی هست و هم در پیچ و ms26 تاب است

1 ناقه سیار من %~% آهوی تاتار من

2 درهم و دینار من %~% اندک و بسیار من

3 دلکش و زیباستی %~% شاهد رعناستی

4 روکش حوراستی %~% غیرت لیلاستی

5 در تپش آفتاب %~% غوطه زنی در سراب

6 هم به شب ماهتاب %~% تند روی چون شهاب

7 لکه ابر روان %~% کشتی بی بادبان

8 مثل خضر راه دان %~% بر تو سبک هر گران

9 سوز تو اندر زمام %~% ساز تو اندر خرام

10 بی خورش و تشنه کام %~% پا به سفر صبح و شام

11 شام تو اندر یمن %~% صبح تو اندر قرن

12 ریگ درشت وطن %~% پای ترا یاسمن

13 مه ز سفر پا کشید %~% در پس تل آرمید

14 صبح ز مشرق دمید %~% جامه شب بر درید

15 نغمه من دلگشای %~% زیر و بمش جانفرای

16 قافله ها را درای %~% فتنه ربا فتنه زای

1 مرا معنی تازه ئی مدعاست %~% اگر گفته را باز گویم رواست

2 «یکی قطره باران ز ابری چکید %~% خجل شد چو پهنای دریا بدید

3 که جائی که دریاست من کیستم %~% گر او هست حقا که من نیستم»

4 ولیکن ز دریا برآمد خروش %~% ز شرم تنک مایگی رو مپوش

5 تماشای شام و سحر دیده ئی %~% چمن دیده ئی دشت و در دیده ئی

6 به برگ گیاهی به دوش سحاب %~% درخشیدی از پرتو آفتاب

7 گهی همدم تشنه کامان راغ %~% گهی محرم سینه چاکان باغ

8 گهی خفته در تاک و طاقت گداز %~% گهی خفته در خاک بی سوز و ساز

9 ز موج سبک سیر من زاده ئی %~% ز من زاده ئی در من افتاده ئی

10 بیاسای در خلوت سینه ام %~% چو جوهر درخش اندر آئینه ام

11 گهر شو در آغوش قلزم بزی %~% فروزان تر از ماه و انجم بزی

1 جهان را ز یک آب و گل آفریدم %~% تو ایران و تاتار و زنگ آفریدی

2 من ms27 از خال پولاد ناب آفریدم %~% تو شمشیر و تیر و تفنگآفریدی

3 تبر آفریدی نهال چمن را %~% قفس ساختی طایر نغمه زن را

4 تو شب آفریدی چراغ آفریدم %~% سفال آفریدی ایاغ آفریدم

5 بیابان و کهسار و راغ آفریدی %~% خیابان و گلزار و باغ آفریدم

6 من آنم که از سنگ آئینه سازم %~% من آنم که از زهر نوشینه سازم

1 خوشا روزگاری خوشا نوبهاری %~% نجوم پرن رست از مرغزاری

2 زمین از بهاران چو بال تذروی %~% ز فواره الماس بار آبشاری

3 نپیچد نگه جز که در لاله و گل %~% نغلطد هوا جز که بر سبزه زاری

4 لب جو خود آرائی غنچه دیدی %~% چه زیبا نگاری چه آئینه داری

5 چه شیرین نوائی چه دلکش صدائی %~% که می آید از خلوت شاخساری

6 بتن جان بجان آرزو زنده گردد %~% ز آوای ساری ز بانگ هزاری

7 نوا های مرغ بلند آشیانی %~% در آمیخت با نغمه جویباری

8 تو گوئی که یزدان بهشت برین را %~% نهاد است در دامن کوهساری

9 که تا رحمتش آدمی زادگان را %~% رها سازد از محنت انتظاری

10 چه خواهم درین گلستان گر نخواهم %~% شرابی کتابی ربابی نگاری

11 سرت گردم ای ساقی ماه سیما %~% بیار از نیاگان ما یادگاری

12 به ساغر فرو ریز آبی که جان را %~% فروزد چو نوری بسوزد چو ناری

13 شقایق برویان ز خاک نژندم %~% بهشتی فرو چین به مشت غباری

14 نبینی که از کاشغرتا به کاشان %~% همان یک نوا بالد از هر دیاری

15 ز چشم امم ریخت آن اشک نابی %~% که تأثیر او گل دماند ز خاری

16 کشیری که با بندگی خو گرفته %~% بتی می تراشد ز سنگ مزاری

17 ضمیرش تهی از خیال بلندی %~% خودی ناشناسی ز خود شرمساری

18 بریشم قبا خواجه از محنت او %~% نصیب تنش جامه تارتاری

19 نه در دیده او فروغ نگاهی %~% نه در سینه او دل ms28 بیقراری

20 از آن می فشان قطره ئی برکشیری %~% که خاکسترش آفریند شراری

1 ماهی بچه ئی شوخ به شاهین بچه ئی گفت %~% این سلسله موج که بینی همه دریاست

2 دارای نهنگان خروشنده تر از میغ %~% در سینه او دیده و نادیده بلاهاست

3 با سیل گران سنگ زمین گیر و سبک خیز %~% با گوهر تابنده و با لولوی لالاست

4 بیرون نتوان رفت ز سیل همه گیرش %~% بالای سر ماست ته پاست همه جاست

5 هر لحظه جوان است و روان است و دوان است %~% از گردش ایام نه افزون شد و نی کاست

6 ماهی بچه را سوز سخن چهره برافروخت %~% شاهین بچه خندید و ز ساحل به هوا خاست

7 زد بانگ که شاهینم و کارم به زمین چیست %~% صحراست که دریاست ته بال و پر ماست

8 بگذر ز سر آب و به پهنای هوا ساز %~% این نکته نبیند مگر آن دیده که بیناست

1 شنیدم کرمک شبتاب می گفت %~% نه آن مورم که کس نالد ز نیشم

2 توان بی منت بیگانگان سوخت %~% نپنداری که من پروانه کیشم

3 اگر شب تیره تر از چشم آهوست %~% خود افروزم چراغ راه خویشم

1 به بحر رفتم و گفتم به موج بیتابی %~% همیشه در طلب استی چه مشکلی داری

2 هزار لولوی لالاست در گریبانت %~% درون سینه چو من گوهر دلی داری

3 تپید و از لب ساحل رمید و هیچ نگفت %~% به کوه رفتم و پرسیدم این چه بیدردیست

4 رسد بگوش تو آه و فغان غم زده ئی %~% اگر به سنگ تو لعلی ز قطره خونست

5 یکی در آبه سخن با من ستم زده ئی %~% بخود خزید و نفس در کشید و هیچ نگفت

6 ره دراز بریدم ز ماه پرسیدم %~% سفر نصیب نصیب تو منزلی است که نیست

7 جهان ز پرتو سیمای تو سمن زاری %~% فروغ داغ تو از جلوه دلی ms29 است که نیست

8 سوی ستاره رقیبانه دید و هیچ نگفت %~% شدم بحضرت یزدان گذشتم از مه و مهر

9 که در جهان تو یک ذره آشنایم نیست %~% جهان تهی ز دل و مشت خاک من همه دل

10 چمن خوش است ولی درخور نوایم نیست %~% تبسمی بلب او رسید و هیچ نگفت

1 گفتند فرود آی ز اوج مه و پرویز %~% بر خود زن و با بحر پر آشوب بیامیز

2 من عیش هم آغوشی دریا نخریدم %~% آن باده که از خویش رباید نچشیدم

3 گل گفت که هنگامه مرغان سحر چیست %~% این انجمن آراسته بالای شجر چیست

4 تو کیستی و من کیم این صحبت ما چیست %~% بر شاخ من این طایرک نغمه سرا چیست

5 گفتم که چمن رزم حیات همه جائی است %~% بزمی است که شیرازه او ذوق جدائی است

6 من از فلک افتاده تو از خاک دمیدی %~% از ذوق نمود است دمیدی که چکیدی

7 نم در رگ ایام ز اشک سحر ماست %~% این زیر و زبر چیست فریب نظر ماست

8 در پیرهن شاهد گل سوزن خار است %~% خار است ولیکن ز ندیمان نگار است

9 بر خیز و دل از صحبت دیرینه بپرداز %~% با لاله خورشید جهان تاب نظر باز

1 فکرم چو به جستجو قدم زد %~% در دیر شد و در حرم زد

2 در دشت طلب بسی دویدم %~% دامن چون گرد باد چیدم

3 پویان بی خضر سوی منزل %~% بر دوش خیال بسته محمل

4 جویای می و شکسته جامی %~% چون صبح به باد چیده دامی

5 پیچیده بخود چو موج دریا %~% آواره چو گرد باد صحرا

6 عشق تو دلم ربود ناگاه %~% از کار گره گشود ناگاه

7 آگاه ز هستی و عدم ساخت %~% بتخانه عقل را حرم ساخت

8 چون برق به خرمنم گذر کرد %~% از لذت سوختن خبر کرد

9 سر مست شدم ز پا فتادم %~% چون ms30 عکس ز خود جدا فتادم

10 خاکم به فراز عرش بردی %~% زان راز که با دلم سپردی

11 واصل به کنار کشتیم شد %~% طوفان جمال زشتیم شد

12 جز عشق حکایتی ندارم %~% پروای ملامتی ندارم

13 از جلوه علم بی نیازم %~% سوزم گریم تپم گدازم

1 غزالی با غزالی درد دل گفت %~% ازین پس در حرم گیرم کنامی

2 بصحرا صید بندان در کمین اند %~% بکام آهو ان صبحی نه شامی

3 رفیقش گفت ای یار خردمند %~% اگر خواهی حیات اندر خطر زی

4 دمادم خویشتن را بر فسان زن %~% ز تیغ پاک گوهر تیز تر زی

1 هست این میکده و دعوت عام است اینجا %~% قسمت باده به اندازه جام است اینجا

2 حرف آن راز که بیگانه صوت است هنوز %~% از لب جام چکید است و کلام است اینجا

3 نشه از حال بگیرند و گذشتند ز قال %~% نکته فلسفه درد ته جام است اینجا

4 ما درین ره نفس دهر برانداخته ایم %~% آفتاب سحر او لب بام است اینجا

5 ای که تو پاس غلط کرده خود میداری %~% آنچه پیش تو سکون است خرام است اینجا

1 پرسیدم از بلند نگاهی حیات چیست %~% گفتا مئی که تلخ تر او نکوتر است

2 گفتم که کرمک است و ز کل سر برون زند %~% گفتا که شعله زاد مثال سمندر است

3 گفتم که شر بفطرت خامش نهاده اند %~% گفتا که خیر او نشناسی همین شر است

4 گفتم که شوق سیر نبردش بمنزلی %~% گفتا که منزلش بهمین شوق مضمر است

5 گفتم که خاکی است و بخاکش همی دهند %~% گفتا چو دانه خاک شکافد گل تر است

1 شنیدم که در پارس مرد گزین %~% ادا فهم رمز آشنا نکته بین

2 بسی سختی از جان کنی دید و مرد %~% بر آشفت و جان شکوه لبریز برد

3 به نالش در آمد به یزدان پاک %~% که دارم دلی از ms31 اجل چاک چاک

4 کمالی ندارد به این یک فنی %~% نداند فن تازه جان کنی

5 برد جان و ناپخته در کار مرگ %~% جهان نو شد و او همان کهنه برگ

6 فرنگ آفریند هنرها شگرف %~% بر انگیزد از قطره ئی بحر ژرف

7 کشد گرد اندیشه پرگار مرگ %~% همه حکمت او پرستار مرگ

8 رود چون نهنگ آبدوزش به یم %~% ز طیاره او هوا خورده بم

9 نبینی که چشم جهان بین هور %~% همی گردد از غاز او روز کور

10 تفنگش به کشتن چنان تیز دست %~% که افرشته مرگ را دم گسست

11 فرست این کهن ابله را در فرنگ %~% که گیرد فن کشتن بی درنگ

1 نه به باده میل داری نه به من نظر گشائی %~% عجب اینکه تو ندانی ره و رسم آشنائی

2 همه ساز جستجوئی همه سوز آرزوئی %~% نفسی که میگدازی غزلی که می سرائی

3 به نوای آفریدی چه جهان دلگشائی %~% که ارم به چشم آید چو طلسم سیمیائی

4 دل رهروان فریبی به کلام نیش داری %~% مگر اینکه لذت او نرسد به نوک خاری

5 چکنم که فطرت من به مقام در نسازد %~% دل ناصبور دارم چو صبا به لاله زاری

6 چو نظر قرار گیرد به نگار خوبروئی %~% تپد آن زمان دل من پی خوبتر نگاری

7 ز شرر ستاره جویم ز ستاره آفتابی %~% سر منزلی ندارم که بمیرم از قراری

8 چو ز باده بهاری قدحی کشیده خیزم %~% غزلی دگر سرایم به هوای نوبهاری

9 طلبم نهایت آن که نهایتی ندارد %~% به نگاه ناشکیبی به دل امیدواری

10 دل عاشقان بمیرد به بهشت جاودانی %~% نه نوای دردمندی نه غمی نه غمگساری

1 ساحل افتاده گفت گرچه بسی زیستم %~% هیچ نه معلوم شد آه که من چیستم

2 موج ز خود رفته ئی تیز خرامید و گفت %~% هستم اگر میروم گر نروم نیستم

1 طارق چو بر کنارره اندلس سفینه سوخت ms32 %~% گفتند کار تو به نگاه خرد خطاست

2 دوریم از سواد وطن باز چون رسیم %~% ترک سبب ز روی شریعت کجا رواست

3 خندید و دست خویش بشمشیر برد و گفت %~% هر ملک ملک ماست که ملک خدای ماست

1 بنگر که جوی آب چه مستانه میرود %~% مانند کهکشان بگریبان مرغزار

2 در خواب ناز بود به گهواره سحاب %~% وا کرد چشم شوق به آغوش کوهسار

3 از سنگریزه نغمه گشاید خرام او %~% سیمای او چو آینه بیرنگ و بی غبار

4 در راه او بهار پریخانه آفرید %~% نرگس دمید و لاله دمید و سمن دمید

5 گل عشوه داد و گفت یکی پیش ما بایست %~% خندید غنچه و سر دامان او کشید

6 نا آشنای جلوه فروشان سبز پوش %~% صحرا برید و سینه کوه و کمر درید

7 صد جوی دشت و مرغ و کهستان و باغ و راغ %~% گفتند ای بسیط زمین با تو سازگار

8 ما را که راه از تنک آبی نبرده ایم %~% از دستبرد ریگ بیابان نگاه دار

9 وا کرده سینه را به هوا های شرق و غرب %~% در بر گرفته همسفران زبون و زار

10 دریای پر خروش ز بند و شکن گذشت %~% از تنگنای وادی و کوه و دمن گذشت

11 یکسان چو سیل کرده نشیب و فراز را %~% از کاخ شاه و باره ه کشت و چمن گذشت

12 بیتاب و تند و تیز و جگر سوز و بیقرار %~% در هر زمان به تازه رسید از کهن گذشت

1 ندانی که یزدان دیرینه بود %~% بسی دید و سنجید و بست و گشود

2 ز ما سینه چاکان این تیره خاک %~% شنید است صد ناله درد ناک

3 بسی همچو شبیر در خون نشست %~% نه یک ناله از سینه او گسست

4 نه از گریه پیر کنعان تپید %~% نه از درد ایوب آهی کشید

5 مپندار آن کهنه نخچیر گیر %~% بدام دعای ms33 تو گردد اسیر

1 کجا این روزگاری شیشه بازی %~% بهشت این گنبد گردون ندارد

2 ندیده درد زندان یوسف او %~% زلیخایش دل نالان ندارد

3 خلیل او حریف آتشی نیست %~% کلیمش یک شرر در جان ندارد

4 به صرصر در نیفتد زورق او %~% خطر از لطمه طوفان ندارد

5 یقین را در کمین بوک و مگر نیست %~% وصال اندیشه هجران ندارد

6 کجا آن لذت عقل غلط سیر %~% اگر منزل ره پیچان ندارد

7 مزی اندر جهانی کور ذوقی %~% که یزدان دارد و شیطان ندارد

1 رخت به کاشمر گشا کوه و تل و دمن نگر %~% سبزه جهان جهان ببین لاله چمن چمن نگر

2 باد بهار موج موج مرغ بهار فوج فوج %~% صلصل و سار زوج زوج بر سر نارون نگر

3 تا نفتد به زینتش چشم سپهر فتنه باز %~% بسته به چهره زمین برقع نسترن نگر

4 لاله ز خاک بر دمید موج به آب جو تپید %~% خاک شرر شرر ببین آب شکن شکن نگر

5 زخمه به تار ساز زن باده بساتگین بریز %~% قافله بهار را انجمن انجمن نگر

6 دخترکی برهمنی لاله رخی سمن بری %~% چشم بروی او گشا باز بخویشتن نگر

1 عقلی که جهان سوزد یک جلوه بیباکش %~% از عشق بیاموزد آئین جهانتابی

2 عشق است که در جانت هر کیفیت انگیزد %~% از تاب و تب رومی تا حیرت فارابی

3 این حرف نشاط آور می گویم و میرقصم %~% از عشق دل آساید با اینهمه بیتابی

4 هر معنی پیچیده در حرف نمی گنجد %~% یک لحظه بدل در شو شاید که تو دریابی

1 دوش در میکده ترسا بچه باده فروش %~% گفت از من سخنی دار چو آویزه بگوش

2 مشرب باده گساران کهن این بود است %~% که تو از میکده خیزی همه مستی همه هوش

3 من نگویم که فروبند لب از نکته شوق %~% ادب از دست مده باده به اندازه بنوش

4 ms34 گرد راهیم ولی ذوق طلب جوهر ماست %~% بندگی با همه جبروت خدائی مفروش

1 آدم از بی بصری بندگی آدم کرد %~% گوهری داشت ولی نذر قباد و جم کرد

2 یعنی از خوی غلامی ز سگان خوار تر است %~% من ندیدم که سگی پیش سگی سر خم کرد

1 آن سخت کوش چیست که گیرد ز سنگ آب %~% محتاج خضر مثل سکندر نمی شود

2 مثل نگاه دیده نمناک پاک رو %~% در جوی آب و دامن او تر نمی شود

3 مضمون او به مصرع برجسته ئی تمام %~% منت پذیر مصرع دیگر نمی شود

1 متاع معنی بیگانه از دون فطرتان جوئی %~% ز موران شوخی طبع سلیمانی نمی آید

2 گریز از طرز جمهوری غلام پخته کاری شو %~% که از مغز دو صد خر فکر انسانی نمی آید

1 زمانه باز برافروخت آتش نمرود %~% که آشکار شود جوهر مسلمانی

2 بیا که پرده ز داغ جگر بر اندازیم %~% که آفتاب جهانگیر شد ز عریانی

3 هزار نکته زدی پیش دلبران فرنگ %~% گداختی صنمان را به علم برهانی

4 خبر ز شهر سلیمی بده حجازی را %~% شرار شوق فشان در ضمیر تورانی

5 ره عراق و خراسان زن ای مقام شناس %~% ببزم اعجمیان تازه کن غزل خوانی

6 بسی گذشت که در انتظار زخمه وریست %~% چه نغمه ها که نه خون شد به ساز افغانی

7 حدیث عشق به اهل هوس چه میگوئی %~% به چشم مور مکش سرمه سلیمانی

1 غنی آن سخنگوی بلبل صفیر %~% نوا سنج کشمیر مینو نظیر

2 چو اندر سرا بود در بسته داشت %~% چو رفت از سرا تخته را وا گذاشت

3 یکی گفتش ای شاعر دل رسی %~% عجب دارد از کار تو هر کسی

4 به پاسخ چه خوش گفت مرد فقیر %~% فقیر و به اقلیم معنی امیر

5 ز من آنچه دیدند یاران رواست %~% درین خانه جز من متاعی کجاست

6 غنی تا نشیند ms35 به کاشانه اش %~% متاعی گرانی است در خانه اش

7 چو آن محفل افروز در خانه نیست %~% تهی تر ازین هیچ کاشانه نیست

1 امئی بود که ما از اثر حکمت او %~% واقف از سر نهانخانه تقدیر شدیم

2 اصل ما یک شرر باخته رنگی بود است %~% نظری کرد که خورشید جهانگیر شدیم

3 نکته عشق فرو شست ز دل پیر حرم %~% در جهان خوار به اندازه تقصیر شدیم

4 باد صحراست که با فطرت ما در سازد %~% از نفسهای صبا غنچه دلگیر شدیم

5 آه آن غلغله کز گنبد افلاک گذشت %~% ناله گردید چو پابند بم و زیر شدیم

6 ای بسا صید که بی دام به فتراک زدیم %~% در بغل تیر و کمان کشته نخچیر شدیم

7 «هر کجا راه دهد اسپ بران تاز که ما %~% بارها مات درین عرصه بتدبیر شدیم»

1 سر شاخ گل طایری یک سحر %~% همی گفت با طایران دگر

2 «ندادند بال آدمی زاده را %~% زمین گیر کردند این ساده را»

3 بدو گفتم ای مرغک باد سنج %~% اگر حرف حق با تو گویم مرنج

4 ز طیاره ما بال و پر ساختیم %~% سوی آسمان رهگذر ساختیم

5 چه طیاره آن مرغ گردون سپر %~% پر او ز بال ملک تیز تر

6 به پرواز شاهین به نیرو عقاب %~% به چشمش ز لاهور تا فاریاب

7 بگردون خروشنده و تند جوش %~% میان نشیمن چو ماهی خموش

8 خرد ز آب و گل جبرئیل آفرید %~% زمین را بگردون دلیل آفرید

9 چو آن مرغ زیرک کلامم شیند %~% مرا یک نظر آشنایانه دید

10 پرش را به منقار خارید و گفت %~% که من آنچه گوئی ندارم شگفت

11 مگر ای نگاه تو بر چون و چند %~% اسیر طلسم تو پست و بلند

12 «تو کار زمین را نکو ساختی %~% که با آسمان نیز پرداختی»

1 آن حرف دلفروز که راز هست و راز نیست %~% من فاش ms36 گویمت که شنید از کجا شنید

2 دزدید ز آسمان و به گل گفت شبنمش %~% بلبل ز گل شنید و ز بلبل صبا شنید

1 انسان که رخ ز غازه تهذیب بر فروخت %~% خاک سیاه خویش چو آئینه وانمود

2 پوشید پنجه را ته دستانه حریر %~% افسونی قلم شد و تیغ از کمر گشود

3 این بوالهوس صنم کده صلح عام ساخت %~% رقصید گرد او به نواهای چنگ و عود

4 دیدم چو جنگ پرده ناموس او درید %~% جز یسفک الدما و «خصیم مبین» نبود

1 بهار تا به گلستان کشید بزم سرود %~% نوای بلبل شوریده چشم غنچه گشود

2 گمان مبر که سرشتند در ازل گل ما %~% که ما هنوز خیالیم در ضمیر وجود

3 به علم غره مشو کار می کشی دگر است %~% فقیه شهر گریبان و آستین آلود

4 بهار برگ پراکنده را بهم بر بست %~% نگاه ماست که بر لاله رنگ و آب افزود

5 نظر بخویش فروبسته را نشان این است %~% دگر سخن نسراید ز غایب و موجود

6 شبی به میکده خوش گفت پیر زنده دلی %~% به هر زمانه خلیل است و آتش نمرود

7 چه نقشها که نبستم به کارگاه حیات %~% چه رفتنی که نرفت و چه بودنی که نبود

8 به دیریان سخن نرم گو که عشق غیور %~% بنای بتکده افکند در دل محمود

9 بخاک هند نوای حیات بی اثر است %~% که مرده زنده نگردد ز نغمه داود

1 حلقه بستند سر تربت من نوحه کران %~% دلبران زهره وشان گل برنان سیم بران

2 در چمن قافله لاله و گل رخت گشود %~% از کجا آمده اند این همه خونین جگران

3 ایکه در مدرسه جوئی ادب و دانش و ذوق %~% نخرد باده کس از کارگه شیشه گران

4 خرد افزود مرا درس حکیمان فرنگ %~% سینه افروخت مرا صحبت صاحبنظران

5 بر کش آن نغمه که سرمایه آب و گل تست %~% ای ms37 ز خود رفته تهی شو ز نوای دگران

6 کس ندانست که من نیز بهائی دارم %~% آن متاعم که شود دست زد بی بصران

1 می تراشد فکر ما هر دم خداوندی دگر %~% رست از یک بند تا افتاد در بندی دگر

2 بر سر بام آ نقاب از چهره بیباکانه کش %~% نیست در کوی تو چون من آرزومندی دگر

3 بسکه غیرت میبرم از دیده بینای خویش %~% از نگه بافم به رخسار تو رو بندی دگر

4 یک نگه یک خنده دزدیده یک تابنده اشک %~% بهر پیمان محبت نیست سوگندی دگر

5 عشق را نازم که از بیتابی روز فراق %~% جان ما را بست با درد تو پیوندی دگر

6 تا شوی بیباک تر در ناله ای مرغ بهار %~% آتشی گیر از حریم سینه ام چندی دگر

7 چنگ تیموری شکست آهنگ تیموری بجاست %~% سر برون می آرد از ساز سمرقندی دگر

8 ره مده در کعبه ای پیر حرم اقبال را %~% هر زمان در آستین دارد خداوندی دگر

1 مرا ز دیده بینا شکایت دگر است %~% که چون بجلوه در آئی حجاب من نظر است

2 به نوریان ز من پا به گل پیامی گوی %~% حذر ز مشت غباری که خویشتن نگر است

3 نوا زنیم و به بزم بهار می سوزیم %~% شرر به مشت پر ما ز ناله سحر است

4 ز خود رمیده چه داند نوای من ز کجاست %~% جهان او دگر است و جهان من دگر است

5 مثال لاله فتادم بگوشه چمنی %~% مرا ز تیر نگاهی نشانه بر جگر است

6 به کیش زنده دلان زندگی جفا طلبی است %~% سفر به کعبه نکردم که راه بی خطر است

7 هزار انجمن آراستند و بر چیدند %~% درین سراچه که روشن ز مشعل قمر است

8 ز خاک خویش به تعمیر آدمی بر خیز %~% که فرصت تو بقدر تبسم شرر است

9 اگر نه بوالهوسی با ms38 تو نکته ئی گویم %~% که عشق پخته تر از ناله های بی اثر است

10 نوای من به عجم آتش کهن افروخت %~% عرب ز نغمه شوقم هنوز بی خبر است

1 به این بهانه درین بزم محرمی جویم %~% غزل سرایم و پیغام آشنا گویم

2 بخلوتی که سخن می شود حجاب آنجا %~% حدیث دل به زبان نگاه می گویم

3 پی نظاره روی تو می کنم پاکش %~% نگاه شوق به جوی سرشک می شویم

4 چو غنچه گرچه به کارم گره زنند ولی %~% ز شوق جلوه گه آفتاب می رویم

5 چو موج ساز وجودم ز سیل بی پرواست %~% گمان مبر که درین بحر ساحلی جویم

6 میانه من و او ربط دیده و نظر است %~% که در نهایت دوری همیشه با اویم

7 کشید نقش جهانی به پرده چشمم %~% ز دست شعبده بازی اسیر جادویم

8 درون گنبد در بسته اش نگنجیدم %~% من آسمان کهن را چو خار پهلویم

9 به آشیان ننشینم ز لذت پرواز %~% گهی به شاخ گلم گاه بر لب جویم

1 خیز و نقاب بر گشا پردگیان ساز را %~% نغمه تازه یاد ده مرغ نوا طراز را

2 جاده ز خون رهروان تخته لاله در بهار %~% ناز که راه میزند قافله نیاز را

3 دیده خوابناک او گر به چمن گشوده ئی %~% رخصت یک نظر بده نرگس نیم باز را

4 حرف نگفته شما بر لب کودکان رسید %~% از من بی زبان بگو خلوتیان راز را

5 سجده تو بر آورد از دل کافران خروش %~% ایکه دراز تر کنی پیش کسان نماز را

6 گرچه متاع عشق را عقل بهای کم نهد %~% من ندهم به تخت جم آه جگر گداز را

7 برهمنی به غزنوی گفت کرامتم نگر %~% تو که صنم شکسته ئی بنده شدی ایاز را

1 به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازی %~% که جهان توان گرفتن بنوای دلگدازی

2 به متاع خود ms39 چه نازی که بشهر دردمندان %~% دل غزنوی نیرزد به تبسم ایازی

3 همه ناز بی نیازی همه ساز بینوائی %~% دل شاه لرزه گیرد ز گدای بی نیازی

4 ز مقام من چه پرسی به طلسم دل اسیرم %~% نه نشیب من نشیبی نه فراز من فرازی

5 ره عاقلی رها کن که به او توان رسیدن %~% به دل نیازمندی به نگاه پاکبازی

6 به ره تو ناتمامم ز تغافل تو خامم %~% من و جان نیم سوزی تو و چشم نیم بازی

7 ره دیر تخته گل ز جبین سجده ریزم %~% که نیاز من نگنجد به دو رکعت نمازی

8 ز ستیز آشنایان چه نیاز و ناز خیزد %~% دلکی بهانه سوزی نگهی بهانه سازی

1 بیا که ساقی گلچهره دست بر چنگ است %~% چمن ز باد بهاران جواب ارژنگ است

2 حنا ز خون دل نو بهار می بندد %~% عروس لاله چه اندازه تشنه رنگ است

3 نگاه میرسد از نغمه دل افروزی %~% به معنیی که برو جامه سخن تنگ است

4 به چشم عشق نگر تا سراغ او گیری %~% جهان بچشم خرد سیمیا و نیرنگ است

5 ز عشق درس عمل گیر و هر چه خواهی کن %~% که عشق جوهر هوش است و جان فرهنگ است

6 بلند تر ز سپهر است منزل من و تو %~% براه قافله خورشید میل فرسنگ است

7 ز خود گذشته ئی ای قطره محال اندیش %~% شدن به بحر و گهر برنخاستن ننگ است

8 تو قدر خویش ندانی بها ز تو گیرد %~% وگرنه لعل درخشنده پاره سنگ است

1 صورت نپرستم من بتخانه شکستم من %~% آن سیل سبک سیرم هر بند گسستم من

2 در بود و نبود من اندیشه گمانها داشت %~% از عشق هویدا شد این نکته که هستم من

3 در دیر نیاز من در کعبه نماز من %~% زنار بدوشم من تسبیح بدستم من

4 سرمایه درد تو غارت نتوان کردن %~% اشکی که ms40 ز دل خیزد در دیده شکستم من

5 فرزانه به گفتارم دیوانه به کردارم %~% از باده شوق تو هشیارم و مستم من

1 هوای فرودین در گلستان میخانه میسازد %~% سبو از غنچه می ریزد ز گل پیمانه می سازد

2 محبت چون تمام افتد رقابت از میان خیزد %~% به طوف شعله ئی پروانه با پروانه می سازد

3 به ساز زندگی سوزی به سوز زندگی سازی %~% چه بیدردانه می سوزد چه بیتابانه می سازد

4 تنش از سایه بال تذروی لرزه می گیرد %~% چو شاهین زاده اندر قفس با دانه می سازد

5 بگو اقبال را ای باغبان رخت از چمن بندد %~% که این جادو نوا ما را ز گل بیگانه می سازد

1 از ما بگو سلامی آن ترک تند خو را %~% کاتش زد از نگاهی یک شهر آرزو را

2 این نکته را شناسد آندل که دردمند است %~% من گرچه توبه گفتم نشکسته ام سبو را

3 ای بلبل از وفایش صد بار با تو گفتم %~% تو در کنار گیری باز این رمیده بو را

4 رمز حیات جوئی جز در تپش نیابی %~% در قلزم آرمیدن ننگ است آب جو را

5 شادم که عاشقان را سوز دوام دادی %~% درمان نیافریدی آزار جستجو را

6 گفتی مجو وصالم بالا تر از خیالم %~% عذر نو آفریدی اشک بهانه جو را

7 از ناله بر گلستان آشوب محشر آور %~% تا دم به سینه پیچد مگذار های و هو را

1 آشنا هر خار را از قصه ما ساختی %~% در بیابان جنون بردی و رسوا ساختی

2 جرم ما از دانه ئی تقصیر او از سجده ئی %~% نی به آن بیچاره میسازی نه با ما ساختی

3 صد جهان میروید از کشت خیال ما چو گل %~% یک جهان و آنهم از خون تمنا ساختی

4 پرتو حسن تو می افتد برون مانند رنگ %~% صورت می پرده از دیوار مینا ساختی

5 ms41 طرح نو افکن که ما جدت پسند افتاده ایم %~% این چه حیرت خانه ئی امروز و فردا ساختی

1 خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت %~% مثال لاله متاعی ز آتشی اندوخت

2 تو هم ز ساغر می چهره را گلستان کن %~% بهار خرقه فروشی به صوفیان آموخت

3 دلم تپید ز محرومی فقیه حرم %~% که پیر میکده جامی به فتوئی نفروخت

4 مسنج قدر سرود از نوای بی اثرم %~% ز برق نغمه توان حاصل سکندر سوخت

5 صبا به گلشن ویمر سلام ما برسان %~% که چشم نکته وران خاک آن دیار افروخت

1 بیار باده که گردون بکام ما گردید %~% مثال غنچه نواها ز شاخسار دمید

2 خورم بیاد تنک نوشی امام حرم %~% که جز به صحبت یاران رازدان نچشید

3 فزون قبیله آن پخته کار باد که گفت %~% چراغ راه حیات است جلوه امید

4 نوا ز حوصله دوستان بلند تر است %~% غزل سرا شدم آنجا که هیچکس نشنید

5 عیار معرفت مشتری است جنس سخن %~% خوشم از آنکه متاع مرا کسی نخرید

6 ز شعر دلکش اقبال میتوان در یافت %~% که درس فلسفه میداد و عاشقی ورزید

1 تیر و سنان و خنجر و شمشیرم آرزوست %~% با من میا که مسلک شبیرم آرزوست

2 از بهر آشیانه خس اندوزیم نگر %~% باز این نگر که شعله در گیرم آرزوست

3 گفتند لب ببند و ز اسرار ما مگو %~% گفتم که خیر نعره تکبیرم آرزوست

4 گفتند هر چه در دلت آید ز ما بخواه %~% گفتم که بی حجابی تقدیرم آرزوست

5 از روزگار خویش ندانم جز این قدر %~% خوابم ز یاد رفته و تعبیرم آرزوست

6 کو آن نگاه ناز که اول دلم ربود %~% عمرت دراز باد همان تیرم آرزوست

1 دانه سبحه به زنار کشیدن آموز %~% گر نگاه تو دو بین است ندیدن آموز

2 پا ز خلوت کده غنچه برون زن چو شمیم %~% با ms42 نسیم سحر آمیز و وزیدن آموز

3 آفریدند اگر شبنم بی مایه ترا %~% خیز و بر داغ دل لاله چکیدن آموز

4 اگرت خار گل تازه رسی ساخته اند %~% پاس ناموس چمن دار و خلیدن آموز

5 باغبان گر ز خیابان تو بر کند ترا %~% صفت سبزه دگر باره دمیدن آموز

6 تا تو سوزنده تر و تلخ تر آئی بیرون %~% عزلت خم کده ئی گیر و رسیدن آموز

7 تا کجا در ته بال دگران می باشی %~% در هوای چمن آزاده پریدن آموز

8 در بتخانه زدم مغبچگانم گفتند %~% آتشی در حرم افروز و تپیدن آموز

1 ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست %~% تجلی دگری در خور تقاضا نیست

2 به ملک جم ندهم مصرع نظیری را %~% «کسی که کشته نشد از قبیله ما نیست»

3 اگرچه عقل فسون پیشه لشکری انگیخت %~% تو دل گرفته نباشی که عشق تنها نیست

4 تو ره شناس نئی وز مقام بیخبری %~% چه نغمه ایست که در بربط سلیمی نیست

5 نظر بخویش چنان بسته ام که جلوه دوست %~% جهان گرفت و مرا فرصت تماشا نیست

6 بیا که غلغله در شهر دلبران فکنیم %~% جنون زنده دلان هرزه گرد صحرا نیست

7 ز قید و صید نهنگان حکایتی آور %~% مگو که زورق ما روشناس دریا نیست

8 مرید همت آن رهروم که پا نگذاشت %~% به جاده ئی که درو کوه و دشت و دریا نیست

9 شریک حلقه رندان باده پیما باش %~% حذر ز بیعت پیری که مرد غوغا نیست

10 برهنه حرف نگفتن کمال گویائیست %~% حدیث خلوتیان جز به رمز و ایما نیست

1 موج را از سینه دریا گسستن میتوان %~% بحر بی پایان به جوی خویش بستن میتوان

2 از نوائی میتوان یک شهر دل در خون نشاند %~% یک چمن گل از نسیمی سینه خستن میتوان

3 می توان جبریل را گنجشک دست آموز کرد %~% شهپرش با موی آتش ms43 دیده بستن میتوان

4 ای سکندر سلطنت نازکتر از جام جم است %~% یک جهان آئینه از سنگی شکستن میتوان

5 گر بخود محکم شوی سیل بلا انگیز چیست %~% مثل گوهر در دل دریا نشستن میتوان

6 من فقیرم بی نیازم مشربم این است و بس %~% مومیائی خواستن نتوان شکستن میتوان

1 صد ناله شبگیری صد صبح بلا خیزی %~% صد آه شرر ریزی یک شعر دل آویزی

2 در عشق و هوسناکی دانی که تفاوت چیست %~% آن تیشه فرهادی این حیله پرویزی

3 با پردگیان بر گوکاین مشت غبار من %~% گردیست نظر بازی خاکیست بلا خیزی

4 هوشم برد ای مطرب مستم کند ایساقی %~% گلبانگ دل آویزی از مرغ سحر خیزی

5 از خاک سمرقندی ترسم که دگر خیزد %~% آشوب هلاکوئی هنگامه چنگیزی

6 مطرب غزلی بیتی از مرشد روم آور %~% تا غوطه زند جانم در آٹش تبریزی

1 باز به سرمه تاب ده چشم کرشمه زای را %~% ذوق جنون دو چند کن شوق غزلسرای را

2 نقش دگر طراز ده آدم پخته تر بیار %~% لعبت خاک ساختن می نسزد خدای را

3 قصه دل نگفتنی است درد جگر نهفتنی است %~% خلوتیان کجا برم لذت های های را

4 آه درونه تاب کو اشک جگر گداز کو %~% شیشه به سنگ میزنم عقل گره گشای را

5 بزم به باغ و راغ کش زخمه بتار چنگ زن %~% باده بخور غزل سرای بند گشا قبای را

6 صبح دمید و کاروان کرد نماز و رخت بست %~% تو نشنیده ئی مگر زمزمه درای را

7 ناز شهان نمی کشم زخم کرم نمی خورم %~% در نگر ای هوس فریب همت این گدای را

1 فریب کشمکش عقل دیدنی دارد %~% که میر قافله و ذوق رهزنی دارد

2 نشان راه ز عقل هزار حیله مپرس %~% بیا که عشق کمالی ز یک فنی دارد

3 فرنگ گرچه سخن با ستاره میگوید %~% حذر که شیوه او رنگ جوزنی ms44 دارد

4 ز مرگ و زیست چه پرسی درین رباط کهن %~% که زیست کاهش جان مرگ جانکنی دارد

5 سر مزار شهیدان یکی عنان در کش %~% که بی زبانی ما حرف گفتنی دارد

6 دگر بدشت عرب خیمه زن که بزم عجم %~% می گذشته و جام شکستنی دارد

7 نه شیخ شهر نه شاعر نه خرقه پوش اقبال %~% فقیر راه نشین است و دل غنی دارد

1 حسرت جلوه آن ماه تمامی دارم %~% دست بر سینه نظر بر لب بامی دارم

2 حسن می گفت که شامی نپذیرد سحرم %~% عشق می گفت تب و تاب دوامی دارم

3 نه به امروز اسیرم نه به فردا نه به دوش %~% نه نشیبی نه فرازی نه مقامی دارم

4 باده رازم و پیمانه گساری جویم %~% در خرابات مغان گردش جامی دارم

5 بی نیازانه ز شوریده نوایم مگذر %~% مرغ لاهوتم و از دوست پیامی دارم

6 پرده برگیرم و در پرده سخن میگویم %~% تیغ خونریزم و خود را به نیامی دارم

1 به شاخ زندگی ما نمی ز تشنه لبی است %~% تلاش چشمه حیوان دلیل کم طلبی است

2 حدیث دل به که گویم چه راه بر گیرم %~% که آه بی اثر است و نگاه بی ادبی است

3 غزل به زمزمه خوان پرده پست تر گردان %~% هنوز ناله مرغان نوای زیر لبی است

4 متاع قافله ما حجازیان بردند %~% ولی زبان نگشائی که یار ما عربی است

5 نهال ترک ز برق فرنگ بار آورد %~% ظهور مصطفوی را بهانه بولهبی است

6 مسنج معنی من در عیار هند و عجم %~% که اصل این گهر از گریه های نیم شبی است

7 بیا که من ز خم پیر روم آوردم %~% می سخن که جوان تر ز باده عنبی است

1 فرقی ننهد عاشق در کعبه و بتخانه %~% این جلوت جانانه آن خلوت جانانه

2 شادم که مزار من در کوی حرم بستند %~% راهی ms45 ز مژه کاوم از کعبه به بتخانه

3 از بزم جهان خوشتر از حور جنان خوشتر %~% یک همدم فرزانه وز باده دو پیمانه

4 هر کس نگهی دارد هر کس سخنی دارد %~% در بزم تو می خیزد افسانه ز افسانه

5 این کیست که بر دلها آورده شبیخونی %~% صد شهر تمنا را یغما زده ترکانه

6 در دشت جنون من جبریل زبون صیدی %~% یزدان به کمند آور ای همت مردانه

7 اقبال به منبر زد رازی که نباید گفت %~% نا پخته برون آمد از خلوت میخانه

1 بی تو از خواب عدم دیده گشودن نتوان %~% بی تو بودن نتوان با تو نبودن نتوان

2 در جهان است دل ما که جهان در دل ماست %~% لب فروبند که این عقده گشودن نتوان

3 دل یاران ز نواهای پریشانم سوخت %~% من از آن نغمه تپیدم که سرودن نتوان

4 ای صبا از تنک افشانی شبنم چه شود %~% تب و تاب از جگر لاله ربودن نتوان

5 دل بحق بند و گشادی ز سلاطین مطلب %~% که جبین بر در این بتکده سودن نتوان

1 این گنبد مینائی این پستی و بالائی %~% در شد بدل عاشق با این همه پهنائی

2 اسرار ازل جوئی بر خود نظری وا کن %~% یکتائی و بسیاری پنهانی و پیدائی

3 ای جان گرفتارم دیدی که محبت چیست %~% در سینه نیاسائی از دیده برون آئی

4 برخیز که فروردین افروخت چراغ گل %~% برخیز و دمی بنشین با لاله صحرائی

5 عشق است و هزار افسون حسن است و هزار آئین %~% نی من بشمار آیم نی تو بشمار آئی

6 صد ره بفلک بر شد صد ره بزمین در شد %~% خاقانی و فغفوری جمشیدی و دارائی

7 هم با خود و هم با او هجران که وصالست این %~% ای عقل چه میگوئی ای عشق چه فرمائی

1 هوس منزل لیلی نه تو داری و نه من %~% جگر گرمی صحرا نه ms46 تو داری و نه من

2 من جوان ساقی و تو پیر کهن میکده ئی %~% بزم ما تشنه و صهبا نه تو داری و نه من

3 دل و دین در گرو زهره وشان عجمی %~% آتش شوق سلیمی نه تو داری و نه من

4 خزفی بود که از ساحل دریا چیدیم %~% دانه گوهر یکتا نه تو داری و نه من

5 دگر از یوسف گمگشته سخن نتوان گفت %~% تپش خون زلیخا نه تو داری و نه من

6 به که با نور چراغ ته دامان سازیم %~% طاقت جلوه سینا نه تو داری و نه من

1 دلیل منزل شوقم به دامنم آویز %~% شرر ز آتش نابم بخاک خویش آمیز

2 عروس لاله برون آمد از سراچه ناز %~% بیا که جان تو سوزم ز حرف شوق انگیز

3 بهر زمانه به اسلوب تازه میگویند %~% حکایت غم فرهاد و عشرت پرویز

4 اگرچه زاده هندم فروغ چشم من است. %~% ز خاک پاک بخارا و کابل و تبریز

1 در جهان دل ما دور قمر پیدا نیست %~% انقلابیست ولی شام و سحر پیدا نیست

2 وای آن قافله کز دونی همت میخواست %~% رهگذاری که درو هیچ خطر پیدا نیست

3 بگذر از عقل و در آویز بموج یم عشق %~% که در آن جوی تنک مایه گهر پیدا نیست

4 آنچه مقصود تگ و تاز خیال من و تست %~% هست در دیده و مانند نظر پیدا نیست

1 گریه ما بی اثر ناله ما نارساست %~% حاصل این سوز و ساز یک دل خونین نواست

2 در طلبش دل تپید دیر و حرم آفرید %~% ما به تمنای او او به تمنای ماست

3 پردگیان بی حجاب من به خودی در شدم %~% عشق غیورم نگر میل تماشا کراست

4 مطرب میخانه دوش نکته دلکش سرود %~% باده چشیدن خطاست باده کشیدن رواست

5 زندگی رهروان در تگ و تاز است و بس %~% قافله موج را جاده ms47 و منزلی کجاست

6 شعله در گیر زد بر خس و خاشاک من %~% مرشد رومی که گفت «منزل ما کبریاست»

1 سوز سخن ز ناله مستانه دل است %~% این شمع را فروغ ز پروانه دل است

2 مشت گلیم و ذوق فغانی نداشتیم %~% غوغای ما ز گردش پیمانه دل است

3 این تیره خاکدان که جهان نام کرده ئی %~% فرسوده پیکری ز صنم خانه دل است

4 اندر رصد نشسته حکیم ستاره بین %~% در جستجوی سرحد ویرانه دل است

5 لاهوتیان اسیر کمند نگاه او %~% صوفی هلاک شیوه ترکانه دل است

6 محمود غزنوی که صنم خانه ها شکست %~% زناری بتان صنم خانه دل است

7 غافل تری ز مرد مسلمان ندیده ام %~% دل در میان سینه و بیگانه دل است

1 سطوت از کوه ستانند و بکاهی بخشند %~% کله جم به گدای سر راهی بخشند

2 در ره عشق فلان ابن فلان چیزی نسیت %~% ید بیضای کلیمی به سیاهی بخشند

3 گاه شاهی به جگر گوشه سلطان ندهند %~% گاه باشد که بزندانی چاهی بخشند

4 فقر را نیز جهانبان و جهانگیر کنند %~% که به این راه نشین تیغ نگاهی بخشند

5 عشق پامال خرد گشت و جهان دیگر شد %~% بود آیا که مرا رخصت آهی بخشند

1 نه تو اندر حرم گنجی نه در بتخانه می آئی %~% ولیکن سوی مشتاقان چه مشتاقانه می آئی

2 قدم بیباکتر نه در حریم جان مشتاقان %~% تو صاحبخانه ئی آخر چرا دزدانه می آئی

3 بغارت میبری سرمایه تسبیح خوانان را %~% به شبخون دل زناریان ترکانه می آئی

4 گی صد لشکر انگیری که خون دوستان ریزی %~% گهی در انجمن با شیشه و پیمانه می آئی

5 تو بر نخل کلیمی بی محابا شعله می ریزی %~% تو بر شمع یتیمی صورت پروانه می آئی

6 بیا اقبال جامی از خمستان خودی در کش %~% تو از میخانه مغرب ز خود بیگانه می آئی

1 ms48 تب و تاب بتکده عجم نرسد بسوز و گداز من %~% که بیک نگاه محمد عربی گرفت حجاز من

2 چکنم که عقل بهانه جو گرهی به روی گره زند %~% نظری که گردش چشم تو شکند طلسم مجاز من

3 نرسد فسونگری خرد به تپیدن دل زنده ئی %~% ز کنشت فلسفیان در آ بحریم سوز و گداز من

1 مثل آئینه مشو محو جمال دگران %~% از دل و دیده فرو شوی خیال دگران

2 آتش از ناله مرغان حرم گیر و بسوز %~% آشیانی که نهادی به نهال دگران

3 در جهان بال و پر خویش گشودن آموز %~% که پریدن نتوان با پر و بال دگران

4 مرد آزادم و آن گونه غیورم که مرا %~% می توان کشت بیک جام زلال دگران

5 ایکه نزدیک تر از جانی و پنهان ز نگه %~% هجر تو خوشترم آید ز وصال دگران

1 جهان عشق نه میری نه سروری داند %~% همین بس است که آئین چاکری داند

2 نه هر که طوف بتی کرد و بست زناری %~% صنم پرستی و آداب کافری داند

3 هزار خیبر و صد گونه اژدر است اینجا %~% نه هر که نان جوین خورد حیدری داند

4 بچشم اهل نظر از سکندر افزون است %~% گداگری که مآل سکندری داند

5 به عشوه های جوانان ماه سیما چیست %~% در آبه حلقه پیری که دلبری داند

6 فرنگ شیشه گری کرد و جام و مینا ریخت %~% به حیرتم که همین شیشه را پری داند

7 چه گویمت ز مسلمان نا مسلمانی %~% جز اینکه پور خلیل است و آزری داند

8 یکی به غمکده من گذر کن و بنگر %~% ستاره سوخته ئی کیمیا گری داند

9 بیا به مجلس اقبال و یک دو ساغر کش %~% اگرچه سر نتراشد قلندری داند

1 خواجه ئی نیست که چون بنده پرستارش نیست %~% بنده ئی نیست که چون خواجه خریدارش نیست

2 گرچه از طور و کلیم است ms49 بیان واعظ %~% تاب آن جلوه به آئینه گفتارش نیست

3 پیر ما مصلحتا رو به مجاز آورد است %~% ورنه با زهره وشان هیچ سروکارش نیست

4 دل به او بند و ازین خرقه فروشان بگریز %~% نشوی صید غزالی که ز تاتارش نیست

5 نغمه عافیت از بربط من می طلبی %~% از کجا بر کشم آن نغمه که در تارش نیست

6 دل ما قشقه زد و برهمنی کرد ولی %~% آنچنان کرد که شایسته زنارش نیست

7 عشق در صحبت میخانه به گفتار آید %~% زانکه در دیر و حرم محرم اسرارش نیست

1 بیا که بلبل شوریده نغمه پرداز است %~% عروس لاله سراپا کرشمه و ناز است

2 نوا ز پرده غیب است ای مقام شناس %~% نه از گلوی غزل خوان نه از رگ ساز است

3 کسی که زخمه رساند به تار ساز حیات %~% ز من بگیر که آن بنده محرمراز است

4 مرا ز پردگیان جهان خبر دادند %~% ولی زبان نگشایم که چرخ کج باز است

5 سخن درشت مگو در طریق یاری کوش %~% که صحبت من و تو در جهان خدا ساز است

6 کجاست منزل این خاکدان تیره نهاد %~% که هر چه هست چو ریگ روان به پرواز است

7 تنم گلی ز خیابان جنت کشمیر %~% دل از حریم حجاز و نوا ز شیراز است

1 خاکیم و تند سیر مثال ستاره ایم %~% در نیلگون یمی به تلاش کناره ایم

2 بود و نبود ماست ز یک شعله حیات %~% از لذت خودی چو شرر پاره پاره ایم

3 با نوریان بگو که ز عقل بلند دست %~% ما خاکیان به دوش ثریا سواره ایم

4 در عشق غنچه ایم که لرزد ز باد صبح %~% در کار زندگی صفت سنگ خاره ایم

5 چشم آفریده ایم چو نرگس درین چمن %~% روبند بر گشا که سراپا نظاره ایم

1 عرب از سر شک خونم همه لاله زار بادا %~% عجم رمیده ms50 بو را نفسم بهار بادا

2 تپش است زندگانی تپش است جاودانی %~% همه ذره های خاکم دل بیقرار بادا

3 نه بجاده ئی قرارش نه بمنزلی مقامش %~% دل من مسافر من که خداش یار بادا

4 حذر از خرد که بندد همه نقش نامرادی %~% دل ما برد به سازی که گسسته تار بادا

5 تو جوان خام سوزی سخنم تمام سوزی %~% غزلی که می سرایم به تو سازگار بادا

6 چو بجان من در آئی دگر آرزو نبینی %~% مگر اینکه شبنم تو یم بی کنار بادا

7 نشود نصیب جانت که دمی قرار گیرد %~% تب و تاب زندگانی به تو آشکار بادا

1 نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی %~% نرسی جز به تقاضای کلیم اللهی

2 راه کور است بخود غوطه زن ای سالک راه %~% جاده را گم نکند در ته دریا ماهی

3 حاجتی پیش سلاطین نبرد مرد غیور %~% چه توان کرد که از کوه نیاید کاهی

4 مگذر از نغمه شوقم که بیابی در وی %~% رمز درویشی و سرمایه شاهنشاهی

5 نفسم با تو کند آنچه به گل کرد نسیم %~% اگر از لذت آه سحری آگاهی

6 ای فلک چشم تو بیباک و بلا جوست هنوز %~% می شناسم که تماشای دگر میخواهی

1 سر خوش از باده تو خم شکنی نیست که نیست %~% مست لعلین تو شیرین سخنی نیست که نیست

2 در قبای عربی خوشترک آئی به نگاه %~% راست بر قامت تو پیرهنی نیست که نیست

3 گرچه لعل تو خموش است ولی چشم ترا %~% با دل خون شده ما سخنی نیست که نیست

4 تا حدیث تو کنم بزم سخن می سازم %~% ورنه در خلوت من انجمنی نیست که نیست

5 ای مسلمان دگر اعجاز سلیمان آموز %~% دیده بر خاتم تو اهرمنی نیست که نیست

1 اگرچه زیب سرش افسر و کلاهی نیست %~% گدای کوی تو کمتر ز پادشاهی نیست

2 بخواب رفته جوانان و ms51 مرده دل پیران %~% نصیب سینه کس آه صبحگاهی نیست

3 به این بهانه بدشت طلب ز پا منشین %~% که در زمانه ما آشنای راهی نیست

4 ز وقت خویش چه غافل نشسته ئی دریاب %~% زمانه ئی که حسابش ز سال و ماهی نیست

5 درین رباط کهن چشم عافیت داری %~% ترا به کشمکش زندگی نگاهی نیست

6 گناه ما چه نویسند کاتبان عمل %~% نصیب ما ز جهان تو جز نگاهی نیست

7 بیا که دامن اقبال را بدست آریم %~% که او ز خرقه فروشان خانقاهی نیست

1 شعله در آغوش دارد عشق بی پروای من %~% بر نخیزد یک شرار از حکمت نازای من

2 چون تمام افتد سراپا ناز می گردد نیاز %~% قیس را لیلی همی نامند در صحرای من

3 بهر دهلیز تو از هندوستان آورده ام %~% سجده شوقی که خون گردید در سیمای من

4 تیغ لا در پنجه این کافر دیرینه ده %~% باز بنگر در جهان هنگامه الای من

5 گردشی باید که گردون از ضمیر روزگار %~% دوش من باز آرد اندر کسوت فردای من

6 از سپهر بارگاهت یک جهان وافر نصیب %~% جلوه ئی داری دریغ از وادی سینای من

7 با خدا در پرده گویم با تو گویم آشکار %~% یا رسول الله او پنهان و تو پیدای من

1 بتان تازه تراشیده ئی دریغ از تو %~% درون خویش نگاه دیده ئی دریغ از تو

2 چنان گداخته ئی از حرارت افرنگ %~% ز چشم خویش تراویده ئی دریغ از تو

3 به کوچه ئی که دهد خاک را بهای بلند %~% به نیم غمزه نیرزیده ئی دریغ از تو

4 گرفتم اینکه کتاب خرد فروخواندی %~% حدیث شوق نفهمیده ئی دریغ از تو

5 طواف کعبه زدی گرد دیر گردیدی %~% نگه به خویش نپیچیده ئی دریغ از تو

1 از من ای باد صبا گوی به دانای فرنگ %~% عقل تا بال گشود است گرفتار تر است

2 برق ms52 را این به جگر میزند آن رام کند %~% عشق از عقل فسون پیشه جگردار تر است

3 چشم جز رنگ گل و لاله نبیند ورنه %~% آنچه در پرده رنگ است پدیدار تر است

4 عجب آن نیست که اعجاز مسیحا داری %~% عجب این است که بیمار تو بیمار تر است

5 حکمت و فلسفه کاریست که پایانش نیست %~% سیلی عشق و محبت به دبستانش نیست

6 بیشتر راه دل مردم بیدار زند %~% فتنه ئی نیست که در چشم سخندانش نیست

7 دل ز ناز خنک او به تپیدن نرسد %~% لذتی در خلش غمزه پنهانش نیست

8 دشت و کهسار نوردید و غزالی نگرفت %~% طوف گلشن ز دو یک گل بگریبانش نیست

9 عقل چون پای درین راه خم اندر خم زد %~% شعله در آب دوانید و جهان برهم زد

10 کیمیا سازی او ریگ روان را زر کرد %~% بر دل سوخته اکسیر محبت کم زد

11 وای بر سادگی ما که فسونش خوردیم %~% رهزنی بود کمین کرد و ره آدم زد

12 هنرش خاک بر آورد ز تهذیب فرنگ %~% باز آن خاک به چشم پسر مریم زد

13 عقل خود بین دگر و عقل جهان بین دگر است %~% بال بلبل دگر و بازوی شاهین دگر است

14 دگر است آنکه برد دانه افتاده ز خاک %~% آنکه گیرد خورش از دانه پروین دگر است

15 دگر است آنکه زند سیر چمن مثل نسیم %~% آنکه در شد به ضمیر گل و نسرین دگر است

16 دگر است آنسوی نه پرده گشادن نظری %~% این سوی پرده گمان و ظن و تخمین دگر است

17 ما ز خلوت کده عشق برون تاخته ایم %~% خاک پا را صفت آینه پرداخته ایم

18 در نگر همت ما را که به داوی فکنیم %~% دو جهان را که نهان برده عیان باخته ایم

19 پیش ما میگذرد سلسله شام و سحر %~% بر لب جوی روان خیمه بر افروخته ms53 ایم

20 در دل ما که برین دیر کهن شبخون ریخت %~% آتشی بود که در خشک و تر انداخته ایم

21 عشق گردید هوس پیشه و هر بند گسست %~% آدم از فتنه او صورت ماهی در شست

22 رزم بر بزم پسندید و سپاهی آراست %~% تیغ او جز به سر و سینه یاران ننشست

23 رهزنی را که بنا کرد جهانبانی گفت %~% ستم خواجگی او کمر بنده شکست

24 بی حجابانه ببانگ دف و نی می رقصد %~% جامی از خون عزیزان تنک مایه بدست

25 افسر پادشهی رفت و به یغمائی رفت %~% نی اسکندری و نغمه دارائی رفت

26 کوهکن تیشه بدست آمد و پرویزی خواست %~% عشرت خواجگی و محنت لالائی رفت

27 یوسفی را ز اسیری به عزیزی بردند %~% همه افسانه و افسون زلیخائی رفت

28 راز هائی که نهان بود ببازار افتاد %~% آن سخن سازی و آن انجمن آرائی رفت

29 من درین خاک کهن گوهر جان می بینم %~% چشم هر ذره چو انجم نگران می بینم

30 دانه ئی را که به آغوش زمین است هنوز %~% شاخ در شاخ و برومند و جوان می بینم

31 کوه را مثل پر کاه سبک می یابم %~% پر کاهی صفت کوه گران می بینم

32 انقلابی که نگنجد به ضمیر افلاک %~% بینم و هیچ ندانم که چسان می بینم

33 زندگی جوی روان است و روان خواهد بود %~% این می کهنه جوان است و جوان خواهد بود

34 آنچه بود است و نباید ز میان خواهد رفت %~% آنچه بایست و نبود است همان خواهد بود

35 عشق از لذت دیدار سراپا نظر است %~% حسن مشتاق نمود است و عیان خواهد بود

36 آن زمینی که برو گریه خونین زده ام %~% اشک من در جگرش لعل گران خواهد بود

1 بر فتد تا روش رزم درین بزم کهن %~% دردمندان جهان طرح نو انداخته اند

2 من ازین بیش ندانم که کفن ms54 دزدی چند %~% بهر تقسیم قبور انجمنی ساخته اند

1 مرغی ز آشیانه به سیر چمن پرید %~% خاری ز شاخ گل بتن نازکش خلید

2 بد گفت فطرت چمن روزگار را %~% از درد خویش و هم ز غم دیگران تپید

3 داغی ز خون بی گنهی لاله را شمرد %~% اندر طلسم غنچه فریب بهار دید

4 گفت اندرین سرا که بنایش فتاده کج %~% صبحی کجا که چرخ درو شامها نچید

5 نالید تا به حوصله آن نوا طراز %~% خون گشت نغمه و ز دو چشمش فرو چکید

6 سوز فغان او بدل هدهدی گرفت %~% با نوک خویش خار ز اندام او کشید

7 گفتش که سود خویش ز جیب زیان بر آر %~% گل از شکاف سینه زر ناب آفرید

1 فلسفی را با سیاست دان بیک میزان مسنج %~% چشم آن خورشید کوری دیده این بی نمی

2 آن تراشد قول حق را حجت نا استوار %~% وین تراشد قول باطل را دلیل محکمی

1 بارکش اهرمن لشکری شهریار %~% از پی نان جوین تیغ ستم بر کشید

2 زشت به چشمش نکوست مغز نداند ز پوست %~% مردک بیگانه دوست سینه خویشان درید

3 داروی بیهوشی است تاج کلیسا وطن %~% جان خدا داد را خواجه بجامی خرید

4 رازدان جزو و کل از خویش نامحرم شد است %~% آدم از سرمایه داری قاتل آدم شد است

5 جلوه دهد باغ و راغ معنی مستور را %~% عین حقیقت نگر حنطل و انگور را

6 فطرت اضداد خیز لذت پیکار داد %~% خواجه و مزدور را آمر و مأمور را

7 عقل دو رو آفرید فلسفه خود پرست %~% درس رضا میدهی بنده مزدور را

8 دانه ایران ز کشت زار و قیصر بر دمید %~% مرگ نو می رقصد اندر قصر سلطان و امیر

9 مدتی در آتش نمرود می سوزد خلیل %~% تا تهی گردد حریمش از خداوندان پیر

10 دور پرویزی گذشت ای کشته پرویز خیز %~% نعمت گم ms55 گشته خود را ز خسرو باز گیر

11 نگار من که بسی ساده و کم آمیز است %~% سیتزه کیش و ستم کوش و فتنه انگیز است

12 برون او همه بزم و درون او همه رزم %~% زبان او ز مسیح و دلش ز چنگیز است

13 گسست عقل و جنون رنگ بست و دیده گداخت %~% در آ به جلوه که جانم ز شوق لبریز است

14 اگرچه تیشه من کوه را ز پا آورد %~% هنوز گردش گردون بکام پرویز است

15 ز خاک تا بفلک هر چه هست ره پیماست %~% قدم گشای که رفتار کاروان تیز است

1 از سستی عناصر انسان دلش تپید %~% فکر حکیم پیکر محکم تر آفرید

2 افکند در فرنگ صد آشوب تازه ئی %~% دیوانه ئی به کارگه شیشه گر رسید

1 جلوه ئی میخواست مانند کلیم ناصبور %~% تا ضمیر مستنیر او گشود اسرار نور

2 از فراز آسمان تا چشم آدم یک نفس %~% زود پروازی که پروازش نیاید در شعور

3 خلوت او در زغال تیره فام اندر مغاک %~% جلوتش سوزد درختی را چو خس بالای طور

4 بی تغیر در طلسم چون و چند و بیش و کم %~% برتر از پست و بلند و دیر و زود و نزد و دور

5 در نهادش تار و شید و سوز و ساز و مرگ و زیست %~% اهرمن از سوز او و ساز او جبریل و حور

6 من چه گویم از مقام آن حکیم نکته سنج %~% کرده زردشتی ز نسل موسی و هارون ظهور

1 مثال لاله و گل شعله از زمین روید %~% اگر بخاک گلستان تراود از جامش

2 نبود در خور طبعش هوای سرد فرنگ %~% تپید پیک محبت ز سوز پیغامش

3 خیال او چه پریخانه ئی بنا کرد است %~% شباب غش کند از جلوه لب بامش

4 گذاشت طایر معنی نشیمن خود را %~% که سازگار تر افتاد حلقه دامش

1 گر نوا ms56 خواهی ز پیش او گریز %~% در نی کلکش غریو تندر است

2 نیشتر اندر دل مغرب فشرد %~% دستش از خون چلیپا احمر است

3 آنکه بر طرح حرم بتخانه ساخت %~% قلب او مؤمن دماغش کافر است

4 خویش را در نار آن نمرود سوز %~% زانکه بستان خلیل از آذر است

1 می گشودم شبی به ناخن فکر %~% عقده های حکیم المانی

2 آنکه اندیشه اش برهنه نمود %~% ابدی راز کسوت آنی

3 پیش عرض خیال او گیتی %~% خجل آمد ز تنگ دامانی

4 چون بدریای او فرو رفتم %~% کشتی عقل گشت طوفانی

5 خواب بر من دمید افسونی %~% چشم بستم ز باقی و فانی

6 نگه شوق تیز تر گردید %~% چهره بنمود پیر یزدانی

7 آفتابی که از تجلی او %~% افق روم و شام نورانی

8 شعله اش در جهان تیره نهاد %~% به بیابان چراغ رهبانی

9 معنی از حرف او همی روید %~% صفت لاله های نعمانی

10 گفت با من چه خفته ئی بر خیز %~% به سرابی سفینه می رانی

1 نفسی درین گلستان ز عروس گل سرودی %~% بدلی غمی فزودی ز دلی غمی ربودی

2 تو بخون خویش بستی کف لاله را نگاری %~% تو به آه صبحگاهی دل غنچه را گشودی

3 به نوای خود گم استی سخن تو مرقد تو %~% به زمین نه باز رفتی که تو از زمین نبودی

1 «بنی آدم اعضای یکدیگرند» %~% همان نخل را شاخ و برگ و بر اند

2 دماغ ار خرد زاست از فطرت است %~% اگر پا زمین ساست از فطرت است

3 یکی کار فرما یکی کار ساز %~% نیاید ز محمود کار ایاز

4 نبینی که از قسمت کار زیست %~% سراپا چمن می شود خار زیست

5 فریبی به حکمت مرا ای حکیم %~% که نتوان شکست این طلسم قدیم

6 مس خام را از زر اندوده ئی %~% مرا خوی تسلیم فرموده ئی

7 کند بحر را آبنایم اسیر %~% ز ms57 خارا برد تیشه ام جوی شیر

8 حق کوهکن دادی ای نکته سنج %~% به پرویز پرکار و نا برده رنج

9 خطا را به حکمت مگردان صواب %~% خضر را نگیری بدام سراب

10 به دوش زمین بار سرمایه دار %~% ندارد گذشت از خور و خواب و کار

11 جهان راست بهروزی از دست مزد %~% ندانی که این هیچ کار است دزد

12 پی جرم او پوزش آورده ئی %~% به این عقل و دانش فسون خورده ئی

1 حکمتش معقول و با محسوس در خلوت نرفت %~% گرچه بکر فکر او پیرایه پوشد چون عروس

2 طایر عقل فلک پرواز او دانی که چیست %~% «ماکیان کز زور مستی خایه گیرد بی خروس»

1 نکته دان المنی را در ارم %~% صحبتی افتاد با پیر عجم

2 شاعری کو همچو آن عالی جناب %~% نیست پیغمبر ولی دارد کتاب

3 خواند بر دانای اسرار قدیم %~% قصه پیمان ابلیس و حکیم

4 گفت رومی ای سخن را جان نگار %~% تو ملک صید استی و یزدان شکار

5 فکر تو در کنج دل خلوت گزید %~% این جهان کهنه را باز آفرید

6 سوز و ساز جان به پیکر دیده ئی %~% در صدف تعمیر گوهر دیده ئی

7 هر کسی از رمز عشق آگاه نیست %~% هر کسی شایان این درگاه نیست

8 «داند آن کو نیکبخت و محرم است %~% زیرکی ز ابلیس و عشق از آدم است»

1 تا بر تو آشکار شود راز زندگی %~% خود را جدا ز شعله مثال شرر مکن

2 بهر نظاره جز نگه آشنا میار %~% در مرز و بوم خود چو غریبان گذر مکن

1 یاد ایامی که بودم در خمستان فرنگ %~% جام او روشنتر از آئینه اسکندر است

2 چشم مست می فروشش باده را پروردگار %~% باده خواران را نگاه ساقی اش پیغمبر است

3 جلوه او بی کلیم و شعله او بی خلیل %~% عقل ناپروا متاع عشق را غارتگر است

1 ms58 بسی گذشت که آدم درین سرای کهن %~% مثال دانه ته سنگ آسیا بودست

2 فریب زاری و افسون قیصری خورد است %~% اسیر حلقه دام کلیسیا بودست

3 غلام گرسنه دیدی که بر درید آخر %~% قمیص خواجه که رنگین ز خون ما بودست

4 شرار آتش جمهور کهنه سامان سوخت %~% ردای پیر کلیسا قبای سلطان سوخت

5 گناه عشوه و ناز بتان چیست %~% طواف اندر سرشت برهمن هست

6 دمادم نو خداوندان تراشد %~% که بیزار از خدایان کهن هست

7 ز جور رهزنان کم گو که رهرو %~% متاع خویش را خود رهزن هست

8 اگر تاج کئی جمهور پوشد %~% همان هنگامه ها در انجمن هست

9 هوس اندر دل آدم نمیرد %~% همان آتش میان مرزغن هست

10 عروس اقتدار سحر فن را %~% همان پیچاک زلف پر شکن هست

11 «نماند ناز شیرین بی خریدار %~% اگر خسرو نباشد کوهکن هست»

1 ساغرش را سحر از باده خورشید افروخت %~% ورنه در محفل گل لاله تهی جام آمد

2 فطرتش ذوق می آینه فامی آورد %~% از شبستان ازل کوکب جامی آورد

3 نه مئی از ازل آورد نه جامی آورد %~% لاله از داغ جگر سوز دوامی آورد

1 بی پشت بود باده سر جوش زندگی %~% آب خضر بگیرم و در ساغر افکنم

2 از منت خضر نتوان کرد سینه داغ %~% آب از جگر بگیرم و در ساغر افکنم

3 «تا باده تلخ تر شود و سینه ریش تر %~% بگدازم آبگینه و در ساغر افکنم»

4 آمیزشی کجا گهر پاک او کجا %~% از تاک باده گیرم و در ساغر افکنم

1 دوش رفتم به تماشای خرابات فرنگ %~% شوخ گفتاری رندی دلم از دست ربود

2 گفت این نیست کلیسا که بیابی در وی %~% صحبت دخترک زهره وش و نای و سرود

3 این خرابات فرنگ است و ز تأثیر میش %~% آنچه مذموم شمارند نماید محمود

4 نیک و بد را به ترازوی دگر سنجیدیم %~% چشمه ms59 ئی داشت ترازوی نصاری و یهود

5 خوب زشت است اگر پنجه گیرات شکست %~% زشت خوب است اگر تاب و توان تو فزود

6 تو اگر در نگری جز به ریا نیست حیات %~% هر که اندر گرو صدق و صفا بود نبود

7 دعوی صدق و صفا پرده ناموس ریاست %~% پیر ما گفت مس از سیم بباید اندود

8 فاش گفتم بتو اسرار نهانخانه زیست %~% به کسی باز مگو تا که بیابی مقصود

1 مشرقی باده چشیده است ز مینای فرنگ %~% عجبی نیست اگر توبه دیرینه شکست

2 فکر نوزاده او شیوه تدبیر آموخت %~% جوش زد خون به رگ بنده تقدیر پرست

3 ساقیا تنگ دل از شورش مستان نشوی %~% خود تو انصاف بده اینهمه هنگامه که بست

4 «بوی گل خود به چمن راه نما شد ز نخست %~% ورنه بلبل چه خبر داشت که گلزاری هست»

1 غوغای کارخانه آهنگری ز من %~% گلبانگ ارغنون کلیسا از آن تو

2 نخلی که شه خراج برو مینهد ز من %~% باغ بهشت و سدره و طوبا از آن تو

3 تلخابه ئی که درد سر آرد از آن من %~% صهبای پاک آدم و حوا از آن تو

4 مرغابی و تذرو و کبوتر از آن من %~% ظل هما و شهپر عنقا از آن تو

5 این خاک و آنچه درشکم او از آن من %~% و ز خاک تا بعرش معلا از آن تو

1 ز مزد بنده کرپاس پوش محنت کش %~% نصیب خواجه ناکرده کار رخت حریر

2 ز خوی فشانی من لعل خاتم والی %~% ز اشک کودک من گوهر ستام امیر

3 ز خون من چو زلو فربهی کلیسا را %~% بزور بازوی من دست سلطنت همه گیر

4 خرابه رشک گلستان ز گریه سحرم %~% شباب لاله و گل از طراوت جگرم

5 بیا که تازه نوا می تراود از رگ ساز %~% مئی که شیشه گدازد به ساغر اندازیم

6 مغان و ms60 دیر مغان را نظام تازه دهیم %~% بنای میکده های کهن بر اندازیم

7 ز رهزنان چمن انتقام لاله کشیم %~% به بزم غنچه و گل طرح دیگر اندازیم

8 به طوف شمع چو پروانه زیستن تا کی %~% ز خویش اینهمه بیگانه زیستن تا کی

1 بطی می گفت بحر آزاد گردید %~% چنین فرمان ز دیوان خضر رفت

2 نهنگی گفت رو هر جا که خواهی %~% ولی از ما نباید بی خبر رفت

1 میخورد هر ذره ما پیچ و تاب %~% محشری در هر دم ما مضمر است

2 با سکندر خضر در ظلمات گفت %~% مرگ مشکل زندگی مشکل تر است

1 دردانه ادا شناس دریاست %~% از گردش آسیا چه داند

1 کلک را ناله از تهی مغزی است %~% قلم سرمه را صریری نیست

1 گل گفت که عیش نو بهاری خوشتر %~% یک صبح چمن ز روزگاری خوشتر

2 زان پیش که کس ترا بدستار زند %~% مردن بکنار شاخساری خوشتر

1 سخنگو طفلک و برنا و پیر است %~% سخن را سالی و ماهی نباشد

1 چشم را بینائی افزاید سه چیز %~% سبزه و آب روان و روی خوش

2 کالبد را فربهی می آورد %~% جامه قز جان بی غم بوی خوش

1 ای برادر من ترا از زندگی دادم نشان %~% خواب را مرگ سبک دان مرگ را خواب گران

1 طاقت عفو در تو نیست اگر %~% خیز و با دشمنان در آ به ستیز

2 سینه را کارگاه کینه ساز %~% سرکه در انگبین خویش مریز

1 از نزاکتهای طبع موشکاف او مپرس %~% کز دم بادی زجاج شاعر ما بشکند

2 کی تواند گفت شرح کارزار زندگی %~% «می پرد رنگش حبابی چون بدریا بشکند»

1 در جهان مانند جوی کوهسار %~% از نشیب و هم فراز آگاه شو

2 یا مثال سیل بی زنهار خیز %~% فارغ از پست و بلند راه شو

1 ایکه گل چیدی منال از نیش خار %~% خار هم می روید ms61 از باد بهار

1 مزن وسمه بر ریش و ابروی خویش %~% جوانی ز دزدیدن سال نیست

1 ندارد کار با دون همتان عشق %~% تذرو مرده را شاهین نگیرد

1 نقد شاعر در خور بازار نیست %~% نان به سیم نسترن نتوان خرید

1 چه خوش بودی اگر مرد نکویی %~% ز بند باستان آزاد رفتی

2 اگر تقلید بودی شیوه خوب %~% پیمبر هم ره اجداد رفتی

1 منم که طوف حرم کرده ام بتی به کنار %~% منم که پیش بتان نعره های هو زده ام

2 دلم هنوز تقاضای جستجو دارد %~% قدم بجاده باریک تر ز مو زده ام

پياما مشرق

پياما مشرق

نبذة عن الكتاب

الفهرس