1 ای گشاینده خزاین جود %~% نقش پیوند کارگاه وجود

2 همه هستی ز ملک تا ملکوت %~% یک رقم زان جریده جبروت

3 هست بی نیست آشکار و نهفت %~% توئی و جز ترا نشاید گفت

4 ای به صد لطف کارسازنده %~% بنده را از کرم نوازنده

5 آمدم بر در تو بی‌خودوار %~% با خودم دار بی خودم مگذار

6 به کرم رخت خواجگیم بسوز %~% بنده‌ام خوان و بندگی آموز

7 دور کن باد خسروی ز سرم %~% پر کن از خاک بندگی بصرم

8 آن چنان ره به خویش کن بازم %~% کز تو با دیگری نپردازم

9 سخن آن به که بعد حمد خدای %~% بود از نعمت خواجه دو سرای

10 بهترین نقطه رسل بشمار %~% آسمان دایره است او پرگار

11 چار یارش بچار سوی یقین %~% چهار رکن و چهار صفه دین

12 آن بزرگان که همنشین ویند %~% روشن از پرتو یقین ویند

13 گویم افسانه‌های طبع فزای %~% از لب لعبت فسانه سرای

14 هر فسانه صراحیئی ز شراب %~% دور مستی و بلک داروی خواب

15 هر یکی را بهشت نام کنم %~% حور و کوثر درو تمام کنم

16 پس نویسم به کلک مشک سرشت %~% نام این هشت خانه هشت بهشت

17 تا کسی کاندرو گذر یابد %~% بی قیامت بهشت دریابد

18 گنج پیمای این خزینه پر %~% از خزینه چنین گشاید در

19 کافتاب جمال بهرامی %~% چو شد از نور در جهان نامی

20 پدرش رخت زندگانی بست %~% او به جای پدر به تخت نشست

21 هر کرا دید در خود پیشی %~% داد با شغل دولتش خویشی

22 کاردارش نشد به روی زمین %~% جز خردمند و راستکار و امین

23 عهده ملک چو بر ایشان بست %~% خود بفارغدلی به باده نشست

24 عیش می کرد و کام دل می راند %~% باده می خورد و گنج می افشاند

25 جستی از مطربان چابک دست %~% آنچه بی می توان شد از وی مست

26 ms01 حاضر خدمتش غلامی چند %~% گشته همتاش در کمان و کمند

27 خاص‌تر ز آن همه کنیزی بود %~% افتی در ته سپهر کبود

28 بس که کردی بهر دلی آرام %~% به دلارا میش برآمده نام

29 قامتی در خوشی چو عمر دراز %~% هوس انگیزتر ز عشق مجاز

30 بر چو نارنج نو به شاخ درخت %~% سخت رسته ز صحبت دل سخت

31 چو به دنبال چشم کرده نگاه %~% برده صد ره رونده را از راه

32 نیم دزدیده خنده زیر لبش %~% کرده تعلیم دزدی عجبش

33 سختی تلخ در لبی چو نبات %~% مرگ را داده چاشنی ز حیات

34 گیسوی پیچ پیچش از سرناز %~% داده بر دست فتنه رشته دراز

35 تنی از نازکی درونه فریب %~% پای تا سر همه لطافت و زیب

36 در تماشاش روز و شب بهرام %~% همچو جمشید در نظاره جام

37 ره سوی صیدگاه بی گاهش %~% آهوی شیر گیر همراهش

38 داشت میلی تمام در نخچیر %~% گور صد شیر کنده بود به تیر

39 رغبتش جز به صید گور نبود %~% با دگر وحشیانش زور نبود

40 گور چندان فکندی از سر شور %~% که شدی پشته‌ها چون گنبد گور

41 با مدادان که این غزاله نور %~% مشک شب را نهفت در کافور

42 شاه بهرام هم به عادت خویش %~% توسنان شکار جست به پیش

43 اشقر خاص زیر ران آورد %~% لرزه در باد مهرگان آورد

44 نازنین را به همرکیبی خویش %~% کرد همراه ناشکیبی خویش

45 شاه بهرام و ترک بهرامی %~% کرده صیدش بصد دلارامی

46 هر دو پویه زنان به راه شدند %~% صید جویان به صیدگاه شدند

47 زین میان ناگه از کرانه دشت %~% آهوئی چند پیش شاه گذشت

48 گفت با شه غزال شیر انداز %~% کاهو آمد به سوی شیر فراز

49 هر یکی را ز تو چنان جویم %~% کانچنان افگنی که من گویم

50 ناوکی زن بر آهوی ساده %~% که شود ماده نر نرش ms02 ماده

51 شاه دریافت خورده دانی او %~% تاخت مرکب به هم عنانی او

52 به خدنگی دو شاخ از آهوی نر %~% برد زانگونه کو نداشت خبر

53 ضربه فرق او از انسان راند %~% که ازو تا به ماده فرق نماند

54 کار نر چو به مادگی پرداخت %~% سوی ماده که نر کند در تاخت

55 دو یک انداز را بهم پیوست %~% بس بر آهو روانه کرد ز شست

56 هر دو در سر چنان نشاندش غرق %~% که دو شاخ پدید کرد ز فرق

57 زان دو شرط هنر که در خورد کرد %~% کرد نر ماده ماده را نر کرد

58 کرد چون خواهش صنم همه راست %~% از وی انصاف آن هنر درخواست

59 پاسخش داد ماه نوش لبان %~% کی کمال تو عقده بند زبان

60 این هنر قدت خداوندی %~% جادویی بود نی هنرمندی

61 لیک از انجا که راست اندیش است %~% دستها را ز دستها پیشی است

62 بین که تا نفگی ز بینش پیش %~% بینش خویش را به بینش خویش

63 کانج ازین گرده‌هات نغز نمود %~% نیز ازین نغز تر تواند بود

64 شاه را طیره کرد گفتارش %~% زعفران گشت رنگ گلنارش

65 گفت کای در خور جفا بدی %~% این چه گستاخیست و بی خردی

66 من که کارم همه نمونه بود %~% دیگری به ز من چگونه بود

67 این سخن گفت و پی به کین افشرد %~% او فگندش زین و مرکب برد

68 ماند بی خویشتن صنم تا دیر %~% تشنه و غرق آب و از جان سیر

69 بس به صد خستگی ز جا برخاست %~% راه صحرا گرفت و می شد راست

70 از کف پای خارهای چو تیر %~% می گذشتش چو سوزنی ز حریر

71 پا که از برگ گل فکار شود %~% چون شود چون به زیر خار شود

72 کس نه همراه و رهنماش مگر %~% سایه در زیر و آفتاب ز بر

73 می‌نمود اندران پریشانی ms03 %~% گفته و کرده را پشیمانی

74 قدری چو برین نمط بشتافت %~% گذر اندر سواد دیهی یافت

75 آن دهی بود بر کرانه دشت %~% کادمی هیچ از آن طرف نگذشت

76 آمد آن مه دران خرابه شتاب %~% همچو مهتاب کوفتد به خراب

77 در شد اندر تریچ دهقانی %~% در سفال شکسته ریحانی

78 بود دهقان جوانی آزاده %~% هم هنرمند و هم ملک زاده

79 طرفه بر بط زنی گزیده سرود %~% دست چون ابر و برق بر سر رود

80 باز دانسته پرده‌ها را راز %~% مضحک و مبکی و منوم ساز

81 چون نگه کرد سرو سیمین را %~% روی گل رنگ و زلف مشکین را

82 ماند حیران که این چه جانور است %~% وندرین دشتش از کجا گذر است

83 این پری از کجا پرید اینجا %~% ور پری نیست چون رسید اینجا

84 گفت کای چشم بد ز روی تو دور %~% کیستی تو بدین لطافت و نور

85 ملکی با پری و یا مردم %~% خبری ده که با خبر گردم

86 صنم تن گدل ز تنگ دلی %~% داد بیرون دمی به صد خجلی

87 گفت یک یک ز جان بی آرام %~% قصه خویش و غصه بهرام

88 گفت ز آنجا که کارنامه تست %~% شرف ما به بارنامه تست

89 چون تو شایسته خداوندی %~% من پذیرفتمت به فرزندی

90 گر قناعت کین به خشک و تری %~% حاضر خدمتم به ماحضری

91 خواجه زان اختر فلک مایه %~% بر زمین بوسه داد چون سایه

92 از هنرها که بود حاصل او %~% از دل خویش ریخت در دل او

93 کرد استاد در همه جای %~% خاصه در پرده بریشم ونای

94 چند گه جادوئی شد اندر ساز %~% که بکشتی و زنده کردی باز

95 این خبر شهره گشت در آفاق %~% کز جهان جادوئی برامد طاق

96 کاهو از دشت سوی خود خواند %~% کشد و باز زنده گرداند

97 گفت و گویی بهر کران افتاد %~% غلغلی در ms04 همه جهان افتاد

98 از پژوهندگان در گاهی %~% یافت دارای دولت آگاهی

99 زان هوسها که بود در بهرام %~% زین خبر در دلش نماند آرام

100 بامدادان عنان به صحرا داد %~% سرو را باد و باد را پا داد

101 چون تمنای آن تماشا داشت %~% رفت جائی که آن تمنا داشت

102 گفت بهرام کارزو داریم %~% که هنرهات پیش چشم آریم

103 نازنین را که آن همه رم و رام %~% بود بهر شکنجه بهرام

104 زان تمنای شه که در خور یافت %~% جای جولان خویشتن دریافت

105 گشت همراه شیر گیری شاه %~% نازند راه آوان زان راه

106 چو زد آهو بسی و گور انداخت %~% لحن آهو نواز را بنواخت

107 آهوان رمیده با دل ریش %~% پای کوبان درامدند ز پیش

108 چو سوی خویش خواندشان به سرود %~% پرده خواب راست کرد به رود

109 در زمان کان نفس فرو بردند %~% همه خفتند گوئیا مردند

110 چون دمی دیده‌ها بهم بستند %~% ساخت آن جسته را که برجستند

111 زان نمونه که شرح نتوان داد %~% زنده را کشت و کشته را جان داد

112 دید شه نیز سحرمندی او %~% بست چشمش ز چشم بندی او

113 لیکن آورد همچو طراران %~% بر گهر طعنه خریداران

114 کاین چنین‌ها بسی است اندر دهر %~% هر کسی دارد از طلسمی بهر

115 کاردانی به کشوری نبود %~% که ازو کار دانتری نبود

116 در شکر خنده شد بت شیرین %~% گفت آری از ان ما همه این

117 زیرکان در هنر بوند تمام %~% لیک بهتر زمانه از بهرام

118 شاه آواز آشنا بشناخت %~% ناوکش را نشانه جان ساخت

119 داد منزل به جان مشتاقش %~% در برآورد چون به غلطاقش

120 زد ز عذر گناه خود نفسی %~% عذرهای گذشته خواست بسی

121 بس به صد شادی و دلارامی %~% باز بردش به تخت بهرامی

122 دل کزان پیش مهربان بودش %~% پیش از ان شد که پیش از ان بودش ms05

123 شاه فرمود کان دو صورت حال %~% آید اندر نمونه تمثال

124 نقش بندان بخانه تصویر %~% در خور نق نگاشته و سریر

125 پور منذر که بود نعمان نام %~% در سبق هم جریده بهرام

126 شه ز بس دانش و معانی اور %~% وز بزرگی و کاردانی او

127 در همه ملک اشارتش داده %~% دستگاه و زارتش داده

128 چون ز صحرا نوردی بهرام %~% مصلحت را گسسته دید عنان

129 جست دانای کار مردی چند %~% تجربت یافته ز چرخ بلند

130 دادشان یادگارهای گران %~% در خور پیشگاه تاجوران

131 کاورند از برای خلوت بخت %~% هفت دختر ز هفت صاحب تخت

132 رهروان بعد هفت ماه خرام %~% آوریدند هفت ماه تمام

133 چون قوی شد بنای پرده راز %~% کرد نعمان بنای دیگر ساز

134 بر لب جوی مرغزاری جست %~% کز بهشتش نمونه بود درست

135 خواند معمار کاردان را پیش %~% باز گفتش خیال خاطر خویش

136 از زمین تا فراز گنبد مهر %~% هفت گنبد برآوری چو سپهر

137 بود بنای کاردان مردی %~% کز زمین آسمان بنا کردی

138 شیده نامی که هر چه پیدا کرد %~% خلق را زان نمونه شیدا کرد

139 هفت گنبد چو رنگ و بوی گرفت %~% جا در و هفت ماه روی گرفت

140 هر یکی هم به رنگ مسکن خویش %~% جامه را رنگ داده بر تن خویش

141 چون شد اسباب هفت خانه تمام %~% باز گفتند قصه با بهرام

142 کانچه نعمان کاردان آراست %~% زاد می زادگان نیاید راست

143 شاه کاین مژده نشاط شنود %~% میل طبعش عنان ز دست ربود

144 چون رسید اندران خجسته سواد %~% گشت بر لاله کرد و بر شمشاد

145 بوی گلهاش مغز پرور گشت %~% مغزش از بوی گل معطر گشت

146 بیشتر شد به بوستان فراخ %~% میوه بر میوه دید شاخ به شاخ

147 چون درامد به کار خانه نو %~% دید هر سو نگار خانه نو

148 جنتی بر ز جور زیبا ms06 دید %~% جان ز نظاره ناشکیبا دید

149 مجلسی یافت پر ز نعمت و کام %~% با حریفان نو نوشت به جام

150 آن چنان شد به روی خوبان شاد %~% کش ز عیش گذشته نامد یاد

151 خواند نعمان کاردان را پیش %~% بخششی کردش از نهایت بیش

152 آفرین گفت بر چنان رائی %~% که بر آراست آن چنان جائی

153 روز شنبه که باد مشک انگیز %~% شد به دامان صبح غالیه بیز

154 شه به گنبد سرای مشکین شد %~% خانه زو همچو نافه چین شد

155 ماه هند و نژاد رومی چهر %~% خاست از خوابگاه ناز به مهر

156 کرد چون ساقیان برعنائی %~% نقل ریزی و مجلس آرائی

157 ز اول بامداد تا گه شام %~% عشرت و عیش بود و باده و جام

158 شه ز مستی نمود رغبت خواب %~% هم ز گل مست بود و هم ز شراب

159 جانش از ذوق بوسه مفتون بود %~% مستی نقلش از می افزون بود

160 زان پری پیکر بهشتی وش %~% خواست کافسانه سراید خوش

161 گفت وقتی به روزگار نخست %~% بود شاهی به شهر یاری چست

162 در سر اندیب پایه تختش %~% قدم آدم افسر بختش

163 هوسی بودش از دل افروزی %~% در چه کار دانش آموزی

164 داشت پیوسته چون نکو رایان %~% میل با زیرکان دانایان

165 سه پسر داشت هوشمند و جوان %~% هم توانگر به علم و هم بتوان

166 خواند روزی نهانی از اغیار %~% هر یکی را جدا به پرسش کار

167 گفت اول به اولین فرزند %~% که مرا شد بنفشه سرو بلند

168 قرعه بر تست پادشاهی را %~% رونق ماه تا به ماهی را

169 آن بنا نو کنی به داد و به جود %~% که جهان خوش بود خدا خشنود

170 ناتوان را برفق پیش آئی %~% با توانا کنی توانائی

171 به شبانی رمه نگهداری %~% گوسپند ان به گرگ نگذاری

172 پور دانا به خاک سود کلاه %~% گفت جاوید باد ms07 دولت شاه

173 تا توئی ملک بر کسی نه سزاست %~% بی تو خود زیستن ز بهر چراست

174 مور با آنکه در سریر شود %~% کی سلیمان تخت گیر شود

175 شه دران آزمایش کارش %~% چون پسنیده دید گفتارش

176 در دلش صد هزار تحسین خواند %~% واشکارش به خشم بیرون راند

177 خواند فرزند دومین را پیش %~% خاص کردش به آزمایش خویش

178 با فسونگر زبان به افسون داد %~% ماجرای گذشته بیرون داد

179 پسر زیرک از خردمندی %~% کرد پرسنده را زبان بندی

180 گفت ما را به جان و بینائی %~% کردنی شد هر آنچه فرمائی

181 لیک پیشت حدیث تاج و سریر %~% عیب باشد ز بنده عیب مگیر

182 دیرمان تو که تا توئی بر جای %~% دیگری کی نهد به مسند پای

183 وان زمان کاین زمانه گذران %~% با تو نیز آن کند که با دگران

184 مهتری هست آخر از من خرد %~% بار سر جز به دوش نتوان برد

185 شاه زو هم گره در ابرو کرد %~% وز حضور خودش به یک سو کرد

186 روی در خرد کاردان آورد %~% خرده‌ای باز در میان آورد

187 داد پاسخ جوان کارشناس %~% که ز طفلان نکو نیاید پاس

188 شاه چون دید کان سه گوهر پاک %~% می‌شناسند گوهر از خاشاک

189 شادمان شد ز بخت فرخ خویش %~% سود بر خاک بندگی رخ خویش

190 لیکن از پیش بینی و پی غور %~% با جگر گوشگان شد اندر شور

191 داد فرمان که هر سه بدر منیر %~% پیش گیرنده ره ز پیش سریر

192 تا حد ملک شهریار بود %~% هر که ماند گناهکار بود

193 زین سخن هر سه تن ز جای شدند %~% توشه بستند و ره گرای شدند

194 ره نوشتند بی شکیب و سکون %~% تا شدند از دیارشان بیرون

195 در رسیدند تا به اقلیمی %~% که از آن بود ملکشان نیمی

196 روزی از گردش ستاره و ماه %~% می نوشتند سوی ms08 شهری راه

197 تا که از پیش زنگی چون قیر %~% تک زنان سویشان گذشت چو نیر

198 گفت کای رهروان زیبا روی %~% شتری دید کس روان زین سوی

199 زان سه برنا یکی زبان بگشاد %~% نقش نادیده را روان بگشاد

200 گفت کان گمشده که رفت از دست %~% یک طرف کور هست گفتا هست

201 دومین باز کرد لب خندان %~% گفت او را کمست یک دندان

202 سومین هوشمند با تمیز %~% گفت یک پای لنگ دارد نیز

203 گفت چون راست شد نشانی او %~% بایدم ره به هم عنانی او

204 باز گفتند هر یکیش جواب %~% که همین راه گیر و رو بشتاب

205 مرد پوینده راه پیش گرفت %~% رفت و دنبال کار خویش گرفت

206 آن جوانان براه گام به گام %~% می نمودند نرم نرم خرام

207 تا زمانیکه گرم گشت سپهر %~% موج آتش فشاند چشمه مهر

208 زیر عالی درخت انبه شاخ %~% کش دو پرتاب بود سایه فراخ

209 در رسیدند رنجدیده ز راه %~% میل کردن سوی آب و گیاه

210 چشمه دیدند دست و پا شستند %~% بر گل و سبزه خوابگه جستند

211 چون ز یاد خوش درونه نواز %~% نرگس مستشان شد اندر ناز

212 ساربان باز در رسید چو باد %~% با زبانی چو خنجر پولاد

213 گفت این سوی تا بیک فرسنگ %~% پایم از تاختن نداشت درنگ

214 دیده گردی از آن رمیده ندید %~% گرد چه بود که آفریده ندید

215 گفت ازیشان یکی که بشنو گفت %~% هر چه دیدیم چون توانش نهفت

216 هست بارش دو سوی رویاروی %~% روغن این سوی و انگبین آن سوی

217 دومین کرد روی کار بر او %~% هست گفتا زنی سوار بر او

218 سومین گفت زن گرانبار است %~% وز گرانیش کار دشوارست

219 ساربان زانهمه نشان درست %~% گرد شک را ز پیش خاطر شست

220 آگهی چون نداشت از فن شان %~% چنگ در زد سبک بدامنشان

221 زان نفیر ms09 و فغان کزو برخاست %~% گرد گشتند خلق از چپ و راست

222 تا نهایت بران قرار افتاد %~% که بباید شدن چو کار افتاد

223 ملک عهد را خبر کردن %~% راه انصاف را نظر کردن

224 ساربان ماجرای حال که بود %~% وانهمه پاسخ و سوال که بود

225 گفت اول دعای دولت شاه %~% که بمان تا بود سپید و سیاه

226 ماسه بر نامسافریم و غریب %~% در تک و پویه زاری و خورد نصیب

227 می‌بریدیم ره ز گرش دهر %~% نارسیدیم بر در این شهر

228 او شتر جست و ما به لابه و لاغ %~% تازه کردیم نقش او را داغ

229 شد ملک گرم از این حکایت و گفت %~% کانچه پیداست چون توانش نهفت

230 برده را بازده بهانه مکن %~% خویشتن را به بد نشانه مکن

231 این سخن گفت و چون ستمکاران %~% بندشان کرد چون گنهکاران

232 آن جوانان نغز با فرهنگ %~% سوی زندان شدند با دل تنگ

233 شتر یاوه گشته با همه ساز %~% بر در ساربان رسید فراز

234 مردی آمد که در فلان کهسار %~% بر درختیش مانده بود مهار

235 من بران سو شدم بخار کشی %~% دیدم و کردمش مهار کشی

236 زن که بالاش بود گفت نشان %~% تا من آوردمش بر تو کشان

237 ساربان دادش آنچه واجب بود %~% بس به سوی ملک روان شد زود

238 گفت باشد که من ز دولت شاه %~% یافتم هر چه یاوه و گشت ز راه

239 شتر و هر چه بود بار بر او %~% وان عروسی که بد سوار براو

240 شه نظر سوی عدل فرماید %~% بندیان را ز بند بگشاید

241 شه ز آزار به گناهی چند %~% از جگر بر کشید آهی چند

242 خواندشان با هزار خجلت و شرم %~% نرم دل کردشان به پرسش نرم

243 وانگهی دادشان ز بند خلاص %~% خلعتی داد هر یکی را خاص

244 پس بپرسیدشان که قصه خویش %~% باز پاید نمودن ms10 از کم و بیش

245 کانچه مردم ندید پیکر او %~% چون نشانی دهد ز جوهر او

246 ماجرا گرد رست باشد و راست %~% خواسته بی کران دهم بی خواست

247 ور کم و بیش در میان آید %~% سر شمشیر در زبان آید

248 پس یکی زان سه تن زبان بگشاد %~% گفت بادی همیشه خرم و شاد

249 من که کوریش را نشان گفتم %~% بینشم ره نمود زان گفتم

250 همه یک سوی دیدم اندر راه %~% خوردنش از درخت و خاره گیاه

251 دومین گفت کز ره فرهنگ %~% من بیک پای ازانش گفتم لنگ

252 کانچنان دیدمش براه نشان %~% که به یک پای رفته بود کشان

253 برگ و شاخی که خورد کرده او %~% دیدم افتاده نمی خورد او

254 هر چه ناخورده می نمود در او %~% برگ یک یک درست بود در او

255 شاه گفتا که آن سه چیز نخست %~% هر چه گفتید راست بود و درست

256 سه دیگر بدانش و تمیز %~% روشن وراست گفت باید نیز

257 بازیکتن زبان راز گشاد %~% وانچه درپرده بود باز گشاد

258 گفت کاول دمی که از من رفت %~% ماجرا ز انگبین و روغن رفت

259 وان چنان بد که در خس و خاشاک %~% دیدم آلایشی چکیده به خاک

260 مگس افکنده بود یک سو شور %~% سوی دیگر قطار لشکر مور

261 هر چه در وی دوید مور به جهد %~% حکم کردم که روغن است نه شهد

262 وانچه سویش مگس نمود هجوم %~% به فراست شد انگبین معلوم

263 آن چنان دیدمش که گشت یقین %~% اثر زانو شتر به زمین

264 گشت پیدا ز پهلوی زانو %~% نقش نعلین‌های کدبانو

265 گفت سوم که رای من بنهفت %~% زان سبب حامل و گرانش گفت

266 کاندران جای کان جمازه نشین %~% بر جمازه سوار شد ز زمین

267 گفتم این حامل گرانبار است %~% کزمین خاستنش دشوار است

268 شاه کز هر سه تن شنید جواب ms11 %~% بنده شد زان فراستی به صواب

269 هر یکی را به صد نوا و نواخت %~% ساخت برگی چنان که باید ساخت

270 زان نمو دارد ور بینی‌شان %~% کرد رغبت به همنشینی‌شان

271 منزلی دادشان درون سرای %~% تا بود نزدشان به خلوت جای

272 دل چو گشتیش فارغ از همه کار %~% تازه کردی نشاط را بازار

273 با حریفان تو و به تنهائی %~% باده خوردی به مجلس آرائی

274 گوش کردی دم نهانی شان %~% بهره جستی ز کاردانی‌شان

275 آنگهی گفت جمله را خندان %~% کافرین بر شما خردمندان

276 با شما دوستان با تمیز %~% یافتم بهره‌مندی از همه چیز

277 با شما عیش موجب هنر است %~% هر چه پیش است سود بیشتر است

278 لیک گردنده جهان پیمای %~% نتوان بند کرد در یک جای

279 ازین نمط خواست عذرها بسیار %~% بس بهر یک سپرد صد دینار

280 هر سه از بخت شادمانه خویش %~% ره گرفتند سوی خانه خویش

1 شکر حق را که از خزاین غیب %~% ریخت چندان جواهرم در جیب

2 که ازان نقد قیمتی به سه سال %~% کردم این پنج گنج مالامال

3 یک یک این پنج نامه تا پایان %~% عرضه کردم به چشم دانایان

4 هر کسی را چنانکه روی نمود %~% در بد و نیک گفت و گوی نمود

5 زینهمه ناقدان نکته‌شناس %~% هر کسی زد دمی به وهم و قیاس

6 لیک آن کاندرین خزاین پر %~% مهره قلب دور کرد ز در

7 به سکه در علم راست تدبیر است %~% راستی هم شهاب و هم تیر است

8 راستی ساکن اندرو به صواب %~% چون الف راست در میان شهاب

9 او شهاب و دل و تنش ز اخیار %~% نیرین مشارق الانوار

10 من بدو عرضه کرده نامه خویش %~% او با صلاح رانده خامه خویش

11 دیده هر بیت را رقم به رقم %~% رنج بر خود نهاد و منت هم

12 شمع من یافته ضیا از وی %~% مس ms12 گشته کیمیا از وی!

هشت بهشت

هشت بهشت

نبذة عن الكتاب

الفهرس