غير معروف
كتاب 0600IbnIbrahimTiflisi.QanunAdab
مقدمة
تاب الف از قانون ادب
فصل 3
بول.
فصل 5
فصل 6
النجا : حوب دستیها .
انرحی : گلهآ از شتر.
برعال خویش .
فصل 11
الختا : سستی گوش.
بیرون آورند .
لم
الدسی: پنددادن .
حسی : نام رودباری بود .
ص
الصغا : بانگ سگ وجزو.
الحفا : برایستیدن بر پرسش.
اه
السلا : خار خرما بن .
الطلی : پیشهای گردن
الذشی1 : درپافتن.
الکنی : کنیتها .
و هنه
بدر آید .
ت
گله باشند .
ف
اللطاة : دایرهٔ پیشانی اسب.
الحظاة : شیش خرد .
فه
آلصالاة : سورةالحمد.
ل
فصل 38
بدر آید.
ف PageV01P021B
الاجتحی : مرد سست پوست.
بیندازند .
ی
الاقرای، : بزرگی پشت
سمنه بدر آمده .
شده وارد .
ش
خویش ms010 بندد .
جنفی : نام جایگاهی بود.
زودل .
آولی : بیم.
اثشصنشد .
اثغمی : کار دشوار.
اذی : کی.
خویش.
فصل 62
شاید
5)
دوزد .
دوانند .
و
آلمرغاة : هر چهکف شس بکورنل.
آلمصفاة : پالونه.
آنمرقاة : پایه.
المسقاه : جایگاه آب خوردن شتر و
المجلاة : بک سوی پیش سر .
المهواة : مسان دو کوه.
اثجلعبی : شتر سخت .
العتکبی : عنکموت .
فصل 76
فصل 77
فصل 78
قهند .
خویش مهربانی کنند .
ندان باز نوردد .
قبة
آتحه او کند .
پستانش بزرگ نماید وجزو .
صتی
گرفتن .
جای دیگر .
حا
گستاخ شود.
ه
پایه نهمد .
پای .
السداسی
هته
آلسقعطری : مثله .
القیعثری : شتر زقت بسارموی.
کآنما : پنداری.
الهزیعی: گریز در جنگ.
الدربیا : سختی زمانه .
المرحیا : لعبت
القتابری : وزغ است .
استاده باشد
گرداند .
فرود آید.
ریگ.
از ابر با از گرد .
آغما لسدن.
فصل 112
رتیخن
اننعاء : مانگ گربه.
الضغاء : بانگ روباه وگربد .
اقه
2 - در قوامیس معتبر عربی صقو و ضغو و صغا PageV01P051
الخلاء : حرونی کردن ms023 شتر.
اشسواء : عمتا.
فصل 120
فصل 121
ط
تل
م
الخماسی
ب
هم
فصل 130
دارد .
قدارد .
باشد.
روی دارد .
الارداء : هلاک کردن .
الاحذاء : عطا دادن .
الاشراء : ناحتها .
کم دارد .
تدارد
باشد .
برخاستن لرزد .
ر سمل .
بارأت چمع شود .
نگاه نکتند
مغاا فرو شود .
سینهآ برون آمده .
رفتن.
اوفتد
دارد و بکی سیاه.
گرقته بود .
گرفته بود.
فرو می آید .
بگذرد .
وی بریده بود .
کژ دارد .
سپید دارد .
دندا نها دش بیوفتد .
1یقاء : بتحشک سقا .
العقکاء : زن کم خرد بیخیر .
الاخلاء : تهی شم .
اثشهلاء، حاححت
گوش بریده دارد .
شود .
سپچمل دأرد .
دارد.
دأرد.
شود :
مسمار دارد .
الاتمناء : بی نسازی کردن.
شود.
از بیتی او همی رود .
اژوجیهاء : روشناسان.
ماده شتر .
ایلخواء : زن بیهدهگوی.
ز
ق
ک
الاحتتاء : فر یفته شدن
ادفتداء : خویشتن بازخریدن
السویداء : جایگاهی بود .
الدحتداء : به کسی پی ms048 بردن.
2- خاکستر گون شدن درست است .
هلیساء : چرغ .
انن
لانتصاء : بر گزیدن.
پوشیده باشد .
شعرای شام خوانند .
الاشتفاء : شفا دادن.
الصلیقاء : مرغی باشد -
الذستازء : مسکه را روغن کردن.
عنه بکشتند .
الدشتهاء : باز بودن .
الآنسیاء : قراموش کنندگان.
الاعرفداء : مثله .
الاستتساء : تاخیر خواستن .
الاستبطاء : در تگی شمردن .
در هوا کردن .
الاقلیلاء : بی آرام شدن.
فصل 222
الکنی و غیرها
والله اعلم.
گثاب همزه
فصل 226
فصل 227
الونأ : ونجور شدن.
اثحداة : تبر سنگ شکاف .
السعسبا : سکی حریکک.
الملبا : گوسفند خرد .
السنجأ : مثلد .
السلحأ : میان پشت .
المبدأ : آغاز چیزی .
المجنا : سیر.
انثأ أة : سیراب گردانسدن .
ایدأد آة : رفتن سخت زود .
امرأة : زن .
اثوأرأة : خواندن گوسقند .
المرزأ : آنکه خیرش به مردم رسد .
فصل 242
را
کردن
المداکاة : مزاحمت کردن .
آرض مودأة : : مین هالاک کننده .
کند .
ومنه بزیادة الهاء
ثرباعی
فصل 253
فصل 255
شیر
فصل 259
الطمی : جایکی بود .
السابی : پ.
الدهدا : مردم .
الباری : آفریننده .
ثتاکی : شیر
التهرئته : گوشت نک دختن .
وفمت فساح .
اثتحلئته : از آب باز را ندن.
الآتهتمته : تهنیت کردن .
المحیتطی : به خشم در شده-
رجل کشی : مرد سیر از طعام .
فوع پنجم1
الرباعی
سولاخ و جزو .
فصل 279
فصل 280
فصل 281
فصل 282
کردن .
فصل 284
الخدوء : حرونی کردن شتر .
اثجنوء : بر روی اوفتادن .
ما
شا نسته ها .
نوع پنجم
و مته
لوباعی
ادوجیئته : ملخ کوفته ه با روغن
لدریته : حلقهآ نیزه بازی .
عر
ایه : غراره.
التشیی : زشت گردانیدن روی .
فصل 300
وبائی بود .
الرب6 : بر بالا شدن .
- در اسا باغین معجمها مده که علطاست . 3- محل PageV01P131
الودء : باری دادن .
*
فض
تحتبه
فصل 308
اذرمء : مقیم شدن شتر در گیاه .
الچنء ms062 : دو تا شدن .
الضنع : بسیار فرزند شدن زن.
الشییء : چیز.
الفیء : غغنیمت .
التثاة3 : کف دیک.
اٹوطأة : بستر.
العماة : سماروغ .
اانه ، ساعت
الهیئه : نهاد .
الرطأة : بیخردی .
ایدفء : گرما.
آندفء : منافعی که از شتر بود .
ملء ا لارض : پر روی زمین که آفتاب
اثطنء : گمان .
فصل 325
فصل 326
وممه و کر مه PageV01P140
لجب : دیدک.
فصل 331
ک- مایشیتخیش من الرتاع PageV01P142
الطبب : راههای شعاع آفتاب.
هش
فصل 340
شدب : قبیلدای بود .
الجذب : دلخرما بن.
الشذب : آ نچه از درخت بپیرابند .
وگرچه ناخوش بود .
اشن
العکب : ستبری لیها.
السلب . پوست درحشت .
1 ر
اللهب : بیرون آوردن سرز بان ازداهن.
حبد یخرک صتبورو چغانه وما نندش
القصب : بک نی .
بط
العقبه : گریوه .
العلبة : خرمابن دراز .
الحوأب : حابگاه فراخ .
اللدب: کا نت سمت.
الجندب : ملح کر.
الشودب : مرد دراز .
الاجوب : مرد گرگن .
السمنتفکدع فبا : زدنا.
السخضب : تغأز .
المقضب : تیغ زود بر نده -
فصل 363
ول ول آیل
زمین وی باشد .
المنهب : آیخانه.
بود و زیرش زرد .
ومنه بزیادة البهاء
الکنخبته : سخن بیهده.
المتریه : درودشی.
2 - به فتح اول و ثانی PageV01P161
السصطبته : حایگاه عریبان.
الدفته : شپش خرد .
آثمتعب : سنب دور اند..
المرقب : پوستی که از جانب سرکنند-
آلمشخلب : مهرهآ گربه.
الععنب : قطران ستبر .
کردن.
ازمطایبت : باکسی خوش طبعی کردن .
لسان محلب : زبان بران .
الحتب : مقست از ماه .
فصل 383
فصل 384
فصل 385
و منه بزبادة المهاء
الریاعی
فصل 389
اثشتقب - مرعی بود .
الاددوب : حامهها.
الجبجبه : بعضی گویند که شکنسه
فصل 394
الکبکبته : گروهی مردم .
اثطرطب : بستان گوسفند که ازو شین
التحیب : دوستی نمودن.
انتطبب : پچشکی کردن.
التعاتب : با یکدیگر عتاب کردن .
التعتب : گروه گروه شدن لشکر.
التممربه : درخویشمن چتدن .
التعرب : بسابانی شدن .
التقرب : نزدیکی حستن .
التأشب : خشم گرفتن .
الجاذب : اشتر کم شیر .
عتذبی
لسراحب : فراخیها.
الشناخب : مردان درار .
آشارب : حابگاهی بود.
او
فصل 414
الشواطب : ا نان کدنیزهکها زاست کنند .
القرطعب : رکوباره .
مناکبالارض : کنارههای زمین.
انسطالب : حستن گاهها.
آلصیاهب : مثلها.
الرکایب : شتر ان که تشست را سهیسد.
اتسستدتعب : پس رو نده .
و منه بزیادة الهاء
چون مسکد .
فصل 425
التراب : خاک.
بریها.
آللغاب : پر تیر کد سوی شکم بود .
العقاب : گریوهها.
ما بهد .
الجواب : ماسخ .
الکآبته : زشتی پیر .
الاز ابته : به گمان افکندنا.
الإرابه : خردمند شدن .
شر
فصل 441
الچناب : جنب شال.
الدنسابه : یقمت فام .
الارباب : خداوندان .
أدکتاب : سر مشک ممستن .
آلکتاب : دبیرستان .
الاحداب : مهربان گرداندن.
الچوذاب : گوذاب .
2- چنین آست
الإحساب : خرسند گردافیدن .
الدعشاب : پرگیاه شدن زمین.
الوقصاب : برنجائمدن .
الدر ظاب : بستد شدک ح.
العلسطاب : چون کفچاه باشد کد بده
الظبظاب : برگشتن،.
ادبعاب : از بن برکندن .
الذحقاب : میراث هشتن .
العیقاب : زن فراخ فرج .
الاطلاب : محتاج1گردانیدل به طلب.
الصقلاب : اشتر بسارخوآر .
البواب : دربان .
و هنه بزیادة الباء
در از بکشد .
یتی
فصل 471
انسداسی
الاصطخاب : باهم بانگ داشتن .
الدضطرآب : آشفته شدن.
2 - ت : این لغت و معتی PageV01P203
ادحتطاب : هیزم کرد کردن.
الادشعاب : یراکنده شدن.
اادششعاب : بیوسته شدن.
32 : مردربرنحوسین PageV01P204
الاشتهاب : سپید شدن .
الددتهاب : به غارت کردن .
الانتیاب یه درگاه شدن .
الدجلعاب : نملت برفمتن .
الدحرفیاب : هوی قه تن برخاسن مه
اادز تغباب: در از موی شدن مرغ یچه خانگی.
اادستطباب : علاج علمت خواستن .
الدشهیاب : سبید شدن اسب .
2-ا : به جای ت دوم « ن » دارد که PageV01P206
الاستیعاب : همه را فرارسیدن.
فصل 492
الأصطر لاب : صطرلاب1.
الاستذداب : در پس رفتن .
الدسترهاب : ترسانمدن .
أم الکتاب : سورةالحمد .
الرتوب : استادن .
الغروب : حمع الغرب .
الکروب : اندوهان .
عل
ول
از هم دور شدن.
افسهوب : زمینهای نشسب.
ب : سمع الخسب.
اثرکوبته : ماده اشتر چمازه.
آثجعبوب : مرد دست کوتاه .
الحلدوب: نیاتی بود.
الدعبوب : بعضی گویند مردمابون - PageV01P213
الخرعوب : اشتر دراز و نیکوآفرینش
العرقوب : خاجک سردلو .
انیعقوب : اسبی که دست و پایها دراز
الاسدوب: راه .
عی
الخرعوبته : زن نکو و نرم اندام .
الذیب : گرگ.
تابستان.
و هنه بزیادة المهاء
الادیب : فرهنگی یعنی به دانش سر .
الاریسب : خردمتد .
الشریب : نام کوهی بود .
اثضویب : ائگبین شهد .
الخشیب . تیر ناتراشیده.
التشیب : جامهآ کهن .
بأشند به دو ناشکاقمە.
همی چکد .
الشبیبته : بالسدن کودک .
التتییب : هلاک کردن .
التجبیب : از جنگ بگریختن.
التجریب : آزمودن .
التضرشب : طعنه زدن .
بر داشتن و بنهادن اسب درتک.
ال
تر
ولی
التأفیب : ملامت کردن .
التدنیب : پدید آمدن پختگی در
اذرعمابیب : تنهای نرم و الجا دار .
ر
کتیه
ض
و باری پسر .
( PageV01P227B
آدوالخصیب : کنیت گوشت.
الجأب : گورخر زفت.
2- در یادی آمر
فصل 554
آجذی : کشمدن.
انحرب : کارزار.
القصب : باوه دردن دوشت .
الخضب : خضاب کردن.
الشعب : با هم آوردن .
السلب : درخت بی بلگ .
الشبب : سییک موی سکن.
الغیب : آنچه از چشم ناپیداست .
اڈرطبته : سپست تر -
الشطبته : شأخ سبز خرما بن .
الحعبته : خانهآ خدای تعالی.
دوانیدن .
الاوبته : باز پس گشتن .
فصل 571
2- نازش و تکبر و مباهات و خود بینی و تفاخر (ناظم الاطباء) .
میان کسی .
فصل 575
ضر
فصل 577
قلک است .
هم دور بود .
دوزد.
و منه یزیادة الهاه
اثرتبه : پایه.
فصل 585
الحقیته : هشتاد سال.
و فرود آمدن او .
نجا توان شیه ضیقران په هربو کرد PageV01P245
الکنی وغیرها
مازی کنند.
فص
آب
فی
الشلب : نیزهآ سست .
الجلب : چوب کڑ در پالان .
اثذیبه : افراز زین و پالان .
الرقحبه : چشم داشمن .
الجلبه . ابری که چون کوهی تماید.
ار جتب.
اثمتبت : رستن گاه .
الاخرت : فراخ دهن.
المخافتته : فرا یوشیدن.
فیها ونعمت : پس این نعمت خواست.
آلکت : مرد سخن چین .
ومته بز بادة الهاء
الفتته : آنچه خردشخد و زیر
اثتعنت : گناه جستن.
نبا
آلمیتته : مردار .
اثشوادت : ستارگان ثایته1.
غم دشمنان .
الشیات : گو نهها.
اگهات : اکفا .
الذوات : دیههای پیرامن شهر.
السوآت : عورتهای مردم .
الاخیات : تر سکاری کردن PageV01P257
شه PageV01P258A
بشه
افخر
زمان بکشند .
ندارند.
الکنات : زنان برادر .
به :زدیک خانه .
3 هفله
المقعدات : وزعان .
الواثدات : مادان .
الزاجوات : فریشتگانی که ابرها را
العبارات : گفتارهای نلکو .
آلمحفظات : کارهابی که مردم را
اثمسنفات : اشترأنی که در پیش سینهٔ
المحمقات : از شب دوازدهم تاپانزدهم
و منله
اثسپاعی
اص
فصل 649
قی
فصل 651
ال PageV01P272B
العبنیات : مادهشتران زفت .
الشمانی
آژرباعیات : چهاردندان پیشین.
البیوت : عروسان مرد .
پرهوت : رودباری بود زرف .
بساثک .
البیتوته : مهشبکاری کردن .
العحبوت : حولاهک .
الفتیت : نان مالیده .
الممیتته : شتری که یچهبش تماند.
اثتثبیت : برجای بداشتن .
آلتتبیت : مثله .
2- ( از آرد ، دقیق و اهالهآ عربی روغن PageV01P279
التوکیت : نقطه نقطه رنگ پختگی در
دهل -
المباریت : رندههای درو ش.
الیواقیت : باقوتها.
المقائیت : ز نانی که فرزندشان نماند.
الوب. ادن به جاده.
آلمقت : دشمن داشتن
الوقت : یدید کردن هنام .
اثنکت : سرانگشت و سر چوب در
برشگار.
و منه بزیادة المهاء
فصل 682
الالی
الکتی وغیرها
فوع هشتم
الابت : پیراهن بی آستین .
انسبت : نعلبتهای کهنه.
اللفت : شلغم.
العمت : کلم .
نی ان خالونن آکب
ناکردن .
آرند چون قربان و موی ستردن
اثدمت : نرم شدن .
العنست : درختی بود .
العنطت : نباتی بود .
باشل.
سنب دارد .
انمطثته : مازی کردنای .
الشربثه : درشت .
انحتحته : سخت چنیانیدن برق ابررا.
الحشختته : آوازی که فهمش نکنند .
فصل 704
فصل 705
فصل 706
ی6
قتلی
نوع دوم
لش
لی
التشبث : چتگ درزدن .
التکنست : مثلد
التحنث : عادت کردن .
اتضتت : مرد بسار کماه.
و نه بزیادةالهاء
الحشحث : بر انگیزنده بر کاری.
الحارث : یرزیگر.
الباعت : براتگیزنده .
9 هته
فصل 725
قصا
ایدردیت : شتابندگان .
النبایث : خاکهایی که از چاههابر آرند.
الغواث : گرسنگان.
هلاث : سیه سه.
الدثاثته : انبوه شدن موی .
درخت .
الحدانته : جوانی.
العلاکته : کشک و روغن وشیر بهم .
اثسداسی
5ه
فصل 739
فصل 741
فصل 742
کی PageV01P301B
الستوث : شانهآ کرباس .
الحدوث : نوشدن چیزی که نبوده باشد
الحروت : کشتهای رسته .
فصل 748
فصل 751
فصل 752
فصل 754
فصل 755
فصل 756
فصل 759
فصل 760
فصل 761
فصل 762
PageV01P304
فصل 766
فصل 767
فصل 768
فصل 769
فصل 770
PageV01P305
فصل 772
فصل 773
فصل 774
فصل 775
فصل 776
فصل 777
فصل 778
فصل 779
فصل 780
فصل 781
فصل 782
فصل 783
فصل 784
فصل 785
فصل 786
فصل 787
فصل 788
فصل 790
PageV01P313
فصل 792
فصل 793
فصل 794
فصل 795
فصل 796
فصل 797
فصل 798
فصل 799
فصل 800
فصل 801
فصل 802
PageV01P317
فصل 804
فصل 805
فصل 806
فصل 807
فصل 808
فصل 809
فصل 810
فصل 811
فصل 812
فصل 813
فصل 814
فصل 815
فصل 816
فصل 817
فصل 818
فصل 819
فصل 820
فصل 821
فصل 822
فصل 823
فصل 824
فصل 825
فصل 826
فصل 827
فصل 828
فصل 829
فصل 830
فصل 831
فصل 832
فصل 835
فصل 837
فصل 838
فصل 839
فصل 841
فصل 842
فصل 843
فصل 844
فصل 846
PageV01P327
فصل 848
فصل 849
فصل 851
فصل 853
PageV01P328
فصل 855
فصل 856
PageV01P329B
فصل 859
فصل 860
فصل 861
فصل 862
فصل 863
فصل 864
فصل 865
فصل 866
فصل 867
فصل 868
فصل 869
فصل 870
فصل 871
فصل 872
فصل 873
فصل 874
فصل 875
فصل 876
فصل 877
فصل 878
فصل 879
فصل 880
فصل 881
فصل 882
فصل 883
PageV01P335
فصل 885
فصل 886
فصل 887
فصل 888
فصل 889
فصل 890
فصل 891
فصل 892
PageV01P337B
فصل 894
فصل 895
فصل 897
فصل 898
فصل 901
فصل 902
فصل 903
فصل 904
فصل 906
فصل 907
فصل 909
فصل 911
فصل 912
فصل 913
فصل 914
فصل 915
PageV01P342
فصل 918
فصل 919
PageV01P343B
فصل 927
فصل 928
فصل 929
فصل 931
فصل 932
فصل 934
فصل 935
فصل 936
فصل 938
فصل 939
فصل 940
فصل 941
فصل 942
فصل 943
فصل 944
فصل 945
فصل 946
فصل 947
فصل 948
فصل 949
فصل 951
فصل 952
فصل 954
فصل 955
فصل 958
فصل 959
فصل 960
PageV01P352
فصل 962
فصل 963
فصل 964
فصل 965
PageV01P353
فصل 967
فصل 968
فصل 969
فصل 970
فصل 974
فصل 977
فصل 978
فصل 979
فصل 980
فصل 981
فصل 982
فصل 983
فصل 984
فصل 985
فصل 986
فصل 987
فصل 988
فصل 989
فصل 990
فصل 991
فصل 993
PageV01P360B
فصل 996
فصل 997
فصل 998
فصل 1003
فصل 1004
فصل 1005
فصل 1006
فصل 1007
فصل 1008
فصل 1009
فصل 1010
فصل 1011
فصل 1012
فصل 1013
فصل 1014
فصل 1016
فصل 1018
فصل 1019
PageV01P366
فصل 1021
فصل 1022
فصل 1023
فصل 1024
فصل 1025
فصل 1026
PageV01P368
فصل 1032
PageV01P369B
فصل 1034
PageV01P370
فصل 1037
فصل 1038
فصل 1039
PageV01P371B
فصل 1042
فصل 1043
فصل 1044
فصل 1045
فصل 1046
فصل 1048
فصل 1049
فصل 1050
فصل 1051
فصل 1052
فصل 1053
فصل 1054
فصل 1055
فصل 1056
فصل 1057
فصل 1059
فصل 1060
فصل 1061
PageV01P375
فصل 1063
فصل 1064
فصل 1066
فصل 1068
فصل 1069
فصل 1070
فصل 1071
فصل 1072
فصل 1073
فصل 1074
فصل 1075
فصل 1076
فصل 1077
PageV01P378A
فصل 1079
فصل 1080
فصل 1081
فصل 1082
فصل 1083
فصل 1084
فصل 1085
فصل 1086
فصل 1087
فصل 1088
فصل 1089
فصل 1090
فصل 1091
فصل 1092
فصل 1093
فصل 1094
فصل 1096
فصل 1098
فصل 1100
فصل 1101
PageV01P383
فصل 1103
فصل 1104
فصل 1105
فصل 1106
فصل 1107
فصل 1108
فصل 1109
فصل 1110
فصل 1111
فصل 1112
فصل 1113
فصل 1114
فصل 1116
فصل 1117
فصل 1118
فصل 1119
فصل 1120
PageV01P387
فصل 1122
فصل 1123
فصل 1124
فصل 1125
فصل 1127
فصل 1128
PageV01P389B
فصل 1130
فصل 1132
فصل 1133
فصل 1134
فصل 1135
فصل 1136
فصل 1137
فصل 1138
فصل 1140
فصل 1141
فصل 1142
فصل 1143
فصل 1144
فصل 1146
PageV01P394B
فصل 1151
فصل 1152
فصل 1153
فصل 1154
فصل 1155
PageV01P395
فصل 1157
فصل 1158
فصل 1160
فصل 1162
فصل 1163
فصل 1164
فصل 1165
فصل 1166
فصل 1167
فصل 1168
فصل 1169
فصل 1170
فصل 1171
فصل 1172
فصل 1173
فصل 1174
فصل 1175
فصل 1176
فصل 1177
فصل 1178
PageV01P399
فصل 1180
فصل 1181
فصل 1182
فصل 1183
فصل 1184
فصل 1185
فصل 1186
فصل 1187
فصل 1189
فصل 1191
فصل 1193
فصل 1194
فصل 1195
فصل 1198
فصل 1199
فصل 1200
فصل 1201
فصل 1203
فصل 1204
فصل 1205
فصل 1206
فصل 1208
فصل 1209
فصل 1210
فصل 1211
فصل 1212
فصل 1213
فصل 1214
فصل 1215
فصل 1216
PageV01P406
فصل 1220
فصل 1221
فصل 1222
فصل 1223
فصل 1225
فصل 1226
فصل 1227
فصل 1228
فصل 1229
فصل 1230
فصل 1232
فصل 1233
فصل 1234
فصل 1235
فصل 1237
PageV01P412A
فصل 1239
فصل 1240
فصل 1241
فصل 1242
فصل 1243
فصل 1244
فصل 1245
فصل 1246
فصل 1247
فصل 1248
فصل 1249
PageV01P415
فصل 1252
فصل 1253
فصل 1254
فصل 1255
فصل 1256
فصل 1257
فصل 1258
فصل 1260
فصل 1261
فصل 1262
فصل 1263
فصل 1265
فصل 1267
فصل 1269
فصل 1272
فصل 1273
فصل 1274
فصل 1275
فصل 1276
فصل 1278
فصل 1280
فصل 1281
فصل 1282
فصل 1283
فصل 1284
فصل 1285
فصل 1286
فصل 1287
فصل 1288
فصل 1289
فصل 1290
فصل 1291
فصل 1292
فصل 1293
فصل 1294
فصل 1297
فصل 1299
فصل 1300
فصل 1301
فصل 1302
فصل 1303
فصل 1304
فصل 1305
فصل 1306
فصل 1307
فصل 1308
فصل 1310
فصل 1317
فصل 1318
فصل 1319
فصل 1320
فصل 1321
فصل 1322
PageV01P427
فصل 1324
فصل 1325
فصل 1326
فصل 1327
فصل 1329
فصل 1330
فصل 1331
فصل 1332
فصل 1333
فصل 1335
PageV01P429
فصل 1337
فصل 1338
PageV01P430
فصل 1340
فصل 1341
فصل 1342
فصل 1343
فصل 1345
فصل 1346
فصل 1347
فصل 1349
فصل 1352
فصل 1353
فصل 1354
فصل 1356
PageV01P434B
فصل 1362
فصل 1363
فصل 1364
فصل 1365
فصل 1366
فصل 1368
فصل 1369
فصل 1370
فصل 1371
فصل 1372
فصل 1373
فصل 1374
PageV01P439
فصل 1376
فصل 1377
فصل 1378
فصل 1379
فصل 1380
فصل 1381
PageV01P443
فصل 1383
فصل 1384
فصل 1385
فصل 1386
فصل 1387
فصل 1390
فصل 1391
فصل 1392
فصل 1393
فصل 1395
فصل 1396
PageV01P448B
فصل 1398
PageV01P449
فصل 1400
فصل 1401
فصل 1402
فصل 1403
فصل 1404
PageV01P450
فصل 1407
فصل 1408
فصل 1409
فصل 1410
فصل 1411
فصل 1414
فصل 1416
فصل 1417
فصل 1418
فصل 1419
فصل 1420
فصل 1421
فصل 1422
فصل 1423
فصل 1424
فصل 1425
فصل 1426
فصل 1427
فصل 1428
فصل 1429
فصل 1430
فصل 1431
PageV01P455
فصل 1433
فصل 1434
فصل 1435
فصل 1436
PageV01P456
فصل 1439
فصل 1440
فصل 1441
فصل 1442
فصل 1443
فصل 1444
فصل 1446
فصل 1447
فصل 1448
فصل 1449
فصل 1450
فصل 1451
فصل 1452
فصل 1454
فصل 1455
فصل 1456
فصل 1459
فصل 1460
فصل 1461
فصل 1462
فصل 1463
فصل 1464
فصل 1465
فصل 1466
فصل 1467
فصل 1468
فصل 1470
فصل 1471
فصل 1472
فصل 1473
فصل 1474
فصل 1475
فصل 1476
PageV01P466B
PageV01P467A
فصل 1480
فصل 1482
فصل 1483
فصل 1484
فصل 1485
فصل 1486
فصل 1487
فصل 1488
فصل 1489
فصل 1490
فصل 1491
فصل 1492
فصل 1493
فصل 1494
فصل 1495
PageV01P471B
فصل 1497
فصل 1498
فصل 1500
فصل 1501
فصل 1502
فصل 1503
فصل 1504
فصل 1505
فصل 1506
فصل 1507
فصل 1508
فصل 1509
فصل 1510
PageV01P476B
فصل 1513
فصل 1514
فصل 1515
فصل 1516
PageV01P477
فصل 1518
فصل 1519
فصل 1520
فصل 1521
فصل 1522
فصل 1523
فصل 1524
فصل 1525
فصل 1527
PageV01P483A
فصل 1532
فصل 1533
PageV01P485A
فصل 1538
PageV01P485B
فصل 1540
فصل 1541
فصل 1542
فصل 1543
فصل 1544
فصل 1545
PageV01P487B
فصل 1548
فصل 1550
فصل 1551
PageV01P489A
فصل 1553
فصل 1554
فصل 1555
فصل 1556
فصل 1557
فصل 1558
فصل 1559
فصل 1560
فصل 1561
فصل 1562
فصل 1563
فصل 1564
فصل 1565
فصل 1566
فصل 1567
فصل 1568
فصل 1569
فصل 1570
PageV01P496
فصل 1572
فصل 1574
فصل 1575
فصل 1578
فصل 1580
فصل 1581
فصل 1582
فصل 1583
فصل 1584
فصل 1585
فصل 1586
فصل 1588
فصل 1589
فصل 1590
فصل 1591
فصل 1592
فصل 1593
فصل 1596
فصل 1597
فصل 1598
فصل 1599
فصل 1600
فصل 1601
فصل 1602
فصل 1603
فصل 1604
فصل 1605
فصل 1606
فصل 1607
فصل 1608
فصل 1609
PageV01P507
PageV01P508A
PageV01P508B
فصل 1618
فصل 1619
فصل 1620
فصل 1621
فصل 1622
PageV01P510B
فصل 1624
فصل 1625
PageV01P512
فصل 1627
فصل 1628
فصل 1629
فصل 1630
فصل 1631
PageV01P516A
PageV01P516B
فصل 1634
فصل 1635
فصل 1636
فصل 1637
فصل 1638
فصل 1639
فصل 1640
فصل 1641
فصل 1642
فصل 1643
PageV01P519
فصل 1645
فصل 1646
فصل 1647
فصل 1648
فصل 1649
فصل 1650
فصل 1651
فصل 1652
فصل 1653
فصل 1654
فصل 1655
فصل 1657
فصل 1660
فصل 1661
PageV01P524B
فصل 1670
فصل 1672
فصل 1674
فصل 1675
فصل 1676
فصل 1677
فصل 1678
فصل 1679
فصل 1683
فصل 1684
فصل 1685
فصل 1686
فصل 1687
فصل 1688
PageV01P527
فصل 1691
فصل 1692
فصل 1693
فصل 1696
فصل 1697
فصل 1698
فصل 1699
فصل 1700
فصل 1702
فصل 1703
فصل 1705
فصل 1706
فصل 1707
فصل 1708
فصل 1710
فصل 1711
فصل 1712
فصل 1713
فصل 1714
فصل 1715
فصل 1716
فصل 1717
فصل 1718
فصل 1719
فصل 1728
PageV01P532B
فصل 1732
فصل 1733
فصل 1734
فصل 1735
فصل 1736
فصل 1737
فصل 1738
کتاب ری از قانون ادب
الو مر
الشجر : هرنباتی که ساق دارد .
المجر : دردی بود گوسفند را .
الغدر : جایگاه بسیار سنگ .
الغدر : پیمان شکن .
الکدر : تیره شدن .
الحصر : تنک دل شدن.
الخصر : سرما .
الشصر : آهوبچهآ قوی.
فل
لکفر
الذکر : آهن پولاد .
الشمر : میوه .
الصور : پیکرها .
الصرة : گروه مردم .
الجدرة : دنبل بزرگ .
القررة : مهرهای بود که زنان درگردن
ای
الآمر : تلختر .
الممر: گذرگاه .
الاعجر : کیسهآ پر.
المحجر : حرام .
الحیدر : شیر .
المخدر : شمشیر .
المحسر : مخبر .
المقشر : آنکه پوست از روی مردمان
الازعر : شترمرغ کم موی .
اندله دارد.
الآنمر : چارپای سپید و سیاه.
المزهر : بربط .
لب
الهیدرة : هرزه گفتن .
المقطرة : بخورسوز .
العومرة : بانگ و جلب کردن .
پایدار نباشد .
افکنند .
کب
المغذر : جای افسار اسب .
ن
المؤادره : برگزیدن .
المشاجرة : باکسی خلاف کردن .
فصل 1790
اعطی
اثل
فصل 1794
المثاورة : باکسی جنگ جستن .
چیزی بگرفتن .
آبوجعفر : کنیت مگس .
الاسر : پایههای تخت .
اندسر : رسنهای کشتی .
دسر : جایگاهی بود .
فصل 1802
وه
ف PageV02P581A
و هنه بزبادة الهاء
مغیلان .
بت
فصل 1811
مل
فصل 1813
ظ
شه
المفخرة : نازشگاه .
التأدر : گشنی پذرفتن خرمابن .
مال و گروه .
التسحر : سحور خوردن .
ر PageV02P586A
انی
می
دوشیدن .
ثظ
ف PageV02P587B
التأمر : امیری کردن.
انتعاور : ازیکدیگر فرا گرفتن .
التهور : بیهده شدن .
الکنیی و غیرها
فوع سیم
و هنه بزیادةالهاء
الثلاثی
العسر : بخیل .
الوعر : کم .
الزمر : اندک هنر .
ومنه1
وب
رل
الذفر : شتر قوی .
المایر : آنکه آمد و شد کند .
باجر
از گزیدگی .
الفادر : شتری که در گشنی سست شود
الآزر ms159 : یاور .
القاصر : آن تیر گه به لساته نرسد.
الحاضر : آنکه نزدیک آب بود .
الغافر : پوشندهآ گناه.
الکافر : جوی بزرگ .
فصل 1854
الآخرة : آرامگاه درمیان دو پشته .
التبصرة : بینا گرداندن .
المبصرة : زن بیننده .
الناقرة : چنگ مطربان .
الساکرة : شب آرمیده .
الاحمرة : خران .
انظاهرة : آمدن شتر پیوسته به نیم روز.
با دیگر شتر شود .
الزماخر : استخوان میان تهی .
اثنوادر : شگفتیها .
الصراصر : جمع الصرصر .
المعاصر : ابرهای بارنده .
المساعر : جمع المسعر .
العساکر : سختیها.
الدوایر : جمع الدایرة .
العوایر : ملخ پراکنده .
المجذدر: آنکه برانگشتان پای نشسته بود
المحبجر : ستبر.
السصمقر : شیر سخت ترش .
المتأخر : پس رونده .
انمستأسر : اسیر بند برنهاده .
2- تر : این کلمه و معنی آنرا ندارد .
الزارة : بعضی گویند که بیشه .
القارة : خرس ماده .
فب
فت
فصل 1883
فصل 1884
ذ PageV02P616B
الغرار : مثال .
الیسار : فراخ دستی .
فصل 1888
القمار : قمارباختن .
الشوار : متاع خانه .
وهنه1
بنک نک .
ث
از
البصارة : بینا دل شدن .
القصارة : کفهٔ خرمن کوفته .
المغارة : جای فرو شدن از اب .
انخفارة : عهد به جای آوردن .
الغفارة : سراقج .
الحقارة : حقیر شدن .
العمارة : دست مزد آنچه آبادان
الغمارة : نادانی .
الآثآر : کینه جویان.
الاعتار : دیدهور گر دانیدن
شکم آبستن باشد .
کشتزار تا مرغان بترسند .
الدسرار : جمع آسر .
ار
فالونالادب
فصل 1916
الاکعار : بزرگ کوهان شدن شتر .
الأسفار : نامهها .
المذکار : زمینی که نباتها ستبر یا
ببر ندش .
ان
دیار حجاز دیدار باشند .
ومنه3
العفارة : کفارت کر دن سوگند و جزو.
2- لغتی است در چرخ .
الذدخار : بنهادن چیزی .
الاقترار : چرک ازبن دیگ پاک کردن.
الانجرار : کشیده شدن.
که
3ور: ناخنه بر آمدن.
فصل 1931
فصل 1932
و منها
السباعی
الاثبجرار : درمانده شدن به کارخویش.
ادستجرار : خبانست کردن خواستن.
الاستدرار : بیرون آوردن تک ازستور.
فصل 1942
ض PageV02P651B
الاستنکار : ناشناختن .
الاستعمار : زندگانی خواستن .
الوجور
حجور : جایگاهی بود .
القدور : دیگها .
الجرور : اسب بی فرمان و جزو .
النسور
الفهور : سنگهایی که بدو چیزی سایند.
و5
الیمخور : مگس بزرگ انگبمن.
المصدور : سینه بکرفته .
الحدفور : بلندی همه چیز
الطیغور : برجستن .
العصفور : بنجشگ .
العصفور : پارهای از مغز سر .
العصفور : ماسوره .
شکوفه آید .
(و
امی
و هنل3
فصل 1971
فصل 1972
خانه آید .
صل
اط
العیضمور : ماده شتر شگرف .
آصابع الحور : لوزینهآ تر .
ذات الصدور : اندر بایستها .
آبومنصور : کنیت انگبین سپید .
الحبیر
الذثیر : چرخ اثیر .
البذدر : بسیار .
النذیر : بیم کننده وبیم .
الحریدر : ابردشم .
الحصیر : روی زمین .
وقت گشنی بیرون آید .
کنند .
ففه
الضمیر : دل .
الجهیر : بلند آواز .
الوقیرة : سستی به وقت رفتن.
الذریرة : دارویی بود .
العریرة : آنچه بدو صره بندند
الغزدرة : شتر بسیار شیر .
الحضیرة : گروهی لشکر اندک .
ن PageV02P680A
نغمت .
کند.
فصل 2007
انشهددر : بانگکردن شتر گشن .
التشذیر : جدا کردن مهرهها .
التعذیر : به سرگین مردم بیالودن
فصل 2013
وا
کسی را .
وو
ومنه
فصل 2020
وت
وث
فصل 2026
انقناطیر : پوستهای گاو پر از زرا
پدید آید .
2 - تر : «المعاسیر » و آن غلط است .
التنانبر: تنورها.
وی
بر آرد .
نوع هفتم
فصل 2038
الاجر : مزد دادن .
الوذر : رها کردن .
الآسر : آفریدن.
الجسر : شتر بزر گ .
الحسر : جملهآ مالکسی بهسؤال ستدن .
افشفه
الحقر : خوار شدن .
الشهر : شمشیر کشیدن .
الهور : آب کهمانند دریای کو چک بود.
2- شر: و بشکافتن قو له : جرف هار .
الحشرة :گوش لطیف .
الفقرة : بک مهرهآ پشت .
العورة : جایگاه بیم .
الحیرة : درماندگی .
الهیرة : زمین ثرم .
فصل 2062
طل
فصل 2066
الوحر
وش
الغزر : بسیار شیر شدن گوسفندوجزو.
البسر : آبی که نو پدید آید .
العسر : دشواری و درویشی .
بر آمده دارند .
السعر : دیوانه شدن شتر و جزو .
الزبرة : بعضی گویند که میان دو دوش.
البخرة : سر بینی کولفت.
النخرة : سخت جستن باد .
الصدرة : بالای سینه .
العذرة : موی قفا.
ز PageV02P722
الذعرة : کون .
الجفرة : بزرگی پهلو .
الصفرة : زردی.
و بزان .
[الکنی وغیرها]
ندارد .
فسوس کنند .
توع نهم
PageV02P725B
الوتر : کم کردن .
گیرند .
الاصر
العفر : ستنبه .
الوقر : پشتواره .
البکر : دوشیزه .
الفئرة : حلبه و خرما که به هم پزند.
الفطرة : آنچه به درویشان دهند روز
المطرة : خیره .
الشعرة : موی زهار .
الصفرة : روزگار دیوانگی .
الصهرة : مادر زن .
آبوالکبر : کنیت درم .
بنت الفکر : رای و تدبیر و شعر .
کتاب زی از قانون ادب
الجیز : کنارههای جوی .
الآزة : به هم آمیختن .
الحزة : حال .
الرزة : رزهٔ در و جزو .
غزة : زممنی باشد .
الاعجز : بزر گ سرین .
آلفیخز : مرد بزرگ قضیب .
شکافته بود .
المرکز : نقطه که درمیان دایره باشد .
الجربزة : گربزی گردن .
المخبزة : تنورستان .
المعجزة : درماندگی .
بازداشتن .
المناجزة : باکسی جنگ کردن.
الثالاثی
گرفته بود .
و منه بزبادة الهاء
التبرز : به قضای حاجت شدن .
التعزز : گرامی شدن .
التغامز : به چشم به یکدیگر اشارت
العز : گرامی شدن .
الباغز : مرد زشت گوی .
الرافز : رگ جهنده .
انحدز : کوتاه .
الدرزة : پاینده .
البارزة : پیدا .
کی
الملاجز : تنگیها .
المطرز : طراز کن .
البراغز : بچگان گاودشتی .
2- لغتی است در(هاون لغت نامه) .
العجایز : جمع العجوز .
آبومحرز : کنیت بنجشگ .
الجزاز : پشم گوسفند بریدن .
اللزاز : چوب که واپس در افکنند
الاجازة : روا داشتن .
الرجازة : نوعی از گلیم .
المجازة : پول آب .
الجزازة : پارههایی که از ادیم به وقت
الحزازة : تأثیر کردن غم در دل .
الدشآز : بر نجانیدن .
الخباز : نانوا.
الآعجاز : سرینها.
الاعجاز : ازپیش بشدن .
المعجاز : بزرگ سرین .
الجلحاز : مرد بخیل تنگ خو .
شبان برد .
کردن دندانها .
الاحتجاز ms226 : به حجاز شدن .
الانحجاز : بازداشته شدن .
ذ PageV02P750
فصل 2173
وهمنه
به
و منه بزیادةالهاء
بسته بود .
ز PageV02P753B
الرکیز : مال آگنده کهن که بیابند.
الحنیز : آگنده شده .
التجهیز : بیاراستن .
التمییز : جدا باز کردن .
اد PageV02P757A
الحفز : شتافتن .
فرو ms230 بردن .
العلز : نباتی بود .
فصل 2203
اوی]
الجرز : زمین بی باران .
الردز : برنج .
الحجزة : جای بند کمر .
الحرز : پناهگاه .
النقز : مردم خوار ودون.
فصل 2211
القهز : جامهای که ازابریشم و بز پشم کنند.
کتاب سین از قانون ادب
خواهند .
ح
بکره .
الحمسی : سخت تند شدن .
النمس : راز پنهان داشتن .
الیهوس : خواست .
الدمس : نیزهآ کوتاه .
الاکبس : بزرگی سر .
از ساق .
الحلبس : شیر .
العنبس : مثله .
العنبس : شیر .
انعضرس : آب افسرده .
العفرس : زود رفتار.
المغر، : آنجا که درخت نشانند .
الملطس : تبر سنگ شکستن .
اندفعس : گرامی و استوار .
الاقلس : آنکه لب زیر باز گردانیده
الدحمس : دلیری قوی .
اللغوس : گرگ شکم خواره.
لتسفسته ب سگی را خواندن.
الکرکسه : بازپس دادن چیزی .
القرنسته : رنج و سختی کشیدن .
السرسس : جزوءهای شیر ازه کرده
العبنقس : بدخو .
الفدو کس : مرد جافی ستبر اندام .
ومتنهب
اف
عاد و ثمود .
العس : پیالهآ بزرگ .
الکس : معروف .
السس : نیزههای کوتاه .
عطلی
الو
فصل 2262
PageV02P778B
التحرس : خودرا از چیزی نگاه داشتن.
التنفس : جهد کردن .
التدعکس1 : پای ms238 بازی کردن .
التجایس : به هم نشستن .
نوع سیم PageV02P781A
بی
الهربس : بچهآ ببر .
الهاجس : آنچه فرا دل آید از
پس در آید .
الطامس : شب ابرناک .
الکانس : یک ستاره از کنس .
الغرایس : شکارهای ددگان .
الحلادس : جمعهما .
الخنابس : زشت دیدار .
الخنابس : شب سخت تاریک .
ادجوارس : بانگ کنندگان
الحمارس : سخت دلیر .
العتارس : تاریکیهای پیشاز صبح
العغارس : زود روندگان .
القادهس : کلاهها.
المخیس : زندان .
نشود .
نوع چهارم
القداس : مانند مروارید بزرگ باشد
الضر اس : درد دندان.
العر اس : رسنی که بدو دستهای شتر
الهر اس : گوندای از خار.
الحساس : ماهی خرد خشکئ.
الحاست : مثلها.
الخباسته : توانگری.
الحراسته : پاسبانی کردن.
التماس : یکدیگر را بسودن .
الجواس : پنج حس مردم .
الاحباس : حوضهای بزرگی .
الایباس : برخورداری گر فتن .
الإیباس : خشک کردن .
الحداس : غایت آنچه بدو روند .
الاجراس : پرکردن مرغ به بال خویش.
2- آواز خردن بال مرغ به وقت PageV02P794
الانفاس : نفیس شدن .
الآخماس : ینج یکها .
فصل 2314
وهنه
هی
هموار کند .
السبا عی
فصل 2326
نوع بنجم
بی نواختن .
الطسوس : تشتها .
رساند .
النموس : جمع النمس.
اذعنوس : اندر غار شدن .
العمروس : برهٔ خرد .
المدسوس : شتر گرگن .
الممسوس : خصی ساده کرده.
الناموس : رازدار .
الطیس : تنور .
القیس : اندازهآ نیزه .
اللیس : دلیران .
السدیس : گاو و بز پنج ساله .
الو دیس : نبات خشک .
السریس : آنکه جماع نتواند کردن.
الضریس : چاه در سنگ بریده .
الخسیس : خوار و ناکس .
الخلیس : نبات تروخشک به هم آمیخته.
اذغمیس : نبات سبز که به زیر نبات
الانیس : هرچه بدو موانست کنند .
و منه بزیادةالهاء PageV02P808
العکیسته : گور ماست .
الحنیسته : کنشت ب
الخلبیس : کار بی نوا .
کودکان آویزند .
لغت عرب .
التطلیس : ستردن .
التقلیس : دست برسینه نهادن .
التخمیس : پنج سو گردانیدن .
الهرمیس : گاو میش .
الحلابیس : پراکندگان .
الضغابیس : خیار باد رنگهای خرد
حطل
چیزی.
البأس : سخت دلیر شدن .
الرأس : سر .
الرأس : سرکوه.
ح] PageV02P815B
خ])
نهادن1.
الطمس : از دور بدییدن .
الهمس : آواز نرم.
غارت .
المیس : درختی بود که از چوبش
لعاب الشمس : گوراب .
آبوقیس : بعضی گویند که کنیت شغال .
دارند .
ومنه بزیادة الهاء2
سازند .
نوع نهم
الغرس : پردهآ روی کودکان .
النقس : سیاهی دویت .
القنس : هرچیز که در چیزی پاینده
ابن عرس : راسو .
بهر گوسفند .
المعش2 : جستن .
الغربش : فتنه و بانگ .
الاحفش : سنجد گرگانی .
الجحمش : گند پیر بزرگ .
وهنله1
خشک.
المحارشته : سگان را بریکدیگر
ادمهارشته : سگان را بر یکدیگر
المناقشته : کاری باریک و سخت فرا
المخامشته : یکدیگر را خراشیدن .
از بهر جنگ .
المعایشته : با کسی زندگانی کردن .
العنیش : کلاژهآخرد.
التقشقش : پوست باز کردن .
التیوش : جمع شدن .
التعایش : بایکدیگر نشستن .
الفاحش : مرد زشت سخن .
الباغش: باران خرد .
بشکافد .
اج
المراعش : مرغان سخت بالا پرنده .
الحوافش : مغاکهای سل .
الجحانش : نام اسبی بود .
و منه
بشکافد و تشکند .
الخشاش : مرد کوچک س .
الخشاش : چوب بینی شتر .
العطاش : دردی بود که از آب خوردن
جمعش کنند .
الفراشته : بقیت آب درحوض .
الفراشته : کنارةآ بندگاه افسار
الفراشه : پرهآ قفل .
الهشاشه : خردهآ چیزی که به کارنیاید
الهشاشته2: مثل الیشاشة3.
الاطاشه : بچسبانیدن .
2 - اساس : البشاشة .
نباشد .
و6)
ل PageV02P842B
روغن چکد .
بی شبان .
الریاش : آنکه برتیر پر نهد
الاختراش : چیزی را بحاصل کردن .
الدفتراش : مجامعت کردن .
الارتهاش : گونهای از نیزه زدن .
و ms266 منه PageV02P845
ذوش : جایگاهی بود .
الکروش : شکنبهها .
الجیوش : لشکرها .
الععوشته : شتابند گی.
الاحبوش : گروهی بود از حبشة .
الجحموش : گند پیر بزرگ .
الأنبوشته : بیخ پیازدشتی .
المدبوشته : زمین ملخ خورده .
المر دفوشته : بعضی گویند که زعفران.
سنه جموش : سالی که نباتهخمتفروید.
یک بن رسته باشند و مانند
ادکشیش : بانگ جوشدن شراب .
الدشیشه : بلغوربا.
المعیشته : آنچه بدو به چاره رید.
الجربیش : درشت .
التخدیش : خراشیده کردن .
التشویش : شوریده کردن .
الاحابیش : گروهها که از هر قبیلهای
الابیش : جمع الانبوشه .
الجأش : به تیر زدن .
الطبش : مردم .
الکبش : سرور گروه .
النبش : نباشی کردن .
الوخش: مرد دون .
الکدش : کسب کردن .
النقش : نگار کردن .
النقش : پاک کردن جایگاه گوسفند
الجمش : آواز دوشیدن به سر
الخوش : تهیگاه .
النوش : جستن .
پیچیدن .
و منه بزیادة الهاء PageV02P857A
عط
الغبش : اسبان دیزه .
ف PageV02P858
فصل 2497
الخفش : صندوقچه.
کتاب صاد از قانون ادب
العرص : نشاط و نشاطی شدن .
القصص : از پی فرا شدن .
اللصص : نا گشادگی دندانها .
السلص : نسو شدن چیزی چنانکه به
با
الدخیص : مثل الاخوص .
المخبصته : آنچه بدوافروشه1 را همی
لو PageV02P864
فسه
بپرسنذل .
به وقت خاستن .
حر
التفارص : به نوبت آب خوردن .
التلعص : دشوار شدن.
التنقص : کسی را نقص کردن .
التوقص : سخت آهسته رفتن .
اللص : دزد .
الخرص : گرسنه.
الربا عی
فصل 2534
فصل 2535
و منه PageV02P869B
العقایص : مویهای پیچیده .
الخرابص : تن جامدها .
بزو یندند .
المفاحص : آشیانههای سنگ خوار .
الدعامص : کفچلیزویان.
المصامص : اسبی که بندهای اندامش
نوع چهاره
الرخاص : ارزانیها .
القراص : زوالهآنان .
الخماص : باریک میان شدن .
النواصته : گیسو.
الحیاصته . حلقهٔ تنگی اسب.
المناص : جلوهگاه عروس .
البصباص : دور .
العراص : نیزهآ جنبان .
المفراص : گاز .
و جزو.
الامصاص : کسی را برمکیدن چیزی
الغواص : آنکه به دریا فرو شود .
الدرتخاص : ارزان خریدن .
الاختراص : دروغ گفتن .
الدختصاص : برگزیدن .
الدقتصاص : از پی فرا شدن .
گ
الاسترخاص : ارزان شمردن .
الاخرنماص : خاموش شدن .
ام آدراص : موش دشتی .
الشصوص : آنان که هرچه ببینند
الشصوص : ناخوش زیستن .
اللصوص : دزدان .
النصوص : جمع النص.
بودن .
الحرقوص : استخوان خرمای نارسیده.
المحیص : رهاننده .
الخمیص : باریک میان .
القنیص : نخجیر .
ادرهیص : چارپایی که در سنب آب
اللویص : جنبیدن .
برگیرند .
التمحیص : آزموده گر دانیدن .
التبصیص : چشم گشادن سگ بچه .
التخصیص : خاص کردن .
الدفاحیص : آشیاندهای سنگ خوار .
المنادیص : زنان بسیار حرکت .
الدخاریص : تبریزهای جامه .
از وزغ.
الخبص : آمیختن چیزی بد چیزی .
الدحص : دویدن .
الححص : مثله .
المحص : چیزی را باز رهانیدن .
القعص : مرگ زود .
المعص : برجستن .
الغفص : بر جستن .
به مدارا.
ادرهص : سختی زماند .
الرهص : بثیاد نهادن .
البیص : تنگی و سختی .
أم حفصته : مرغ خانگی .
الخرص : نیزهآ چوبین.
القفص : دانهای بود .
آکعرصه : دست یافس.
الخرص : دروغ گفتن.
العقصة
الفرض : جمع الفرضة .
فرج فرا گیرد .
ادرفضته4 : آبکه کار فراگیر دو بگذارد.
المفرض : آهنی بود که سولاخ آتش
الابیض : شیر .
5- چمچه و کفگیر PageV02P895
بانگ کردن وی .
المحیضه: رکویی که زن حایض بر فرج
فصل 2616
المعارضته : از کسی بگردیدن .
العض : دانهآ خرما وکنجاره1.
الفض : درشتهها4.
الحضض : دارویی بود .
گذاشتن .
الحایض : زن نایاک .
المرضته : گور ماست سخت .
الوابضه : چراغ .
المرابض : چرب رودهها .
المعارض : جامههایی که کنیزکان را
الابیض : رسنی که دست شتر بدو بندند.
وقت بکشد .
الناض : مایهآ مال .
المخاض : درد زادن برخاستن .
العضاض : یکدیگررا دندان گرفتن .
الافاضته : بسیار کردن1.
الافاضه : به انبوهی باز گردیدن
الاوفاض : گروههای مردم .
الایناض : دریافتن بار خرما بن .
النضناض : آنکه زبان در دهان همی
الرضراضته : ماده شتر گوشتگن.
الانخفاض : به خفض شدن سخن .
الارتیاض : ریاضت پذرفتن .
فصل 2647
الحموضه : ترشی .
الاریض : فربه .
سپهر ستاره را -
تر شود از باران.
اد
و منه PageV02P913B
الذحریض : معصفر .
الاغریض : همه چیز سپید .
التعریض : گوشت تمام ناپختن .
التمریض : بیمار پرستیدن .
التغمیض : چشم برهم نهادن .
التغمیض : سخن را مشکل گر دانیدن.
ضی
لفی
نوع هفتم PageV02P916A
فصل 2672
النفض : بیفشاندن .
الوفض : شتافتن .
و هنه بزبادة العهاء
آنجا کشته شوند .
فصل 2679
کیم
نکوهش کنند .
ستایش کنند .
لرباعی
نوع هشتم
ف PageV02P922A
منه
الوسط : میانه .
الوسط : گزین از هر چیزی.
الستقط : گفتار خطا .
الاضبط
المحط : آنچه جامد را بدو گران1 کنند.
الدلط : سهسنسر .
به راست .
همی آید.
الاعیط : مرد دراز گردن .
العلسطه : سخن هرزه گفتن .
الفرشطته : بریک پای نشستن .
القلوطه : موی حعد شدن .
السرومط : شتر دراز پای .
المغالعلته : با کسی غلط آوردن .
أم عریط : کنست کژدم.
الغبط : زمینهای هامون .
الحطته : حال و قصة .
اللطته : تتماج4.
البعثط : کون.
التشحط : در خون بگردیدن .
التقرط : گوشوار در گوش کردن .
ادتیارط : نکدبگر را دشنام دادن .
التقسط : بهره کردن چیزی .
التوسط : درمیان چیزی شدن .
الثرعطط : گل تنک .
التنوط : مرغی باشد .
التمایط : از پکدیگر جدا شدن .
الثرعططته : حریرهآ تنک .
رجل خلط : مرد نیاک آمیزنده بامردم.
الدبط : بغل .
العلبط : مرد ستبر اندام .
اذوادط : بد دل .
الشخرط : نباتی بود .
القاسط : بیداد گر.
ادواسط : چیز گزیده .
و مفه
العلابط : بسیاری گوسفند .
البسایط : زمینهای فراخ .
و ممله PageV02P938
المراط
المخاط : خلم بینی .
قطاط : بس است مرا .
التعاط : بریان فربه .
للیاطط
الزناط : بفشاردن .
الخیاط : سوزن .
الضفاطته : کم خردی .
اللقاطته : آنچه از غله برچینند
بشت ستور .
و کاریز .
القطاط : حقهگر .
الاخلاط : آمیزشها.
الاسماط : گردن بندهای دراز .
الشرواط : مرد دراز .
الوطواط : شب پرک .
الاعتباط : در جوانی بی علتی مرگ
الامتخاط : بینی پاک کردن .
الجلنفاط : آنکه شکافهای کشتی را
الدلتقاط : برچیدن .
ادهتماط : کسی را دشنام دادن .
الاعدواط : گرفتن و بازداشتن .
مقطعته النیاط : خرگوش .
الطوط : مرد دراز.
انطوط : گونهای از مار .
العوط : گوسفندان نازاینده .
الخطوط : ماده شتر زود رفتار .
الشطوط : شتری که هردوسوی کوهان
الریوط : جمع چادرها .
السلوطه : دراز زبانی .
الأغدوطته : سخن غلط و جزو .
آبش کم شود .
الشیط : نام اسبی بود .
اللیط : پوستهای تنک.
الخلیط : سپست وگیاه بههم آمیخته .
یکدیگر به پای کنند1.
و مخه
PageV02P958A
دث
(ل
صی
الملرقیط : جامههای رفو کرده .
المساویط : جمع المسواط .
الثأط : گلهای گندیده .
ارقحط : تنگی سال.
الشرط : نیشتر زدن .
الذعط : کشتن .
القمط : بند برپای گوسفند بستن .
الشوط : آهنگ .
الغوط : زمین هامون .
الخمطته : بوی شکوفهٔ رز .
البهطته : برنج بهشیر .
شعر سبط : موی شنگ .
هم به راست .
القرط : چراغ ms316 .
القسط : دارویی بود .
الشمط : مردمان دو مویه .
اللعطه : سیاهی که برروی چرغ بود.
الضغطته : سختی و رنج .
الرقطته : سیاهی که درو نقطههای
الخلطته : هنبازی .
السقط : گونهای از برف .
هرقنط : نام جایگاهی بود .
ررختد شود .
التیقظ : بیدار شدن از خواب5.
الجلاحظ : مردان ستس بسیار موی .
المواعظ : پندها .
المغظغظ : تیری که به وقت انداختن PageV02P971
الشواظ : آتش بیدود .
الاوشاظ : از هرگروهی مردم به هم
المماظته : باکسی بدی وخصومت کردن .
الجحوظ : چشم بیرون خیزیدن .
الفظوظ : آبهای شکنبه1.
الفیوظ : اندر گذشتن .
انملفوظ : دانهآ خرما که سخت باشد.
التقریظ : درحال زندگانی بستودن .
ادملاقیظ: دا ندعای خر ما کد سخت باشند.
اللمظ : زبان گرد دهن بر آوردن ms320 .
الغنظ : رنجور شدن از کاری .
القیظ : گرمای تابستان .
الکمظته : دارهای طعام.
فصل 2829
ابی الفضل رحبیش بن ابراهیم بن محمد التفلیسی
الجذع : بزغالهٔ هشت ماهه.
القطع : دیههای نزدیک یکدیگر .
النطع : مشک ادیم وجزو.
الوقع : ابری کزو باران طمع دارند .
البییع : کلیساها .
المصعه : میوهآ خاری بود .
الخضعته : شمشیرها .
الطابع : سکهآ درم و دینار .
نت
الخوتع : بچهآ خر گوش .
القردع : شپش شتر .
المبدع : چیزی نوآوردن.
الهیرع : کم خرد .
الاذزع : مردی که موی از پیش سر
2- ظاهرا باید به کسر اول باشد تا معنی آن نیم
المسطع : خوان که برو نان وابرند.
PageV02P989
بسیار باشند .
الشعشعته : آمیختن شراب به آب.
فصل 2859
آک هرزافاسان با .
المنتجع : جای گیاه .
رسانیده باشند .
انهمرع : مرد سست .
الهطلع : گروهی بسیار.
المقنع : مردی که هفت پسر دارد .
المشیع : سخت دلیر .
المتابعت : کسی را پس روی کردن .
المماصعه : با کسی شمشیر زدن .
المراضعته : فرزند را به دایه دادن .
المقاطعته : باکسی باز بریدن .
فرمان برند .
الآز لم الجذع : نامی است روزگار را .
نماشد .
رجل مقنع : مردی که به حکمش
الدصبع : انگشت .
القنبع : مثله
الصنتع : کوچک سر .
الددمع : سرشکها .
القنبعته : قمای خوشهآ کشت .
المصنعته : آیدان .
درو نباشد .
التقشع : باز شدن ابر .
التوقع : چشم داشتن .
متشیخ
با وی سخن گویند .
آلدرع : مرد بازره .
ادوقع : سنبی که زود سوده شود .
الطابع : آنچه بدو مهر کنند .
فصل 2893
است و نباشد .
الناجع : آب گوارنده .
فصل 2896
صر
الجامع : همه قرآن .
الطامع : مرد طماع .
همی کردد .
الهایعته : آوازی که ازو بترستد.
الهلابع : گرگ.
الخنادع : مردان بخیل وخوار .
المصادع : دانایان وفرمان برداران .
نشی
فیه
گوراب .
فصل 2915
الخداع : تباه شدن .
الرداع : اثر تب که با مردم بود .
الشراع : بادبان کشتی .
الصراع : باکسی کشتی گرفتن .
القطاع : پارههای آنچه بریده باشند .
البعاع : گرانی .
القلاع : بادبانهای کشتی .
؟- شر اخوج شر افج سر اغوش PageV02P1018
الخواع : درماندگی .
الشیاع : هیزم خرد .
الیراعة : یکی نی ناتراشیده.
الدساعته : شتر را هرزه رها کردن .
البشاعته : گلوگیر شدن طعام و بی
النشاعته : به دست خویش جنبانیدن .
انقلاعته : پارهآ گل خشک که از زمین
الشناعته : زشتی .
فصل 2935
و گاو.
ایشعشاع : شتر دراز گردن .
الاخضاع : فروتن گردانیدن .
فصل 2940
الدقتراع : برگزیدن .
الانثعاع : قی بر آوردن .
الالتفاع : چادر به سر در آوردن .
بازخریدن .
براوفتادن .
و منه PageV02P1030B
الاستیزاع : فرادل دادنخواستن .
الاستیساع: فراخ شدن .
الاستبشاع : ناخوش آمدن چیزی .
الاستیضاع : چیزی از سرمایه دادن .
الاستقطاع : بریدن1خواستن .
الدستشفاع : شفاعت کردن خواستن .
الدستنقاع : آب گردآمدن .
النوع : چفتن شاخ .
الخبوع : سیاه شدن کودک از گریستن .
الطبوع : جانوری بود.
الوروع : حقیر شدن .
النزوع : چاهی که ازو آب به دست
النزوع : کشیده شدن .
انشسوع : مالهای اندک .
الشسوع : دور شدن .
ادوشوع : مثل النشوع .
الشفوع : شتر بسیار شیر .
آغارند .
الووع : اوفتادن .
فصل 2969
ف PageV02P1035B
نوع ششم
ومنه بزبادة الهاء
النجیع
القریع : شتربچه که برجستگی دارد.
القطیع : تازیانهآ نو2.
الصلیع : ساده .
الزمیع : دلیر .
فصل 2983
الصنیعته : پیشه .
التتبیع : از پی فرا شدن .
التلبیع : شمشیر زدن .
التسجیع : سخن به سجع کردن .
التشجیع : دلیر گفتن .
التذریع : خبه کردن .
التوریع : بسنده کردن ،
التوضیع : پنبهآ زده در جامه نهادن .
التسفیع : سوختن گرما، گونهآ مرد را.
التوقیع : نامه را توقیع کردن.
التقنیع : مقنعه پوشانیدن .
التمنیع : بازداشتن .
التلویع : اندوه وغم دل را سوختن .
التضییع : ضایع کردن .
الهرانیع
البراقیع : روی پوشها .
الدیاقیع : سنگهای سخت .
الهرانیع : شیشان خرد .
ادربع : سنگ فراداشتن .
فصل 3005
فصل 3007
الزرع : تخم کشتن .
البضمع
القشع : خرگاهی که از ادیم کنند .
الفصع : پوست کندن خرمای تازه .
الرفع : نزدیک شدن به چیزی .
الهوع : قی کردن.
الشفعته : چشم بد .
النفعته : چوب دستی بزرگ .
اسب بود .
التلعته : درون رودبار .
الوسع : توانگری.
الخضع : آنان که دایم سر فروافکنده
ادوکع : مردمان دراز کم خرد .
الشبعته : سیر بخوردن از چیزی .
المصعته : بار درختی بود .
القطعته : پارهآ زمین .
السفعته : سیاه سرخ فام .
البلعه: سولاخ آسیا .
همی فریبد .
وع نهم
عص
وط
القطعته : یک شادروان .
الرفعته : بلندی .
الفوع (ب) : مرد شگرف ؟.
النمغته : بالای کوه.
کودک خرد .
فصل 3049
1 PageV03P1077A
و کنله
فصل 3054
الثلاثی PageV03P1078B
التبوع : شوریدن خون .
السابغ : تمام و کامل .
الموزغ : زن آبستن .
الناشغته : بلندی رودبار.
الدامغته : شکستگی سر که به مغزرسد.
پس پالان .
الرغایغ : حریرهها که از شیر کنند .
المضایغ : گوشتهای زیر بازوی اسب.
آلسوابغ : زرههای تمام .
آدو سایخ : فالوده .
هاغ : جایگاهی بود .
الساغته : ما نندها .
الصباغ : اسفناخ .
ادرداغ : گلهای تنک .
الفراغ : پرداختن .
الفراغ : امانی بزرگ بود از مس.
ادرباغته : کشتی گاه.
بماند.
البراغته1 : شب چراغک .
اندساغته: بگوارانیدن .
الدرزاغ : کسی را عیب کردن .
الفشاغ : نباتی بود .
الارفاغ : بنهای بغل وران .
الاستفراغ : تهی شدن از فزونیها که
أم الدماغ : بعضی گویند که پردهآ مغز .
الهیوغ : بخفتن .
النتوغ : عیب کردن .
الفروغ : پرداختن .
الشرفوغ : وزغ خرد .
الربیغ: جای فراخ نعمت .
الفریغ : چارپای گام زن .
التسیغ : عرق .
عیش رفیغ : عیش خوش .
المشغ : عیب کردن .
البطغ : بیالودن به بدی .
الرفغ : بدترین خاک رودبار .
البیغ : خون جستن .
چون ببرندش .
الرصع : سر ساعد دست .
دع نی
الصبغته : آفرینش .
الصبغته : رنگ .
صبغته الله : یعنی دین خدای عزوجل .
کتاب فی از قانون ادب
التحف : هدیتها .
العدف : چرک چشم .
و چزو
اللصف : بعضی گویند که گونهای از
الوطف : درازی موی مژه .
النطف : بیالودن به عیب .
الوکف : بزهمند شدن .
الذلف : بعضی گویند که کوتاهی بینی.
الزلف : ساعتهای شب .
السلف : بچهٔ کبک .
الطنف : دوالها.
العرفته : روز عرفه .
ارنآشفته. سنگی بای مال.
الرصفته : پی که بردهنهآ تیر پیچند .
القضفته: تودهٔ ریگ .
التطفته : مروارید .
الر باعی
الدثف : آنکه را نها ستبر دارد .
الأعجف : ییکان تنک .
الحنجف : کنار سرسرین .
الشتحف: مثله .
الصیرف : متصرف درکارهای خویش .
المخرف : خرماستان .
المشرف : حابگاه بلند.
رزم بود .
الاجنف : مرد دراز ومردکوژ بالا .
گردانیده دارد.
خوردن .
المخذفته : سولاخ مقعد .
الشنعفته : دراز.
الشرقفته : خشتک پیراهن وجزو .
خالفه البیت : پس خانه .
مزلفته : نام شهری بود .
العرنفته: زدن به چوب دستی .
الموقف : بزکوهی سپید پای .
المسرهف : کودک نیک پرورده .
الهرشفته. گند پیر .
الملاحفه : باکسی چیزی ببستن .
المرادفه : بر نشستن نر بر ماده .
PageV03P1106A
الرفته : کاه.
الاف : چرک گوش .
الأف : بریدن ناخن .
القطف : گلیمهای شبپوش .
الأکف : پالانها.
الانف : سبزهزار که چرانیده نباشد .
کنجفته : جایگاهی بود .
التعارف : یکدیگر را شناختن .
التفترف : گردن کشی کردن .
التقرف : پوست باز شدن ریشی .
التآزف : پرخشم شدن .
التأسف : اندوه خوردن.
شدنش .
التحفف دست پیش داشتن .
التقفقف : بلرزانیدن .
التحوق : ازکنارهٔ چیزی کم کردن .
ادتسایف: بایکدیگر شمشیر زدن .
ادرئف : مهربان .
الخرف : آنکد از پیری نداند که چه
المشرف : نگاهبان .
المصرف : بازگشتن .
وپدر نه .
الخاسف : لاغر .
العاسف : اشتری که به مر ک رسد .
پزند.
فصل 3189
چکد .
الجفاجف : زمینهای بلند .
الارادف : سرهای سرین .
الجنادفی : مردکوتاه زفت .
الخنادف : مردان خرامنده .
پس یک دیگر ایستند .
کشند .
اوفتد .
هد .
الطرافی : سایه بان از ادیم .
الخصاف : قوصرهای خرما.
الصعاف : مرغانی باشند خرد .
الخفاف : موزهها.
الالاف : باکسی پیوستن .
السناف : رسن که برپیش سینهآ اشتر
السهاف : تشنگی .
الاجافته : خستکی درون شکم کردن .
الوحافته : انبوه ونرم شدن موی .
الحذافته : لختی از خردهٔ طعام .
الخرافته : آنچه ms380 از خرمای تازه
القطافته : آنچه از رز انگور به وقت
القیافته : ازپی کسی فرا شدن .
التشاف : هرچه از شراب درجایی بود
الملاف : گنده پیچهای حلاج .
الایجاف : فراخ رفتن .
مسلمانی پادشاهان را خلاف کردندی.
(
المحصاف : شتر دو نده .
الاخطاف : پیچیدن درون شکم .
برو همی گردد .
الآندق : هزارها ms383 .
الایلاف: دوسی دردن .
پیش افکند .
و PageV03P1134A
الاجتحاف : بهسه انگشت خوردن .
فکندن .
الانتدافی : پنبه زدن .
( PageV03P1135
کاری .
الایتناف: نوگرفتن .
الاردهاف : بسیارگفتن .
الدستطراف : شگفت شمردن .
الاستضعافی : ضعیف شدن .
چیزی بینی .
خواستن .
PageV03P1139A
الذروف : اشک آمدن .
الصروف : گردشهای زمانه .
الغروف : چاهی که ازو آب به دست
فرو همی آید .
القطوق : چارپایی که ms387 گام نزدیک نهد .
الضفوف : شتر بسیار شیر .
القفوف : خاییده کردن تیغ موی را به
همی پیچد .
کثر دارد .
ش ms388
ط PageV03P1143B
بود.
PageV03P1144A
حتلی
السرعوفته : مادیان تیزرو .
القیف : اسبان سپد قفا.
شعر فزوده باشند .
رقیبش فرو شود .
الخشیف : گونهای از برف .
الخصیف : رسن سیاه وسپید.
اثمصیف : جای تابستان .
النصیف : مقنعهآ ز نان.
الرضیف : شیر که برشیر گرم کرده
القضیف : خشک ولاغر .
الرفیف : درفشیدن نبات از سیرابی .
الزفیف : پوییدن شتر مرغ .
الشفیف : سردی باد به وقت نم .
اللفیف : کلام سه حرفی که اندرو دو
الظلیف : خوار بدحال .
القلیف : ز نبیل بزرگ .
الودیفه : مرغزار سبز .
الوقیفته : شکاری که درجایگاهی تنگی
انظلیفته: جایگاهی که درو اثر دیدار
التنتیف : بهترین چیزی برگزیدن .
التزریف : دروغ گفتن .
التصریف : مصدرکلام را تصر یف کردن.
جزو.
التکشیف : ازهم باز بردن .
التلقیف : تلقین کردن .
که وی را از آن رنج کند .
از برخی .
الشراسیف : جمع الشرسوف .
شیرشان فرو همی آید .
المسانیف : شترانی که پالان فرا پیش
المهاییف: ماده شترانی که زود تشنه
آبو الشقیف : کنیت سرکه.
الف : چوبهای پالان بهم بستن .
الوحف : موی انبوه سیاء نرم .
الجخف : گردن کشی کردن .
الصرف : افزونی درم بر درم .
الطرف : چشم .
بز بندند تا گشنی نکند.
العوف : نیکویی رعیت .
ومنه بزیادة الهاء PageV03P1165A
الاسحوف
العیفته : منش گشتن .
العرف : خو .
العرف : جایگاهی بود .
الخسف : گوز.
الکشف : جمع الاکشف .
سقف : جایگاهی بود.
السکف : کفشگران .
الکلف : شتران نر سرخ فام .
القنف : چارپایان بزرگ گوش و سپید
نبات و جزو .
حج گیرند.
روشنایی و تاریکی بهم .
فصل 3346
ببرندش .
دع نهم
الجلف : مرد جافی .
وپای .
الحلف : هم عهد .
الجلفته : خوشهآ انگور .
الخلفته : بدل دادن روزو شب یکدیگر
الطبق : بعضی گویندکه بهری از شب .
العتق : گوهری ونیک نژاد شدن .
العذق : جایگاهی بود .
البرق : خیره شدن چشم .
مختلف بود .
از بیم.
الأشق : وشه .
الزلق : بلغزیدن پای.
القلق : بی ارام شدن .
الرهق : تباه شدن .
السوق : دراز وستبر ساق شدن
المرقه : خوردی، .
نکند .
المدق : مشتهآ حلاج .
الطابق: اندامی از اندام گوسفند.
القربق : جایکاهی بود .
الآشدق : فراخ گوشهآ دهن .
الرونق : آب شمشیر .
العوهق : پرستوی کوهی سیاه
کنند.
الهشقتة . دشوار شدن.
الحبتقته : بدخو شدن از بخیلی .
الحرزقته : بازداشتن .
اذمعزقته : گاو آهن .
ل PageV03P1189
البوطقته : بوته .
المخترق : راه به پای سپرده .
فصل 3394
العسلق : گرگ.
بند بود .
فصل 3399
وهه
المدفقته : گوشت آبه .
المخالقته : باکسی خوی نیکوورزیدن.
الش. پارهای ارپارههی حیمه.
العنبق : مثله .
التخرق : دریده شدن .
التفرق: پراکنده شدن .
التعشق : عشق نمودن .
نمودن .
التخلق : خلوق برخویشتن کردن
الترمق : آشامیدن .
نیکوکنی .
الثلاثیی
الحبق : بادکه از مردم بیاید .
القلق : شتابکار .
الرنق : آب تیره .
الدقته : باریک شدن.
ادرقته : مدارا .
الشقته : پارهای از تخته یا ازچوب.
المطیق : آن تب که پیوسته باشد .
فصل 3424
المنطق : سخن گفتن .
الناطق : شتر و گاو و گوسفند .
الخافق : یک سوی هوا.
الحالق : ستره1 .
الشاهق : مرد سخت خشمگن .
نبات بشکافد از زمین .
فصل 3433
فصل 3434
حل
انحدایق : باغهای آراسته .
الحقادق : جمع الحقیقة.
انشقاییق : گشادگیها میان دوریگستان.
العلایق : توبرهها.
المصدق : به راست ms415 دارنده .
الزوارق : کشتیهای خرد .
الشبارق : اندکی گوشت بریده و پخته.
پلیدی کرده باشند .
العناطق : کمرها .
مجامعت بریزد .
المذالق . اسبان دونده .
الخزرانق : گونهای از جامهها .
رجل لشق : مردی که در کاری بیوفتد و
رجحل ملق : مرد سست .
فصل 3456
فصل 3457
الطراق : قوصرةآ خرما .
العراق : کنارهٔ دریا .
الوراق : جایگاهی بود .
وقت رفتن .
الشناق : بند مشک .
الطلاقته : گشاده روی شدن.
الطلاقته : گشاده زبان شدن.
العلاقته : خصومت .
الدرباق : گردن بند بره و بزغاله .
الدطباق : راست گوی کردن .
الایباق : نیستکردن .
المیشاق ms420 : استواری .
الددحاق : دورکردن .
بگذرد.
لر
م ms421
فرو چکد .
زند به وقت پریدن
فصل 3482
اندبااق : کر را تمام گشادن .
فصل 3485
قق
فصل 3493
فصل 3499
شکم.
در آوردن .
شدن .
الفستحقاق : سزاوار شدن .
الاسترقاق : تنکی شدن.
الاستطلاق : گشاده شدن شکم .
الاستحماق : احمق شدن .
ماعحراق : آب سخت شور .
المروق : بیرون شدن تیر از آنچه
العقوق : بی فرمانیکردن کسی که
الطروقته : زن گرانمایه .
3 PageV03P1232B
الممشوق : کشیده بالا .
الغردوق : بت ،
مجره .
الدعشوقته : جانوری بود .
الفیقته : شیر که در پستان گرد آید
ک PageV03P1236A
ثف
الشقیق : شکافته بینی.
ا روشیقته : استوار شدن .
الطریقته : آن خط که برپشت خر و
الطریقته : رستهآ خرمابنان دراز .
الخلیقه : چاه نو .
السلیقته : گوشت بریان یخته .
التسریق : به دزدی منسوبکردن .
التفسیق : فاسقی کردن.
التدفیق : نیک بر یختن .
التعویق : ازکاری بازداشتن .
الحندیقه : دیدهآ چشم .
الحبقسیق : مرد بدخو .
فصل 3543
المفالیق : مردان بی آرام .
هنها
«جه
هه
فصل 3552
آب را .
ش PageV03P1249A
اللفق : بهم باز دوختن .
الطوق : طاقت.
الهیق : شتر مرغ .
الخفقته : خفتن.
با از زیان .
الحلقته : چنبر آهن وجزو.
الدهقة : گزین چیزی دادن .
فصل 3568
المؤق : گوشهآ چشم
الخرق : بد ایستاد شدن .
العنق : گردن .
الحرقته : سوزش .
بزغاله بندند .
بخورند.
فصل 3579
فصل 3580
العشق : عاشق شدن .
الرفق : مداراکردن.
الطلق : حلال .
العلق : حامه ومانندش.
ابورقته . گر کن ماده.
السلقته : گرگ ماده .
کتاب کاف از قانون ادب
آلدرک : نهایت بن ms438 چیزی .
الشرک : دامهای شکارگیر .
الحسک : کینه در دلگرفتن .
الشرکته : یک راه فراخ .
المستته : جای سخت از بن چاه .
العصلت : سخت .
الحوتک : مردکوتاه خرد تن .
الرودک : نازک .
المدمک : تیرک نان .
الدکدکته : جنبیدن .
العرکرک : مرد شکیبا .
المعترک : رزمگاه .
العضنک : زن بزرگ سرین .
المساوکته1 : بدر فتن ستورازلاغری .
المستونک : مردکم خرد .
رجل مسکته : مردی که بخیلی بسیار کند.
فصل 3608
المألکه : پیغام .
التحتک : باکسی واکوشیدن .
التفکک : از هم باز شدن .
التمالک : برخویشتن پادشاهیداشتن.
التحنک : لبشه برستور کردن .
الستته: آهن سکهآ درم و جزو .
الفاتک : راه دار .
الضاحک : ابر بابرق .
المالک : پادشا .
ادرباییک : افروشهها که ازخرما پزند.
المبارک : شبگاههای شتران.
النیازک : نیزهها .
الدوامک : سختیهای زمانه .
المدامک : جمع المدمک .
ومنه PageV03P1273
ومنها
نوع چهارع
و هنه بزیادة الههاء
نبمهآ دایره .
السداک: کنیز کان قوی به کارها .
السباک : سیم پالای .
الوضحاک : خندانیدن .
الامساک: چنگ در چیزی زدن.
الانساک : گوسفندانی که کارد را شایند
ادشحاک : گمان بر ندگان.
آبکش بود .
الاحتراک : در پوشیدن جامه .
الاعتراک : انبوهی کردن .
الدربکاک : سخت سرخ شدناسب وشتر.
پستان را .
المکوک : چاه اندک آب .
الموعوک : آنکه علت تب داردا.
او PageV03P1282
السیهوک : بادی که زمین را همیرندد.
الضریک : نابینا .
المسیک : بخیل و بیخیر .
العحمیک : سخت گر ما .
التریکته : زمین فروگذاشته .
العردکمه : سختی تن .
التشبیک : انگشتها بهم در گذرانیدن.
کندرو و مانندش .
انتملیک : استوارگردانیدن .
ابتسوبک : مسواک کردن .
المکاکیک : پیمانه های غلد بودوجزو.
الممالیک : سنگهای ساینده.
الصعالیک : درویشان .
العتک : به چیزی بیش شدن .
الفتک : پیمان شکستن .
الضحک : انگبین باموم .
الآرک : پیوسته شور گیاه خوردنشتر.
الوعک : گرمای سخت .
الدفک: گردانیدن .
الحوک : بادروک.
الشوک : خارها.
الوعکه : رزمکاه دلیران .
ارشوکته. آلت جنگ.
الایکته : مرغزار.
انملک : یادشا شدن .
ادورک : سرین .
الافک : دروغ گفتن .
العلک : هرصمغی که خاپندش .
الملک : پادشاهی.
العجل : جمع ms454 العجلة .
زحل : کیوان .
الحذل : بریزیدن مثرهآ چشم .
القذل : عیبکردن .
ادجرل : سنگها .
الحصل : غورهآ خرما .
جزو .
التفل : بوی ناخوش .
از عاجزی .
خلاف رنگش .
المیل :
الخلته : ریگ.
بندند .
العجلته : دولاب.
البللته : عیب نهانی .
الأشل : مردی که یک دستش سستشود
الدیل : کوتاه دندان .
الشمأل : باد شمال .
الزعبل : مرد ستبرگردن وباریا تن
السأبل : زنبر.
مازه راست بود .
المأجل : گو آب رود .
المسحل : داس.
عرب .
العمشل : شیر.
المقطل : اره .
انمر کل: آنجا که پای سوار بود از دو
آلخرد لته : بریدن .
الصلصلته : بانگی کردن آهن ومانندش.
الهیضلته : زن نیم پیر .
السنطلته : مثلها .
الثوفلته : نمکدان .
الدحقلته : شکم آماسیدن .
بدو بر شتر مالند .
الجیهله : چوبی که بدو آتش جنبانند .
الضیهلته : گروه بسیار .
المهبل : مردکاهل .
الجحنفل : مرد ستبر لب .
المحتفل : انجمن .
المفلفل1: آنکه پلپل در طعام بسیار
الزونکل : مثله .
السبحدل : مشک دراز و بزرگ .
المخاتلته : باکسی فریب آوردن .
جمع آید.
المعاقلته : با کسی به خرد برابری
به در آید .
المراکلته : پای بایکدیگر زدن .
الموا کلته : کار باکسی گذاشتن .
المطاولته: باکسی نبردکردن به درازی.
باران
المسل : گذرگاههای آب .
الدصل : شانگاهها .
الخطل : نبات ستبر .
القطل : خرما بنان از بن بریده .
الشغل : مشغولی .
الغفل : بیا بان بی نشان .
العقل : رسنهای زانوبند شتر .
القدته : سبوی بزرگ.
القلته : افزار سر .
فصل 3756
ذ
العدمل : کهن .
السفتلته : دوک ریسه.
ره PageV03P1336B
التفخل: جامهٔ نیکو پوشیدن .
التعادل : بایکدیگر راست شدن.
التخاصل: تیر انداختن به گرو.
التنفل : فزونیها کردن .
التعر قل : درهم شدن کاری و آمیختن وی.
التنقل : چیزی نقل کردن .
التغدل : به کار داشتن.
التزاول : به هم باز کوشیدن .
توع سیم
العجل : شتابنده .
المذل : مردی که راز نهان ندارد .
الزعل : آنکه برخویشتن از گرسنگی
المغسل: جای مرده شستن .
الممصل : زنی که ms476 فرزند خرد1 بیفکند.
السامل
حایل : جایگاهی بود .
الخایا : خدمتکاران .
آمدن .
ث PageV03P1350B
السلسلته : ز نجیر .
میانهآ ابر.
خویش پیوندد .
الضلضلته : زمین سنگستان .
الحافله : ماده شتر بسیار شیر .
القافلته : باز گشتگان ازسفر .
چراکند .
الزایله : هرچیزکه بجنید .
الغایلته : ناودان .
العنابل : سخت وقوی .
فصل 3802
البحادل : مردان کوتاه فربه .
المجحدل : شتران.
المراسل : زن شوی مرده که زودشوی
فصل 3806
گرفته باشد.
پیچد. ms481
الدغافل : بچگان پیل .
الآزامل : آوازها .
العداسل : سخت پیر .
المقاول : زبانها .
ن ص ملالا:
ابن عجل :
الحجال : خانههای آراسته .
دوگروه .
الثفال : پوستی که در زیر دستاس
العقال : زانوبند شتر .
الحلال : واجب شدن عقوبت .
الخلال : جمع الخلة .
حیال : برابر .
الخیال : پنداری که ms487 درپیش دل آید .
الحشالته : بعضی گویند که گندم دون .
5- وآلقی علیه کتالت : PageV03P1372
المحادته : بکره4آ بزرگ .
باران .
افتد .
فصل 3838
جهد .
بندد .
: مروارید فروش .
الاعبال: بلگهای پهن .
الآقبال : جمع القبل .
التبال : کنهکش .
القتال : کشنده.
الذمثال : داستانها .
الآبدال : هفتاد کساند از زاهدان و
انعرزال : جای نگاهبان بندرخت .
المعزال : مردی که بامردم نیامیزد .
دادن .
فی PageV03P1382B
رودبار .
الانمال : سخن چینی کردن .
الفیال : پیلوان .
المحیال : زمینی که سالی بکارند و
تهل مفسه PageV03P1388
الاحتبال : به دام ومانندش شکار کردن.
الانتبال : بهجای آوردن .
الافتال : تافته شدن.
ب5
الار تجال : پای کسی بگرفتن .
الاشتعال : افروختن آتش .
الاشتفال : مشغول شدن .
الانجفال : بشتافتن .
الابتقال : تره خوردن .
الذمذلال : سست شدن .
الابتهال : به زاری دعاکردن .
الاستنجال : باچشمه شدن جایگاهی.
الاستشقال : بهگر ان داشتن .
الدستیکال : مال کسی بخوردن .
الاجشیلال : موی برخاستن ویر .
الاستسلال : بکشیدن .
الاستهلال : ماه نو دیدن.
أم آوعال : زمین پشته .
بناتصهال : اسبان .
2-ک : کنیت اسبان .
الحؤول : برستور بر نشستن .
الفحول : گشنان .
الدخول : در آمدن .
الفصول : بیرون شدن .
الوصول : رسیدن .
العقول : خردمند .
الشکول: مانندها .
النکول : از دشمن یا از سوگند باز
الذیول : دامنها .
یاشتد .
الحمونته : شتر بزرگ بارکش.
السهو لته : نرمی زمین .
البلبول : غلام زیرک ونشاط کننده .
العقبول : بقیت بیماری درتن .
العلعول : بدی .
القمعول : کاسهآ بهن کوچک .
المشغول : هعروف .
المأفول : بی تدبیر .
الراقول : رسنی که بدو بردرختخرما
العاقول : سختی .
فصل 3915
الکنی وغیرها PageV03P1404B
النیل : معروف .
هنگام رشتن .
ت PageV03P1406A
فصل 3922
العدیل : همیار.
الآسیل : بعضی گویند که رخسارکشیده.
الکفیل : پایندان .
النبیلته : مردار.
السجیلته: دلو بزرگ.
الوصیلته : گو سفندی که درجاهلیت به
نکشتندی .
الشعیلته : پلیتهآ درخشنده .
الخمیلته : درخت بلند انبوه شاخ .
التکبیل : بندکردن .
التنخیل : نیک بیختن .
التعدیل : راست کردن ،
التفصیل : پیداکردن .
التوصیل : ییوسته شدن .
ارشمطیل : باطل کردن .
التقفیل : قفل کردن .
البرقیل : کمان گروهه.
التحلیل : حلکردن .
التضلیل : گمراه خواندن.
جزان .
المهازیل ms508 : لاغران .
المطافیل : آهوان بابچه .
المراقیل : شتران زود رفتار .
الاکاکیل : شاخههای خرمابن .
الکنفلیلته : ریش بزرگ .
اذرأل : بچهآ شترمرغ.
ادرحل : جای طعام .
العدل : داد دهنده .
العدل : قسمت .
الندل :ربودن .
بر نجن .
فصل 3958
خو
الجعل : آفریدن .
النعل : ستب سخت .
العقل : خریمند شدن .
النقل : جامه را پاره1 برافکندن .
اثآضهل : اندک اندک دادن .
شمر دهد .
2- عال فلان PageV03P1435
الصعلته : خرما بن کثر .
ادرغدته : ربودن در غفلت .
المغدته : خاک خوردن شتر باگیاه .
الغفلته : بیخبر شدن .
البقدته : یک شاخ تره .
الکهدته : زن دوموی.
فصل 3977
السقیلته : قلیهآ سغدی.
من آجل : ازبهر .
الجردحل : شتر ستبر زفت .
العجول : گوساله.
در نک همح کند .
دشوار رونده را .
ومنها PageV03P1440A
فصل 3988
سپید بود .
دارند و کوهان بلند .
دیگر بود .
فصل 3995
فصل 3996
الغفل : شترکار ناکرده .
الآکل : بار درخت .
ادزغدته : اندک اندک.
انصقلته: تهیکاه .
انشملته : آن گل که ازبن چاه وحوض
الشملته: باقی خوردنی که درشکم بماند.
الاجل : رمهآگاوان کوهی .
العدل : ما نند .
الاطل : تهیگاه مردم .
الفعل : کردن .
الدقل : قطران ستبر .
الحفل : بد سوار .
الحفل : همتا از مزد و بزه .
الطمل : مرد بدحال .
الرجلته : زمین فرود .
البکلته : حال .
الطملته : زن ms520 بدحال .
أم الطمل : زن که فرزند بدحال وهرزه
کتاب میم از قانون ادب
3ه
الرخم ms521 : مرغان استخوانراند1.
اذصدم : نسست شدن .
القدم : همیشه بودن .
الزرم : باز ایستدن اشک و آب تاختن.
الضرم : سخت گرسنه شدن .
الرشم : اول نبات که پدید آید
القضم : جمع القضیم.
النعم : شتر نرم رفتار .
الرقم: جایگاهی بود .
الغقم : یر شدن .
السلم : چیزی به پیشی دادن .
العلم : سرکوه .
الوذمته : دوالگوشهآ دلو .
الکرمته : دختر پاکیزه .
ادعشمه: پارهآ نان خشک .
العشمه : اندوه .
فصل 4041
فصل 4042
3_- در برهان ذیل افسان آمده : آهنی و سنگی PageV03P1460
ا اشاس : بزهکار .
الاجدم3. راندن اسب .
الجحرم : مرد بدخو .
جوسم : قبیلهای بود .
الهیصم : مرد قوی .
انسرطم : بعضی گویند که گلو .
المطعم : مرد روزیمند .
الادغم : اسب دیزه .
الدیلم : موران جمع آمده .
الصیلم : کاری سخت .
القلهم : فرج زن .
المرهم : معروف .
المرمه : خنور خانه .
الکرشمته : زمین درشت .
المرغمته: رغم. ms531
الالمته : جایگاهی بود.
اثلهلمته : گردکردن .
العرصم : سخت .
دریافته بود .
3موک این حیارت : وقیل : الفشمشم : والمفشم PageV03P1474
العزضم : حرام زاده .
الملازمته : باکسی یا با چیزی پیوسته
انمهاشمته : شکستن چیزی میان تهی.
الماعمته ms533 : کسی را بوسه دادن .
باز زنند .
سنتهمجرمت، : سالی تمام .
الدمته : پیشرو .
الأمته : مادر .
الثمته: دستهآ گیاه .
الحمه : سیاهی گوشت بن دندان .
الدمه : راه .
ابرمته: پارهآ رسن که در گردن چارپای بندند
السقطم : موش .
البرعم : شکوفهآ نخستین .
الضجعم : قبیلهای از عرب.
اسنمه
الخضمته : مهرهای بود .
التثرمته : گرامی کردن .
الکرزمته : طعام نیم روزه .
التردم : به رقعه آمدن جامه .
التکرم : بزرگی نمودن .
التورم : بر آماسیدن .
التعظم : بزرگی نمودن.
التزعم3: دروغ کفتن.
لم : به چد؟
الزرم : بخیل .
الضرم : گرسنه .
العرم : بندهای آب رودبار .
الذمته : حرمت.
ادرمته : جنبندهای بود .
الصمته : دلیر.
الصمته : سنگ گرد.
القمته : افزاز سر .
اللمته : گیسوی تادوش .
فصل 4106
الحلمه : یک سخن .
دهمه : رودباری بود .
المتم : آبستن نزدیک به زادن .
السلتم : سختی زمانه .
القاتم : گردگونه.
اللا حم : مردی که گوشت دارد .
الخادم : خدمتکار.
القادم : سر مردم .
نماید .
الیاسم : یاسمین .
الراغم : خشمگن .
الحاکم : داور .
الخدلم : ساق گوشتگن .
النایم
القایم : پاینده .
القایم : ترازوی راست .
القیم : آنکه خدمت مزگت کند .
و3
السالمه : زن پارسا .
السایمه : چارپای چرنده بیشبان .
القایمه : چراغ یایه .
آید از فربهی .
التمائم : تعویذها .
المخاذم : شمشیرهای بران .
الجحارم : مردان بدخو .
دل اوفتد .
پوشاتند .
المخاطم : بینیها.
الجیاعم : مردانی که هرچه بینند
المطاعم : جایگاهی که بدو طعام خورانند PageV03P1500
المنتقم : خود رای .
العالاکمم: شتر سخت و حجزو .
المقاوم : نیامها .
الآشایم : شومیها .
التمایم : جمع التمیمة .
العام : ضد الخاص .
سحام : نام سگی بود .
الحرام : ناشایسته .
الضرام : زمینی بود به حجاز .
العرام : انبوهی لشکر .
البشام : درختی بود .
المصام : جایگاه .
ایی
التلام : شاگردان .
الحمام : مرگ.
الکهام : مرد به سال بزرگ.
عدامته : آبی بود .
الکدامته : گوندای از امرود .
العرامته : نیکوکار شدن .
بود
الزعامه : پایندانی کردن .
النعامه : لقب مردی بود .
الثمامه : درختی بود سست .
انسمامته آن دایره که میان گردن PageV03P1517
السوام : مثلها .
النحام : بخیل .
نجهد .
الآزلام : آن چیزهاکه بدو قمار زنند .
الدسلام : خذلان گذاشتن .
الآقلام : قامها .
الدغمام : ابرناک شدن هوا.
الدرهام : درم.
الاقوام : گروههای مردان .
الدضمامته : گروه .
الذݣمامته : پوشش روشنایی .
العیهامه : ماده شتر زودرو .
اندوامته : بازی گردنای1 PageV03P1527
الذیتدام : سخت جنمانیدن .
الدذجذام : بریده شدن .
الاذخخرام : رخنه شدن .
فصل 4190
با مادران .
تی
فصل 4198
الدستعلام : آگاه کردن خواستن .
الددرهمام : تاریک شدن بینایی ms558 .
الدستجمام : بر آسودن .
الاسترمام : عمارت خواستن بنیاد.
الدسلهمام : گونه بگردیدن .
الاطلحماه گردن کشی کردن .
ابنتهالدیام : سختی زمانه .
الرحوم : زتی که زهدانش دردکند .
محر
فصل 4210
ثظ PageV03P1536B
و هنا
فصل 4215
آسمان .
الحایوم : دلماب .
المظلوم : ماست نارسیده .
أماتنجوم : آسمان.
ادریم : آهوی سپید .
الضیم : نام رودباری بود .
اللیم : انگبین .
الجریم : خرمای خشک .
الحریم : جامهای که در جاهلیت به
الصریم : سییده دم .
الصریم : سیاهی سوخته .
القضیم : جوکه به چارپای دهند .
الزعیم : پایندان .
الرقیم : بعضی گویندکه دویت .
الجمیم : درختان خار بهم آمده
الزنیم : آنکه نشان بدبختی دارد .
الوثیمته : درختی بود .
فصل 4238
فصل 4245
آید .
فصل 4249
الترجیم : انداختن .
التضریم : برافروختن آتش .
التوریم : بر آماسیدن .
الکرزیم : تبر رخنه در افتاده ms567 .
التنعیم : نعمت دادن .
فصل 4256
التحکیم : بازداشتن .
الدز میم : شب محاق ماه .
التحمیم : سیاه کردن به انگشت .
التفویم : نان گندمین پختن .
التهویم : سر جنبانیدن مردم به هنگام
یا
المساقیم : مردان بیمار کن .
العیاهیم : چمع آلعیهوم.
اذزأم : بسار خوردن .
فصل 4274
الفخم: مثله .
الارم : خوردن .
الحرم : بی روزی کردن .
تا بچه نیفکند .
الهضم : کم کردن چیزی از حق کسی .
السطم : کنارهآ شمشیر .
الوعم : پارهای از کوه که رنگش مخالف
الوغم : آنچه به دندان بماند از طعام.
الجهم : شیر .
میا PageV03P1566B
القدمته : اندکی دادن از همه چیزی .
الوزمته : به شباروزی یک بارخوردن.
القسمته : بویدان.
الزنمته : آو یختگی زیر دهن بران .
الجممه : چهار یکی از اول شب .
الحومته : رزمگاه .
بخر نک .
الایمته : بیوه شدن زن .
الرضیم : مرغی بود .
اللهیم : سختی زمانه .
عیسی ومحمد علیه السلام.
رجلصوم : مرد روزهدار.
فصل 4307
العدم : تیستی .
الحرم : حرام .
العصم : نشان از زعفران وحناومانندش.
انقصم : مردان شکسته دندان .
الهضم : مردمان ستیر دندان و درشده
الرغم : به خاک رسیدن بینی .
الدکم : زمینهای پشتهآکوچک.
الدکم : مردان سیاه ستبر لب.
الدهم: اسبان سیاه و جزو .
الدجمه : تاریکی.
العجمته: کند زبانی .
الحرمته : آزرم داشتن .
الطعمته : آنچه بخورند وعطا دهند از
التهمه : بداندیشی .
السهمته : بهره .
الاثم : بزه .
القسم : بهره ا.
القشم : تن .
الکعم : آنچه سلاح درو نهند.
الحلم : بردباری .
القصمته: پارهای از شکستهآ چیزی .
انعقمه : جامهای که طراز دارد.
الرهمته باران خرد .
ابناء النعمته: خداوندان خواسته.
کتاب نول آز فانول آدب
البدن ms580 : زره کوتاه .
قرن : آنجا که اهل نجد ازو احرام
انحزن : اندوهگن شدن .
الغضن : چین پیشانی .
الظعن : از جا1 به جای شدن .
القمن سزاوار .
الحسنته : نیکی.
الحسنته : سال فراخ .
البطنه : شکم خواره شدن .
الاغن : آنکه سخن به بینی گوین .
المجن : سپر فراخ .
لعن : مگر .
الضفن : مردکوتاه وکم خرد .
المفن : مرد رنگ آور .
الصیدن : دادشا .
الدقرن : چارپای سرو آور .
الاخشن : مرد درشت و سخت .
الاقعن :کوتاه بینی .
البحون : مرد بزرگ شکم .
مدین : نام شهری بود .
المیذنته : مناره .
. باا. کرودب باو مناک.
الملبن : گونهای از شیرینی.
المکدن : فربه .
المواحنه : بایکدیگر کینه داشتن .
المخادنته : باکسی دوستی داشتن .
المخاضنته : بازنی دوستی داشتن .
المطاعنته : باکسی نیزه زدن
ثوبمفنن : جامهای که دو پاره باریک
کلام خسن : سخن فحش .
رجل لعنته : مردی که مردمان را لعنت
الشزن : کناره.
الوضن : تنگهای زین .
الفطن : دانا و زیرک .
السفن : کشتیها.
العتته : مانند خیمه که از شاخهها
الغنته : بیرون آمدن سخن از بینی .
الحنته: ماتند بال که از دیوار برون
نفوارن
التجبن: بد دلی کردن .
التکبن : فر به شدن .
التماجن : مسخرگی نمودن .
التفنن : گونه گونه شدن .
التلمن: ناشتایی کردن .
التقین : بیاراستن .
ان : اگر.
الجنته : دیوانگی
المنته : نعمت دادن .
الدرته : خشتک پیراهن وجزو .
ق لون الادب
فصل 4387
المنتن : گندیده .
المقرن : توانا برچیزی .
الخازن : نگاهبان مال .
الراشن : طفیلی .
انصافن : آنکه پایها بهم نهد .
الحاقین : باز دارندهآ آب تاختن1.
المؤمن : پرورنده .
المؤمن : بگرونده.
الخائنته : خیانتها .
الحاتقنه : معده .
ادمکنته . جا بگاهها .
الآونته : ایوانها .
دیچند .
دوزند .
ر9
المعادن : مرکزهای ms591 همه چز.
در نوسند .
الضیازن : جمع الضیزن .
فصل 4408
فصل 4409
نزدیک آب بود .
فی PageV03P1610A
فصل 4412
الکناین : جمع الکنة غیر قیاسی.
الخبعشنته : شیر شگرف قوی .
المستیقن : بی گمان .
انمتضمن : پایندان .
جبل رکن : گوهی که رکنهای بلنددارد .
الدتان : جای آب کش برسر چاه .
القران : خواندن .
القران : بهم جمع کردن .
الرزان : زن آهسته و بردبار .
الامان : زنهاری .
به وقت گشن .
الکیان : حالها.
الطبانت : مثلها.
فصل 4431
فصل 4432
الرزانته : به آرام شدن .
ق PageV03P1618B
المهاذته : حقیر وخوار شدن .
العوانه : خرمابن دراز .
الدیانت : دین داری .
الصحبان : آنکه سیکی سحر گاه خورد
جویند به رحمت خدای تعالی.
فرود آمدی .
المرجان : مروارید خرد .
شتاب کند .
سیکی خورد .
الاحسان : بدا نستن .
الکیصان : بد دل شدن .
الحطان: بز پیر کوهی .
شکم .
سوی زنخ .
الاطعان : ه نیزه زدن .
الوصعان : مرغانی باشند .
الجمان : مروارید بزرک .
الهرمان : خرد .
ایشان به بندگی بوند .
الاخوان : برادران .
البنیان : بنا برا وردن.
الحسانته : زن نیکو .
الصوفانته : زن کوتاه رعنا.
الشرجبان : میوهای بود تلخ .
نبرد .
الشعبتان : نام جایگاهی بود .
الخیزرانته : دنبال کشتی .
ادستعانته : باری خواستن .
الصولحان : چوکان .
اللدیدان : هردو سوی گردن از جانب
الوالدان : پدر ومادر .
الدضطغان : چیزی به زیر بغل برگرفتن.
الاهیغان : خوردن و جماع کردن .
الصماغان : مثله .
الآجوفان : فرج و ms610 شکم .
الدفضلان : عدل وایمنی .
النیدلان : علت کابوس .
آنعمان : جایگاهی بود به نجد .
العنظوان: قبیلهای بود.
الدعامتان : آن دو چوب که چرخ برو
دجایتان : پیهای درون دست .
فصل 4491
الاستیطان: آرامگاه گرفتن .
الزرذوقان : دو دیوار برسر چاه که
الاستسمان : فر به شمردن .
دیرسمعان : جایگاهی بود به شام.
رجل گلمان : مرد نیکو سخن .
فصل 4501
بسیار گوید .
ومته بزبادة آلهاء PageV03P1658B
الدجون : بیستادن .
البرون : حلقههای دست بر نجن .
به جای دای نهد .
القرون : جمع القرن.
المرون : سوده شدن .
الحزون : گوسفند بدخو .
السطون : نهان شدن.
الشطون : چاه ژرف .
الدفون: ماده شتری که در میان شتران
الشضون : خشک .
الشنون : بعضی گویند که چارپای فربه.
البحوذته : بزرگی شکم.
السخونته : گرم شدن .
ادزیتون : نام کوهی بود بد شام .
الممثون : آنکه از مثانه لهمی تاند.
اعخل
الدفنون : گندپیر .
الذؤنون : نباتی بود .
العثنون : خوجهای که به زیر منقار
اوتاضون : اصل شمار .
انعاذون : مرد گران که کسی را ملازم
المضمونته : شتربچه که هنوز در پشت
بر وی آب ریزند .
ادمفلحون : رستگاران.
المفسدون : بدکر داران .
ادواجدون : توانگران .
فصل 4536
فیی
فصل 4539
العا لمون : حها نسان .
المنجنون : دولاب .
شوند .
حتی
PageV03P1671B
المدین : بنده .
البطین : مرد سخت سیر .
آمین : بعنی هم چنین باد.
الیمین : اول روز.
الجنین : به گورکرده.
حنین : ماه جمادی الاول .
التثبین
کشندش .
التأبین : نیک بینا شدن به چیزها .
التأ ذین : آواز دادن .
التقرین : بایکدیگر قرین کردن .
التلعین : نفرین کردن .
التلقین : فرازبان دادن .
التسکین : بیارامانیدن.
آ
گذاشتن.
هایش استوارگردد .
الداسی
الدسافین: جویندگان چیزی .
فصل 4575
و هنل
الکنی وغیرها PageV03P1684B
اذزبن : سبوختن .
فصل 4581
القرن : سرو .
القرن : اهل یک روزگار .
ا درشن : سر دراوانی درون کردن سگ.
الجفن : نیام شمشیر .
المهن : خدمت کردن .
الاون : پشتواره .
البین : پیوستگی .
الطین : بهگل کردن .
اللعنه : دوری .
الرغنته : زمین نرم .
الجفنته: مهتر .
الأمنته : ایمنی.
الحمنه : کنهآ خرد .
قعین : قبیلهای بود .
العرضنته : ماده شتری که از نشاط بر
ادرزن : درختهایی بوند .
المزن: پارههای ابر سپید .
درون .
الحصن : یارسایی .
ادغصن : شاخ درخت .
شویند .
و منه بزبادة آلهاء
الأرنته : جایگاه کر باسو.
الغسنه : موی پیشانی .
انجفنته: چاه کوچک .
ازسفر بیاید .
التبن : زیرکی .
الحتن : همسر .
فصل 4616
آید.
انمحنته: آزمایش .
البطنه : سخت سیر شدن .
الدمنته : منزل .
نشان سرای .
کتاب هی از قانون ادب
العمه : گمراه شدن .
القمه : کمی آرزوی طعام.
الأحله : مرد دغ سر .
الموله : عنکبوت .
آوه : یعنی آوخ .
فصل 4634
فصل 4635
المسانمته : چیزی به سال فرا دادن .
دهد وسالی نه .
سحابآمره : ابر سخت سپید .
التفکه : پشیمانی نمودن .
الفاره : استاد به چیزی .
المیهه : چاه بسیار اب .
المشبه : مانند ککننده .
فصل 4647
اللهاله : جمع اللهله .
المهامه : بیابانهای بی آب .
وجاه : مثله.
المهاه : اندک و حقیر .
الفقاهه : دریافتن .
الالاهته : آفتاب .
الاماهته: به آب زدن جامه.
الفهاهته : عاجز گشتن ازسخن .
الدشباه : ما نندگان .
الاتواه : بزرگواری.
الاغواه : مال کسی را آفت رسیدن .
الافواه : سرهای راه .
الاواه : آوخ کننده .
الاشتباه : پوشیده شدن کار .
المهتوه : بیهوش .
نوع ششه
ایه : بیفزای .
الرباعی PageV03P1716
الکریهته : سختی در رزم .
العضیهته : دروغ وبهتان .
بر پشت یار خویش .
التنبیه : دلالت کردن بر چیزی که از
التمویه : بیاراستن .
التمویه : آهن وجزو را زر اندود
التتیه : سرگشته کردن .
المعاتیه : مردمان بیهوش و دل شده.
الوجه : اندازهآ چیزی .
الشده : سرگشته شدن .
توع هشتم
فصل 4685
فصل 4686
فصل 4688
آنوجهته : قبله.
العثو : مردان بسیار موی .
الغدو: به بامداد رفتن .
النصو : موی پیشانی گرفتن .
الصغو : میل کردن .
اثظی
رجل هنزو : مرد حریض شده بر چیزی.
واو موجود نیامد .
الجباوة : آب جمع آمده درچاه .
النجاوة : فراخی .
الغشاوة : پوشیدگی چشم.
الشقاوة : بدبخت شدن .
آئو : خداوندان .
السأو : همت .
الشدو : گر دکردن.
الحذو : ازجایی اوفتادن .
الفرو: پوستین .
الحصو : بازداشتن .
النضو : جامه برکشیدن .
الفغو : شکوفهآ حنا .
اللمو : چیزی را به تمامی ستدن .
الرهو : دریایی آرمیده .
الفروة : توشهدان شبان .
المروة : سنگ آتش زنه که سپیدبود.
اثغزوة : غزاکردن .
2- کریمسی کهردسان دربند دست و ساعد کذارند از PageV03P1740
الوروق. سوگند.
الجوود. کوکهی از رنگهای اسب .
العشوة : فریب ،
الخطوة : یکگام .
الحفوة : پای برهنگی .
الجرو: سکی بچه .
الضرو : درختی بود .
العضو : اندام .
الرعو : از زشتی بازکشتن .
الحنو : جانبکوه .
الصنو : بعضی گویندکه فرزند .
الجثوة : چیزی جمع کرده .
العدوة : جایکاه بلند.
فلی
اللقوة1 شتری که زود آبستن شود .
النقوة : استخوان مغزدار .
القدوة : اصل مال.
کتاب ی از قانون ادب
الریته : شش .
ومنه بزیادةالهاء
فصل 4758
و بپراکند .
الندی : جای حدیثکردن .
الودی : شتر بچهآ کوچک .
الیدی : دستها .
الدعی : حرام زاده .
النعی : خبر مرگ1 .
الصفی : سنگهای نسو وسخت .
السمی : بارانها .
القنی : کاریزها .
فصل 4775
الحذیته : آنچه بدهند به یار خویش
گردد تا صید وی را نبیند .
س PageV03P1760A
اذولیته: پشماگند .
الرمیته : شکاری که بیفکنند وجزو
البنیه : شهرمکه.
لربی
اللویته : بعضی گویند که آنچه زن به
ادهویته : جایگاه که ازو بیوفتد .
6- در لان «جعبی» آمده .7- ت.
فصل 4792
PageV03P1763A
بر
النمطی : نمط فروش .
الخرقی : رکو پاره فروش .
العجمی : پارسی زبان .
المدضی: شهرستانی .
القریته : چینهدان مرغ .
المدردته : سرو تیز .
الآرزیتته : برنج ابا .
4- غرواشهٔ PageV03P1768
الآمنیته : دروغ .
الشدنیته : ماده شتری کد از شدن
الآنهیته: آنچه بدو لهو کنند .
الآردحی : آنکد شاد شود چون عطا
الاقمجی : بردیمانی .
السکری : شکر فروش .
الدعفلی : عیش فراخ .
السکینی2 : کاردگر.
البدیهی : بدیهه گوی .
ادرشیدیته : رشته ای که از خمیر به
الابردسمی : ابریشم فروش .
شییشهی : چیزی که وی را آرزو کنند.
ناقتهوبیته : ماده شتر بزرگ شکم.
و منه بزبادة البهاء
الزجاجی : آبگینه فروش .
الدواری : جایکاههای اسب و جزو .
ماشد.
فصل 4831
گویند .
او براوفتد1.
فصل 4838
الاعرابی : یکی از اهل بادیه .
الآمشاطی : شانهگر .
الأشناذی : اشنان فروش .
الخلقانی : کهنه فروش .
ادرازقیته : کتانهای تنک .
الجاهلیته : پیش از آمدن پیغامبر
انشایته : سنگهایی کد برهم نهند از بهر
الرایته : علم نیزه .
التطایته : سنگ بزرگ در ریگستان .
العطایتد : بام خانه .
گسترند .
العظایته : کرباسو.
ادرعایته : نگاه داشتن .
الحمایته : نگاه داشتن .
عمایته : نام کوهی بود به نجد .
العنایته : یاری خواستن .
الغوایته : گمراهی.
الذوقی : کشتیبان .
البوصی : کشتی خرد .
ادر دوبیته : خدایی .
الشاذ کوندیته: بعضی گویند که بالش.
هبی : زجری است اسب را.
الشجی : اندوهگن .
الماحی : سترتدهٔکفر .
النادی : مجلسگاه .
الغاسی : شاخ سخت .
ادراشی : اردهآ کنجد .
الماضی: گذرنده .
کافی : بس .
الباکی : گرینده .
الغالی : گوشت گوسرین .
گفتهاند .
فصل 4884
و منه بزیادة البهاء
بوی کند .
فصل 4891
الناصیته : موی پیشانی .
الغاضیته : شتری که امرود کوهی خورد.
القافیته : قافیهآ شعر .
که به شوی خویش بسنده کند .
الخاویته : پوشیده .
الذراجی : اومیدها .
چارپای بندند .
و PageV03P1797B
س
العناصی : پارههای موی .
الافاعی: گونهای ازماران ماده بود.
الخوافی : پریان .
بزرگی .
آید
فصل 4907
فصل 4908
وهنها
6- ت : له رویمرده پوشیدن.
طبیب را .
التقیه : شمر معرذار.
الآوکیته : بندهای مشک .
الترویته : درکاری اندیشه کردن .
انتمتی : سخت کشیدن کمان.
المقتدی : مردم جماعتی .
التقصی : برکار ایستادن .
التقضی: از هوا فرود آمدن باز و
التخطی : پوشیده شدن .
الترقی : بربالا شدن.
التحلی : پیرایه برکردن .
التمنی : خواندن .
ایقلنسیته : کلاه .
بنات آوی1 : شغالان .
و هنها
آرام نگیرد بی دردی .
هق
الثدی : پستان .
الجدی : برج آسمان .
الذی : سست شدن .
ادرعی : نگاه داشتن .
البغی : گردن کشی و نشاط اسب .
البغی: بیاماسیدن خستگی .
الصلی : در آتش آوردن .
الخلی : بر کرده زدن .
الدهی : کاری سخت بکردن .
الطغیته : پارهای ازهمه چیزی.
ادخفیته: دیوانگی .
الزقیته : بانگ.
الدلیته: گوشت نشستگاه .
انطمی : زنان باریک لب .
الرؤیته : دیدن .
الربیته : جایگاهی بود .
العجیه : یست حشتک بیزند به سال
العلیت،: گرده
کلیته السحاب : زیر ابر
الغنیته : توانگر شدن .
الحسی : زمین درشت نمناک.
منزل بیوفتد .
المعی: رودگانی .
السقی : بهره از آب .
النهی : شیشه .
افروزند .
الفدیته: بدلی که خود را بدان
غنیمت .
البنیته : نهاد .
القنیته : خواسته که بدو نیازمندباشند.
طعام سقی : کندم به آب پرورده .